บทที่ 3 ผลปีศาจ
เฉิงซิน เฉิงมู่ แม้ทั้งสองจะเป็พี่น้อง ที่คลานตามกันมา แต่ในอดีตความสัมพันธ์ทั้งสองกับไม่ได้ผูกพันมากนัก
แต่ด้วยเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นเหมือนโชคชะตานำพา ท้ายที่สุดเด็กสาวเฉิงซินยอมรับและรักในตัวตนของพี่ชายนางมาก
ย้อนกลับไปเมื่อตอนอยู่ตระกูลสาขา เฉิงซินที่มีรูปร่างหน้าตางดงามเหมือนบุปผาแรกเยิ้ม นางได้รับการยกย่องว่าเป็สาวสวยอันดับหนึ่งของตระกูล
เด็กผู้ชายหลายคนต่างมาเข้าเกาะแกะและติดพันเหมือนแมลงหวี่ ถึงกระนั้นนางไม่ชมชอบต่อเหตุการณ์แบบนี้นัก
เฉิงซินรู้สึกรำคาญใจมากกว่า
นอกจากนี้ความงามของเฉิงซินก็ไม่ใช่ว่าจะมีแต่เื่ดีๆ เสียทีเดียว
เด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันกลับแสดงออกตรงกันข้าม เฉิงซินกลายเป็ที่อิจฉาริษยาของหมู่เด็กสาว นางเปล่งประกายและเจิดจรัสมากเกินไป รัศมีของนางกลบเด็กสาวคนอื่นจนมิด
ในเวลานั้นนางรู้สึกอึดอัดและทำตัวไม่ถูกอย่างมาก ฝั่งเด็กผู้ชายมีแต่รุมล้อม ฝั่งเด็กผู้หญิงมีแต่ขับไล่ไสส่ง
เฉิงซินได้อยู่กลางและทำตัวไม่ถูก!
ในที่สุดเป็พี่ชายของนางที่เข้ามาอยู่เคียงข้างและคอยปกป้องดูแลนาง เฉิงมู่กลายเป็แสงสว่างคอยนำทาง
เฉิงซินที่นึกถึงเหตุการณ์ในอดีตมากเท่าไหร่ นางยิ่งจดจำเื่ราวได้มากขึ้นเท่านั้น ทันใดนั้นนางนึกถึงเหตุการณ์ที่อยากจะลืมเลือน
เหตุการณ์นั้นเป็ความจำฝังใจนาง
มันเป็เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตพี่ชายนางจวบจนทุกวันนี้
...
"ท่านพี่ ถ้าตอนนั้นท่านไม่เข้ามาช่วยปกป้องข้า บางทีท่านคงเปิดชีพจร..." เฉิงซินที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง กลับถูกเฉิงมู่รีบพูดขัดขึ้นมา "อย่าพูดถึงเื่นั้นอีก... มันไม่เกี่ยวกัน"
"ท่านพี่..." เฉิงซินมองเฉิงมู่มากขึ้น
ครั้งนึงเฉิงซินที่แอบออกไปเดินเล่นในป่าลึก ต้องโชคร้ายที่ประสบกับสัตว์อสูรดุร้าย นางเกือบเอาชีวิตไม่รอด โชคดีที่ตอนนั้นพี่ชายนางได้ตามเข้ามาช่วยไว้ทัน
ถ้าพี่ชายนางมาช้ากว่านี้อีกนิด ตอนนั้นนางคงกลายเป็ศพไปเรียบร้อย
ด้วยเหตุการณ์เฉียดตายครั้งนั้น ทำให้พี่ชายนางได้รับาเ็สาหัส กระทบกระเทือนภายใน เส้นชีพจรปราณฉีกขาด
เฉิงซินโดนบิดามารดาดุด่าว่ากล่าว แต่พี่ชายยังคงยืนเคียงข้างปกป้องนาง พี่ชายออกหน้ายอมรับผิดแทนนาง จนในที่สุดท่านพ่อท่านแม่ไม่คิดสืบสานเอาความอีกต่อไป
ั้แ่นั้นพี่ชายนางได้สร้างความประทับในใจนางเรียบร้อย นางเชื่อว่าเหตุการณ์นั้นเป็สาเหตุให้เส้นชีพจรปราณพี่ชายมีปัญหาจนมาถึงทุกวันนี้
นางต้องตอบแทนพี่ชายนางให้ได้!!!
"ท่านพี่ลูกซินก็พูดถูกนะ ตราบใดที่ลูกมู่ยังอายุไม่ถึงสิบห้า ลูกเรายังมีความหวังอยู่" ไป่ฉิงเห็นด้วยกับลูกสาว
เฉิงม่อคิดสักพักและพยักหน้า "นั่นสิ บางทีลูกมู่อาจไม่เหมือนใครจริง"
เฉิงมู่รู้สึกอบอุ่นและซาบซึ้ง พ่อแม่ น้องสาว ทุกคนดีกับมันมากจริงๆ แม้ทุกคนจะโดนตระกูลสาขาขับไล่ออกมา แต่ทุกคนต่างพร้อมใจออกมาพร้อมมัน
"จริงสิท่านพ่อท่านแม่ วันนี้ข้าเก็บผลไม้ประหลาดได้ลูกนึง" ผลไม้หน้าตาประหลาดถูกนำออกมาวางบนโต้ะ ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ประมาณลูกแตงโม ผิวมีเปลือกสีดำและมีลวดลายสลักไว้
ทันทีที่เห็นหน้าตาของผลไม้ สองสามีภรรยามีสีหน้าใและพูดอย่างตะกุกตะกัก "ผ..ผล...ปีศาจ!!! "
"ผลปีศาจ? " เฉิงหมู๋แปลกใจและสงสัยมากยิ่งขึ้น "มันเป็ยังไงหรือ? พวกท่านรู้จักเ้าผลไม้ชนิดนี้ใช่หรือไม่?"
สองสามีภรรยามองหน้ากันสักพัก ท้ายที่สุดเป็เฉิงม่อที่เปิดปากและอธิบาย "มันคือผลไม้ระดับสูงที่มีคุณสมบัติธาตุมืด เหมาะสำหรับผู้ที่มีปราณธาตุมืด ในบรรดาสมุนไพรธาตุต่างๆ ผลไม้ธาตุมืดนับได้ว่าหายากมากยิ่งนัก"
หากผู้ใช้ปราณได้รับประทานผลไม้ที่มีธาตุตรงกับความ้า พวกเขาจะมีความแข็งแกร่งอย่างก้าวะโ
"ลูกมู่ ทางที่ดีเ้าอย่าทานมันดีกว่า ถ้าเ้าได้ทานผลไม้ระดับสูงและไม่ตรงกับธาตุตัวเองจะทำให้เกิดอันตรายได้ กรณีร้ายแรงสุดถึงขั้นชีวิต" ไป๋ฉิงรีบอธิบายเสริมอย่างรวดเร็ว นางกลัวว่าบุตรชายจะทานมันโดยไม่รู้ตัวว่าความเสี่ยงที่ต้องแบกรับ มันมากมายแค่ไหน
โดยเฉพาะสมุนไพรเกี่ยวกับธาตุมืดที่เป็สิ่งหายากและลึกลับมากที่สุด
สองสามีภรรยาจ้องมองผลปีศาจอย่างไม่ละสายตา ทั้งคู่รู้สึกถึงกลิ่นอายชั่วร้ายแผ่ออกมา
แม้เฉิงซินที่ยังงงๆ ต่อเหตุการณ์ตอนนี้ แต่ร่างกายของนางต้องแสดงปฏิกิริยาหนาวสั่นขึ้นมากะทันหัน
ทั่วร่างกายของเฉิงซินรู้สึกขนลุกซู่ นางรู้สึกอึดอัดและหายใจยากลำบาก ร่างของเด็กสาวสั่นและสั่นแรงขึ้น จู่ๆ ขาของนางรู้สึกไม่มีแรงและใกล้ล้มลง
"น้องซิน!!! " เฉิงมู่รีบเข้ามาประคองทันที
"ลูกมู่ เ้าไม่รู้สึกอะไร? " สองสามีภรรยาที่มีจิตใจเข้มแข็ง ทั้งสองประหลาดใจที่เห็นเฉิงมู่ยังทำตัวปกติเหมือนไม่ได้อะไรเกิดขึ้น ดูเหมือนกลิ่นอายชั่วร้ายของผลปีศาจไม่มีผลกระทบต่อเฉิงมู่
"ไม่นะท่านพ่อ" ในขณะที่คนอื่นรู้สึกไม่ดีกับผลปีศาจ แต่เฉิงมู่กับรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด มันไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรกันแน่ถึงรู้สึกแบบนี้ ถึงกระนั้นมันก็บอกไม่ถูก
เฉิงมู่เป็เพียงคนเดียวที่ยังคงปกติ!