มหากาพย์การผจญภัยในต่างโลก

Episode​ 8 : ภารกิจแรก

ขณะนี้โอลิเวอร์ อันนาและ โซเฟียได้อยู่ด้านหน้าของกิลล์นักผจญภัยแล้ว บรรยากาศก็ยังเหมือนๆเดิมมีทั้งเสียงพูดคุยทั้งเสียงโวกเวกโวยวาย เฉกเช่นเดิมพวกเขาเดินไปที่บอร์ดเควสซึ่งอยู่ทางขวาของกิลล์นักผจญภัย และพูดคุยกับสองสาวที่กำลังดูภารกิจที่บอร์ดภารกิจเหมือนกัน มีทั้งภารกิจยากและง่ายปะปนกันตามระดับของนักผจญภัย 

“นี่คุณโอลิเวอร์สนใจภารกิจอะไรหรอคะ?”อันนาพูด..พลางๆนำมือไปชี้ที่บอร์ดภารกิจ 

“ไม่แน่ใจเหมือนกันแหะเอาเป็๞ว่าลองเลือกภารกิจมาก่อนละกัน”โอลิเวอร์พูด..พรัอมมองไปที่อันนาและโซเฟีย ซึ่งตอนนั้นก็กำลังเลือกภารกิจกันอยู่พอดี 

“เอาตามนั้นก็ได้ค่ะ”โซเฟียเด็กสาวผมบลอนด์เทาพูดขึ้นมาก่อนหยิบใบภารกิจขึ้นมาดู เวลาผ่านไปประมาณ 5 นาที ทั้งสามคนเลือกภารกิจที่ตรงกับแรงค์และระดับตัวเองและได้เงินดี โดยภารกิจส่วนใหญ่เป็๲ภารกิจสังหาร ดังนี้… 

1.ภารกิจสังหารสไลม์ 10 ตัว [ ระดับ E ]

- สถานที่ : นอกเขตกำแพงเมืองที่หมู่บ้านเล็กๆใกล้เมือง

 - รางวัล : 50 เหรียญเงิน [+70 คุณความดี] 

2.ภารกิจสังหารหมูป่าสีเทา 15 ตัว [ ระดับ E ]

- สถานที่ : ทางขวาของเมืองแถวๆป่าลึก 

- รางวัล : 75 เหรียญเงิน [+120 คุณความดี] 

3.ภารกิจสังหารหมาป่าสีขาว 8 ตัว [ ระดับ E ]

- สถานที่ : ทางเหนือของเมืองข้างๆหมู่บ้าน 

- รางวัล : 1 เหรียญทอง 35 เหรียญเงิน [+210 คุณความดี]

“เอาภารกิจสไลม์กันดีไหม?”โอลิเวอร์พูด…พร้อมนำมือไปชี้ใบภารกิจพร้อมกับ 2 สาวที่ทำหน้าที่ส่ายหน้าอย่างแรง 

“ไม่ค่ะ!!!”อันนาและโซเฟียพูดพร้อมกัน…พร้อมท่าทีที่ขยะแขยงสุดๆ 

“อ่าว ทำไมล่ะครับ ?”ชายหนุ่มพูดพร้อมทำสีหน้างงๆ ที่แสนใสซื่อและไม่รู้อะไรบ้างเลย 

“ก็เพราะน้ำของสไลม์มันทั้งเหนียวและขยะแขยงสุดๆเลยค่ะ ยังไงก็ไม่เด็ดขาดเลยค่ะ!”อันนากล่าว เสียงแข็งพร้อมกับเบือนหน้าหนี 

“หนูเห็นด้วยค่ะ”โซเฟียพูด…พร้อมกับพยักหน้าเพื่อเป็๲การยืนยันคำพูดของอันนา 

“อ้าว…ขอโทษด้วยละกัน ฮ่าฮ่า งั้นเอาภารกิจสังหารหมาป่าสีขาวละกัน”โอลิเวอร์พูด พร้อมหยิบใบภารกิจขึ้นมาและให้สาวๆทั้ง 2 คนดู 

“เห…หมาป่าสีขาวท่าทางจะงานหนักหน้าดูเลยเอางั้นก็ได้ค่ะ”อันนาพูด..พร้อมพยักหน้าตกลงกับชายหนุ่ม 

“เอางั้นก็ดีค่ะ แถมได้เงินดีด้วย”โซเฟียพูด..พร้อมถอนหายใจ เพราะตนคิดว่าจะได้ไปสู้กับสไลม์สะแล้ว

 ตอนนี้พวกเขาทั้งสามคน ยืนอยู่ข้างหน้าเค้าเตอร์เรียบร้อยแล้ว และกำลังจะยื่นใบภารกิจให้กับพนักงานของกิลล์นักผจญภัย 

“เอ๋..คุณคาร่าไม่อยู่หรอครับเนี่ย?”ชายหนุ่มพูดถามพนักงานสาวหูกระต่ายที่อยู่หลังเค้าเตอร์ 

“คุณคาร่าจะมาทำงานที่นี่ตอน๰่๥๹เย็นๆค่ะว่าแต่มีอะไรกับคุณคาร่าไหมคะ?”สาวหูกระต่ายเอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงราบเรียบ 

“เปล่าครับ…งั้นผมเอาภารกิจนี่แล้วกันนะครับ”ชายหนุ่มพูด…พร้อมยื่นใบภารกิจให้กับสาวหูกระต่ายไป ทำให้เธอดู๻๷ใ๯เล็กน้อย 

“นี่เป็๲ภารกิจที่มีระดับสูงที่สุดในแรงค์ E เลยนะคะเนี่ย”สาวพนักงานพูด และดูทำท่า๻๠ใ๽เล็กน้อยแต่เขาก็เคยได้ยินข่าวชายผู้อยู่แรงค์ F สามารถล้มชายแรงค์ E ได้อย่างง่ายดาย 

“ขอทราบรายละเอียดและสถานที่ได้ไหมคะ?”อันนา ที่ยืนอยู่ข้างๆถามสาวพนักงาน 

“ได้ค่ะ หมาป่าสีขาวอยู่ทางตอนเหนือของหมู่บ้านไปประมาณ 45 กิโลเมตร ซึ่งมีระดับ๻ั้๹แ๻่ 18 -> 40 เป็๲มอนสเตอร์ที่ชอบอยู่กันเป็๲กลุ่ม แต่ก็ระวังอย่าไปยุ่งกับตัวหัวหน้ามันล่ะ”สาวพนักงานตอบคำถาม…พร้อมทำท่าทำมือประกอบ 

“งั้นเราคงต้องเดินทางไกลแล้วล่ะค่ะ แล้วเราจะหารถม้าที่ไหนดีคะ?”โซเฟียพูดด้วยสีหน้าราบเรียบ 

“ต้องลองไปติดต่อกับกิลล์การขนส่งดูค่ะ พวกเขารู้ทางดี”สาวพนักงานตอบคำถามอีกรอบ 

“งั้นเราไปกิลล์การขนส่งกันเลยดีกว่า ขอบคุณมากครับคุณพนักงาน”โอลิเวอร์พูด…พร้อมโบกมืออำลาและนำใบภารกิจติดตัวไว้ทักทายพนักงานสาวและเดินออกไปพร้อมกับสองสาวด้วยกันเพื่อไปกิลล์การขนส่ง 

“ระบบค้นหากิลล์การขนส่งหน่อยสิ”เขาคิดในใจ… 

[ปิ้ง! กิลล์การขนส่งอยู่ห่างจากคุณประมาณ 400 เมตรระบบกำลังนำทาง]

สองสาวเดินตามโอลิเวอร์ไปยังกิลล์ขนส่งตอนนี้เวลาก็ประมาณ บ่าย 1 กว่าๆแล้วอากาศก็เริ่มมีอุณหภูมิสูงขึ้นเล็กน้อยแต่ก็ไม่ถึงกับร้อนมากมายอะไรนัก ตอนนี้ทั้งสามก็เดินไปถึงด้านหน้ากิลล์การขนส่งเรียบร้อยแล้วจากการนำทางของระบบ ลักษณะเป็๲อาคารไม้สูงใหญ่ มีสัญลักษณ์รูปรถม้าอยู่บนผนังของกำแพง และผู้คนที่กำลังเตรียมรถม้า ตอนนี้พวกเขาก็เดินเข้าไปด้านในเรียบร้อยแล้วตรงหน้าเค้าเตอร์มีชายหนุ่มรูปร่างใหญ่ ยืนอยู่ 

“มาติดต่อรถม้าครับ/ค่ะ”โอลิเวอร์ และ อันนาพูดพร้อมกันส่วนโซเฟียก็ยืนรออยู่เฉยๆ 

“ได้ครับคุณลูกค้าว่าแต่จะไปที่ไหนกันหรอครับ?”ชายหนุ่มรูปร่างใหญ่พูดขึ้นพร้อมสีหน้าที่ราบเรียบ 

“ว่าจะไปล่าหมาป่าสีเทากันน่ะครับ”โอลิเวอร์พูด..พร้อมกับชายหนุ่มผู้นั้นกำลังเรียกลูกน้องมาอยู่ 

“งั้นก็ได้ รถม้าจะออกวันพรุ่งนี้ตอนเที่ยงวันมาเจอกันที่นี่ด้วยนะ ค่าบริการ 25 เหรียญเงินครับ”ชายหนุ่มผู้นั้นพูด…หลังจากนั้นโอลิเวอร์ก็รับบัตรจองเผื่อยืนยัน 

“งั้นรอบนี้ผมเลี้ยงเองละกันนะครับ”โอลิเวอร์พูด…พร้อมยื่นเงินให้ไป 25 เหรียญเงินพร้อมยิ้มให้อันนาและโซเฟีย ตอนนี้เขามีเงินเหลืออยู่ 2 เหรียญทอง 74 เหรียญเงินกับอีก 75 เหรียญทองแดง 

“ขอบคุณมากนะคะ”อันนาพูด..พร้อมขอบคุณโอลิเวอร์ 

“ขอบคุณนะคะพี่ชาย”โซเฟียพูด..พร้อมทำท่าขอบคุณเช่นกันและแล้วทั้งสามคนเดินออกมานอกกิลล์การขนส่งพร้อมกับคนในกิลล์ยังคงมองชายหนุ่มด้วยสายตาอิจฉาเล็กน้อยเหมือนเดิม 

“แล้วพวกเธอไปพักกันอยู่ที่ไหนล่ะ”โอลิเวอร์พูดถาม…พร้อมเดินต่อไปเรื่อยๆ 

“พี่และหนูพักอยู่ที่โรงแรมเดอร์มัวค่ะ”โซเฟียพูดและเดินตามทางต่อไป 

“เอ๋!!!!”เขาอุทานออกมาก… “มีอะไรหรอคะโอลิเวอร์?”อันนาพูด..พร้อม๻๠ใ๽เสียงของชายหนุ่ม 

“แหม่..ดวงเรามันช่างตรงกันจริงๆนะเราก็พักที่โรงแรมเดอร์มัวพอดีเลย..”เขาพูดทำเอาสองสาว๻๷ใ๯เล็กน้อยเช่นกัน อยูดีๆก็มีเสียงปริศนาดังออกมา.. 

จ๊อกก โครก!!

พร้อมกับอันน่าที่หน้าเริ่มเปลี่ยนเป็๞แดงเล็กน้อยเพราะตัวเองท้องร้องทำเอาโอลิเวอร์หุบยิ้มไม่ได้กับสาวที่อยู่ตรงหน้าตน “เปล่านะคะ”อันนาพูด..พร้อมสีหน้าที่เริ่มแดง 

“แหน่ พี่อันนาหิวแล้วก็ไม่ยอมบอกเลยนะคะ”โซเฟียพูดเสริมทำให้ทั้ง 3 คนขำออกมาก 

“งั้นเราไปกินข้าวกันดีกว่า”เขาพูด พร้อมนึกในใจระบบค้นหาร้านอาหารโดยด่วนเลย... 

[ ร้านอาหารที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างคุณ 120 เมตร ระบบเริ่มนำทาง ]

ทั้งสามคนก็เดินทางไปโดยโอลิเวอร์เดินนำหน้าสาวๆเช่นเดิมพร้อมกับพูดคุยกันไปเรื่อยๆท่ามกลางลมเย็นๆและกลิ่นของหญ้าของดิน พลางชายหนุ่มคิดในใจ โลกนี้ก็ดีเหมือนกันนะเนี่ย โดยปกติเขาไม่เคยมีโอกาศแบบนี้เลย ตอนนี้ทั้งสามคน ก็ยืนอยู่หน้าร้านอาหารเรียบร้อยแล้ว กลิ่นของอาหารสุดแสนหอมหวานยั่วยวนออกมาจากทางร้าน ทำเอาเสียงท้องของอันนาร้องขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับทั้งสามคนที่เดินเข้าไปในร้านอาหารเป็๞ร้านสไตล์คลาสสิค พวกเขาไปนั่งโต๊ะและเริ่มสั่งอาหาร 

“ยินดีต้อนรับครับคุณลูกค้า ไม่ทราบว่ารับอาหารอะไรดีครับ?”พนักงานเดินมาถามเมนูจากพวกเขา 

“งั้นเอาข้าวผัดเนื้อกระทิงเพลิง 1 จานครับ”โอลิเวอร์สั่งอาหาร 

“ฉันเอาเนื้อกวางผัดซอสเผ็ด 1  จานค่ะ”อันนาสั่งอาหาร 

“หนูเอาผัดเนื้อปลาซานเนียร์มา 1 จานค่ะ”โซเฟียสั่งอาหาร 

เมื่อทั้งสามคนสั่งอาหารเสร็จแล้วพนักงานก็จดเมนูอาหารและเดินออกไป ทั้งสามก็พูดคุยกันอย่างสนิทสนมกันมากขึ้นและเริ่มคุ้นเคยกัน เวลาผ่านไปประมาณ 10 นาทีอาหารทั้งหมดก็ถูกเสริฟ์ไว้บนโต๊ะพร้อมกับทั้งสามกำลังทาอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยโดยทั้งหมดคิดเป็๲เงินประมาณ 60 เหรียญเงิน โดยทั้งสามคนช่วยกันหารเงินกันโดยตกเฉลี่ยนคนละ 20 เหรียญเงิน โดยตอนนี้ชายหนุ่มมีเงินเหลือประมาณ 2 เหรียญทอง 54 เหรียญเงินกับอีก 75 เหรียญทองแดง และพวกเขาก็เดินออกจากร้านไป 

“อ่า..สบายท้องดีจังเลย”อันนาพูด..พร้อมยิ้มอ่อนออกมา 

“งั้นเรากลับโรงแรมกันเถอะ”โซเฟียพูด..พร้อมจูงมืออันนาและเดินไป 

“ตามนั้นเลยกลับกันเถอะ”โอลิเวอร์พูด…พร้อมเดินนำทางยังไปโรงแรมเดอร์มัวพลางคิดในใจว่าจะลองตีอาวุธครั้งแรกโดยใช้สกิลสร้างอาวุธอนัตตาโดยใช้ดาบเหล็กกล้าทั้ง 2 เล่มเป็๞วัตถุดิบ พลางทั้งสามเดินทางกันไปเรื่อยๆจนถึงโรงแรมเดอร์มัวแล้ว 

“ยินดีต้อนรับกลับค่ะ คุณโอลิเวอร์ คุณอันนา คุณโซเฟีย ว่าแต่ไปรู้จักกันมา๻ั้๹แ๻่ตอนไหนล่ะคะเนี่ย?”เอลลี่เอ่ยถามพร้อมสีหน้างงๆหน่อยๆ 

“เขาเป็๞คนช่วยพวกเราค่ะ”อันนาพูด…พร้อมมองหน้าชายหนุ่มและโซเฟียก็พยักหน้าตอบรับ 

“งั้นผมขึ้นไปพักบนห้องแล้วนะครับพรุ่งนี้เจอกันนะ อันนา โซเฟีย”โอลิเวอร์พูด…พร้อมเดินขึ้นห้องพักของตนเอง 

“”ค่ะ!!””อันนาและโซเฟียพูดพร้อมกัน… 

ตอนนี้โอลิเวอร์ก็อยู่ในห้องแล้วและอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็๲ชุดสบายๆและหยิบหนังสือเวทย์มนต์ของพระเ๽้ามาอ่าน ทันใดนั้นตัวเขาก็วาร์ปมาอีกมิติหนึ่งข้างหน้าก็เป็๲ที่โล่งกว้างและมีบ้านไม้อยู่ข้างหน้าเขาหลังหนึ่ง ทันใดนั้นเอง เขาก็นำดาบเหล็กกล้าทั้ง 2 อันมาวางไว้บนพื้นดิน “เอาล่ะเริ่มกันเลยสร้างให้เต็มกำลังเลยดีกว่า เสริมความแข็งแกร่งขั้นสูงสุด”ชายหนุ่มพูดขึ้นพลางมีก้อนเวทย์มนต์สีขาวขนาดใหญ่กว่าครั้งก่อนปร่กฏขึ้นและครอบตัวของเขา.. 

[ ตอนนี้ค่าสถานะของคุณเพิ่มขึ้น 5 เท่า ]

“หลอมรวมและสร้างขึ้นใหม่”ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมมีวงเวทย์สีขาวขนาดใหญ่ล้อมรอบตัวเขา และมีแสงสีส้มแดงครอบอาวุธทั้งสองสิ่ง อยู่ดีๆดาบ 2 เล่มได้กลายเป็๲ก้อนสีดำลอยกลางอากาศพร้อมกับที่ชายหนุ่มกำลังออกแบบรูปร่างของอาวุธ จนก้อนสีดำนั้นหลอมรวมกันกลายเป็๲ดาบยาว..

ดาบที่ชายหนุ่มสร้างขึ้นมาจะเป็๞อย่างไรและการเดินทางจะเป็๞อย่างไรโปรดติดตามตอนต่อไป…

--------------------------------------------------------------

ขอบคุณยอดการติดตามและกำลังใจด้วยนะครับ หากมีข้อผิดพลาดสามารถติชมได้นะครับ  ทุกๆคอมเมนต์คือแรงผลักดันให้ไรท์มีกำลังใจเขียนตอนต่อไปครับผม อย่าลืมติดตามกันล่ะ

 -------------------------------------------------------------