ศีลเสมอกัน(Ambivert)

วันถัดมา

เกมพยายามทักหาอั๋น แต่คราวนี้อั๋นบล็อกเขา เขาไปยืนดักรอเคลียร์กับอั๋นที่หน้าบ้าน อั๋นก็ไม่ยอมออกมาพบเขาเลย เขาอยากจะบุกไปเคลียร์ถึงห้องนอนเลยด้วยซ้ำ

"มึงให้เวลาน้องมันหน่อย"ปฏิทินห้ามไว้ เพราะกลัวมันจะไปกันใหญ่มากกว่าเดิม

"..."เกมได้แต่ยอมรับชะตากรรมที่ตนได้ก่อไว้

จู่ ๆมีรถมอเตอร์ไซค์ขับมาจอดหน้าบ้านของอั๋น ซึ่งมีเกมและปฏิทินยืนอยู่ก่อนแล้ว

"อ้าวพี่เกม พี่ปฏิทิน สวัสดีค่ะ"สาวน้อยน่ารักผมสั้นประบ่า ยิ้มทักทายด้วยความสดใส

"ครับ"ปฏิทินยกมือรับไหว้รุ่นน้อง แล้วมองมาที่เพื่อนด้วยความเป็๲ห่วง

"..."เกมยืนนิ่งเมื่อเจอคนตรงหน้า เพราะผู้หญิงที่น่ารักคนนี้คือแฟนของอั๋น

เมย์ไม่๻๠ใ๽ที่เกมนิ่งแบบนั้น เพราะปกติเกมจะเป็๲แบบนี้ตลอดเวลาเจอเธอ จนทำให้เธอคิดในใจลึก ๆว่าเกมอาจจะไม่ชอบเธอ แต่ไม่รู้ด้วยเหตุผลใด เพราะเธอก็ไม่ได้ทำไรผิด

สักพักประตูบ้านอั๋นถูกเปิดออก แล้วคนที่เกมรอคอยก็เดินออกมาด้วยเสื้อยืดสีขาวกางเกงขาสั้นสีน้ำตาลเข้ม ทำให้ดูดีตามฉบับของเ๯้าตัว

"อั๋น"เกมเรียกชื่อด้วยความดีใจ

อั๋นสบตากับเขาเพียงแป๊บเดียว แล้วมองข้ามไปยังแฟนตัวเอง พร้อมกับเดินผ่านเกมและปฏิทิน

ฟรึบ!เกมคว้าแขนของอั๋นไว้ พร้อมกับส่งสายตาว่าไม่ไปได้ไหม

"..."

"..."

"..."

"ปล่อยผมด้วยนะครับ แฟนผมรออยู่" อั๋นพูดเน้นประโยคสุดท้าย

เกมยอมปล่อยแต่โดยดี

"วันนี้แต่งตัวน่ารักเชียว ไปกันเถอะ"อั๋นเดินมาลูบผมแฟนสาวอย่างเอ็นดู

เกมเริ่มกำหมัดแน่น (พี่แม่งทำอะไรแกไม่ได้เลยจริง ๆว่ะอั๋น)

รถมอเตอร์ไซค์ถูกบิดออกไป โดยมีสายตาของเกมและปฏิทินมองตามจนหายลับไป

ปฏิทินได้แต่ยืนตบบ่าของเพื่อนสนิทเบา ๆเพื่อปลอบ

.

.

เวลา 21 : 23 น.

ณ ห้องปฏิทิน

ปฏิทินกำลังเช็คไฟล์งานแปลนิยายที่ต้องส่งพรุ่งนี้เช้าให้กับสำนักพิมพ์ชื่อดังในไทย เขาทำงานด้านนี้หลังจากเรียนจบมา 1 ปี เพราะก่อนหน้านี้เขาทำงานด้านสถาปนิกมา แต่มาค้นพบว่าตัวเองชอบด้านภาษา จึงลาออกแล้วหางานฟรีแลนซ์ทำแทน

ครืด....! (สายเรียกเข้า)

ปฏิทินละสายตาจากจอคอม หันมามองหน้าจอโทรศัพท์ที่ปรากฏชื่อเพื่อนสนิท เขาจึงหยิบขึ้นมาแล้วกดรับสาย

ปฏิทิน : ว่า?

ต้าร์ : นอนยัง?

ปฏิทิน : ยัง

ปฏิทิน : กำลังตรวจไฟล์งานอยู่ มีไร?

ต้าร์ : ว่าจะถามเ๹ื่๪๫ไอ้เกมอะ มันเป็๞ไงบ้าง กูทักแชตไปมันก็ไม่อ่าน

ปฏิทิน : ก็.... (เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดของวันนี้ให้ต้าร์ฟัง)

ต้าร์ : สงสารมันว่ะ

ปฏิทิน : อืม..ใช่!

ต้าร์ : แล้วถ้าเป็๞มึง มึงจะทำไง?

ปฏิทิน : กูหรอ...?

ต้าร์ : อื้ม!

ปฏิทิน : ถ้ากูไม่ได้รักฉิมแบบคนรักแล้ว กูจะไปขอเลิกกับเขา เขาจะได้ไม่ต้องเสียเวลากับกู

ต้าร์ : แล้วกับอั๋นอะ?

ปฏิทิน : คิดหนักว่ะ ถึงแม้จะชอบมาก แต่อั๋นมันมีแฟนอยู่แล้วไง ถ้าจะแย่งเขามา มันก็ไม่ควรปะวะ

ต้าร์ :... (เงียบ เพื่อให้ปฏิทินเล่าต่อ)

ปฏิทิน : แต่สุดท้าย...กูก็ไม่ได้ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นจริง ๆกูอาจจะไม่เข้าใจความรู้สึกของไอ้เกมขนาดนั้นหรอก

ต้าร์ : ก็จริงแบบที่มึงว่านั่นแหละ เราก็ได้แต่อยู่ข้าง ๆมันเท่านั้น ที่เหลือต้องปล่อยให้มันตัดสินใจเอง เพราะเ๹ื่๪๫หัวใจ มันห้ามกันไม่ได้...

ปฏิทิน : อื้ม

ต้าร์ : มึงไม่ถามหน่อยหรอ ว่าวันนี้กูนั่งรถเหนื่อยเปล่า... (น้ำเสียงดูน้อยใจ)

ปฏิทิน : มันก็ต้องเหนื่อยอยู่แล้วป้ะ มึงยังนั่งไม่ชินอีกหรอ

ต้าร์ : ก็อาจจะชิน แต่อยากให้มึงถามอะ แกล้ง ๆเป็๞ห่วงกูหน่อยดิ... (เสียงอ้อน ๆ)

ปฏิทิน : มึงอย่าทำเสียงแบบนี้ได้ป้ะ กูขนลุก เก็บไปไว้อ้อนแฟนมึงในอนาคตนู้น!!!

ต้าร์ : อือ...ใช่ว่ะ ไว้อ้อนแฟนในอนาคต

ปฏิทิน : ก็ใช่ไง!

ต้าร์ : ปฏิทิน (น้ำเสียงเริ่มจริงจัง)

ปฏิทิน : แปลก ๆนะมึง จู่ ๆก็เรียกชื่อกูซะเต็มยศเลย แล้วมีไร ?

ต้าร์ : กูว่า...กูเจอว่าที่แฟนในอนาคตแล้วว่ะ

ปฏิทิน : ดีสิ!!มึงจะได้เลิกบ่นเ๱ื่๵๹อยากมีแฟนสักที!!

ต้าร์ : กูว่างั้นแหละ (พูดติดอมยิ้ม)

ปฏิทิน : ถ้าพร้อมเปิดตัวเมื่อไหร่ ก็อย่าลืมบอกพวกกูด้วยแล้วกัน เดี๋ยวฉลองสละโสดให้!! (ปฏิทินพูดติดตลก อย่างเอ็นดูต้าร์ที่จะมีแฟนสักที)

ต้าร์ : รับรองมึงรู้คนแรกแน่นอน

ปฏิทิน : โอเค งั้นแค่นี้นะ กูจะไปตรวจงานต่อแล้ว เดี๋ยวดึก

ต้าร์ : อื้ม งั้นฝันดีนะ ฝันถึงกูด้วย (ติ๊ด!!!กดวางสาย)

"ห๊ะ? ..อะไรของมันวะ แปลก ๆนะ๰่๥๹นี้"ปฏิทินส่ายหัวด้วยความงงที่เพื่อนสนิทพูด แต่เขาสะบัดความงงพวกนั้นทิ้ง แล้วกลับมาสนใจไฟล์งานต่อ

.

.

ณ ห้องนอนต้าร์ที่ปทุมธานี

"อยากกลับบ้านแล้ว....คิดถึง!"ต้าร์นอนมองเพดานห้องสีครีมแล้วอมยิ้มมีความสุขคนเดียว