ตอนที่ 26 เริ่มบุกสวาทแดนสนธยา18+
กลางน้ำตกที่ไหลเย็นชุ่มฉ่ำเข้าไปในทรวงของคนทั้งสองที่ดื่มด่ำความสุขของกันและกัน
"เสียวจังเ้านายขาข้ารู้สึกเสียวซ่านในคันยิบยับไปทั่วเลยข้าเป็อะไรนี่"
'ซูดดดดดดดดดดดดด!!!!!!เสียว"
รูปร่างคุณสวยงามมากผมแทบจะกลั้นน้ำไว้ไม่ไหวแล้ว
"โอ๊ยยยยยยยเสียวจังงงงงงงง"
ชายหนุ่มร้องอดกลั้นความรู้สึกที่มันเสียวซ่านเต็มหัวใจ
"ซีดดดดดดดดดดดนายขาาาาาาเสียว"
หญิงสาวร้องครวญครางท่ามกลางสายน้ำตก
"อุยยยยยยยยยย!!!!!อ้าาาาาาาาา"
มันสุดจะกลั้นเขาจึงเร่งสปีดกระแทกดันสะโพกอย่างหื่นกระหาย
'ปั๊บบบบบบบบบบบบบบ!!!!!!
เสียงท่อนลำวิ่งเข้ารูดังเพลงอันไพเราะในความรู้สึกของหญิงสาว
"สะเสียวววววว....อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆ"
นางองครักษ์เสือสมิงพึ่งสูญเสียพรหมจรรย์ให้กับชายหนุ่มผู้ที่เป็ที่รักเทิดทูนของนายหญิงรู้สึกภูมิใจที่นางได้เป็ตัวแทนของนายหญิงสองแขนโอบกอดคอรับการกระแทกอย่างชื่นบาน
"โอ๊ยยยยยยยยยเสียวจังเลยค่ะ"
เขาอุ้มเธอไปที่ม่านน้ำตกที่ไหลเอื่อยๆสายน้ำกระทบกันเป็ละอองฟุ้งกระจายเหมือนดั่งอยู่ใน์วิมานก็ไม่ปานแต่ก็หาที่จะดับไฟกะหายในทรวงทั้งสองลงได้เขากระซิบที่ข้างหูของเธอ
"ผมมีความสุขมากคุณเป็ผู้หญิงที่วิเศษจริงๆ"
ชายหนุ่มก้มลงจูบปากเธอกัดริมฝีปากเบาเบาแล้วดันลิ้นเข้าไปพันกับลิ้นที่นุ่มนวลของเธอ
"จ๊วบบจ๊บบบบบบบ"
"อ้าเสียวจังเลยค่ะเ้านายขา"
เธอถอดปากออกพูดละล่ำละลักทนกับความเสียวซ่านที่เขามอบให้กับเธอจนเธอหายใจจะไม่ทัน
"ซูดดดดดดดผมก็เสียวจังมีความสุขไหมครับ
แล้วใช้ปลายลิ้นที่นุ่มนวลแหย่เข้าไปในรูหูองครักษ์เสือสมิงนางสยิวกายสั่นสะท้าน
"อู๊ยยยยยยยเสียวเสียว"
นางขนลุกชัน
"ท่านอย่าทำอย่างนี้ถ้าจั๊กจี้"
ชายหนุ่มหัวเราะ
"ไม่ชอบเหรอแบบนี้ครับ"
หญิงสาวหยุดนิ่งมองตาเขาด้วยความเคลือบเคลิ้ม
"นายผู้ชายก็พูดอะไรก็ไม่รู้เื่ชอบสิคะขนลุกไปทั้งตัว"
ชายหนุ่มจับเอวองครักษ์นางเสือสมิงหันหลังแล้วกดให้เอามือยันโขดหินไว้ท่อนล่างของทั้งคู่จนอยู่ใต้น้ำเธอบิดสะโพกไปมาจัดท่าทางไม่ถูก
เพราะความไม่เคยเขาพยายามกดสะโพกของเธอไว้ด้วยสองมือทำให้สะโพกผายของนางแอ่นโด่งเห็นรอยแยกเป็กลีบหนาชายหนุ่มค่อยๆแทงเสียบเข้าไปในช่องรักของเธอค่อยค่อยโยกเอวกระแทกเน้นๆ
!!!!ปั๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!
จนน้ำในลำธารกระเพื่อมเป็คลื่น
"อ้าาาาาาาาาาแนนชิบ!!!!"
กัดกรามแน่นด้วยความเสียวซ่านมันช่างฟิตแน่นเป็ความฟิตแน่นที่รัดตอดเป็ระยะระยะ
"ซีดดดดดดดดดด!!!!เสียว!!คับมากคนสวย!!!!"
มันเป็ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นในร่องสวาทนางองครักษ์คนเสือสมิง
"โอ๊ยผมทนไม่ไหวแล้วแตกๆๆๆๆๆแล้ว"
หญิงสาวร้องครวญครางตามชายหนุ่มอย่างไม่หยุดแล้วเกร็งตัวเสร็จสมด้วยกัน
"อ๊าาาาาาาาเมียเสียวโอ๊ยยยยยยย"
ชายหนุ่มซบหน้าลงบนหลังของนางองครักษ์เสือสมิงอย่างมีความสุขสมในอารมณ์
พัดชายืนแอบมองคนทั้งสองร่วมรักกันอย่างมีความสุข!ในใจของเธอเจ็บปวดเธอหลงรักชายผู้นี้ทำไมเขาถึงไม่เคยสนใจใส่ใจความรู้สึกของหล่อน
เธอพยายามให้ท่าเขามานานแม้แต่ปลายนิ้วก้อยก็ไม่ััด้วยใจเสน่หาแต่กับผู้หญิงพวกนี้ทำไมเขาจึงหื่นกระหาย
เธอก้มดูร่างกายของเธอก็ไม่ได้แตกต่างกับผู้อื่นมีความเต่งตึงสวยงามไม่หย่อนคล้อยเลยเหมือนเธอกำลังตกอยู่ในภวังค์ค่อยๆก้าวลงน้ำตกเหมือนคนต้องมนต์สะกด ฉับพลันเหมือนมีมือมาจับข้อเท้าของเธอไว้พัดชามองลงไปในน้ำตื่นตระหนกสิ่งที่สายตาของเธอมองเห็นเป็ผมยาวสยายเหมือนสาหร่ายเต็มธารน้ำตกตรงหน้าเธฮหวีดร้องสุดเสียง
"กรี๊ด!!!!!!!!ว้ายยยยยยยยช้วยด้วววววววว"
มือเล็บเรียวยาวสีดำกระชากเธอลงใต้น้ำทันที
"โอ๊ยยยยยยยยยยยกฤษณะช่วยพัดชาด้วย"
กฤษณาพันธ์ที่กำลังซบอยู่บนหลังนางองครักษ์เสือสมิงพุ่งตัวเข้าหาพัดชาที่ริมตลิ่งข้างน้ำตกทันทีเขาจับมือของเธอไว้ได้ออกแรงดึงให้เธอขึ้นมาบนฝั่ง
"มันเป็ผีพรายน้ำ!!!?"
เสียงนางองครักษ์เสือสมิงะโดังลั่นชายหนุ่มพยายามดึงตัวพัดชาให้หลุดจากการชุดกระชากตัวของเขากับไถลลื่นลงไปในสายน้ำตกข้อเท้าของเขาเหมือนมีใครกระชากจมดิ่งสู่สายน้ำลึก
"คุณแปลงร่างเดี๋ยวนี้"
เสียงเขื่อนเพชรร้องดังลั่นในหัวกฤษณพันธ์เขาเหมือนหายใจจะไม่ออกคล้ายคนจะตายกฤษณพันธ์ดิ้นรนเอาชีวิตรอดอาวุธศักดิ์สิทธิ์เกาะศักดิ์สิทธิ์จงออกมาเสียงเขาคร่ำครวญในใจชายหนุ่มแต่มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่มีความหมายอะไรกับเสียงเรียกแทบขาดใจ
"คุณกฤษณะพันธ์ผมจะตายอยู่แล้ว"
เสียงของเขื่อนเพชรร้องดังสุดเสียงเพราะว่าขาดอากาศหายใจทันใดนั้นเขื่อนเพชรก็รู้สึกว่าตัวเองสามารถบังคับร่างนี้ได้แล้ว
บิดตัวเป็เกลียวม้วนตัวลงรวบรวมสมาธิเพ่งกระแสจิตมือก็กลับกลายเป็ขวานฟ้าศักดิ์สิทธิ์ส่องแสงวาบใต้น้ำฟันฉับเสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องกังวานทั่วใต้น้ำ
!!!!!!!กรี๊ด!!!!!!!
เขื่อนเพชรพุ่งทะยานขึ้นเหนือน้ำสูดอากาศหายใจเต็มปอด
"ระยำ"
เขาก็พุ่งทะยานขึ้นสู้โขดหินเหนือน้ำทันทีด้วยความโกรธร้องคำราม
"พวกแกเป็ใครจงออกมาเดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นข้าจะะเิสายน้ำนี้ให้แหลกลาญด้วยฤทธานุภาพของขวานฟ้าศักดิ์สิทธิ์ในตำนานเล่มนี้'
มีสองร่างค่อยๆผุดขึ้นมาจากลำธารน้ำผมยาวสยายหน้าตาซีดเซียวแต่แฝงด้วยความสวยงามเืทะลักสีเขียวเขียวออกมากจากต้นแขนนางหนึ่ง
"พวกท่านมาบุกรุกดินแดนของเรายังจะมายังจะมาทำร้ายเราอีก"
หญิงซีดเซียวคนที่สองพูดขึ้นด้วยความโกรธแค้นที่พวกพ้องของนางโดนทำร้าย
"พวกท่านทำร้ายเราก่อนท่านจะดึงพัดชาไปไหน"
ชายหนุ่มย้อนถามด้วยความโมโห
"เรา้าดึงนางไปเป็อาหารเพราะจิตใจของนางกำลังปวดร้าวและโศกเศร้าเป็เือันโอชะที่เรากระหายอดใจไม่ไหว"
หญิงผู้ที่ได้รับาเ็ยอมรับสารภาพ
"ถ้าอย่างนั้นเราเป็ฝ่ายผิดเราต้องขออภัยท่าน"
หญิงสาวคนที่สองกล่าวขึ้น
"ทำไมเราต้องขอโทษเขาด้วยล่ะท่านผู้หญิงเขาบุกรุกทางเข้าแดนสนธยาของเรา"
หญิงผู้ที่รับาเ็หันกลับไปถามนายผู้หญิงของนาง
"เ้าไม่รู้จริงๆหรือว่าพวกเราสู้เขาไม่ได้และอีกอย่างเราไม่้าให้แดนสนธยาของเราไปเกี่ยวพันกับพวกเขาและพญามาร"
นางองครักษ์เสือสมิงได้ยินคำว่าแดนสนธยารีบบอกเขื่อนเพชรทันที
"นายท่านแดนสนธยามีเครือเขาหลงพันปีที่นั่นนายผู้เฒ่าของข้าท่านเคยบอกนายหญิงไว้"
ชายหนุ่มขมวดคิ้ว
"เครือเขาหลงไม่ได้อยู่ในดินแดนป่าพิศวงเหรอ"
หนังองครักษ์เสือสมิงรีบกล่าว
"มันไม่อยู่ที่นั่นหรอกมันอยู่ระหว่างป่าพญาโขมดกับป่าพิศวงที่เป็รอยต่อกันมันคือที่นี่แหละนายท่านที่จริงมันเป็ดินแดนซ่อนอยู่ใต้น้ำตกแห่งนี้"
ผู้หญิงคนที่สองพูดขึ้น
"เ้าพญาคนเสือสมิงเฒ่ารู้ดีจริงนะ"
นายหญิงของนางผีพรายพูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ
"เราบอกพวกท่านแล้วว่าดินแดนของเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการแย่งชิงอาวุธศักดิ์สิทธิ์และเครือเขาหลงพันปีของดินแดนเราก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอาวุธศักดิ์สิทธิ์เลย!
!ไม่ได้เกิดผลดีผลเสียกับการแย่งชิงอาวุธนั้นพวกท่านมาถามถึงเครือเขาหลงพันปีในดินแดนพิศวงของเราทำไม!!!?"
กฤษณะพันธ์ดีใจที่ได้ยินเื่ราวของเครือเขาหลงจึงบอกในหัวของเขื่อนเพชรว่าให้ขอขอเอาเครือเขาหลงพันปีกับนาง
"ผมขอโทษที่ทำร้ายคนของคุณแค่ป้องกันตัวและผม้าเครือเขาหลงพันปีไปรักษาคนผู้หนึ่ง."
ชายหนุ่มกล่าวกับหญิงสาวหน้าซีดเซียวผู้นั้นหญิงสาวหัวเราะร่า
"ฮ่าๆท่านมีปัญญาหายใจในน้ำลงไปตัดเอาเครือเขาหลงพันปีได้เราก็ยินดีอนุญาตเราให้ท่านเข้าดินแดนสนธยาของเรา"
นางหัวเราะอย่างสะใจและรู้ว่าชายหนุ่มดำน้ำลงไปสู่ดินแดนสนธยาของนางไม่ได้
"ฮ๋าๆและอีกอย่างหนึ่งท่านต้องเอาชนะคนั์เฝ้าเครือหลงนับพันปีมาแล้วไม่มีใครเอาเครือเขาหลงพันปีนี้ออกมาได้แม้แต่พวกเรา"
เขื่อนเพชรหัวเราะสนั่นป่า
"ก็ไม่แน่หรอก"
ชายหนุ่มหยิบเอาของที่อยู่กองเสื้อผ้าขึ้นมา(อ้าวแก้ผ้าอยู่นี่หว่า)
มันคือเขากวางคุดสิบสองยอดของพญากวางที่ในหนึ่งพันปีมีอันเดียวกำไว้ในมือซ้ายแล้วกดมือขวาไว้บนเขากวางเพ่งจิตรวมสมาธิทันใดนั้นสิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น
!!!!!ซู่ซู่!!!!!!
ธาตุศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกก็หลอมละลายเขากวางคุดสิบสองยอดไหลเยิ้มขึ้นไปบนหน้าผากเป็วงจางๆคล้ายรอยสักรอบหัวเขื่อนเพชรทันที
!!!!!!!!!อ้ากกกกกกกกกกกกกก!!!!!!
เขารวบรวมกำลังจิตอีกครั้งหนึ่งฉับพลันร่างกายของเขาเกิดปลอกแขนสองข้างและเกราะป้องกันอกพร้อมกับหมวกสีดำเหลืองอ่อนคล้ายดั่งทองวาววับมันคือหมวกศักดิ์สิทธิ์เขากวางคุดสิบสองยอดในตำนาน
หญิงผู้เป็นายของผีพรายน้ำตะลึงลาน
"ท่านมีของสิ่งนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมุดน้ำลงไปไม่ได้นอกจากมันจะแข็งแกร่งดั่งหินผามันยังสามารถฟอกน้ำให้ให้เป็ออกซิเจนให้ท่านหายใจในน้ำได้อย่างสบาย"
เธอกล่าวอย่างท้อแท้เพราะคําพูดท้าทายของกับชายหนุ่มอย่างเย่อหยิ่งทำให้ดินแดนสนธยาของนางเข้าไปเกี่ยวพันกับศึกครั้งนี้แล้ว
((((((((โปรดติดตามตอนต่อไป)))))
7K
![สดุดีมหาราชา [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723483718_81968770.webp)
