ผู้ชนะการประลอง
เขตคุ้มกันจากภารกิจถูกอีรอสเปิดให้เพราะเนย่าร้องขอทำให้มีช่องพอให้เนย่าและรีสเข้าไปช่วยเหลือไซรินได้
การทรมานยังคงลงมืออย่างต่อเนื่องรีสพ่นไฟใส่มังกรของอิงค์ทันทีเพื่อเบี่ยงความสนใจและมันได้ผลอิงค์และมังกรหันกลับมามองต้นเหตุที่ทำให้เสียสมาธิ
ร่างของไซรินที่เต็มไปด้วยเลือดร่วงลงมากองอยู่กับพื้นและเธอไม่มีสติพอที่จะบอกยอมแพ้
“เฮอะ! ยายเด็กมนุษย์นี่เองกล้าดียังไงถึงเข้ามาขวางความสนุกของข้า” อิงค์ประกาศกร้าว
“แต่รุ่นพี่กำลังจะฆ่าเพื่อนแล้วนะคะ” เนย่าเอ่ยเตือน
“ไม่เห็นจะเกี่ยวกันตรงไหน แต่ก็ดีนะกฎเปลี่ยนเป็นสามารถฆ่าได้อย่างนี้ค่อยน่าสนุกหน่อยเธออย่ามาขวางดีกว่ามั้งระวังจะตายไม่รู้ตัวนะ” อิงค์ยิ้มเหยียดและทำท่าจะหันไปเล่นงานไซรินต่อ
“เช่นนั้นก็มาลองกันสักตั้งสิคะรุ่นพี่” เนย่ายื่นมือออกมา สร้อยของเธอกลายเป็นธนูเสี้ยวจันทร์ทันที
“โอ้ว! อาวุธจากเปลือกไข่สินะก็ดีถ้ารนหาที่ตายขนาดนั้นฉันจะสงเคราะห์ให้” ยังไม่ทันที่อิงค์จะใช้เวทย์ของเธอ เนย่าก็ง้างสายธนูแล้วปล่อยออกไปทันที
จิ้งจอกฟ้าสีขาวบริสุทธิ์โผนทะยานออกมาจากลำแสงของธนูเสี้ยวจันทร์มันสร้างภาพมายาขึ้นเป็นจิ้งจอกเก้าตัวขนาดเท่ากับมังกรจริงในสนามเข้าโอบล้อมอิงค์และมังกรเธอไว้
อิงค์โจมตีคืนบ้าง สาดคลื่นน้ำโถมใส่ภาพมายาจิ้งจอกเหล่านั้นสะเปะสะปะทำให้เนย่ามีเวลาเข้าถึงตัวไซรินได้เนย่ากับรีสพาไซรินไปหลบอยู่ที่มุมหนึ่งของสนามแล้วใช้เวทย์เงากำบังร่างเอาไว้แล้วรีบลงมือรักษาไซริน
คลื่นน้ำถาโถมทำให้ภาพมายาจิ้งจอกหายไปถึงแปดร่างแล้วเหลือเพียงหนึ่งเดียวและอิงค์ไม่รอช้าลงมือทันที
แต่เมื่อจิ้งจอกฟ้ากางสยายหางทั้งเก้าออกก็เกิดกระแสลมหมุนปั่นป่วนไปทั่วบริเวณก่อนหางหนึ่งของจิ้งจอกจะรัดคอมังกรของอิงค์ไว้แน่นอิงค์ลงจากหลังมังกรของเธอแล้วสร้างแท่งน้ำแข็งขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่ร่างของจิ้งจอกแต่แท่งน้ำแข็งก็ทะลุผ่านร่างของจิ้งจอกไปได้เสมือนเป็นภาพลวงตา แต่ความเจ็บปวดของมังกรที่ถูกหางจิ้งจอกรัดอยู่คือของจริง
“นังเด็กบ้า” อิงค์สบถอย่างกราดเกรี้ยวก่อนจะรวบรวมจิตดึงเลือดในกายของไซรินให้มาเป็นอาวุธของเธอเนย่าที่กำลังช่วยเหลือ ไซรินอยู่จำต้องถอยออกมาจากการรักษา เพื่อปรากฏตัวให้เป็นเป้าหมายแทน
เห็นดังนั้นอิงค์จึงใช้วิธีเดียวกันจัดการกับเนย่าโดยใช้เลือดของไซรินที่ไม่ได้สติสร้างให้เป็นของมีคมแล้วค่อยๆ กรีดร่างเนย่าให้เป็นแผลโดยไม่รู้ตัว เมื่อเนย่ามีบาดแผลอิงค์ก็เปลี่ยนมาใช้เลือดของเนย่าเป็นตัวทำร้ายร่างเจ้าของ
การกระทำของอิงค์ทำเอาเนย่าถึงกับทรุดตัวลงดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดคล้ายกับถูกใบมีดร้อนกรีดแทงจากด้านในรีสเห็นท่าไม่ดีจึงพุ่งเข้าใส่อิงค์ทันทีจนเธอล้มลง รีสเหยียบศีรษะอิงค์ไว้พร้อมแยกเขี้ยวใส่อย่างดุร้าย
เมื่อเนย่าไม่มีพลังพอภาพของจิ้งจอกเก้าหางจึงสลายไปและมังกรของอิงค์ก็เป็นอิสระเมื่อมันเห็นอิงค์ถูกทำร้าย มันฟาดหางเข้าใส่รีสทันทีจนเขากระเด็นไปติดกำแพงอัฒจันทร์และมันพังไปหนึ่งแถบ
“ร้ายนักนะพวกแก” อิงค์เอ่ยขึ้นและหันไปเล่นงานเนย่าต่อส่วนมังกรของอิงค์ก็สร้างบอลลูนน้ำขนาดยักษ์เข้าห่อหุ้มร่างรีสไว้และเขากำลังจะขาดอากาศหายใจ
“ปล่อยเขานะ” เนย่าร้องเสียงหลง
“หาเรื่องเองนี่” อิงค์กอดอกเหยียดยิ้มหันไปมองรีสที่กำลังทรมาน
ถ้าเนย่าไม่ตัดสินใจทำอะไรสักอย่างรีสคงขาดอากาศหายใจในไม่ช้าเนย่าตัดสินใจทำเรื่องที่โง่ที่สุดคือลุกขึ้นยืนเอาคันธนูเสี้ยวจันทร์ฟาดหน้าอิงค์เข้าอย่างจังไปหนึ่งที ทำให้คนโดนฟาดถึงกับหน้าสะบัดลงไปกองกับพื้น
“นังเด็กนี่กล้ามากนะ” อิงค์ใช้เวทย์เรียกโลหิตจากร่างกายเนย่าอีกครั้งจนเนย่ามีสภาพไม่แตกต่างจากไซริน เสียงกรีดร้องของเนย่าดังไปทั่วบริเวณ
“โฟทอสข้าขออันเชิญท่าน” สิ้นคำของเนย่าแผ่นดินแยกแตกออกเป็นเสี่ยงก่อนอัคคีสีน้ำเงินจะพวยพุ่งขึ้นมาแล้วโถมเข้าใส่อิงค์ทันทีความร้อนแรงของเปลวไฟสีน้ำเงินทำให้มังกรของอิงค์สร้างเกราะวารีขึ้นมาคุ้มกันอิงค์และตนแต่เพียงเสี้ยงวินาทีเท่านั้น เกราะวารีก็ระเหยหายไปสิ้น มังกรของอิงค์จึงฉุดเธอขึ้นหลังแล้วบินทะยานขึ้นไปฟ้าแทนเพื่อหลบให้ห่างจากกระแสความร้อนที่พวยพุ่งขึ้นมาจากใต้ดิน
อุณภูมิความร้อนที่เพิ่มขึ้นรอบสนามทำให้กริมหยุดชะงักกับการได้ทรมานเหยื่อของเขาและหันมาให้ความสนใจกับเนย่าที่ยืนอยู่ไม่ไกล
“ระวังนะกริม นังเด็กนี่มันอันเชิญอะไรมาก็ไม่รู้” อิงค์เอ่ยเตือนกริมจากบนฟ้า
“ดีสิ ข้าชอบ” รีสถูกปลดจากบอลลูนน้ำเป็นที่เรียบร้อยเขานอนหอบหายใจอยู่ไม่ไกลเนย่าพยายามพาตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดไปดูอาการของรีสแต่ก็ถูกกริมและมังกรมาขวางเอาไว้
“น่าสนใจดีนี่เด็กมนุษย์ปีหนึ่ง ทำได้ถึงขนาดนี้นับว่าไม่เบาเลยนะ” กริมเหยียดยิ้มชั่วร้าย
“ถอยไปนะ” เนย่าประกาศเสียงแข็งแววตามุ่งมั่นไม่ยอมแพ้
“แล้วถ้าฉันไม่ถอยล่ะ” กริมท้าทาย
“ไม่ฟังเองนะรุ่นพี่...วีดา...อะ” เนย่าชะงักค้างเมื่อรู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่ตรึงร่างเธออยู่เมื่อเหลือบมองก็พบว่าโซ่สายฟ้าเลื้อยมาเกี่ยวกระหวัดพันรอบตัวเธอเสียแล้ว
“คิดเหรอว่าจะเชิญอะไรมาได้อีกแค่ไฟที่โคตรร้อนนี่มันก็มากพอแล้ว” โซ่สายฟ้าค่อย ๆรัดร่างราวกับงูพิษทั้งจุกแน่นตัวชาและแสบร้อนในคราเดียวกัน
รีสรู้สึกตัวเขาโผนเข้าใส่กริมทันทีจนลงไปนอนคุลกฝุ่นอยู่ด้วยกันความโกรธที่พบกับคู่ต่อสู้ที่สูสีทำให้หางหูและคมเขี้ยวของกริมโผล่ขึ้นมาในที่สุด
สภาพกริมไม่แตกต่างจากมนุษย์หมาป่าในจิตนาการของเนย่าที่เธอเคยได้ยินผู้ใหญ่ในโลกของเธอชอบพูดถึงแม้รีสจะมีปีกบินได้แต่ขนาดตัวที่ไม่แตกต่างกันนั้น ก็ทำให้ต้องสู้รบอยู่บนภาคพื้นเพราะกริมใช้กรงเล็บเกี่ยวรั้งปีกข้างหนึ่งของรีสไว้จนเขาไม่สามารถใช้ข้อได้เปรียบนี้อย่างสะดวก
เนย่าถูกปลดจากพันธนาการแส้สายฟ้า แต่เธอยังเหลือโจทย์อีกคือมังกรของกริม
เนย่าถอยหนีเมื่อมังกรของกริมทำท่าเยื้องย่างเข้าเล่นงานเธอมากกว่าจะห่วงผู้ฟูมฟักตนเนย่าได้แต่หาหนทางเลี่ยงเธอจะไม่ยอมให้ความโกรธเรียกสิ่งเลวร้ายออกมาแน่
เนย่าตัดสินใจสร้างกำแพงดินขึ้นมากันเธอจากสายฟ้าที่ถูกปล่อยออกมาจากมังกรของกริมมันได้ผลก็จริงแต่เธอลืมนึกถึงอิงค์ที่บัดนี้มีโอกาสอีกครั้งในการลงมือกำจัดเธอ เพราะจุดที่เธออยู่ห่างจากแหล่งพลังของโฟทอสไม่น้อย
อิงค์ใช้น้ำทำลายกำแพงดินลงได้เมื่อเนย่าเผลอมังกรของกริมก็ใช้หางฟาดเธอจนกระเด็นไปอีกฟากสนามมังกรของอิงค์พุ่งตามไปมันพ่นแท่งน้ำแข็งขนาดใหญ่ใส่เนย่าที่กำลังพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นและเธอไม่มีแรงแม้แต่จะหลบแท่งน้ำแข็งขนาดยักษ์พ้น แม้ความร้อนจากโฟทอสจะลามเลียมันไปบ้างแต่ความเร็วที่พุ่งเข้าหาเด็กหญิง ก็ยากที่จะละลายแท่งน้ำแข็งยักษ์นั้นให้หายไปในเสี้ยววินาทีได้
เนย่าหลับตาแน่นเธอต้องบาดเจ็บสาหัสหรือไม่ก็ตายในทันทีโดยไม่ทรมานอย่างแน่นอนแต่ทว่า....
“ตูม!!!” เสียงระเบิดดังสนั่นเซนดรินเข้ามาขวางเนย่า และเขาใช้มือขวารับแท่งน้ำแข็งขนาดยักษ์นั้นไว้ซะเอง จนทั้งแขนขวาของเขาขาดกระจุยเลือดสาดกระเซ็นไปถูกแขนข้างเดียวกันกับคนที่ยืนนิ่งอยู่ด้านหลัง
“เซนดริน!!” เนย่าพุ่งไปหาเซนดรินทันทีที่เห็นเขาฟุบลงไปต่อหน้าเมื่อจะประคองเขาขึ้นเนย่าเริ่มรู้สึกว่าแขนขวาของเธอแสบร้อนจากผิวด้านนอกแล้วเริ่มกรีดลึกเข้าไปถึงกระดูกราวกับถูกน้ำกรด
เลือดสีน้ำเงินที่เปื้อนแขนเธอคล้ายกำลังกัดกินจนเนย่าต้องกรีดร้องอย่างทรมาน
“เจ็บ เจ็บ ไม่นะ ไม่” เนย่าจับแขนของเธอนอนดิ้นทุรนทุรายเจ็บปวดมากกว่าถูกทำร้ายจากอิงค์และกริมหลายเท่านัก
รีสพยายามจะผละออกมาช่วยเนย่าแต่ก็ถูกกริมขวางไว้ได้ทุกครั้งเขาไม่สามารถออกมาช่วยเนย่าได้จนกว่าจะกำจัดกริมได้เท่านั้น
“โง่จริง ๆ ดันเข้ามารับพลังของมังกรแทนเพื่อน รู้ไหมถ้าระหว่างมังกรกับมังกรปะทะกันโดนแค่นี้ก็ยังลุกขึ้นสู้ได้อยู่นะแต่ถ้าเป็นมังกรกับอสุรเทวาล่ะก็ ไม่ใกล้ตายก็ตายไปเลยล่ะนะ ฮึ ๆ อะ! ยังเหลืออีกหนึ่งจัดการให้จบ ๆ เลยดีกว่า” อิงค์ถอยฉากออกไปปล่อยให้มังกรของเธอและของกริมจัดการกับเนย่าได้อย่างสบายเพราะเธอก็เบื่อจะเล่นเกมเด็กๆ ถ้าเนย่าตายซะเธอจะได้ไปจัดการกับกริมต่อ
ในขณะที่สองมังกรย่างกรายเข้าหาเนย่ากลับไม่ได้ใส่ใจอันตรายตรงหน้า เธอยังคงกรีดร้องสุดเสียงดิ้นทุรนทุรายราวกับแขนข้างนั้นจะป่นเป็นผงลงตรงหน้าแต่ทว่าเมื่อความเจ็บปวดเริ่มทุเลาลง เนย่ากลับพบว่าแทนที่มันจะแหลกสลายไปเธอกลับรู้สึกถึงเล็บคมที่ยาวและแข็งขึ้นผิวหนังที่เคยเรียบเนียนเปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างขรุขระ เมื่อเนย่าลองสัมผัสดูก็ปรากฏว่ามันกลายเป็นเกล็ดที่แข็งหนาไปแล้วพร้อมกับไข่ในกระเป๋าเป้ก็ส่องประกายสีทองเจิดจ้า
เกิดอะไรขึ้นกับแขนของเธอกันแน่มันใหญ่ขึ้นและฉีกเสื้อเธอออกมาด้วยแถมกรงเล็บน่ากลัวสีเงินยวงนี่มันอะไรกันเกล็ดสีทองที่แขนเธออีกล่ะ
สองมังกรคำรามเสียงต่ำมองหน้ากันไปมาก่อนจะหมอบลงพร้อมกันทั้งคู่ทำให้อิงค์กรีดร้องอย่างอารมณ์เสีย
“เกิดบ้าอะไรขึ้น” อิงค์เดินผ่านมังกรทั้งสองเข้ามาและมอง เนย่าด้วยความแค้นเคืองเด็กหญิงหัวกระเซิงค่อย ๆ ใช้มือข้างปกติลูบสัมผัสแขนใหม่ไปมา
“ฉัน... ฉันกลายเป็นปลาทองไปแล้ว ไม่จริงนะ” เนย่าถึงกับเบะปากเหมือนอยากจะร้องไห้ทำเอาคนที่ยืนฟังอยู่มุมปากกระตุกอย่างนึกโมโหที่เด็กมนุษย์ไม่รู้จักสิ่งที่มี
“หัตถามังกร ของจริงหรือนี่” อิงค์เอ่ยอย่างไม่เชื่อสายตากริมเองเมื่อมังกรของตนหมอบก็คืนร่างเดิมก่อนจะผลักร่างของรีสที่คร่อมเขาอยู่ให้พ้นทางแล้วเดินมาหาอิงค์ก็พบเด็กมนุษย์ที่ท่าทางตกใจความเปลี่ยนแปลงของตัวเองอยู่
“บ้าที่สุดฉันไม่ยอมแน่” เมื่ออิงค์ได้สติเธอพยายามลองเรียกโลหิตของเนย่าแต่กลับไม่มีผลกริมดึงแขนอิงค์ให้หยุดการกระทำเมื่อเห็นว่าอะไรเป็นอะไร
“มังกรเราหมอบแล้วอิงค์ ไปกันได้แล้ว” กริมเอ่ยเสียงเข้มก่อนจะหายออกไปจากสนามทั้งคู่และเมื่อสองมังกรหายไปปรากฏว่าแขนข้างขวาของเนย่าก็กลับมาเป็นแขนมนุษย์ตามเดิมจนเด็กหญิงถึงกับยิ้มดีใจ
“ผู้ชนะหนึ่งเดียวในวันนี้คือเด็กปีหนึ่ง เนย่า” เสียงโห่ร้องยินดีดังก้องไปทั่วสนามแต่เนย่าสนใจคนที่นอนฟุบอยู่ไม่ไกลมากว่าจึงรีบวิ่งเข้าไปดูอาการ
แขนขวาของเซนดรินงอกออกมาใหม่แม้จะยังปวกเปียกไม่สมบูรณ์แต่ก็ใกล้เคียงของเดิมเต็มทีแล้วเนย่าจึงวางใจเพราะยังไงเซนดรินก็คงไม่ตายง่าย ๆ เหมือนที่ผ่านมา ไฟที่เกิดจากผู้ครองธาตุหายไปแล้วเหลือเพียงหลุมดำขนาดใหญ่ที่ทิ้งร่องรอยไว้
เมื่อเซนดรินไม่ได้น่าห่วงอะไรเนย่าจึงรักษามังกรของไซรินส่วนตัวไซรินเองนั้นถูกส่งไปหาอีรอสเรียบร้อยแล้วและเมื่อทุกอย่างเข้าที่ดี เขตภารกิจก็ค่อย ๆหายไปเหลือเพียงแนวป่าโปร่งกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา
“เนย่าเธอมันบ้าที่สุดเลยเซนดรินก็ด้วย” รินรินรีบถลาเข้ามาทันทีหลังจากเขตภารกิจหายไปแล้วโผเข้ากอดเนย่า
“ไม่มีใครกล้าลงมาสักคนพอฉันจะลงมาก็ถูกฮาร์มดึงไว้อีกอาจารย์ซาร์เรียกับอาจารย์อีรอสก็เอาแต่พูดคุยไปมาอย่างเคร่งเครียดโชคดีที่ไม่มีใครตาย” รินรินร่ายยาวเป็นชุดพลางสำรวจเนื้อตัวเนย่า
“เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟังนะ” เนย่าปลอบรินรินก่อนจะประคองกันเดินไปหาเซนดรินหลังจากรักษามังกรของไซรินเสร็จ
“เนย่าอาจารย์อีรอสกับอาจารย์ซาร์เรียเรียกพบด่วน” เด็กชายปีหนึ่งคนหนึ่งเดินเข้ามาบอกเธอด้วยสีหน้าหวาดกลัวเนย่าทำเพียงพยักหน้ารับ แล้วเด็กคนนั้นก็เดินไปหาเซนดรินที่ยังคงนอนฟุบอยู่แล้วเอ่ยขึ้นว่า
“เซนดรินเลิกนอนเถอะอาจารย์ใหญ่ทรีบาสเรียกนายพบด่วน” เนย่าและรินรินต่างตะแคงคอมองอย่างสงสัยที่เด็กปีหนึ่งคนนั้นบอกให้เซนดรินเลิกนอนรึว่า
“อืม” จู่ ๆ คนเจ็บที่ใคร ๆคิดว่าสลบอยู่กลับลุกขึ้นเดินหน้าตาเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้เนย่าจะรู้ดีว่าหมอนี่ตายยากแต่ก็ไม่คิดว่าจะยากถึงขนาดนอนเล่นอยู่บนสนามเฉยๆ ให้คนมาปลุกอย่างนี้ รินรินถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเห็นว่าเขาเอามือล้วงกระเป๋าเดินผ่านหน้าไป
“บอกฉันทีว่าหมอนี่คืออสุรเทวาจริง ๆ” รินรินเอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อแต่เนย่าทำเพียงตบบ่าเพื่อนและบอกกับรินรินว่า
“ว่าง ๆ ก็มาช่วยฉันสืบเรื่องหมอนี่บ้างก็ดีนะ” ก่อนจะเดินไปหารีสที่นั่งคอยเธออยู่
161K
![[จบ] แม่ปากร้ายยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1664518889_43567285.webp)