สุดยอดลูกเขยไร้เทียมทาน

บทที่ 38 แผนการขยายการรับสมัคร

ไม่ผิดแน่ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็คือเซียวเฉิน!

ขณะที่ยืนอยู่ตรงนั้น เซียวเฉินมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัยเล็กน้อย "พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ?"

ผู้คนเหล่านี้ต่างมองหน้ากันและกัน แล้วก็มองไปที่เซียวเฉินอย่างอึดอัดใจ

ยังคงเป็นหลินโหรวที่ทำลายความอึดอัดใจเป็นคนแรก เธอถามเซียวเฉินว่า "เซียวเฉิน เรื่องของคุณได้รับการแก้ไขเรียบร้อยแล้วเหรอ?"

คำพูดของหลินโหรวยิ่งเป็นการเปิดโอกาสให้เซียวเฉินได้พูด

เซียวเฉินยังไม่ทันได้พูดอะไร พวกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยข้าง ๆ ก็พากันพูดจ้อไม่หยุดปาก

พวกเขาพูดกันอยู่นาน แต่สิ่งที่สื่อออกมามีเพียงอย่างเดียว นั่นก็คือเซียวเฉินเก่งมาก ครั้งนี้ที่เขาจัดการกับคนจำนวนมากขนาดนั้น เกือบทั้งหมดเป็นฝีมือของเซียวเฉินคนเดียว

สถานการณ์เช่นนี้ยิ่งทำให้หลินโหรวประหลาดใจเป็นอย่างมาก

หลินโหรวรู้ดีถึงความสามารถของเซียวเฉิน แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าพลังของเซียวเฉินจะแข็งแกร่งขนาดนี้

มองไปที่เซียวเฉินอีกครั้ง หลินโหรวถามขึ้นว่า "เซียวเฉิน ตอนนี้บริษัทถูกควบคุมแล้วใช่ไหม?"

"ไม่ใช่ เกือบจะถูกควบคุมแล้ว แต่ไม่เป็นไร ผมอยู่ที่นี่แล้ว"

เซียวเฉินโบกมือให้คนตรงหน้า พูดอย่างตรงไปตรงมา

หลังจากที่เซียวเฉินพูดจบ หลินโหรวก็พยักหน้าหนักแน่น

อย่างไรก็ตาม จริง ๆ แล้วหลินโหรวมีหลายสิ่งที่อยากจะพูดกับเซียวเฉิน

แต่ตอนนี้ที่นี่มีคนเยอะแยะแบบนี้ หลินโหรวไม่กล้าพูด

เมื่อเห็นหลินโหรวเป็นแบบนี้ เซียวเฉินก็โบกมือไปทางคนที่อยู่ตรงนี้แล้วพูดตรง ๆ ว่า "พวกคุณไปก่อนเลย ผมยังมีเรื่องต้องคุยกับประธานอีกเล็กน้อย"

เรื่องพวกนี้ เซียวเฉินต้องพูดออกมา

ส่วนคนอื่น ๆ ไม่รู้หรอกว่าเซียวเฉินกำลังคิดอะไรอยู่ พวกเขาแค่พยักหน้าให้กับคนตรงหน้า

ไม่นาน คนพวกนี้ก็ออกไปกันหมดแล้ว

แม้แต่ตอนที่เจิ้งไคไท่กำลังจะออกไป ยังไม่ลืมพูดกับเซียวเฉินว่า "หัวหน้า สู้ ๆ นะ ผมเชียร์คุณอยู่นะ!"

พูดจบ คนพวกนี้ก็แสดงสีหน้าคาดเดาไม่ได้ แล้วจากไปในที่สุด

เซียวเฉินมองตามแล้วอยากจะต่อยคนขึ้นมาทันที พวกนี้นะ กำลังคิดอะไรกันอยู่เนี่ย?

แต่สุดท้าย เซียวเฉินก็ไม่ได้ไปสนใจพวกเขาหรอก

ในที่สุด พอคนพวกนั้นออกไปแล้ว เซียวเฉินก็มองไปที่หลินโหรว ทั้งคู่สบตากัน ไม่มีใครพูดอะไร

"ฉัน..."

“ผม…”

ทั้งสองพูดออกมาพร้อมกันเลย แล้วก็หันไปมองอีกฝ่าย สุดท้ายหลินโหรวก็พูดว่า "คุณพูดก่อนเลย!"

เมื่อหลินโหรวพูดแบบนี้ เซียวเฉินจึงพูดกับหลินโหรวว่า "เรื่องมันเป็นแบบนี้ ภายในหลินกรุ๊ปมีปัญหาใหญ่มาก"

เรื่องนี้ถึงแม้เซียวเฉินจะไม่พูดหลินโหรวก็มองออกแล้ว

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้เซียวเฉินเคยพูดกับหลินโหรวไว้แล้ว แต่หลินโหรวไม่ได้ใส่ใจ

ตอนนี้ก็ถือว่าหลินโหรวได้รับผลจากการกระทำของตัวเอง ไม่สามารถโทษใครได้

"เซียวเฉิน ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณจริง ๆ ไม่อย่างนั้นความเสียหายของหลินกรุ๊ปคงจะมากมายเลยทีเดียว!"

หลินโหรวเงยหน้าขึ้นมองไปที่เซียวเฉิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ

"ไม่ต้องเกรงใจหรอก นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว"

เซียวเฉินโบกมือด้วยท่าทางเรียบง่าย

จริง ๆ แล้วในใจของเซียวเฉิน ก็กำลังกังวลอยู่

ตอนนี้ตัวเองยังไม่ได้ทำอะไรเลย บริษัทก็กลายเป็นของคนอื่นแล้ว?

เซียวเฉินไม่ยอมแพ้อย่างแน่นอน ดังนั้นเขาถึงต้องพยายามทำทุกอย่าง

คนเหล่านี้ทำเพื่อหลินกรุ๊ป แต่เซียวเฉินเองเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่เบื้องหลังของหลินกรุ๊ปอยู่แล้ว เซียวเฉินทำเพื่อตัวเขาเอง

"อืม ยังไงพวกเราคุยเรื่องนี้ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว คุณมีอะไรจะพูดอีกไหม?"

เมื่อเห็นเซียวเฉินทำท่าจะพูดต่อ หลินโหรวก็ถามต่อไป

เมื่อเห็นหลินโหรวเป็นแบบนี้ จริง ๆ แล้ว เซียวเฉินก็นึกถึงแผนการนั้นขึ้นมาได้

และในสายตาของเซียวเฉิน เรื่องนี้จำเป็นต้องรีบลงมือทำโดยเร็วที่สุด

ไม่อย่างนั้น ถ้ารอจนกระทั่งเรื่องพวกนี้มาถ่วงเวลาแล้ว จริง ๆ แล้วไม่ว่าจะสำหรับใคร ก็ไม่ใช่เรื่องดีทั้งนั้น"

ดังนั้น เซียวเฉินจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ

"จริง ๆ แล้ว ผมคิดว่าแผนกรักษาความปลอดภัยของพวกเราน่าจะต้องเพิ่มคนแล้ว ไม่อย่างนั้น รวมผมด้วยก็แค่เก้าคน จะจัดการยังไงล่ะ?"

เซียวเฉินยักไหล่ให้คนตรงหน้า แล้วพูดออกไป

ถึงแม้เก้าคนจะไม่ใช่พวกอ่อนแอ แต่ถ้าอีกฝ่ายส่งคนมาเพิ่มอีกนิดหน่อย สักหนึ่งถึงสองร้อยคน เซียวเฉินก็คงรับมือไม่ไหว

แต่ถ้าอีกฝ่ายสามารถเรียกคนมาได้ถึงสองร้อยกว่าคนจริง ๆ ก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก

เซียวเฉินยกคิ้วมองไปที่หลินโหรวหยิงสาวตรงหน้า

หลินโหรวลังเลใจ ไม่ยอมแสดงท่าที

เห็นแบบนี้แล้ว เซียวเฉินก็ยังคงครุ่นคิดอยู่ว่า หรือเรื่องนี้จะมีอะไรยากลำบากหรือเปล่านะ?

ถ้าไม่ยากลำบาก แล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?

"ได้แล้ว จริง ๆ แล้วตอนนี้ฉันคิดว่าบริษัทเพิ่มคนก็ได้นะ แต่ตอนนี้ ในเวลาอันสั้นคงหาคนแบบนี้ยากนะ!"

หลินโหรวพูดความจริง ในจุดนี้เซียวเฉินก็รู้อยู่แล้ว

ได้ยินดังนั้นเซียวเฉินจึงถามหลินโหรวว่า "ไม่พูดถึงเรื่องอื่นก่อน แต่ตอนนี้คุณลองไปหาเพื่อนคุณดูสิ ขอยืมบอดีการ์ดของพวกเขามาให้พวกเราก่อน"

ล้อเล่นหรือไง เซียวเฉินขาดคนอย่างน้อยยี่สิบกว่าคน

ถ้าให้เซียวเฉินไปหาคนพวกนี้ทั้งหมดเอง เขาต้องแย่แน่ ๆ

แต่ถ้าให้หลินโหรวไปหาก็จะไม่เหมือนกัน บอดีการ์ดทั่วไปน่าจะตรงตามข้อกำหนดของเซียวเฉินแน่นอน

"คุณจะยืมนานแค่ไหน ฉันมีบอดีการ์ดอีกแปดคนอยู่ที่นี่นะ!"

หลินโหรวกำลังครุ่นคิดอยู่ และพูดกับเซียวเฉิน

เซียวเฉินได้ยินแล้วรู้สึกอึดอัดใจมาก

ถ้าเป็นแบบนี้จริง ๆ ก็ช่างมันเถอะ

ที่จริงแล้ว มีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เซียวเฉินต้องไปหาพวกบอดีการ์ดพวกนั้น

นั่นก็คือ เซียวเฉินทำงานอย่างพิถีพิถัน และไม่ต้องการหาคนที่มีความสามารถต่ำมากเกินไปมาทำงานอย่างขอไปที

ในเมื่อตอนนี้เป็นเซียวเฉินที่เป็นคนเลือก ทำไมเซียวเฉินถึงไม่เลือกคนที่มีความสามารถแข็งแกร่งล่ะ?

"เซียวเฉิน ฉันจะถามไว้ก่อน ถ้าคุณขาดคนอีกเท่าไหร่ บอกฉันตรง ๆ เลยก็ได้"

หลินโหรวรับปากกับเซียวเฉินว่า ถ้าเซียวเฉินขาดคนมากเกินไป หลินโหรวจะต้องติดต่อเพื่อนสนิทของเขาไว้ล่วงหน้า

จังหวะนี้เอง เซียวเฉินมองอีกฝ่ายและโบกมือให้

"ไม่เป็นไร ผมจะไปลองดูก่อน คุณรออยู่ตรงนี้แหละ!"

เมื่อเซียวเฉินเดินออกมา กลับพบว่าข้างนอกมีคนอยู่มากมาย

คนที่ออกมาก่อนหน้านี้ยังไม่ทันจะไปไหนเลย และตอนนี้เจิ้งไคไท่ก็รู้สึกแปลกใจ "หัวหน้า! ทำไมออกมาเร็วจัง ยังไม่ถึงยี่สิบนาทีเลยนะ?"

ได้ยินเจิ้งไคไท่พูดแบบนั้น เซียวเฉินก็รู้สึกเหนื่อยใจอยู่บ้าง

"พวกคุณคิดอะไรกันอยู่น่ะ ผมแค่หารือเรื่องสำคัญกับประธานหลิน"

เจิ้งไคไท่และคนอื่น ๆ รู้สึกหงุดหงิดใจอยู่บ้าง การมีลูกไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอกเหรอ?

ถึงแม้พวกเขาจะคิดแบบนั้น แต่ก็ยังคงเดินตามหลังเซียวเฉินไปอยู่ดี

ตามการคาดเดาของพวกเขา ครั้งนี้ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่นอน!