เช้าวันใหม่...
พ่อลูกอ่อนเดินลงมาจากห้องนอนด้วยความเหนื่อยล้า เนื่องจากเมื่อคืนเชนทร์พึ่งจะทะเลาะกับภรรยาเื่พี่เลี้ยงจนเกือบไม่ได้นอน จากค่ำคืนอันแสนหวานที่ตั้งใจไว้ กลายเป็ค่ำคืนที่ชายวัยกลางคนต้องนอนโดดเดี่ยวเดียวดายในห้องนอนแขก ร่างกำยำเดินใส่ผ้าขนหนูโถงถางกวัดแกว่งงวงช้างตามประสาเ้าของบ้านปกติ เพียงแต่เช้านี้มีกลิ่นกาแฟหอมๆ และกลิ่นขนมปังอบใหม่โชยเตะจมูกมาไกลั้แ่หน้าประตูห้องครัว
เมื่อเชนทร์เดินเข้ามาด้านใน เขาก็เห็นถ้วยกาแฟและขนมปังจัดวางเรียบร้อยอยู่บนโต๊ะอาหาร ชายวัยกลางคนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ดูเหมือนภรรยาของเขาจะคิดได้และกำลังง้อกลับอยู่
“กาแฟดำซะด้วย สงสัยอยากให้ผมตื่นั้แ่เช้าล่ะมั้ง”
เชนทร์ยกกาแฟขึ้นจิบพร้อมกับหยิบขนมปังปิ้งเคี้ยวไปพลางๆ ผ้าขนหนูสีขาวที่พันอยู่บนเอวแกร่งถูกดึงออกมาและพาดบ่นบ่าใหญ่ แก่นกายในยามเช้าแข็งโด่เดินเร่ร่อนและหาน้ำเปล่าในตู้เย็นโดยไม่ใส่ใจอะไรทั้งนั้น เพราะปกติยามเช้าตรู่เช่นนี้เชนทร์มักจะเดินแก้ผ้ากลางบ้านเป็ธรรมดาอยู่แล้ว
“มาแล้วหรอครับคุณ”
“….อรุณสวัสดิ์ครับ…คุณเชนทร์”
“เฮ้ย!”
“….!?”
เสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาในห้องครัวไม่ใช่ภรรยา หากแต่เป็พี่เลี้ยงเด็กหน้าติ๋มที่เจอกันเมื่อวานตอนเย็น ซันยืนตาค้างกับภาพที่เห็น ร่างสูงเด่นของชายวัยกลางคนเปลือยเปล่าั้แ่หัวจรดเท้า มัดกล้ามของเขานูนเด่นเป็ก้อนๆทอดยาวลงมาตามหน้าท้อง ลำเอ็นสีเข้มชี้หน้าข่มขู่ใต้หว่างขาจนเด็กหนุ่มหน้าชาไปหมด
“ข…ขอโทษครับ”
“นายมาทำอะไรเช้าขนาดนี้” เชนทร์กล่าวพลางกับเอาผ้าขนหนูมาคลุมเอว
“ก็…เป็เวลาที่ภรรยาของคุณตกลงไว้นะครับ”
“เจ็ดโมงเช้าเนี้ยนะ!?”
“คุณเรยาอยากให้ผมมาทำอาหารเช้าให้ด้วยน่ะครับ ไม่ได้แค่ดูแลเด็กเพียงอย่างเดียว”
“อ๋อ โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”
เมื่อได้ยินเด็กหนุ่มร่างเล็กพูดเช่นนั้น เ้าของบ้านก็เข้าใจได้ทันทีว่ากาแฟและขนมปังที่เขากินไม่ใช่ฝีมือของภรรยาสาว ซันบอกอีกว่าตอนนี้คุณเรยาออกไปวิ่งในสวนสาธารณะั้แ่เช้ามืดแล้ว เชนทร์พยักหน้าเข้าใจ จากนั้นเขาจึงถามต่อว่าหน้าที่ของพี่เลี้ยงเด็กมีอะไรอีกบ้าง ทั้งสองพูดคุยกันอยู่นาน ก่อนจะรู้ว่าพี่เลี้ยงคนนี้ทำอาหารอีกหลายอย่างรอไว้มากมาย
“นี่สำหรับอาหารเที่ยงครับ ส่วนนี่เป็อาหารลดน้ำหนักของคุณเรยา”
“นายจัดการเองหมดเลยหรอ”
“ครับ”
“แล้วเื่ลูกล่ะ”
“ผมกำลังจะขึ้นไปปลุกน้องและจะพาไปเดินเล่นที่สนามเด็กเล่นครับ ใช้เวลาไม่นานก็กลับแล้ว”
“โอเค”
ท่าทางของชายร่างใหญ่ดูเหมือนจะพอใจกับความทะมัดทะแมงของอีกฝ่าย หากไม่มีเหตุการณ์น่าอับอายเมื่อสักครู่นี้ เชนทร์คงจะชวนเด็กหนุ่มตัวน้อยพูดคุยและถามไถ่ที่มาที่ไปมากกว่านี้ พ่อลูกอ่อนเดินเป้าโด่ออกไปจากห้องครัว แต่ภาพในหัวของซันยังคงมีแต่แท่งเอ็นอวบยาวแข็งขืนดุ้นนั้นอยู่เรื่อยไป...
317
