อ้อมกอด : อือ (ฉันครางออกมาอย่างอาย)
ดินทร์ : อือ! (ผมร้องประสานเสียงกับเธอ ผมรู้ว่าเธอผ่อนคลายขึ้นผมจึงอาศัยจังหวะนี้ดันลูกชายในส่วนที่เหลือเข้าไปจนมิดด้าม)
อ้อมกอด/ดินทร์ : โอ้ย อ่า (ผมกับเธอร้องประสานเสียงกันออกมาอย่างไม่ได้นัดหมาย)
ดินทร์ : เป็ไงบ้างคะ ยังเจ็บอยู่รึเปล่า (ผมถามด้วยความเป็ห่วงเธอ)
อ้อมกอด : ไม่เจ็บแล้วคะ แต่อึดอัด พี่ดินทร์ขยับได้ไหมคะ ( จากเจ็บก็กลายเป็อึดอัด ฉันขอร้องให้เค้าขยับ)
ดินทร์ : หึหึ พี่จะขยับแล้วนะ อ้า!(ผมค่อยๆขยับตามคำขอ ) อ่า แน่นมากเลยครับที่รัก (เมื่อผมเริ่มขยับความแน่นข้างให้ตัวเธอทำต้องเสียงครางออกมาเพื่อคลายความคับแน่น ขณะที่สะโพกทำทำงานมือทั้งสองข้างก็ขยำที่หน้าอกของเธอ หน้าอกของเธออวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ ผมได้ยินเสียงเธอครางออกมาทำให้ผมยิ่งพอใจ ตอนนี้เราอยูในท่ามาตรฐานขาของเธอเกี่ยวอยู่ที่เอวของผม ทำให้ผมได้เห็นใบหน้าหวาน บัดนี้หน้าเธอแดงระรื่อด้วยเืฝาด เธอชั่งน่ารักน่าทะนุถนอมจนผมเองก็ไม่กล้าทำอะไรรุนแรง เท่าที่เธอให้ผมตอนนี้มันก็มากมายสำหรับผู้หญิงแล้ว )
อ้อมกอด : อ่า อ๊า พี่ดินทร์กอดไม่แล้ว ปวดฉี่ เหมือนฉี่จะราดเลยคะ
ดินทร์ : หึหึ^^ เดี๋ยวสิอย่าพึ่งเสร็จ รอพี่ก่อน ( ผมขำกับความใสซื่อของเธอจริง เมื่อเห็นว่าเธอใกล้ถึงจุดหมายผมจึงเร่งขยับสะโพกให้เร็วและแรงขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันของสองเรา ดัง ตับ ตับ ตับ ไปทั่วห้องนอนขนาดเล็กของผม )อ่า !( ผมเร่งจังหวะอยู่ไม่นานทั้งผมและเธอก็ส่งเสียงออกมาพร้อมกัน ผมบ่อยน้ำขาวขุ่นเข้าไปในตัวเธอจนหมดทุกหยาดผมผลุบหน้าลงไปที่หน้าอกของเธอ ลูกชายของผมยังคาอยู่ในตัวของเธอ ไม่ใช่ว่าผมไม่มีถุงยางหรอกนะครับแต่ผมไม่คิดจะใช้มันต่างหาก เพราะคนนี้ผมจอง คงคิดว่าผมเ้าเล่ห์ใช่ไหม ครับ ยอมรับ ฮ่าๆ)
อ้อมกอด : พี่ดินทร์ลุกก่อน มันหนัก หายใจไม่ออก ( ฉันเอ่ยออกไป แต่ไม่กล้าที่จะสบตาเค้า)
ดินทร์ : นิ่มจัง หอมด้วย ลุกไม่ไหวครับหมดแรง( ขณะนี้หน้าของเค้าซุกอยู่ล่องหน้าอกฉัน เหมือนเด็กน้อยที่หิวนม แล้วหาหัวนมไม่เจอ หนวดของเค้าเมื่อโดนผิวของฉันมันทำให้ฉันจี๋)
อ้อมกอด : โอ้ยยลุกเลย ฮ่าๆๆ มันจั๊กกะจี๋ อ่ะ (ฉันะเิขำออกมา)
ดินทร์ : เฮ้ นี่หนวดอันเซ็กซี่ของพี่จี๋ได้ไง (เค้าไม่ลุกยังไม่พอ ยังเอาหน้าถูไปมา เ้าเล่ห์นัก)
อ้อมกอด : ฮ่าๆๆพี่ดินทร์อย่าแกล้งซิ
ดินทร์ ; ลุกก็ได้
อ้อมกอด : อุ้ย อ่า พี่ดินทร์ นี่ไม่ได้ป้องกันเหรอคะ (เค้าถอนตัวออกจากฉัน น้ำขุ่นๆขาวๆหยดลงขาฉัน ฉันใมาก เพราะเราพึ่งรู้จักกันถ้าเกิดท้องขึ้นมาพ่อฉันเอาตายแน่)
ดินทร์ : ครับ พอดีมันฉุกเฉินครับ (ทำหน้าเศร้าๆๆแต่ทำไมฉันรู้สึกว่าเค้าไม่ได้สำนึกตามที่แสดงออก) แต่พี่จะรับผิดชอบสิ่งทำนะครับเดี๋ยวพี่ให้แม่ไปขอเลยพรุ่งนี้ (เค้ายิ้มยิ่งฟันตามหวานมาให้ฉัน ดูเอาเถอะเ้าเล่ห์ขนาดไหน)
ดินทร์ : แต่ถ้ากอดไม่จริงใจกับพี่ กอดได้พี่แล้วจะทิ้งพี่ พี่ก็ไม่ว่าอะไรนะครับ (T_Tเค้าทำหน้าเศร้าปนเ้าเล่ห์ เค้ามันเ้าเล่ห์ชัดๆ ฉันอ่าปากค้างไม่รู้จะด่าหรือหัวเราะดี)
อ้อมกอด : นี่พี่ดินทร์ มันใช่เื่ตลกนะ จริงจังหน่อยสิ ( ฉันเริ่มรำคราญคนเ้าเล่ห์)
ดินทร์ : พี่ก็พูดจริงนะ จะให้แม่ไปขอ ท้องขึ้นมาพี่ก็พร้อมที่จะเป็คุณพ่อ ( ทีนี้เค้าพูดน้ำเสียงจริงยังแล้วหนักแน่นมาก ฉันมองหน้าอย่างชั่งใจ นี่เค้าจริงจังเหรอ )
อ้อมกอด : นี่อย่าบอกนะว่าตั้งใจไม่ป้องกัน ( ยิ้มยิ่งฟันตาหวานอีกเช่นเคย แต่คราวนี้ฉันหลงกับรอยยิ้มนั่นหรอกคอยดู แต่ก้ไม่แน่ใจนัก )
ดินทร์: หว๊าาาโดนจับได้ซะแล้ว แต่พี่จะบอกกอดว่าถ้ากอดยังไม่พร้อมที่แต่งงานกับพี่หรือ ยังไม่มั่นใจในตัวพี่ อยากจะศึกษากันไปก่อน พี่ก็รอได้ พี่ก็จะไปซื้อยาคุมแบบฉุกเฉินให้กอด แต่ ถ้ากอดพร้อมพี่ก็พร้อมที่เราจะสร้างครอบครัวด้วยกัน (เค้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเล่นเมื่อโดนฉันจับได้ แต่น้ำเสียงเค้าเปลี่ยนเป็จริงจังในประโยคต่อมา)
อ้อมกอด : พี่ดินทร์เอาไรมามั่นใจ ว่าเราจะไปกันได้ ในเมื่อเรายังพึ่งรู้จักกันไม่นาน (ฉันอยากรู้จริงๆ)
ดินทร์ : ไม่รู้สิ คนที่คบกันมาเป็ 10 ปีก็เลิกกันได้เลย พี่ว่าสิ่งเหล่านี้เราสามารถเรียนรู้กันและกันได้ในทุก่ชีวิต พี่หรือกอดอาจจะนิสัยเปลี่ยนไปในตอนอายุ 40 พอตอนนั้นเราก็คงพยายามเรียนรู้กันและกันและยอมรับในสิ่งที่เปลี่ยนแปลง นั่นคือสิ่งที่เราต้องเรียนรู้กันมากกว่าที่จะมายึดติดว่าเราต้องคบกันนานๆก่อนค่อยแต่งกันพี่ว่ามันน่าเสียดาย่เวลาที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน พี่ไม่มั่นใจหรอกว่าเราจะอยู่กันไปจนแก่ตาย เพราะพี่ไม่สามารถรู้อนาคตใจ แต่พี่ว่ามันสำคัญสุดคือเราอยู่ปัจจุบัน ดูแลปกป้องคนที่เรารัก พยายามทำสิ่งทุกอย่างให้มันดีในตอนที่เราอยู่ด้วยกัน พออนคตเราเจอปัญหา เราจะมองกับมาว่าที่ผ่านมาเราทำดีรึยัง เราเติมเต็มให้กันและกัน (เค้าร่ายยาว สิ่งที่เค้าพูดมามันก็ถูก มันทำให้ฉันอึ่งมากกับสิ่งที่เค้าพูดเพราะปกติเค้าจะเป็คนที่ขี้เล่นมาก นึกไม่ถึงว่าเวลาเค้าจริงจังเค้าดูเป็คนที่น่าเชื่อถือ และดูอบอุ่นมากขนาดนี้)
ดินทร์ : ทุกอย่างมันอยู่ที่กอดว่ากอดจะตัดสินใจแบบไหน และ พี่สัญญาว่าไม่ว่ากอดจะตัดสินใจแบบไหนพี่ก็จะเป็คนเดิม พี่จะเดินข้างๆกอดเหมือนเดิมรอจนกว่ากอดจะพร้อม ป่ะ อาบน้ำกัน จะได้ไปทานข้าวกัน นี้มันก็ค่ำแล้ว เดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่จะเป็ห่วงเอา (อะไรของเค้าอยู่ดีๆเค้าเปลี่ยนเื่คุย)
อ้อมกอด : พี่ดินทร์ ขา ขากอดมันสั่นอ่ะ เดินไหว ( เมื่อฉันจะก้าวลงจากเตียงขาฉันก็ไม่มีแรง ครั้งแรกของฉันทำไมน่าอายขนาดนี้เนี่ย)
ดินทร์ : ฮ่าๆๆถึงกับขาอ่อนเลยเหรอค่ะ เอ๊ะ! หรืออยากจะอ้อนให้พี่อุ้ม มาเดี๋ยวพี่อุ้มไปอาบน้ำ ( ยังจะมาล้ออีก แค่นี้ก็อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว)
ฝากกดติดตามด้วยนะคะ เร็วนี้ๆจะมีเื่ใหม่ออกมาให้อ่าน อ่านกันเกือบฟรีทั้งเื่เหมือนเดิมคะ กำลังของผู้เขียนคือผู้อ่านมีความสุขกับการอ่านมากกว่าคะ