เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ
เมืองที่พังจากการต่อสู้อันรุนแรงนั้นค่อยๆได้รับการกอบกู้
เพียงเดือนเดียวข่าวเกี่ยวกับการต่อสู้ที่เกิดขึ้นระหว่างเดรสมอนด์และปีศาจต่างก็กระจายไปไกล
ขุนนางที่อยู่รอบๆศักดินาของเขาต่างพากันตื่นตระหนกและพวกเขาต่างก็ส่งคนมาช่วยกอบกู้เมืองเพื่อเอาใจเดรสมอนด์
หลายเดือนผ่านไป
พวกเราพยายามก่อสร้างซ่อมแซมมากมาย และการแลกเปลี่ยนสินค้าที่เดรสมอนด์คุยไว้ก็เริ่มเป็รูปเป็ร่างทำให้สิ่งต่างๆกำลังไปในทางที่ดีขึ้นและทุกคนกำลังวุ่นอยู่กับเื่ราวมากมายรอบตัว
คนตายต้องถูกกลบฝังอย่างถูกต้องและบ้านเรือนก็จำเป็ต้องซ่อมแซม
แม้กระทั่งตอนนี้เราก็ยังซ่อมแซมกันต่อไป
ถึงจะลำบากแต่ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป
โดยส่วนตัวแล้วั้แ่เดรสมอนด์ผ่านการต่อสู้ครั้งนี้ ความแข็งแกร่งของเขาก็ก้าวะโมากขึ้นอีกและก้าวผ่านกำแพงของตำนานของอัศวินสีทองไปเป็อัศวินเืศักดิ์สิทธิ์
ย้อนกลับไปหลังจากจบการต่อสู้ไม่กี่วันเดรสมอนด์ได้ทำการฝังศพของพ่อและพี่ชายของเขาอย่างสมเกียรติ
เข้าไปเจอศพของโทมัสถูกอัดติดกับเสาคฤหาสน์ ในสภาพศพที่ไม่น่าดูนัก
ถึงแม้ว่าโทมัสจะทำเื่ไม่ดีมามากแต่เมื่อคนตายไปแล้วก็ให้แล้วกันไป
เดรสมอนด์ เขาไม่คิดถือสาหาความต่อไปให้มากความ
ในตอนนี้เดรสมอนด์กำลังมองไปที่ต่างหูที่คุ้้นเคยพลางคิดย้อนกลับไปเมื่อการต่อสู้จบลง
ในเช้าวันรุ้งขึ้นเดรสมอนด์ขวบม้าไปยังตำแหน่งของที่ตั้งแคม
เพื่อพบองค์จักรพรรดิและถามพระองค์สำหรับเื่ราวมากมายที่คาใจ
แต่เมื่อเดรสมอนด์ไปถึงก็มีเพียงลีฟและเกวียนเท่านั้น
จากปากของลีฟบอกกับเขาว่า
“ชายคนนั้นจากไปก่อนที่ท่านจะมาเพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นคะ แถมชายคนนั้นยังฝากของสิ่งนี้ไว้ให้ท่านด้วย”
เดรสมอนด์มองต่างหูรูปดาวสีเงินที่คุ้นเคยในมือ เขาใช้หัวแม่มือเขี่ยไปมาก่อนที่จะสวมใสมันที่หู
เมื่อเขาสวมเสร็จแล้วก็มีหน้าจอสีฟ้าปรากฏขึ้นที่ตรงหน้าของเขา
และมีสัญลักษณ์แปลกปรากฏขึ้น
หลังจากบูทระบบแล้วเขาก็เข้าสู่ระบบของจักรวรรดิไร้นาม
เมื่อเห็นสิ่งต่างๆตรงหน้าของเขาเดรสมอนด์ก็ส่งยิ้มออกมาอย่างมีความสุุข
หลายวันผ่านไปอีกครั้ง
ขณะที่เดรสมอนด์กำลังช่วยชาวเมืองสร้างบ้าน ก็มีคนส่งสารถือจดหมายเข้ามาหาเขา
“ท่านเดรสมอนด์รับราชโองการ”
คนส่งสารกล่าว และเมื่อชาวเมืองที่อยู่ใกล้ได้ฟังดังนั้นพวกเขาก็ต่างพากันลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ส่วนเดรสมอนด์เขาะโลงมาจากหลังคาของบ้านสองชั้นและคุกเข่ารับสาร
“จากคุณงามความดี. . . จึงขอแต่งตั้งท่านให้กลายเป็บารอน”
คนส่งสารยิ้ม
ส่วนเดรสมอนด์พอได้รับตำแหน่งแล้วเขาก็กำลังจะะโขึ้นไปบนหลังคาอีกครั้ง
“เดี่ยวก่อนท่านบารอน ยังมีจดหมายอีกสองฉบับ”
เดรสมอนด์รับจดหมายแล้วเขาก็เรียกลีฟที่อยู่ไม่ไกลมาหาเขา
“ลีฟ ลีฟอยู่ไหน”
“อยู่นี้คะ”
“พาท่านผู้นี้ไปยังที่รับรองในคฤหาสน์นะ”
“คะ”
ลีฟหันไปมองคนส่งสาร แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเป็ทางการ
“เชิญท่านตามข้ามา”
คนส่งสารค่อมศรีษะให้เล็กน้อย ก่อนเดินตามลีฟไป
ในคืนนั้นเองเขาอ่านจดหมายทั้งสาม
จดหมายสองอันแรกเป็ของเ้าหญิงทั้งสองที่เขากำลังตามจีบ
เขาอ่านฉบับแรกของซิลเวียอย่างอารมณ์ดีผิดกับของกราเซียนั้นทำให้เขาอารมณ์ไม่ดี