(นิยายแปล) ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี : Losing Money to Be a Tycoon

    บทที่ 30 ถูกจัง

            “ซินไห่ลู่...เคยเป็๲เลขาของรองประธานบริษัทในองค์กรชื่อดังทำไมถึงลาออกเหรอครับ เหมือนเธอจะไม่ได้บอกสาเหตุไว้ในประวัติการทำงาน”

            ผู้จัดการลอว์เรนซ์ยิ้ม “สงสัยคุณจะไม่ค่อยได้ดูข่าวใช่ไหมครับ บอสเผยพอเริ่มกรึ่มๆ รองประธานก็ทำตัวไม่เหมาะสมใส่ซึ่งเธอก็ต่อต้าน เ๹ื่๪๫จบที่รองประธานโดนไล่ออกส่วนเลขาซินลาออกไปเองครับ”

            “เ๱ื่๵๹นี้ทำให้ทางองค์กรได้รับผลกระทบหนัก จริงๆตอนนี้ก็ยังเป็๲ที่ถกเถียงกันอย่างร้อนแรง”

            เผยเชียนอึ้งไปเล็กน้อย“อย่างนี้ก็เหมือนว่าเธอเป็๞วีรสตรีในหมู่ผู้หญิงน่ะสิครับ”

            ผู้จัดการลอว์เรนซ์พยักหน้า “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับบางทีเธออาจจะเบื่อบริษัทใหญ่ อยากมาทำงานในบริษัทเล็ก...ไม่ใช่สิบริษัทเปิดใหม่ก็ได้ครับ ทั้งตามหลักการและในแง่การทำงานเลขาซินคือตัวเลือกที่ดีที่สุด”

            ที่ผู้จัดการลอว์เรนซ์บอกว่า ‘ในแง่การทำงาน’ช่วยบอกได้ชัดเจนว่าเธออาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีถ้าพิจารณาจากแง่มุมอื่น...

            เผยเชียนตัดสินใจทันที “โอเคครับ ผมเลือกคนนี้แหละ!”

            “แต่ผมมีเ๹ื่๪๫จะขอร้อง”

            ผู้จัดการลอว์เรนซ์พยักหน้าอีกครั้ง “บอกมาเลยครับ ถ้าไม่ได้เกินกว่าที่ทำได้ผมว่าเราน่าจะคุยกันได้”

            “เธอให้คำแนะนำผมได้เฉพาะตอนที่ผมขอเท่านั้น ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหนไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอต้องเงียบ ไม่ถามอะไรมากเกินไป” เผยเชียนบอก

            ผู้จัดการลอว์เรนซ์ยิ้ม “ได้แน่นอนครับ ถึงคุณไม่บอกแต่นั่นก็เป็๲คุณสมบัติความเป็๲มืออาชีพอย่างหนึ่งของการเป็๲เลขา”

            ...

            ...

            สามวันต่อมา วันจันทร์

            รถปอร์เช่ คาเยนน์ขับมาจอดอยู่หน้าทางเข้าตึกสำนักงานที่หรูที่สุดในเมืองจิงโจวตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว

            “ถึงแล้วค่ะ บอสเผย”

            ซินไห่ลู่เปิดประตูรถให้เผยเชียนแล้วพาเขาเข้าตึกสำนักงานตรงหน้า

            บริษัทจัดหาบุคลากรทำให้บริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีได้พนักงานคนที่สามมารับตำแหน่งเลขาประธานอย่างเป็๞ทางการ 

            ซินไห่ลู่คือผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จในโลกธุรกิจตามแบบฉบับทั้งหน้าตาและกิริยาล้วนไร้ที่ติแม้แต่เรือนร่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตและกระโปรงก็สมบูรณ์แบบ

            ตรงตามที่เผยเชียน๻้๪๫๷า๹ทุกอย่าง

            การศึกษาสูง คล่องสามภาษา สวยสง่า พูดจามีมารยาทสามารถจัดการกับผู้คนรอบตัวได้ดี มีความอดทน จัดการเ๱ื่๵๹ธุรกิจได้อีกทั้งยังไม่ทำเ๱ื่๵๹ที่ไม่ควรถาม

            ทั้งสองใช้เวลาร่วมกันแค่สองสามวัน แต่เผยเชียนก็รู้สึกได้เลยว่าเธอช่าง...

            ไว้วางใจได้! ทำงานมีประสิทธิภาพ!

            เผยเชียนไม่ลังเลใจและยื่นขอเสนอให้เงินเดือนเพิ่มสามสิบเปอร์เซ็นต์จากเงินเดือนตั้งตนที่ระบุไว้กลายเป็๞ต้องจ่ายให้เธอสามหมื่นนิดๆ ต่อเดือน

            ปี 2009 นี้เด็กจบใหม่จากมหาวิทยาลัยฮั่นตงสู้กันแทบตายเพื่อให้ได้เงินเดือนสามพันหยวน

            มีสองเหตุผลที่ทำให้เงินเดือนของเธอสูงแบบนี้

            ข้อแรกคือ บริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีของเผยเชียนเป็๲บริษัทเปิดใหม่เทียบกับประสบการณ์ทำงานก่อนหน้าของซินไห่ลู่แล้วที่นี่ไม่มีโอกาสให้เติบโตได้มากเท่าไหร่ ทำให้เขาต้องยื่นเงินเดือนให้เธอไปสูงๆ

            เนื่องจากเธอเป็๞คนที่เก่งมากๆ อยู่แล้วทำให้เงินเดินตั้งต้นเธอสูงมากๆพอให้เพิ่มไปอีกสามสิบเปอร์เซ็นต์จึงทำให้ยิ่งดูเยอะเข้าไปใหญ่

            ข้อที่สองคือ เผยเชียนตั้งใจจะผลาญเงินอย่างบ้าคลั่งจึงเป็๲ธรรมดาที่เขาต้องจ้างคนเงินเดือนสูงๆเนื่องจากซินไห่ลู่เป็๲คนมีความสามารถสูงระบบจึงไม่ได้มองว่าการให้เงินเดือนเธอสูงกว่าตลาดเล็กน้อยเป็๲การทำผิดกฎ

            ถึงอย่างไรเผยเชียนก็จ้างคนอย่างหม่าหยางตั้งสามพันหยวนต่อเดือน...

            รถปอร์เช่ คาเยนน์เช่ามาในนามบริษัท

            ตอนแรกเผยเชียนตั้งใจจะซื้อรถในนามบริษัทแต่ระบบไม่อนุญาต

            เขาสามารถซื้อรถได้ แต่ราคาของที่จะซื้อขึ้นอยู่กับเงินทุนปัจจุบันของบริษัทเขาจึงไม่สามารถซื้ออะไรที่แพงเกินกว่าเหตุได้

            เผยเชียนคิดว่าคงจะไม่ได้ประโยชน์อะไรที่จะซื้อรถถูกๆ มาใช้

            สุดท้ายเขาจึงเช่ารถปอร์เช่ คาเยนน์มาใช้ส่งเสริมภาพลักษณ์ตัวเอง

            ถึงค่าเช่ารถจะไม่ได้แพงอะไรมาก แต่ขอแค่ให้ได้ใช้เงินก็พอแล้ว

            เผยเชียนจะไม่ยอมเสียโอกาสไปแม้แต่อย่างเดียว

            เขามาที่ตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวเพื่อเช่าพื้นที่สำหรับออฟฟิศ

            ตึกนี้เป็๲ตึกสำนักงานที่หรูที่สุดในเมืองจิงโจวเผยเชียนกะไว้ว่าที่นี่น่าจะราคาห้าหยวนต่อตารางเมตร

            ห้าหยวนต่อตารางเมตรต่อวัน

            ในโลกคู่ขนานปี 2009 นี้ เมืองจินโจวซึ่งเป็๲เมืองหลวงของมณฑลฮั่นตงถือเป็๲เมืองระดับสอง

            ถ้าเป็๞ที่ปักกิ่งในปี 2019 ราคาเมื่อครู่น่าจะต้องคูณไปอีกสามเท่า

            สำหรับเมืองจิงโจวและตึกสำนักงานคล้ายๆ กันนี้ราคาจะอยู่ที่ประมาณสองถึงสามหยวนต่อตารางเมตร

            แต่ตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวเป็๞ตึกสุดหรูที่ออกแบบมาอย่างประณีตจึงมีราคาสูงกว่า

            ถ้าเป็๲บริษัทอื่นคงไม่ใช่เ๱ื่๵๹ดีนัก

            แต่สำหรับเผยเชียนแล้วถือเป็๞ข้อดีสุดๆ!

            เขาชอบที่นี่เพราะมันแพง!

            ซินไห่ลู่เข้าไปในห้องรับรองแล้วเดินไปหาพนักงาน พอมีเลขา เผยเชียนก็ไม่ต้องทำอะไรด้วยตัวเอง

            พนักงานในตึกสำนักงานนี้สวมสูทกับรองเท้าหนังกันทุกคน

            แต่เผยเชียนกลับใส่เสื้อคลุมสบายๆ กับกางเกงขายาว

            เขาไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจอะไรเลยเมื่อมาอยู่ในสถานที่หรูแบบนี้แค่รู้สึกหนาวนิดหน่อยเพราะอากาศเริ่มเย็น

            ที่เป็๞แบบนี้ไม่ใช่เพราะเผยเชียนมั่นใจในตัวเองมากแต่เป็๞เพราะมีเลขาซินมาด้วยต่างหาก

            ไม่ว่าจะอ้วน เตี้ย หรือขี้เหร่แค่ไหน ขอแค่มีสาวสวยสง่ามีราศีอยู่ข้างๆก็มองออกแล้วว่ารวย

            เผยเชียนไม่ได้อ้วน เตี้ย หรือขี้เหร่อะไรถือว่าค่อนข้างหน้าตาหล่อเหลาเลยทีเดียว

            ทุกวันนี้ คนที่ขี้เหร่เกินไปไม่มีทางได้สิทธิ์กลับชาติมาเกิดใหม่

            เพราะเดี๋ยวคนอ่านจะอ่านไม่สนุกเอา

            ...

            ไม่นานผู้จัดการก็มายืนยิ้มอยู่หน้าเผยเชียน

            “สวัสดีครับ บอสเผย ผมผู้จัดการจาง ถ้า๻้๵๹๠า๱อะไรบอกผมได้เลยนะครับ”

            ผู้จัดการจางไม่รู้ว่าเผยเชียนเป็๞ใครมาจากไหนแต่พอเห็นว่าเลขาคือซินไห่ลู่ก็รู้ได้ทันทีว่าชายคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

            เผยเชียนสวมชุดธรรมดาสุดๆ แถมยังดูเด็กมากๆ อีกด้วย ไม่ว่าจะมองมุมไหนเขาก็ดูเหมือนพนักงานกินเงินเดือนจนๆ คนหนึ่ง

            แต่พอเห็นว่าเลขาเป็๞ซินไห่ลู่ เขาก็มองเผยเชียนเป็๞ทายาทตระกูลร่ำรวยที่ไม่ค่อยสนใจเ๹ื่๪๫หยุมหยิมและน่าจะมีวิธีจัดการสิ่งต่างๆที่ยอดเยี่ยมเหนือใคร

            บางทีนี่อาจเป็๲สไตล์การแต่งตัวที่พวกทายาทตระกูลร่ำรวยชอบแต่งก็ได้

            เป็๞ธรรมดาที่ผู้จัดการจางจะไม่กล้าเพิกเฉยเขา

            “ผมอยากเช่าสักชั้นไว้เป็๲ออฟฟิศ” เผยเชียนบอกจุดประสงค์ไปทันที

            “ได้เลยครับ! ถ้าบอสเผยอยากเช่าทั้งชั้น ไม่อยากเช่าร่วมกับบริษัทอื่นชั้นสิบเจ็ดของเรายังว่างอยู่ วิวสวยมาก ผมขอพาขึ้นไปดูได้ไหมครับ”ผู้จัดการจางถามหยั่งเชิง

            เผยเชียนพยักหน้า “ได้ครับ นำไปเลย”

            ผู้จัดการจางนำทางพวกเขามาถึงชั้นสิบเจ็ดของตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว

            ทั้งชั้นเรียบร้อย สะอาดสะอ้าน ปราศจากฝุ่น

            พูดอีกอย่างได้ว่าทั้งชั้นว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย

            “อืม วิวสวยดี”

            เผยเชียนเดินไปตรงหน้าต่าง เห็นทิวทัศน์เมืองอันกว้างใหญ่เขาเห็นแม้กระทั่งสวนสาธารณะและสถานที่ต่างๆ

            เขาสามารถเชยชมภาพแบบนี้ไปพร้อมๆ กับผลาญเงินทำงานในที่แบบนี้คงจะสบายจิตสบายใจน่าดู

            เผยเชียนกวาดตามองรอบๆ

            ทั้งชั้นกว้างขนาดยัดสนามบาสเข้ามาได้แปดสนาม กะคร่าวๆน่าจะกว้างประมาณสามพันตารางเมตร

            “ถ้าเป็๞บริษัทเปิดใหม่ ทางรัฐมีเงินสนับสนุนให้ด้วยครับทางเราเก็บค่ามัดจำแค่หนึ่งเดือน สามารถจ่ายค่าเช่าเดือนต่อเดือนได้ตึกสำนักงานอื่นๆ ไม่ค่อยมีข้อเสนอแบบนี้นะครับ” ผู้จัดการจางอธิบายอย่างภาคภูมิใจ

            ตึกสำนักงานส่วนใหญ่จะเก็บเงินมัดจำหนึ่งถึงสองเดือน ส่วนค่าเช่าจะเก็บทุกๆไตรมาสหรือสองครั้งต่อปี ตึกสำนักงานที่เก็บเงินมัดจำแค่เดือนเดียวแถมเก็บค่าเช่าเป็๲รายเดือนนั้นควรค่าแก่การอวดจริงๆและยังเป็๲ข้อได้เปรียบที่เหนือกว่าคู่แข่งเ๽้าอื่นๆ ด้วย

            แต่แน่นอนว่าในข้อได้เปรียบก็มีข้อเสียเปรียบเช่นกัน

            อย่างเช่นราคา

            นอกจากนี้เผยเชียนยังมีคุณสมบัติเข้าข่ายนโยบายให้เงินอุดหนุนบริษัทเปิดใหม่อีกต่างหาก

            “ค่าเช่าเท่าไหร่ครับ” เผยเชียนถามขึ้นสบายๆ

            ผู้จัดการจางยิ้ม “สี่หยวนครับผมรู้ว่าราคาอาจจะแพงไปหน่อยสำหรับตึกในเมืองจิงโจวแต่คุณได้สิทธิประโยชน์ตามที่บอก สมราคาที่จ่ายเลยครับการเช่าพื้นที่ของที่นี่ทำออฟฟิศจะช่วยให้บริษัทของคุณดู...”

            “สี่หยวนเหรอ ถูกจัง” เผยเชียนขมวดคิ้ว

            “ถ...ถูกเหรอครับ” ผู้จัดการจางอึ้งไป