นลินมีเพื่อนสนิทั้แ่สมัยเรียนอยู่มัธยมคนหนึ่ง ชื่อ ดาริน ตอนนี้เรียนอยู่มหา’ ลัยเดียวกันแต่อยู่ต่างคณะ ดารินนั้นเรียนคณะนิเทศศาสตร์ เป็สาวสวยมั่นใจ เมื่อดารินได้ข่าวว่านลินมีพี่ชายต่างสายเืเป็ธนกร ก็รู้สึกดีใจมาก เพราะดารินก็เป็อีกคนหนึ่งที่แอบชอบธนกรเช่นกัน ดังนั้นดารินจึงขอให้นลินช่วยแนะนำดารินให้ธนกรรู้จักและช่วยเป็แม่สื่อให้ด้วย
“ฉันดีใจด้วยนะ ที่เธอมีพี่ชายสุดหล่ออย่างธนกร”
“อื้อ” นลินรับคำแบบงั้นๆ เพราะตัวเองก็แอบผิดหวังเพราะสถานะตอนนี้ตัวเองเป็ได้แค่น้องสาวของธนกรเท่านั้น คงหมดสิทธิ์สมหวังในความรัก
“ฉันมีเื่จะขอให้เธอช่วย ฉันแอบชอบพี่ธนกรมานานแล้ว เธอช่วยเป็แม่สื่อให้ฉันหน่อยได้มั้ยจ้ะ”
เมื่อนลินได้ฟังดังนั้น ก็รู้สึกเสียใจที่เพื่อนชอบผู้ชายคนเดียวกัน แต่เพราะตัวเองหมดสิทธิ์สมหวังกับรักครั้งนี้ จึงยอมสนับสนุนเพื่อน “อื้อ ได้สิ แล้วจะให้ช่วยยังไงล่ะ”
“เธอแค่แนะนำฉันให้พี่ธนกรรู้จักก็พอ หลังจากนั้นเดี๋ยวฉันจัดการเอง”
“เธอพร้อมวันไหนก็บอกมาแล้วกัน”
******************************************************
ณ บ้านของทวยเทพ วันนี้ทุกคนในครอบครัวทานข้าวมื้อเย็นอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากัน แต่บรรยากาศก็เป็แบบเดิมคือ ไม่มีวันไหนเลยที่ทวยเทพกับทศพลจะพูดจากันดีๆ จนทำให้นลินกับนาลันรู้สึกอึดอัดอยู่พอสมควร แต่ยังดีที่นิศนาเป็คนใจเย็นและการที่นิศนาคอยพูดปรามทวยเทพนั้น ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงเสมอ
แต่สำหรับวันนี้นลินไม่ค่อยพูดค่อยจา คอยแต่คิดถึงคำขอร้องของดารินเพื่อนรัก จนมีบางครั้งก็แอบมองไปที่ธนกร ในใจคิดว่า “ทำไมฉันถึงได้อาภัพรักนักนะ มาเป็น้องสาวของคนที่ตัวเองชอบเสียได้”
ธนกรนึกขึ้นได้ เลยว่า “นลิน! วันพรุ่งนี้พี่มีเรียนเช้าเหมือนกัน นั่งรถไปพร้อมพี่เลยนะครับ”
“ค่ะ พี่ธนกร”
นลินยอมตัดใจและยอมสนับสนุนเพื่อนรัก ดังนั้นนลินจึงโทรไปหาดารินเพื่อนัดแนะให้ทั้งสองได้พบกันพรุ่งนี้เช้า
“ฮัลโหล ว่าไงจ้ะเพื่อนรัก”
“วันพรุ่งนี้พี่ธนกรให้นลินนั่งรถไปมหา’ ลัยด้วยน่ะ เธอพร้อมมั้ย นลินจะได้แนะนำเธอให้พี่เขารู้จักไง”
“กี่โมงเอ่ย ฉันจะได้เตรียมเสื้อผ้าหน้าผมให้พร้อมด้วย”
“ไปถึงมหา’ ลัย 7.30 น. พวกเราจะไปทานข้าวที่โรงอาหารหน้าอาคารเรียนรวมก่อนไปเรียนประจำ”
“โอเค ขอบใจเพื่อนรัก แค่นี้ก่อนนะ ฉันต้องรีบไปมาส์กหน้าก่อน Bye เพื่อน” ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
“วางซะแล้ว ใจร้อนจริงเพื่อนเรานี่” หลังจากนั้นนลินก็ไปนอน
******************************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองพี่น้องก็พากันไปมหา’ ลัย ไปถึง 7.30 น. เป๊ะมาก นลินมองเห็นดารินมารอที่โรงอาหารเรียบร้อยแล้ว ทั้งสามคนจึงได้พบกัน
“พี่ธนกรคะ นี่ดาริน เพื่อนของนลินเองค่ะ”
“สวัสดีครับ ดาริน พี่ไม่ยักรู้ว่าน้องนลินจะมีเพื่อนสวยขนาดนี้นะครับ”
“แหม พี่ธนกร อย่าชมดารินซึ่งหน้าสิคะ ดารินเขินนะคะ”
นลินเห็นว่าทั้งคู่ดูคุยกันถูกคอ จึงไม่อยากเป็ กอ ขอ คอ เลยว่า “นลินว่าจะไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดก่อนค่ะ ทั้งสองคนคุยกันไปก่อนนะคะ” “เอ้อ พี่ธนกร วันนี้นลินไม่ได้กลับด้วยนะคะ มีนัดกับเพื่อนในคณะค่ะ”
“โอเคครับ งั้นค่อยเจอกันที่บ้าน”
นลินเดินออกมาอย่างเศร้าสร้อยเพราะเห็นทั้งสองเหมือนดูชอบพอกัน “อกหักแล้วสิเรา”
ั้แ่นั้นเป็ต้นมา ก็มีข่าวซุบซิบในมหา’ ลัยว่าธนกรกับดารินคบกันเป็แฟนอย่างเปิดเผย ดารินจึงมาขอบใจนลินที่ช่วยเป็แม่สื่อ อีกทั้งเล่าเื่เกี่ยวกับธนกรให้นลินฟังทุกอย่าง แม้นลินรู้สึกอกหักแต่พอเห็นดารินพูดถึงธนกรอย่างมีความสุข นลินซึ่งเป็คนรักเพื่อนจึงรู้สึกพลอยยินดีกับดารินไปด้วย
******************************************************
สองเดือนต่อมา มีเหตุไม่คาดฝัน ดารินประสบอุบัติเหตุ มีรถบรรทุกพุ่งเข้าชนเสียชีวิตคาที่ ธนกรกับนลินได้ฟังข่าวนั้นถึงกับช็อก นลินถึงกับร้องไห้อย่างคนไม่มีสติโดยมีแม่คอยปลอบ
“อย่าเสียใจไปเลยลูก ดารินเขาไปสู่สุคติแล้วนะ หักห้ามใจนะลูกนะ”
“แต่แม่ขา ลูกเพิ่งเจอเธอเมื่อวานเอง มันกะทันหันเกินไปนะคะแม่”
“จ้ะจ้ะ ลูก แม่เข้าใจ ลูกไปเตรียมตัวเถอะนะ เดี๋ยวพวกเราจะไปงานศพของดารินกันนะ”
ตกเย็น ธนกรจึงขับรถพาแม่เลี้ยงและลูกสาวทั้งสองคนไปงานศพดารินด้วยกัน ทุกคนเข้าไปไหว้ศพ ยกเว้นนาลันที่กลัวอะไรไม่รู้ ขอแม่มานั่งรอข้างนอก แม่ที่ห่วงลูกสาวเลยรีบไปเคารพศพแล้วรีบออกมาหานาลันทันที
ทางด้านนลินซึ่งรู้สึกเสียใจที่ได้สูญเสียเพื่อนรักไป เลยตั้งจิตอธิษฐานว่า “ขอให้เธอไปสู่สุคติเถอะนะดาริน ชาติหน้าฉันใดขอให้พวกเราเกิดมาเป็เพื่อนกันใหม่นะ”
หลังจากไหว้ศพเสร็จ นลินก็รู้สึกเหมือนคนหมดแรงลุกไม่ขึ้น ธนกรเห็นเข้าเลยช่วยประคองนลินให้ลุกขึ้น
“ขอบคุณค่ะ พี่ธนกร”
“พวกเราไปนั่งรอฟังสวดศพกันดีกว่าครับ” ธนกรพูดด้วยเสียงอันเศร้าสร้อย
พอมาถึงที่นั่ง นลินสังเกตเห็นน้องสาวตัวเองกลัวอะไรบางอย่าง เข้าใจว่าอาจจะเห็นสิ่งลี้ลับ ซึ่งไม่แน่อาจจะเป็ดาริน เลยขอแม่พาน้องไปนั่งด้านหลังเพื่อสอบถามแป๊ปนึงค่อยกลับมานั่งด้วย แม่รู้ดีว่าทั้งสองพี่น้องชอบมีอะไรลับลมคมใน แต่เพราะไว้ใจนลินว่าสิ่งที่นลินปิดบังต้องไม่ใช่เื่เลวร้ายแน่ๆ เลยอนุญาตให้ทั้งสองไปคุยกันเป็การส่วนตัว
“เป็อะไรคะนาลัน บอกพี่มาตามตรงซิ”
“นาลันมองเห็นพี่ดารินค่ะ”
“จริงๆ หรอคะคนดี ตอนนี้ดารินอยู่ที่ไหน ทำอะไร และเป็อย่างไรบ้าง”
“นาลันมองเห็นอย่างเดียว แต่สื่อกับพี่เขาไม่ได้ค่ะ พี่ดารินยืนอยู่ข้างแม่ของเธอด้วยใบหน้าอันเศร้าสร้อย แต่โชคดีที่พี่ดารินมาในสภาพดีค่ะ”
“สงสารดาริน เธอคงจะห่วงแม่ของเธอมาก”
แม้นลินจะรู้เช่นนั้น แต่ก็คงทำอะไรให้ดารินไม่ได้ เพราะตัวเองก็ไม่รู้ว่าดารินยังห่วงอะไรหรือ้าอะไรอีกหรือเปล่า
หลังจากสวดศพเสร็จ ทั้งสี่คนก็กลับมาบ้าน แต่มาพบกับสภาพแบบเดิมคือ พ่อกับทศพลทะเลาะกันอีกแล้ว เนื่องจากทศพลชอบกลับบ้านดึกทุกคืน นิศนาจึงรีบมาคอยห้ามปรามเพื่อไม่ให้อารมณ์ของทวยเทพเดือดมากไปกว่านี้ เหตุการณ์เป็เช่นนี้เกือบทุกวันจนกระทั่งนลินเริ่มรู้สึกเคยชิน
ั้แ่ที่นลินได้ไปงานศพของดารินเพื่อนรักในวันนี้ ทำให้เธอได้ฝันเห็นเพื่อนรักทุกคืน แต่ไม่สามารถสื่อสารได้ว่าที่แท้ดาริน้าอะไรกันแน่ และโชคดีที่ตอนนี้อยู่ใน่ปิดเทอมพอดี นลินจึงขอแม่ไปถือศีล 8 และปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งหนึ่งเป็เวลา 7 วันเพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้เพื่อนรัก ในใจนลินคิดว่า “ฉันคงทำให้เธอได้เพียงเท่านี้นะดาริน”
******************************************************
เมื่อถึงที่วัด นลินได้เปลี่ยนเป็สวมชุดปฏิบัติธรรม เสื้อและผ้าถุงสีขาวพร้อมกับพันผ้าสไบ เธอตั้งใจถือศีล 8 และฝึกปฏิบัติธรรมโดยการเดินจงกรม นั่งสมาธิ นลินปฏิบัติแบบนี้ตลอด 7 วัน ทำให้เธอสามารถรวมจิตได้ และแล้วนลินจึงได้ความสามารถพิเศษที่ฝังอยู่มาเนิ่นนานกลับคืนมาอีก นั่นคือ ตัวเธอเองก็สามารถมองเห็นผีได้ด้วยเหมือนกับพ่อและน้องสาวของเธอ แต่นลินจะไม่ยินเสียงของิญญาเ่าั้เหมือนกับน้องสาว ยกเว้นถ้าิญญาตนนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องหรือรู้จักกับนลิน นลินจะสามารถพูดคุยสื่อสารได้ปกติ
4K
