เลเวลอัพ

มีเสียงเตือนดังขึ้นอีกแล้ว
"ติ๊ง!"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น "หลงเฟย ได้รับ เจ้าเสี่ยวป๋าย" "
"ติ๊ง!"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'หลงเฟย" เริ่มต้นระบบ สัตว์สงคราม ได้รางวัลเป็น ประสบการณ์ 100 แต้ม พลังลมปราณ 10 แต้ม"
สัตว์สงคราม: เจ้าเสี่ยวป๋าย (มายา)
ระดับ: สัตว์วิเศษ
คําอธิบาย: มีพลังราชาหมาป่าที่แข็งแกร่งไม่มีใครเทียบ สามารถเรียกฝูงหมาป่ามาใช้งานได้
"โอ้มายก้อดดด!"
"สัตว์วิเศษ แม่ของมันก็เป็นสัตว์ปีศาจระดับเก้า มิน่ามันถึงเป็นสัตว์วิเศษ หรือว่าเป็นเพราะผลไม้สวรรค์" หลงเฟย รู้สึกประหลาดใจ
สัตว์ปีศาจระดับเก้าจะเลื่อนขั้นเป็นสัตว์ปีศาจระดับ เทพนั้นยากมาก หากไม่มีโอกาสครั้งใหญ่ทั้งชีวิตก็อย่าหวังจะ ได้เลื่อนขั้นเจ้าเสี่ยวป๋ายเกิดมาก็ได้กินผลไม้สวรรค์ จึงได้เป็นสัตว์วิเศษ อานุภาพของผลไม้สวรรค์นี้รุนแรงมาก
แต่ว่า
โชคดีที่หลงเฟยไม่โลภเกินเข้าไป ไม่เช่นนั้นร่างกายของเขาตอนนี้คงรับพลังของผลไม้สวรรค์ไม่ไหว คงระเบิดออกเป็นแน่
เจ้าเสี่ยวป๋ายคลอเคลียอยู่ในอ้อมกอดของหลงเฟยนอนหลับสนิท มันคิดว่าหลงเฟยเป็นแม่ของมันไปแล้ว
หลงเฟยยิ้มเบาๆ พูดกับตัวเองว่า "จากนี้ไปเจ้าคือ พี่น้องของข้าหลงเฟย ข้าจะดูแลเจ้าตลอดชีวิต"
เขาพูดกับแม่หมาป่าขาวตัวนั้นว่า "เจ้าสบายใจได้ ข้าจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมารังแกเจ้าเสี่ยวป๋าย"
รังแกสัตว์วิเศษ?
บนโลกนี้มีสักกี่คนที่สามารถรังแกสัตว์วิเศษได้?
มันไม่ทําร้ายคนก็นับว่าสวรรค์เมตตาแล้ว
แน่นอนว่า
ตอนนี้เจ้าเสี่ยวป๋ายยังถือว่าเป็นลูกหมาป่า แม้ว่าจะเป็นสัตว์วิเศษก็ไม่มีประโยชน์ มันต้องโตกว่านี้ เหมือนกับหลงเฟยที่ต้องฝ่าด่านอัพเลเวล พละกําลังถึงจะแข็งแกร่งขึ้นและพัฒนาขึ้น
หลงเฟยเก็บเจ้าเสี่ยวป๋ายไว้ในคลังเก็บสัตว์สงคราม มันนอนขดตัวอยู่ในนั้น
"เลื่อนขั้น เลื่อนขั้น! "
"ทักษะไหนสามารถอัพเกรดได้ก็อัพเกรดไปก่อน"
ภารกิจสําคัญคือการเลื่อนขั้น
หากอยากได้ดาบพิฆาตมังกรมีหนทางเดียวคือต้องเลื่อนขั้นเท่านั้น มีเพียงเลเวลเพิ่มขึ้นเท่านั้นถึงจะเพิ่มแรงขอมือได้ ถึงจะยกดาบพิฆาตมังกรที่หนักหนึ่งหมื่นสามพันตันได้
"เปรี้ยงงงงงงง !"
"พลังคางคก พลังเจียวซาพิฆาต! "
"ผลัวะ!"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น “หลงเฟย" สังหาร ด้วงเหล็ก" สําเร็จ ได้รับประสบการณ์ 90 แต้ม พลังลมปราณ 9 แต้ม ค่าระดับพลัง 1 แต้ม"
"เพลงดาบพิฆาตมังกร"
"ท่าที่หนึ่ง ถลกหนัง"
ใช้กระบองเหมือนดาบ ใช้พลังลมปราณขับเคลื่อน ใช้กระบองโจมตี ฟาดตัวสัตว์ปีศาจสุดแรงในเวลาเดียวกัน กระบองได้สะสมพลังดาบขั้นหนึ่ง ซึ่งมีแต่หลงเฟยเท่านั้นที่มองเห็น
สัตว์ปีศาจตัวนั้นถูกถลกหนังฉีกเนื้อออก และถูกสังหารในที่สุด
"ติ๊ง!"
"ระดับความเชี่ยวชาญ+1"
"เฮ้ยยย..." หลงเฟยเหงื่อท่วมหัว ร่างกายแทบจะไร้ เรี่ยวแรง เพลงดาบพิฆาตมังกรขั้นสุดกินพลังมากทั้งพลังจิตใจ พลังร่างกายและพลังลมปราณ แต่ว่าการทําลายล้างนั้นสุดยอด
"ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องฝึกวิทยายุทธต่อไป ทักษะยิ่งสูงขึ้น พลังทําลายยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
เขาเจ็บตัว แต่กลับรู้สึกมีความสุข
สังหารไม่หยุด อัพเลเวลจากการฝึกฝน หลงเฟยเริ่มลองสังหารสัตว์ปีศาจระดับสอง ทุกครั้งที่ลงมือจะปล่อย 'เพลงดาบพื้นฐาน' ออกมา
แล้วปล่อย 'พลังคางคก' จากนั้นจึงปล่อย 'เพลงดาบพิฆาตมังกร'
ความเชี่ยวชาญด้านทักษะค่อยๆ พัฒนาขึ้น
ห้าเดือนหลังจากนั้น
"ติ๊ง!"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'หลงเฟย' เลื่อนขั้นเป็นนักรบจ้านซื่อระดับห้า”
"ติ๊ง!"
“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'หลงเฟย' วิชาเพลงดาบพื้นฐานเลื่อนขั้นเป็นระดับแปด”
"ติ๊ง!"
“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'หลงเฟย' วิชาพลัง คางคกเลื่อนขั้นเป็นระดับสอง”
"ติ๊ง!"
“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น หลงเฟย เพลงดาบพิฆาตมังกรเลื่อนขั้นเป็นระดับหนึ่ง”
มีเสียงคําเตือนดังขึ้นติดต่อกัน
หลงเฟยเปิดเข้าไปดู รู้สึกตื่นเต้นดีใจ "ค่าระดับพลัง โจมตีทั้งหมดเลื่อนขั้นแล้ว ฮ่าๆๆ...นักรบจ้านซื่อระดับห้า ในบรรดาลูกศิษย์รุ่นหนุ่มสาวตระกูลหลงใครจะกล้าสู้กับข้า?"
"เวลาแก้แค้นของข้าหลงเฟยมาถึงแล้ว! "
ออกมาครึ่งปีกว่า ในหัวของหลงเฟยทุกวันวนคิดแต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นในตระกูลหลง
สายเลือดเทพมังกรถูกยอดฝีมือลึกลับลอกออก
โปรดติดตามตอนต่อไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7 เสี่ยวป๋ายสัตว์วิเศษ (1)

นิยายแนะนำ

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7 เสี่ยวป๋ายสัตว์วิเศษ (1)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้