เห็นดาวตกที่กำลังจะพุ่งผ่านฟ้าเหนือศีรษะของตนเองพลันหักเหมุมพุ่งปราดลงมาอย่างรวดเร็วในใจมันตื่นตระหนกใจนอุทานเสียงดังผงะร่างถอยไปสองก้าว
ดาวตกนั้นพลางส่งเสียงหวีดหวิวแหวกฟ้าตกลงเบื้องหน้าของตนเองจนบังเกิดเสียงดังกึกก้องเศษกระเบื้องถนนมากมายแตกกระจายฝุ่นผงคละคลุ้งเศษหินฟุ้งกระจายตลบอากาศมันย่อศีรษะเดินราวกับลิงสายตาพลันมองเห็นแสงสว่างอันเลือนรางเมื่อฝุ่นผงตลบจางไปมันค่อยเห็นชัดตาว่าเป็กระบี่เล่มหนึ่งเป็กระบี่ที่สวยงามเกินบรรยายฝักดาบบรรจงแกะสลักลวดลายเป็เื่ราวอย่างประณีต
ที่น่าตื่นตาตื่นใจคือด้ามจับอันเป็เศียรของสัตว์ชนิดหนึ่งมันมองไม่ออกว่าเศียรสัตว์นี้เป็สัตว์อะไรเพียงแต่รับรู้ถึงความกดดันอันรุนแรงที่แผ่ขยายออกมาอย่างไม่หยุดยั้งมันรู้สึกว่าอากาศรอบตัวพลันเย็นเฉียบจนร่างสั่นสะท้านแว่วเสียงคำรามดังแ่เบาอยู่ข้างหูราวกับกระบี่เล่มนี้กำลังร่ำร้องเรียกตนเองมันค่อยๆ เดินช้าๆ เข้าใกล้กระบี่อันสวยงามหมดจดงดงาม
เมื่อยืนอยู่ใกล้ห่างกันไม่กี่นิ้วตัวกระบี่ก็ยิ่งสั่นสะท้านกะพริบแสงสีเหลืองออกมาอย่างชัดเจนฉับพลันที่มันรู้สึกแปลกประหลาดจะผงะกายถอยออกพลันรู้สึกถึงแรงกดดันหนึ่งสายบีบอัดลงมาพร้อมกับแรงดึงดูดเหนี่ยวรั้งร่างกายให้เข้าใกล้กระบี่อย่างมิอาจต้านทานมันเริ่มตื่นตระหนกใอุทานเสียงฟังไม่เป็ศัพท์รู้สึกราวกับมือตนถูกแรงดึงดูดเหนี่ยวรั้งราวกับถูกคนตัวโตฉุดลากก็มิปาน
ด้วยร่างที่ผอมแห้งเช่นมันนี้ย่อมมิอาจต้านทานแรงเหนี่ยวรั้งนั้นร่างมันค่อยๆ ถูกดูดเข้าใกล้กระบี่สีเหลืองขอทานน้อยสีหน้าใต้คราบโลหิตเกรอะกรังแตกตื่นลนลานมือซ้ายคว้าไปด้านหลังจับซากศพหนึ่งเอาไว้จากนั้นค่อยๆ ออกแรงถีบที่เท้าไม่ให้ร่างโถมไปมันค่อยๆ ก้าวถอยหลังไปได้ครึ่งก้าวทันใดนั้นพลันได้ยินเสียงหวืดหวือของสายลมดังหนาวเหน็บเห็นตัวกระบี่สั่นสะท้านคล้ายกำลังกู่ร้อง
แสงสว่างสลัวๆ วูบขึ้นหนึ่งคราตัวกระบี่ก็ยิ่งสั่นระริกแรงดึงดูดพลันรุนแรงฉุดกระชากมันราวกับเศษผ้าแพรโถมไปฝ่ามือขวาพลันแปะติดกับด้ามกระบี่ราวกับติดก้าวเป็เนื้อเดียวกันทันทีที่มือขวาแตะลงที่ด้ามอาการสั่นสะท้านเยือกเย็นก็แผ่ซ่านเข้ามาในร่างจนมันต้องสั่นเทิ้มเห็นดวงตาที่ด้ามกระบี่จรัสแสงวูบหนึ่งจิตใจถึงกับสั่นสะท้านหวาดกลัวขึ้นมาโดยพลันรู้สึกว่าในร่างกำลังเดือดพล่าน
จู่ๆ ก็มองเห็นมือขวาหลั่งเืออกมาราวถูกกัดด้ามกระบี่กลืนกินเืมันจากนั้นเืยิ่งอยู่ก็ยิ่งหลั่งไหลมากขึ้นมันรู้สึกแขนขวาชาวูบจนซีดขาวเหี่ยวแห้งลงมายามนั้นอาการเ็ปก็แล่นผ่านทั่วร่างเรี่ยวแรงพลันหดหายไปเกินครึ่งสีหน้ามันซีดเผือดเนื้อตัวสั่นสะท้านค่อยๆ ผอมแห้งลงเรื่อยๆ กระบี่เล่มนั้นยิ่งอยู่ก็ยิ่งส่องแสงสว่างกลืนกินเืในร่างมันไปเกินครึ่งขอทานน้อยหน้ามืดสายตาแทบจะมองไม่เห็นสิ่งใด
มือซ้ายมันจับซากศพในกองพะเนินมนุษย์หนึ่งเอาไว้ชั่วเวลานั้นเห็นตัวกระบี่สั่นเบาๆ แรงดึงดูดจู่ๆ ก็แรงกล้าแกร่งขึ้นดูดเืจากร่างมันไปเก้าส่วนจนมันหายใจรวยรินร่อแร่ใกล้สิ้นชีพทั่วร่างเหี่ยวแห้งซีดขาวจนเทาคาดไม่ถึงว่าเส้นพลังหนึ่งทะลวงเข้ามาในร่างพุ่งฝ่าไปทางแขนซ้ายฉับพลันร่างมันกลับกลายเป็สะพานทางเชื่อมดูดเืจากกองซากศพจำนวนมากนั้นความรู้สึกหลากหลายมึนงงเ็ปมากมายถ่ายเทผ่านร่างมันไป การกระทำเช่นนี้เป็เื่ที่เป็ไปไม่ได้แต่ขณะนี้กลับบังเกิดกับขอทานน้อยหากไม่ใช่ความพิสดารของกระบี่นี้มันคงไม่สามารถรอดได้เกินห้านาทียิ่งไม่มีทางเป็สะพานเืเช่นนี้
ขอทานน้อยจิตใจหวาดกลัวจนฝ่อร่างไร้เรี่ยวแรงถูกควบคุมโดยกระบี่ให้เป็ทางเชื่อมดูดเืมากมายให้มันกินซากศพแล้วซากศพเล่าค่อยๆ เหี่ยวแห้งร่างมันเริ่มพองโตขึ้นเรื่อยๆ จากร่างเหี่ยวแห้งหายใจรวยรินกลับมาเป็ปกติราวกับถูกเติมเชื้อไฟหากมองผ่านคราบโลหิตเกรอะกรังจะเห็นว่าิัทั่วร่างมันแดงฉานหัวใจเต้นแรงหายใจหอบหนักหน่วงชั่วเวลานั้นเปรียบเสมือนฝันร้ายซ้อนฝันร้าย
เพราะโลหิตของคนที่ตายไปเกินร้อยคนถูกถ่ายเข้ามาใส่ในร่างมันขอทานน้อยถึงกับรู้สึกว่าตายไปยังดีกว่ากับการต้องทนรับอาการทั้งหมดนี้ดวงตามันแดงก่ำทั่วร่างใหญ่โตมีรอยปริปรากฏขึ้นโลหิตไหลออกมาจากรูขุมขนและดวงตาจนแดงฉานเพราะทั่วร่างภายในมันอัดด้วยโลหิตมากเกินไปสภาพเปรียบเสมือนลูกโป่งที่ถูกเติมลมจำนวนมาก
ขอทานน้อยรู้สึกเ็ปขนาดที่ผู้คนไม่อาจจินตนาการรู้สึกราวกับกระดูกทั่วร่างถูกป่นเป็ผงร่างกายประหนึ่งกระดูกฉีกแยกออกจากกันแขนขาประเดี๋ยวร้อนราวเปลวเพลิงประเดี๋ยวเย็นจวนน้ำแข็งมันสลบเหมือดมันเกินสิบรอบแต่ต้องตื่นขึ้นเพราะความเ็ปทุกครั้งยามนี้กล้ามเนื้อทุกส่วนมันราวกับจะแยกออกจากกันเพราะโลหิตของคนเกินสองร้อยทะลักใส่มาในร่างทำให้มันไม่อาจเข้ากันได้ทุกอย่างปั่นป่วน
ที่น่าแปลกใจคือที่มันกลับยังสามารถมีชีวิตรอดอยู่ได้ถึงตอนนี้กระบี่แผ่กลิ่นอายหนึ่งออกมาเป็กลิ่นอายทรงพลังทระนงและโเี้อำมหิตกลืนกินโลหิตของคนเกินสามร้อยคนเข้าไปเห็นแสงสีเหลืองหม่นนั้นแปรเปลี่ยนเป็สีแดงฉานจางๆ แผ่นดินถึงกับสั่นะเืเพราะคลื่นพลังที่ถูกแผ่ขยายออกมาขอทานน้อยร่างห้อยอยู่ตรงกลางแม้แต่แรงจะลืมตายังไม่มีในร่างมันมีกล้ามเนื้อหลายส่วนปริแตกแยกกระจายออกจากกัน
ผ่านไปราวๆ หนึ่งชั่วยามเืของคนเกินห้าร้อยคนไหลทะลักผ่านร่างมันไปทำให้มันเกินอาการแปลกประหลาดขึ้นมาความรู้สึกเกินหลายร้อยนั้นมุ่งผ่านร่างและความคิดของมันชั่วเวลานั้นแรงดึงดูดพลันหยุดลงมือขวามันหลุดจากซากศพที่เหี่ยวแห้งหากมองดูโดยรอบตอนนี้จะเห็นว่าซากศพเกินครึ่งหนึ่งของเมืองเมฆสงบกลายเป็ซากเหี่ยวแห้งราวกับตกตายมายาวนานเหลือเกินบนพื้นที่เคยอาบด้วยธารแดงฉานแห้งกรังราวกับไม่เคยมีโลหิตมาก่อน
ในเมืองเมฆสงบเปลี่ยนเป็สองฟากฝั่งไปโดยทันทีขอทานน้อยรู้สึกว่าภายในร่างที่เย็นเยียบปานน้ำแข็งค่อยๆ อบอุ่นขึ้นทีละร้อยฉับพลันก็ต้องร้องโหยหวนขึ้นอีกครั้งกระบี่สีเหลืองนั้นกลับดูดกลืนเืในร่างมันเข้าไปอีกเก้าส่วนจนร่างมันมีเืหล่อเลี้ยงไม่พอลมหายใจรวยรินร่อแร่ิัเหี่ยวแห้งปานคนอายุแปดสิบแม้แต่เรือนผมยังขาวโพลนราวไหมเงิน
คาดว่ามันจะตกตายไปภายในสิบชั่วลมหายใจแน่นอนกระบี่สะท้านขึ้นคราหนึ่งสาดแสงสีแดงเหลืองออกมาจู่ๆ ก็มีลมแรงกรรโชกผ่านมาหากไม่ใช่เพราะมือมันแปะติดกับด้ามกระบี่ที่ปักลงพื้นคาดว่ามันคงปลิวละลิ่วเป็เศษผ้าแพรเป็แน่แสงสว่างอาบน้อมตัวกระบี่ราวกับมันค่อยๆ ละลายเป็แสงของเหลวจากนั้นห่อเหี่ยวลงมาเป็ก้อนเดียวมองดูคล้ายกับของเหลวก้อนหนึ่งมีสีแดงและเหลืองกระจายกลิ่นเหม็นคาวเสียยิ่งกว่าซากศพนับพันคนในเมืองเสียอีก
ของเหลวสว่างที่แปลงจากกระบี่พุ่งพรวดเข้าไปในร่างของขอทานน้อยในชั่วเวลาสองลมหายใจสุดท้ายร่างที่ราวกับถูกรีดจนแห้งของมันสะท้านวูบขึ้นสตินึกคิดที่ดับวูบไปแล้วพลันตื่นขึ้นรู้สึกว่ามีความอบอุ่นเริ่มแผ่ซ่านขยายไปทั่วร่างกำจัดความหนาวเหน็บเย็นะเืภายในร่างกายร่างที่เหี่ยวแห้งพอมีของเหลวกระบี่ไหลเข้าไปพลันพองโตขึ้นทั้งๆ ที่ของเหลวนั้นมีขนาดน้อยนิดแต่กลับแผ่ขยายไปในร่างเป็โลหิตไหลเวียนครบทั่วเรือนร่าง
เห็นภายใต้ิัที่เกรอะกรังโลหิตขยุกขยิกมีแสงจางๆ แผ่ออกมามันรู้สึกราวกับร่างเบาหวิวปานจะบินขึ้นฟ้ามีความรู้สึกสุขสบายอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อนเพียงแต่ไม่สามารถควบคุมร่างกายได้ของเหลวที่แปลงจากกระบี่นั้นกลับกลายเป็โลหิตที่ไหลเวียนในร่างของมันโลหิตนั้นซ่อมแซมองคาพยพทุกส่วนภายในร่างกระทั่งสร้างเสริมให้มันแกร่งกล้ากว่าเดิมเสียด้วยมีโลหิตสีเหลืองไหลเวียนอยู่ในร่างแต่ภายในร่างมีหนึ่งส่วนที่ไหลเวียนไปกองรวมกันตรงจุดใต้หน้าท้องของขอทานน้อย
ผ่านไปราวๆ หนึ่งชั่วยามขอทานน้อยพลันค่อยๆ มีสตินึกคิดแจ่มใสขึ้นทีละเล็กทีละน้อยมันจู่ๆ กลับรู้สึกว่าร่างกายสุขสบายมีความรู้สึกอันแปลกประหลาดที่มิอาจบรรยายอยู่มันกลับรู้สึกว่ามีกำลังมหาศาลอยู่ภายใต้ร่างที่ผอมแห้งนี้เมื่อค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นจึงเห็นว่าตนยังคงกองสุมอยู่บนกองพะเนินซากศพแต่พอหันซ้ายชำเลืองขวาจิตใจมันถึงกลับต้องสั่นสะท้านวูบ
ซากศพที่สมควรจะมีแต่โลหิตเกรอะกรังกลับแห้งเหี่ยวจนิัติดกระดูกกล้ามเนื้อสาบสูญกลิ่นคาวเืในสายลมที่พัดโชยกลับไม่มีปรากฏขอทานน้อยงุนงงวูบใหญ่ชำเลืองไปทางทิศตะวันออกมองไปไกลไกลกับรู้สึกว่ามีสายตาเฉียบแหลมขึ้นมองเห็นอีกครึ่งหนึ่งของเมืองที่ห่างจากตนหลายสิบลี้มีซากศพและเืแดงเป็ธารก็ตื่นตระหนกแตกตื่นยกใหญ่
ค่อยๆ ครุ่นคิดจึงย้อนความคิดได้เมื่อขบคิดได้ก็หันมองรอบๆ กลับมองไม่เห็นกระบี่เล่มนั้นมันพอนึกถึงสภาพตัวเองในตอนนั้นก็ถึงกับสั่นสะท้านอย่างหนาวเหน็บจวนจะอาเจียนมองดูร่างตัวเองกลับนึกไม่ออกว่าตัวเองรอดกลับมาได้อย่างไรมันนึกสงสัยว่าเืที่ไหลเวียนอยู่ในร่างนี้เป็ของตัวเองหรือของผู้อื่น? ด้วยอาการมึนงงคล้ายกำลังฝันขอทานน้อยก็เดินออกจากเมืองเมฆสงบไปราวกับคนไม่รู้สึกตัว
ขอทานน้อยเดินไปทางทิศตะวันตกโดยที่ยังมีอาการมึนงงอยู่เมื่อเดินไปได้ราวๆ หนึ่งชั่วยามพลันรู้สึกหิวน้ำขึ้นมาอาการขาดแคลนน้ำทำให้มันเริ่มมีสตินึกคิดกลับมาเป็เหมือนเดิมเมื่อมองดูรอบๆ ค่อยเห็นตามทางที่มันเดินมาเป็ผืนทุ่งหญ้าสองฟากทางด้านตะวันออกที่อยู่ด้านตรงข้ามมันนั้นเป็ทางเดินคล้ายป่าทอดยาวเข้าไปขณะที่เขากำลังเดินเข้าหาต้นไม้ต้นหนึ่งพลันได้ยินเสียงเคร้งคร้างขอคนฆ่าฟันกันดังแว่วจากที่ห่างไกล
ขอทานน้อยขมวดคิ้วมองตามต้นทางของเสียงตามสัญชาตญาณที่อยู่ฝั่งทิศตะวันออกมันต้องเดินไปอีกราวๆ ครึ่งลี้ค่อยมองเห็นอย่างชัดเจนว่าบนทุ่งหญ้ากว้างปรากฏผู้คนกำลังเข้าต่อสู้ห้ำหั่นกันอยู่มันไม่ทราบว่าหลังจากที่กระบี่ได้ไหลและรวมเข้ากับร่างของมันแล้วจึงทำให้มันมีประสาทััทั้งหมดดีเลิศสายตาแหลมคมมองได้ยาวเสียยิ่งกว่าเหยี่ยวมันเพ่งสายตามองดูเห็นคนราวๆ แปดคนกำลังต่อสู้กันอยู่
ผู้คนทั้งแปดยืนอยู่คนละฝั่งโดยฝั่งซ้ายเป็ชายฉกรรจ์อายุราวๆๆ สี่สิบเศษสวมใส่ชุดหยาบสีดำที่ไหล่ขวามีผ้าบางอย่างสีขาวคาดลงมาคล้องกับใต้ซอกแขนซ้ายโดยมีประมาณหกคนที่แต่งกายเช่นนี้ในคนทั้งหกมีอยู่สองคนที่มองดูโดดเด่นกว่าผู้อื่นอาจเพราะมันมีร่างกายที่ใหญ่โตล่ำสันคนแรกยืนอยู่ด้านหน้าสุดประชันหน้ากับคนอีกสองคน
มันมีรูปร่างที่สูงใหญ่กำยำล่ำสันที่หลังสะพายดาบเล่มยาวสะท้อนแสงวาวแววมันมีใบหน้ากลมราวกับไข่ไก่มีดวงตาเล็กเรียวคิ้วหนายาวจรดจอนสีเทาปกคลุมครึ่งดวงตามีจมูกใหญ่โตแปลกประหลาดปากหนาสีแดงก่ำแววตาประกายอารมณ์อันร้อนแรงประหนึ่งเปลวไฟหว่างคิ้วผนึกจิตสังหารอันหนาแน่นบนใบหน้ายังมีาแยาวั้แ่หน้าผากปาดผ่านดวงตาถึงปากใหญ่
อาจเพราะมันมีาแบนใบหน้าจึงทำให้มีลักษณะแปลกประหลาดกว่าผู้อื่นคนที่ยืนข้างๆ มันสวมใส่อาภรณ์สีเทาตัดสลับแตกต่างจากผู้อื่นคนผู้นี้มีใบหน้าอันอัปลักษณ์ขี้ริ้วมีผมที่ยุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิงสีขาวปนดำมีดวงตากลมโตถลึงตาโปนกลวงโตประกายความดุร้ายคิ้วหยาบกระด้างลากแถบราวสาหร่ายดกดำจมูกบี้ปากใหญ่แบนแบะใบหน้ามีสีเหลืองซีดผิวยังมีาแเกินสิบจุดบนใบหน้าแผลเป็ทุกจุดล้วนเป็ก้อนคล้ายถูกเข็มทะลวงลึกทั้งยังมีใบหูกว้างใหญ่ดั่งหูช้าง
2K
