เมื่อเรียน่เช้าจบฉันกับปอนก็เดินไปที่โรงอาหารเพื่อที่ไปพักเที่ยง
อืด อืดดด !!!( เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น )
" รินจ้า โทรศัพท์รึป่าว " ( ฉันหยิบโทรศัพท์พร้อมกับบอกว่า) ใช่จ้าแป๊บนึงน้าาา
คนที่โทรมาคือป้าแม่บ้านโทรมาบอกว่าคุณพ่อกับคุณแม่กลับบ้านมาก่อนกำหนดพร้อมกับฝากป้าแม่บ้านบอกฉันกับลดาว่า...
( คุณพ่อกับคุณแม่จะกลับเดือนหน้าและได้ทิ้งเงินไว้ให้พร้อมกับบแกว่าอยากได้อะไรก็ซื้อได้เลย..)
( ฉันยิิ้มและบอกป้าแม่บ้านไปว่า ) " ขอบคุณป้ามากน่ะค่ะ "....( เมื่่อวางสายฉันก็บอกปอนว่าไปว่าที่บ้านมีธุระให้ฉันไปพบด่วน...และฉันก็ฝากบอกปอนว่าลาครูให้ฉันด้วย )
( ฉันเดินไปที่สวนหลังโรงเรียนที่ประจำที่ที่ฉันจะได้ไปแอบร้องให้โดยไม่มีใครเห็นเพราะเมื่อมีเื่ไม่สบายใจฉันก็มักจะไปแอบร้องไห้ใต้ต้นไม้ใหญ่ทุกรอบและด้วยความไม่ระวังฉันจึงเดินชนกับรุ่นพี่คนนึง )
" อ้ะ !! ข...ขอโทษค่ะ "....( ฉันเช็ดนํ้าตาพร้อมบอกขอโทษ___รุ่นพี่คนนั้นจึงหันมามองหน้าฉันและยื่นผ้าเช็ดหน้าให้พร้อมกับบอกว่า....)
" ถ้าจะมาแอบร้องไห้อีก..ก็ควรจะระวังให้มันมากกว่านี้...."( ฉันงงพร้อมกับรับผ้าเช็ดหน้ามาซับนํ้าตาและถามต่อไปว่า...)
" ค.....คุณรู้ได้ยังไงว่าฉัน...จะมาเเอบ "
ร้องไห้ตรงนี้อีก ( ฉันเถียงไปพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจ )
( และรุ่นพี่คนนั้นก็ตอบว่า ).. " เพราะเธอคือคุณหนูรินดา...ผู้ที่มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ...และมีทุกอย่างที่อยากได้..ยกเว้นน "
( ฉันเงยหน้าพร้อมถามด้วยความงงว่า..) " " " ยกเว้นอะไร? "
( รุ่นพี่คนนั้นยิ้มและตอบว่า ) " ยกเว้นความสุขยังไงละ..."
" ฉัน...ไม่มีความสุขตรงไหนชีวิตฉันมันเพรียบพร้อมทุกอย่างฉันอยากได้อะไรคุุณพ่อกับคุณแม่ก็ใช้ให้คนรับใช้ไปหามาให้ฉันได้ตลอดแล้วจะมาพูดมั่วๆว่าฉันไม่มีความสุขได้ยังไง..ฉ..ฉันน่ะ ม..มีความสุขที่สุดในโลกเลยล่ะ.."( ฉันตอบพร้อมกับนํ้าตาที่ไหลเต็มหน้า )
( ฉันไม่รู้ว่ามันไหลมาได้ยังไงแต่เพราะว่าฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ...ฉันเงยหน้ามองรุ่นพี่คนนั้นพร้อมกับถามว่า...)
" ท....ทำไมไม่หัวเราะเยาะฉันละตอนนี้ฉันมันก็เหมือนจอมลวงโลกปั้นหน้าพูดโกหกว่าครอบครัวฉันดีอย่างโน่นอย่างนี้ทำไมไม่หัวเราะฉัน แ
( ฉันะโพร้อมกับนั่งทรุดลงไปที่ข้างหน้าเค้าและร้องไห้ )
( รุ่นพี่คนนั้นนั่งลงและบอกว่า...) ฉันจะหัวเราะเธอทำไม...และก็เลิกร้องไห้ได้แล้วนี่
อุดสามาหาที่แอบร้องไห้ไม่ใช่เหรอ...แล้วมานั่งร้องแบบนี้เสียภาพพจน์หมด...เธอเป็ได้มากกว่าที่เธอจะมาเป็คุณหนุอ่อนแออย่างนี้ลุกขึ้นเถอะ...
6K
