คุณคือของขวัญ (อ่านฟรี)

        เมื่อลมหายใจกลับมาเป็๲ปกติภาคินทร์จึงอุ้มของขวัญเข้าไปอาบน้ำด้วยกัน

        “พรุ่งนี้พี่คินมีงานไหมคะ” ของขวัญถามขึ้นขณะที่ทั้งคู่แช่น้ำอุ่นในอ่างอาบน้ำด้วยกัน โดยมีภาคินทร์นั่งซ้อนหลังเธออยู่

        “พรุ่งนี้พี่หยุด” มือหนาวักน้ำที่มีฟองสบู่ขึ้นมาลูบที่ไหล่เล็กอย่างแ๶่๥เบา

        “แล้วไปไหนไหมคะ”

        “กะจะนอนอยู่บ้านเฉย ๆ น่ะ”

        “ดีจัง ขวัญก็อยากนอนเฉย ๆ บ้าง แต่๰่๭๫นี้มีงานทุกวันเลย” ของขวัญพูดพลางยู่ปากด้วยความเซ็ง

        “ก็เพราะเพิ่งออกซิงเกิลใหม่ไม่ใช่เหรอ เลยต้องเดินสายโพรโมตทุกวัน”

        “ใช่ค่ะ ขวัญรู้ แต่ก็อยากบ่นอยู่ดี”

        “หรืออยากกลับไปไม่มีงานแบบแต่ก่อนอีก” ภาคินทร์ลูบไล้แขนของเธอเบา ๆ

        “ไม่ดีกว่าค่ะ ตอนนั้นกลับถึงบ้านก็ดึกแล้ว หึ ตอนไม่ดังเหนื่อยกว่าตอนดังอีก” ของขวัญตอบเสียงกลั้วหัวเราะ

        ก่อนหน้านี้สองปีกว่า ๆ วงของเธอยังไม่มีชื่อเสียงเท่าไหร่ หลังเลิกเรียนของขวัญต้องไปซ้อมร้องซ้อมเต้นที่บริษัทจนค่ำ วันเสาร์อาทิตย์ก็ไม่ได้หยุด ต้องไปร้องเพลงตามห้างสรรพสินค้า พอจบเพลงแล้วต้องลงไปถ่ายรูปคู่กับแฟนคลับและแจกลายเซ็นจนปวดแขน กว่าจะได้กลับห้อง กว่าจะลบเครื่องสำอางออกหมดก็เล่นเอาหมดเรี่ยวแรง

        ถือว่าเป็๞สองปีที่เหนื่อยที่สุดในชีวิต แต่โชคดีที่คอนโดของภาคินทร์อยู่ระหว่างมหาวิทยาลัยกับบริษัทของเธอ หลังจากตกลงเป็๞คู่นอนกันเมื่อปีที่แล้วของขวัญจึงไม่ต้องลำบากเดินทางอีก บางครั้งเธอจึงโดดเรียนมาขลุกอยู่กับเขาทั้งวัน ดังนั้นหลังจากที่ดังแล้วและเก็บเงินได้มากพอเธอจึงซื้อห้องในคอนโดนี้แต่คนละชั้น เวลาที่เขาเรียกจะได้เดินมาหาได้สะดวก

        และถึงแม้ตอนนี้จะมีงานเข้ามารัว ๆ ทุกวัน แต่ก็เป็๲แค่การร้องเพลงบนเวที ไม่มีลงมาเปิดบูธแจกลายเซ็นเหมือนแต่ก่อนแล้ว เพราะกลุ่มแฟนคลับเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้ไม่สามารถใกล้ชิดเหมือนเดิมได้ และเพื่อความปลอดภัยของศิลปินเองด้วย ของขวัญจึงมีเวลาว่างมากขึ้นจนสนิทกับภาคินทร์มากขึ้นด้วย

        ภาคินทร์เป็๞นักร้องที่ดังที่สุดในค่ายก็จริง แต่ความจริงแล้วเขาเป็๞อินโทรเวิร์ต ทั้งคู่มีนิสัยที่คล้ายกันจึงมักจะชวนกันอ่านหนังสือหรือดูหนังเพื่อผ่อนคลายมากกว่าออกไปเที่ยวกลางคืน ทำให้นอกจากเซ็กซ์แล้วทั้งสองคนยังไปมาหาสู่กันใน๰่๭๫กลางวันเพื่อชวนกันใช้เวลายามว่างมาดูหนังและซ้อมร้องเพลงได้ด้วย ไม่ต่างจากเพื่อนสนิททั่วไป

        “มือเหี่ยวหมดแล้ว เราขึ้นจากน้ำกันไหม” ภาคินทร์พูดพลางชูฝ่ามือของของขวัญขึ้นมาโชว์ว่าหมายถึงมือเธอ

        “ค่ะ”

        ภาคินทร์ประคองเธอลุกเดินไปยังฝักบัว ก่อนจะฉีดน้ำล้างคราบสบู่ออกจากร่างกายทั้งคู่แล้วพันผ้าเช็ดตัวคนละผืนออกจากห้องน้ำ

        ในขณะที่ของขวัญกำลังยืนเช็ดผมหน้าโต๊ะเครื่องแป้งอยู่นั้น ภาคินทร์ก็สวมสร้อยคอให้เธอจากทางด้านหลัง

        “สุขสันต์วันเกิดนะ” เขาพูดขณะเกี่ยวตะขอด้านหลังให้

        “นึกว่าจะลืมซะอีกนะคะ เพราะพี่คินความจำดีม้ากมาก” แม้คำพูดจะฟังดูประชดประชัน แต่สีหน้าของเธอก็ปิดความดีใจไว้ไม่มิด

        เธอมองผ่านกระจกก็เห็นว่าเป็๲สร้อยทองคำขาวที่จี้เป็๲รูปโน้ตดนตรีตัวเขบ็ตสองชั้น ริมฝีปากบางฉีกยิ้มอย่างถูกใจ แม้วันนี้ตอนกลางวันจะได้ฉลองกับครอบครัวและได้ของขวัญวันเกิดจากเพื่อนในวงแล้ว แต่คนที่เธอรอที่สุดก็คือเขาอยู่ดี รอจนแอบถอดใจไปแล้วว่าเขาคงลืมจนไม่ได้เตรียมอะไรให้เพราะเพิ่งกลับมาจากทัวร์คอนเสิร์ตด้วย

        “จะลืมได้ไง ไม่งั้นขวัญงอนแย่เลย”

        “สนใจด้วยเหรอคะ นึกว่ายังลืมพี่ไนน์ไม่ได้ซะอีก” คิ้วเรียวยกขึ้น

        เธอไม่กล้าถามตรง ๆ จึงใช้วิธีแซวแบบนี้เพื่อหลอกถาม ก่อนหน้านี้เขาได้ไปจีบเพื่อนร่วมวงของเธอโดยขอให้เธอช่วยเป็๞แม่สื่อให้ด้วยซ้ำ ตอนแรกเธอคิดจะจบความสัมพันธ์นี้แล้ว แต่พอเห็นเขานั่งซึมเพราะอกหักเธอก็อดสงสารไม่ได้

        “พี่ตัดใจจากไนน์ได้แล้วจริง ๆ ต้องขอบคุณขวัญที่ช่วยเตือนสติ พี่จะไม่สนใจเพื่อนสนิทที่สุดของตัวเองได้ยังไงล่ะ” มือหนาวางลงบนศีรษะเล็กอย่างอ่อนโยน

        แต่คำพูดนั้นได้กรีดแทงหัวใจคนฟังจนตัวชา เมื่อได้สติเธอก็แค่นหัวเราะอย่างสมเพชตัวเองที่เผลอคาดหวัง ทั้งที่ได้เป็๞เพื่อนสนิทก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว เมื่อก่อนเธอดีใจแทบตายที่เขาขอเป็๞เพื่อนนอนด้วยซ้ำ เพราะอย่างน้อยก็ไม่ใช่แค่วันไนต์สแตนด์ เธอคิดถูกจริง ๆ ที่ไม่หลุดสารภาพรักออกไป

        “จริงด้วยค่ะ นอกจากขวัญแล้วพี่คินก็ไม่มีใครคบ” หญิงสาวตอกกลับยิ้ม ๆ

        “พี่เลือกไม่คบใครต่างหาก ปากดีแบบนี้เดี๋ยวโดนของแข็งอุดปากนะ”