ตอนที่ 20
ปีศาจแมวจำแลงร่าง
ในสายตาของข้าเอเธนคือจอมมารอันชั่วร้ายในร่างแมว
มันใช้พลังปริศนาของมันตรึงนักสำรวจทุกคนที่พยายามจะเข้ามาโจมตีพลังของมันแกร่งพอที่จะะเิร่างของสัตว์อสูรที่ท่านเนียเรสอัญเชิญขึ้นมาได้ด้วยการกวาดตามองเท่านั้นข้าคิดถึงตอนที่มันเหยียบย่ำความหวังของข้าจนแตกสลาย นั่นจึงทำให้ข้าขาดสติข้าคว้าเก้าอี้ตัวที่อยู่ใกล้ๆและพุ่งเข้าใส่มันก่อนจะเงื้อมือฟาดเก้าอี้ตัวนั้นลงไป
เก้าอี้ที่ข้าจับอยู่บิดรูปร่างต่อหน้าต่อตาข้ารูปร่างของมันบิดโค้งงอทำให้การฟาดในครั้งนั้นไม่สามารถทำอันตรายอะไรเ้าแมวขาวได้ราวกับเก้าอี้มีชีวิตและรู้สึกหวาดกลัวที่จะต้องัักับร่างของเอเธน
กลับกันเก้าอี้ที่บิดรูปร่างกลายเป็เถาไม้เลื้อยเข้ารัดร่างของข้าเอาไว้แน่นข้ารู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งร่างกายที่ถูกรัดด้วยกำลังมหาศาลคิดว่าน่าจะเริ่มมีกระดูกบางท่อนที่หัก มันเจ็บมาก ข้าล้มลงแมวเอเธนเดินผ่านข้าและมุ่งหน้าเข้าไปหาท่านเนียเรสที่ยืนกำแส้ในมือเอาไว้แน่น
พริบตานั้นเองที่ร่างของมันะเิแสงสีแดงออกมาภายในแสงสีแดงนั่น เงาร่างของแมวตัวเล็กค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นจนมีรูปร่างเหมือนคนท่านเนียเรสขมวดคิ้วและตีสีหน้าเคร่งเครียด ไม่มีใครรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นสิ่งเดียวที่ข้าและทุกคนรู้ก็คือคงจะไม่มีใครสามารถหยุดแมวเอเธนได้อีกแล้ว
แสงสีแดงจางหายไป ร่างที่ยืนอยู่แทนที่แมวขาวตัวนั้นคือชายหนุ่มปริศนาผู้แผ่ออร่าแห่งความเกลียดชังออกมาอยู่ตลอดเวลา
ดวงตาสีแดงก่ำกวาดมองไปรอบด้านให้ความรู้สึกเหมือนปรารถนาที่จะแผดเผาทุกชีวิตด้วยประกายจากดวงตาเรือนผมสีเงินปลิวไสวเครื่องหน้าที่ดูงดงามราวกับเทพบุตรแต่ก็แฝงไปด้วยการแสดงออกถึงความรังเกียจราวกับเป็เทพเ้าผู้ไม่อยากลดตัวลงมาัักับโลกเบื้องล่างผิวสีขาวนวลดั่งสตรีชั้นสูงเขาอยู่ในชุดเสื้อคลุมสีดำขาดวิ่นประหนึ่งยมทูตจากยมโลก
ข้าอ้าปากค้าง ทุกคนเองก็ช็อกไปตามๆกัน
ตกลงเ้าแมวบ้านั่นมันเป็ตัวอะไรกันแน่!
ท่านเนียเรสปลดปล่อยพลังเวทมนตร์ห่อหุ้มให้แส้ฝึกสัตว์ของนางแล้ววิ่งเข้าใส่เอเธนเป็อีกครั้งที่ข้าเห็นว่าสายลมะเิขึ้นตรงร่างของนางอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยและซัดร่างนางจนปลิวกระเด็นเ้าปีศาจแมวนั่นจะต้องมีพลังในการควบคุมลมและต้นไม้ไม่ผิดแน่
เอเธนก้าวตรงไปยังห้องนิรภัยพนักงานที่หวาดกลัวพุ่งเข้าไปหลบตามซอก เห็นได้ชัดว่าเอเธนไม่ได้สนใจการเข่นฆ่ามันเพียงมุ่งตรงเข้าไปด้านในห้องนิรภัยเท่านั้นทว่าเมื่อก้าวพ้นเขตห้องนิรภัยได้ไม่กี่ก้าวก็มีดาบเล่มหนึ่งพุ่งเข้าใส่ร่างของเอเธนจากด้านหลังด้วยความเร็วสูง
เคร้ง!
ดาบปะทะเข้ากับม่านพายุที่ป้องกันร่างของเอเธนเอาไว้พริบตานั้นเองได้มีร่างของอัศวินหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่าและคว้าดาบเอาไว้มืออีกข้างบีบตราอัญเชิญในมือจนแตกสลายวงเวทย์แผ่ขยายออกมาและบรรดาลผลให้ดาบที่เขาถืออยู่ะเิเป็ประกายสายฟ้าฟาดเขาหมุนตัวกลางอากาศใช้แรงเหวี่ยงฟาดดาบเข้าใส่กำแพงสายลมของเอเธนปลดปล่อยอสูรสายฟ้าพุ่งเข้าขย่ำและดันเอเธนที่ถูกห่อหุ้มด้วยสายลมให้ปลิวกระเด็นทะลุออกไปยังอีกห้องหนึ่งของกิลด์เกิดเสียงะเิและประกายไฟขึ้น ชายคนนั้นพุ่งลงสู่พื้นดินแล้วทุกคนก็ะโออกมาเกือบจะพร้อมกันว่า
“เ้าชายอีโรอัส!”
เ้าชาย? คนที่มาช่วยเราคือเ้าชายงั้นเหรอเนี่ย
เรือนผมสีน้ำตาลทอง ใบหน้าคมคายแววตาสีดำขลับทอประกายความกล้าหาญเฉกเช่นท่านลูคัสแต่ก็ดูสงบเยือกเย็นเหมือนกับท่านโซวาโรร่างกายสวมไว้ด้วยชุดเกราะอัศวินที่มีน้ำหนักเบาและประดับอย่างหรูหราไปด้วยแหวนสร้อย และตุ้มหูสีทอง ตรงบริเวณเอวของเขาคือกระเป๋าหนังสำหรับใส่ตราอัญเชิญตามแขนและขาเต็มไปด้วยลวดลายอักขระอัญเชิญที่เขาได้สลักลงไปบนร่างกายของตนเอง
ตู้ม!
สายลมพัดกรรโชกอย่างรุนแรงเอเธนเดินกลับออกมาพร้อมกับพายุหมุนขนาดั์ที่ห้อมล้อมร่างของเขาเอาไว้ดวงตาสีแดงเพลิงลุกไหม้ไปด้วยความโกรธ
เ้าชายอีโรอัสกระชับดาบสีขาวในมือรูปทรงของมันเหมือนกับดาบที่มีรูปลักษณะมาจากนกพิราบเ้าชายเอามือที่ยังว่างแตะไปที่แขนของตนเอง ออร่าพลังเวทย์สีแดงะเิออกมาก่อรูปร่างเป็ดาบอีกเล่มที่ใหญ่กว่าและดูทรงพลังมากกว่ามันดูเหมือนกับดาบั์แห่งเปลวเพลิงของลูคัสทว่าดาบเล่มนี้กลับมีดวงตาอสูรอยู่ตรงใบดาบ
เ้าชายอีโรอัสพุ่งเข้าใส่เอเธนเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อหลบพื้นที่แปลเปลี่ยนเป็ฝ่ามือพยายามจะจับร่างของเขาเอาไว้เ้าชายตัดสินใจดีดตัวขึ้นไปบนฟ้าหมุนควงก่อนใช้แรงเหวี่ยงขว้างดาบใหญ่เข้าใส่เอเธนอีกครั้ง
เป็ครั้งแรกที่ข้าได้เห็นปีศาจแมวจำแลงเคลื่อนไหวมันยกฝ่ามือของมันขึ้นมาพริบตานั้นเองสายลมก็รวมตัวกันเป็อสุรกายั์และใช้ฝ่ามือที่เกิดจากสายลมปัดดาบนั้นไปตามท่วงท่าที่เอเธนทำทว่าดาบที่เ้าชายขว้างเข้าใส่กลับกลายเป็สัตว์อัญเชิญรูปร่างเหมือนหนอนและอ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมงับฝ่ามือสายลมของอสุรกายแห่งพายุเข้าไปหน้าตาเฉย
แล้วก็เป็อีกครั้งที่ร่างของเ้าชายปรากฏขึ้นในชั่วพริบตาและจับด้าบดาบที่เป็สัตว์อัญเชิญกินเวทมนตร์นั่นเอาไว้แล้วใช้ท่าเดิมในการส่งแรงเหวี่ยงดาบเข้าโจมตีเอเธนอีกครั้ง แต่คราวนี้เหมือนปีศาจเอเธนจะฟิวส์ขาดซะแล้วมันโบกสะบัดฝ่ามืออย่างรุนแรง พริบตานั้นเอง ทุกสรรพสิ่งก็เกิดการบ้าคลั่งทั้งพื้น เพดานและกำแพงของกิลด์บิดม้วนแปลรูปร่างเป็กรงเล็บกระหน่ำฟาดเข้าใส่อีโรอัสจากรอบทิศทางเกิดกระแสสายลมหนักๆขัดจังหวะการเคลื่อนไหวของมัน อีโรอัสถูกแผ่นไม้รูปกรงเล็บฟาดจนปลิวกระเด็นกระแทกพื้นก่อนจะมีเถาไม้ที่เกิดจากพื้นของกิลด์พุ่งเข้าไปรัดร่างเอาไว้และในจังหวะที่เ้าชายอีโรอัสกำลังจะโดนกรงจักรสายลมพุ่งเข้าตัดคอร่างของเขาก็หายไปจากตรงนั้นและไปปรากฏอยู่ตรงดาบสีขาวที่ถูกปักเอาไว้บนพื้นก่อนการโจมตีแรกของเ้าชาย
กิลด์ยังคงเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิตอีโรอัสประกบฝ่ามือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน อักขระที่บริเวณฝ่ามือเรืองแสงสีดำฉับพลันก็มีตราอัญเชิญหนึ่งก้อนปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือของอีโรอัสเขาบีบมันให้แตกสลายแล้วสะบัดฝ่ามือที่ห่อหุ้มวงเวทย์ไปรอบๆ ปลดปล่อยะุสีทองพุ่งเข้าะเิฝ่ามือไม้พร้อมกรงเล็บอันแหลมคมที่ถูกบังการโดยปีศาจเอเธน
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
เสียงะเิดังขึ้นถี่ยิบแรงะเิรัดเอาร่างของข้าที่นอนอยู่บนพื้นและชะโงกหน้าเฝ้ามองเหตุการณ์อย่างใกล้ชิดให้ปลิวกระเด็นกลิ้ง
อีโรอัสขว้างดาบเข้าใส่เอเธนอีกครั้ง ร่างของอีโรอัสหายไปจากจุดที่เขายืนอยู่และมาปรากฏตัวในท่าจับดาบเอเธนบังคับให้กรงเล็บเถาไม้พุ่งเข้าเสียบแทงร่างของอีโรอัสเ้าชายเขวี้ยงดาบขึ้นฟ้าเปลี่ยนทิศทางการพุ่งและเคลื่อนที่ไปสู่จุดนั้นก่อนจะหมุนควงตีลังกาแล้วขว้างดาบโดยเล็งไปที่เอเธน ในชั่วพริบตานั้นเองที่ตราอัญเชิญอีกชิ้นถูกใช้งานสร้างเป็ลมเปลวเพลิงห่อหุ้มดาบเอาไว้จนกลายเป็การโจมตีรูปหอกสายลมอันร้อนระอุ
มันเสียบทะลุหน้าอกของเอเธนไปอย่างง่ายดายร่างของเอเธนลุกไหม้ ข้ารู้สึกดีใจและใจหายในเวลาเดียวกันทว่าก็ต้องแปลกใจที่เอเธนไม่ยอมล้ม
จนกระทั่งทุกสายตาได้พบว่าแท้จริงแล้วร่างของปีศาจแมวจำแลงที่อยู่ตรงนั้นเป็เพียงท่อนไม้แกะสลักที่มีรายละเอียดเหมือนเอเธนทุกประการ
“เ้าชาย! ด้านหลัง!” ท่านเนียเรสะโร้องเตือน แต่ก็สายไปร่างของเอเธนที่ปรากฏขึ้นจากการรวมตัวของสายลมซัดฝ่ามืออัดพลังลมเข้าใส่กลางหลังของเ้าชายอีโรอัสร่างของเ้าชายพุ่งลงกระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง เ้าชายกระอักเืออกมาคำโตเอเธนยังคงบินอยู่บนฝ่า มันโบกฝ่ามือเบาๆแล้วเปลวเพลิงที่เคยลุกท่วมอยู่บนท่อนไม้แกะสลักภาพเหมือนก็พุ่งขึ้นฟ้ารวมตัวกันเป็บอลเพลิงขนาดั์
ไม่ใช่แค่ไม้กับลม มันยังสามารถควบคุมไฟได้ด้วย!นั่นคือสิ่งที่ทำให้ข้าเริ่มตระหนักได้ว่าเอเธนคือร่างที่แข็งแกร่งและชั่วร้ายที่สุดของอาเธอร์
เอเธนเงื้อฝ่ามือเตรียมจะทุ่มบอลเพลิงลงมาไม่ใช่แค่เ้าชาย แต่บอลเพลิงนั่นคงจะแผดเผาพวกเราจนไหม้เป็จุลไปตามๆกันเ้าชายพลิกตัวกลับมา ท่าทีกัดฟันเดือดดาลของเขาแสดงให้พวกเราทุกคนเห็นว่าแม้แต่เ้าชายเองก็ทำอะไรกับสถานการณ์เช่นนี้ไม่ได้แล้ว
“อึก!” จู่ๆปีศาจเอเธนก็แสดงท่าทีผิดปกติร่างของมันเกิดแสงสีแดงกระพริบ แล้วมันก็ค่อยๆลอยลงมาสู่พื้นดิน “บ้าเอ้ย!” มันสบถออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองใจก่อนจะะเิแสงสีแดงออกมาแล้วกลับคืนร่างไปเป็ร่างของแมวส้มอาเธอร์ดังเดิม
ทุกอย่างตกลงสู่ความเงียบงันอย่างยาวนานท่ามกลางความโล่งใจ ข้าได้แต่ถามตัวเองว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราต่อกันอาเธอร์จะเกิดอาการคลั่งแล้วไล่ฆ่าพวกเราต่อไหม หรือมันจะทิ้งตัวแล้วหลับไปเหมือนที่เคยทำ
ดูเหมือนว่ามันจะเลือกอย่างหลัง อาเธอร์อ้าปากหาวก่อนจะเดินเข้าไปขดตัวนอนอยู่ในหลุมเล็กๆที่พอดีกับตัวมันมันไม่สนด้วยซ้ำว่าสถานการณ์รอบตัวจะเป็เช่นไรนั่นแหละคือแมวอาเธอร์จอมี้เีที่ไม่มีพิษมีภัยกับใคร ทุกคนปลอดภัยแล้ว
จู่ๆข้าก็ได้ยินเสียงชักดาบเ้าชายอีโรอัสยืนอยู่เหนือร่างของอาเธอร์ที่หลับปุ๋ยเขาเงื้อดาบขึ้นและฟาดดาบลงไปบนร่างของอาเธอร์ที่ไร้การป้องกันข้าใจหายและะโออกไปสุดเสียงว่า
“อย่านะ!!!”
โปรดติดตามตอนต่อไป
968
![[นิยายแปล] เสน่ห์ปลายจวักของผีน่ารักบริษัทน้ำแกงยายเมิ่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775108556_90716822.webp)
