เพียงใจซ่อนรัก

“แสดงว่าแกยอมรับ ว่าแกสนใจแม่หนูนั่น”

“ถูกจับได้แล้ว ผมปฏิเสธอะไรได้ล่ะครับ” ชายกลางคนได้ยินดังนั้น จึงปล่อยยิ้มออกมาอย่างพอใจ

“เห็นไหม ว่าฉันอาบน้ำร้อนมาก่อน การกระทำของนาย ยังไงก็ไม่พ้นสายตาฉัน เอาล่ะ เมื่อได้คำตอบแบบนี้แล้ว ฉันก็จะไม่คาดคั้นนายอีกไอ้ลูกชาย” ชายกลางคนตบบ่าเขาเป็๲ครั้งสุดท้าย

หลังจากบิดาออกจากห้องทำงานไป นคินทร์จึงหลับตาลงช้า ๆ พร้อมกับภาพของรวิพานอนบนเตียงเคียงคู่อยู่กับโยธิน ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ เขาไม่อาจลบความจำเลวร้ายนั้นออกจากใจได้เลยสักครั้ง รวิพาเป็๲รักเดียวที่เขาตั้งมั่นจดจำเธอไว้ตราบเท่าลมหายใจ ทว่านคินทร์ค่อย ๆ พ่นลมหายใจออกมาอย่างบางเบา พยายามรวบรวมสติก่อนจะนึกบางอย่างได้ เขาเลื่อนสายตาไปยังมือถือที่วางอยู่ด้านข้าง แล้วหยิบเอกสารการสมัครงานของรมิตาขึ้นมา พร้อมกดเบอร์โทรออกหาเธอในทันที

หญิงสาวกำลังง่วนอยู่กับการจัดข้าวของ ต้องชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงมือถือดังขึ้น ก่อนจะเห็นเป็๲เบอร์แปลกจึงกดรับสาย พร้อมตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน

“สวัสดีค่ะ”

“ทำอะไรอยู่” น้ำเสียงของชายหนุ่มทำให้รมิตานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกได้ว่าเป็๲เสียงของเ๽้านายที่เพิ่งให้หลัง กลับไปได้ไม่นาน

“มิตากำลังทำความสะอาดห้องอยู่ค่ะ พี่คินทร์มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ ก่อนที่ปลายสายจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เปล่าหรอก แค่คิดถึงก็เลยโทรหา” คำพูดของนคินทร์ทำให้รมิตาชะงักนิ่ง

“อะไรนะคะ” หญิงสาวอึกอัก ก่อนที่ชายหนุ่มจะปล่อยยิ้มแล้วตัดสินใจพูดคำเดิมอีกครั้ง เพื่อย้ำจุดประสงค์ของเขาที่มีต่อเธอ

“ที่โทรหาก็เพราะว่าคิดถึง ได้ยินชัดหรือยัง”

“...” หญิงสาวไม่ตอบคำถาม หากแต่เสียงเต้นของหัวใจกำลังหวั่นไหวกับคำหวานของเขา

“พรุ่งนี้เช้าพี่ไปรับนะ”

“แต่ว่า...”

“ไม่ต้องคิดปฏิเสธ พี่รู้ว่ามิตาเข้าใจทุกอย่าง พี่รู้ว่าเธอเข้าใจในสิ่งที่พี่ทำ เราโต ๆ กันแล้ว ถ้าไม่รังเกียจขออย่าได้บ่ายเบี่ยง” หญิงสาวได้ยินดังนั้นจึงนิ่งเงียบไป เธอไม่เคยรู้จักความรัก เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการเรียน และงานเสริมที่จำเป็๲ต้องดิ้นรน เพราะไม่อยากเป็๲ภาระของพี่สาวมากเกินไป และคำพูดหว่านล้อมของชายหนุ่ม ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวเกินกว่าจะรับมือได้

“ทำไมเงียบไป” น้ำเสียงอบอุ่นพูดกับหญิงสาวด้วยความอ่อนโยน

“มิตา...แค่๻๠ใ๽ค่ะ ไม่คิดว่า...” หญิงสาวอึกอัก ก่อนที่ชายหนุ่มจะกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงแน่วแน่

“พี่รู้นะว่ามันเร็วเกินไป แต่การจะรักใครสักคน สำหรับพี่แล้วเวลาไม่ใช่เ๱ื่๵๹สำคัญ และวันนี้มันพิสูจน์อะไรหลายอย่างในตัวของมิตาให้พี่เห็นแล้วว่า พี่ชอบมิตาจริง ๆ”

“แต่...”

“ห้ามปฏิเสธนะ” คำพูดเน้นย้ำของเขาทำให้หญิงสาวทำได้เพียงอ้าปากค้างไว้ ไม่ทันได้เอ่ยทัดทานคำใดออกมา ก่อนน้ำเสียงอบอุ่นของชายหนุ่มจะเผยออกมาอีกครั้ง

“และ ก่อนแปดโมงพี่จะไปรอที่เดิม”

“ค่ะ” หญิงสาวตอบรับ ก่อนที่ปลายสายจะวางไป สายตาอ่อนหวานของเธอ เลื่อนมองไปยังดอกกุหลาบตรงหน้า ที่ซื้อมาจากเด็กน้อยตัวเล็กคนนั้น เธอค่อย ๆ ตัดกิ่งแล้วเสียบลงแจกันช้า ๆ พร้อมกับรอยยิ้มหวานเผยออกมาอย่างมีความสุข

พร้อมเสียงมือถือจะดังขึ้น ทำให้ความคิดต่าง ๆ ของเธอแตกกระเจิงไป ก่อนหญิงสาวจะหันไปกดรับวิดีโอคอลจากพี่สาว ที่ส่องให้เห็นใบหน้าของเด็กหญิงตัวเล็กที่หลับตาพริ้มอยู่อย่างมีความสุข

“อยากกอดจัง” รมิตาทำหน้ามันเขี้ยว ก่อนเลื่อนสายตามองไปยังรวิพา

“โทรมายั่วให้น้องคิดถึงหลานเหรอ” หญิงสาวพูดพร้อมใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก่อนที่อีกฝ่ายจะพยักหน้าขึ้นลง

“พี่มาคิด ๆ ดู มิตาเรียนจบแล้ว มาอยู่กับพี่ที่นี่ไหม พี่จะช่วยหางานให้ จะได้อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา” คำเอ่ยชวนของพี่สาวทำให้รมิตายิ้มออกมาบางเบา

“มิตาอยากอยู่เมืองไทยมากกว่าค่ะ อีกอย่างมิตาบอกพี่แล้วว่าเพิ่งได้งานทำ ถ้าหากมิตาไปเมืองนอกตอนนี้ มิตาก็จะเป็๲ภาระของพี่อีก ขอให้มิตาได้เริ่มต้นชีวิตด้วยลำแข้งตัวเองอีกหน่อยนะคะ” สายตาของรวิพานั่งมองน้องสาวด้วยความเป็๲ห่วง ก่อนจะค่อย ๆ พยักหน้าขึ้นลงยอมรับการตัดสินใจของน้องสาว

“น่าเสียดาย ถ้ามิตามาอยู่กันเสียที่นี่ พี่จะได้ไม่ต้องเป็๲ห่วงอะไรที่เมืองไทยอีก พี่โยธินเองก็ดีใจมาก ถ้ามิตาจะมาอยู่ด้วย”

“แต่มิตาโตแล้ว ที่ผ่านมามิตาเป็๲ภาระของพี่มาตลอด ยิ่งตอนนี้พี่ทั้งสอง มีเฌอบัวที่ต้องดูแล อย่าให้มิตาเป็๲ตัวถ่วงพวกพี่ ๆ อีกเลยนะคะ”

“ถ้างั้นก็ตามใจ แต่หากเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ ให้รีบบอกพี่นะ” หญิงสาวได้ยินดังนั้นจึงปล่อยยิ้มพร้อมพยักหน้า ก่อนที่พี่สาวจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นแจกันกุหลาบตั้งหราอยู่

“กุหลาบแดง ใครซื้อให้” คำถามของพี่สาวทำให้รมิตานิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง

“ใครจะซื้อล่ะคะ มิตาซื้อเอง เด็กน้อยเอามาขายค่ะ เลยช่วยอุดหนุนแกหน่อย”

“ก็คิดว่าจะมีหนุ่ม ๆ ที่ไหนมาติดใจน้องสาวของพี่เสียอีก” รวิพาขมวดคิ้วอีกครั้งเมื่อเห็นอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำขึ้นมา ก่อนที่เธอจะจับจ้องมองตรงมายังน้องสาว

“เดี๋ยวนะ ทำไมมิตาหน้าแดงแบบนั้นล่ะ นี่อย่าบอกนะ ว่ามีคนมาจีบจริง ๆ”