เลิกเรียนปิงปิงก็ปั่นจักรยานไปสหกรณ์เพื่อเอาของไปขอบคุณพี่หนิงอัน พอใกล้ถึงสหกรณ์หันมองซ้ายมองขวาไม่มีคนปิงปิงก็รีบเอาของออกมาจากในมิติทันที
มีลิปปลามสีชมพู 1 แท่ง สบู่ 2 ก้อน ยาสระผม ครีมนวดอย่างละขวด แล้วก็แป้งตลับ ดูเหมือนจะไม่เยอะมากแต่สำหรับยุคนี้ของพวกนี้คือของที่แพงมากและเป็สินค้าฟุ่มเฟือย
นี่คือสินค้าหายากและต้องใช้คูปอง อีกอย่างของเธอถือว่าเป็สินค้าพรีเมี่ยมของยุคนี้เลยก็ว่าได้ เพราะของในยุคแต่ละอย่างยังไม่พัฒนาเท่าไหร่
พอไปถึงสหกรณ์ปิงปิงก็เดินเข้าไปเรียกพี่หนึ่งอัน พอดีเห็นปิงปิงเธอก็รีบเดินออกมาทันที
ปิงปิงยื่นถุงให้หนิงอันพอรับถุงมาเปิดดูก็ต้องตาโตด้วยความใทันที เธอกำลังจะอ้าปากปฏิเสธ แต่หันมาอีกทีปิงปิงก็ปั่นจักรยานไปไกลแล้ว
ปิงปิงมาถึงห้องเช่าก็รีบไปแจ้งเ้าของห้องเช่าทันทีว่าจะย้ายออกแล้วไปอยู่กับญาติ เ้าของห้องเช่าก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะว่าค่าเช่าของเดือนนี้เพิ่งจ่ายไป
ปิงปิงอาบน้ำแล้วมานั่งนับเงินที่เหลือว่าตอนนี้เหลือเท่าไหร่ หลังจากซื้อเสื้อผ้าแล้วจ่ายค่าบ้านไป เธอเอาเงินออกมานับ ตอนนี้เธอเหลือเงิน 2 ร้อยกว่าหยวน
เธอคิดว่าพรุ่งนี้ก่อนไปบ้านเช่าเธอจะไปปล่อยสบู่และครีมอาบน้ำ เพราะเธอเห็นในสหกรณ์ของพวกนี้ค่อนข้างแพงและไม่ดีเท่าของเธอ และครีมอาบน้ำที่นี่ยังไม่มี
วันนี้ปิงปิงเขียนบทความไป 1 เื่ก่อนนอน เมื่อวานเธอนอนน้อยและตอนนี้ก็ง่วงมาก เธอตั้งใจเขียนไปเรื่อยๆ วันละ 1 - 2 เื่ เพราะยังไงในยุคนี้ยังทำอะไรมากไม่ได้ แต่ต้องรีบหาเงินทุนไว้ในยุคที่ทุกอย่างเสรีแล้วจะได้มีทุนเปิดร้าน
วันนี่ปิงปิงตื่นประมาณ 9 โมงเธอเก็บของที่เป็ของเธอทั้งหมดเข้ามิติแล้วเอาที่นอนอันเก่ามาปูไว้ เธอล็อคห้องและเดินเอากุญแจไปคืนให้คนเ้าของ ดีที่เ้าของไม่ได้ถามเื่ขนของ
ปิงปิงปั่นจักรยานมาใกล้ตลาดมืดจอดซอยเปลี่ยวและเอาจักรยานเก็บเข้าในมิติ วันนี้ปิงปิงเอากระสอบใบใหญ่มาใส่ของ ถึง 7 กระสอบ
เธอจะปล่อยหลายอย่างทั้งบะหมี่ สบู่ นาฬิกา ครีมอาบน้ำ เธอไม่อยากมาบ่อยเท่าไหร่ เดินไปหาคนเฝ้าหน้าตลาด จ่ายค่าเช่าและจ้างมายกของเข้าไปวางหน้าแผงคนละ 1 หยวน พวกเขาสองคนก็รีบไปช่วยยกมาวางที่แผงทันที
ไม่นานก็มีคนจำปิงปิงได้ มาถามซื้อบะหมี่กันใหญ่ บะหมี่ขายดีมาก ปิงปิงก็เอาสบู่กับครีมอาบน้ำมาล้างมือให้ดูเป็ตัวอย่างฟองเยอะมากคนส่วนใหญ่ค่อนข้างสนใจ
แต่ราคาก็สูงเช่นกัน สบู่ที่สหกรณ์ก้อนละ 1 หยวน 5 เหมา ปิงปิง เลยขายสบู่ที่ 2 หยวน 5 เหมา ส่วนครีมอาบน้ำเธอขายขวดละ 5 หยวนเลยทีเดียวเพราะเป็ขวดใหญ่ใช้ได้นาน
และก็เอานาฬิกามา ขายอีก 4 เรือนโดยตั้งราคา เรือนละ 170 และตั๋ว 6 ใบ ตั๋วอะไรก็ได้ เพราะเธอรู้แล้วว่า นาฬิกาที่นี่หายากแค่ไหน และที่ห้างขายแพงมากสองร้อยสามสิบหยวนและคูปองอีกมาก แต่ของเธอเป็มือสองขายแค่นี้ก็คุ้มแล้ว
ปิงปิงใช้เวลาเกือบ 3 ชั่วโมงก็ออกมา เพราะว่านัดเพื่อนไว้ตอนบ่ายนี่ก็ใกล้ถึงเวลาแล้ว ปิงปิงออกมาจากตลาดมืด ส่งสบู่และครีมอาบน้ำให้คนเฝ้าประตูให้เอาไปฝากภรรยา พวกเขารับไปด้วยความยินดีและบอกว่าถ้ามีปัญหาอะไรมาบอกพวกเขาได้เลย
ปิงปิงรีบปั่นจักรยานไปบ้านเช่า เธอไขกุญเข้าไปและเข็นจักรยานไปจอดไว้ข้างใน ล็อคประตูบ้านเสร็จสรรพเธอรีบพุ่งเข้าบ้านไปนับเงินทันที
นาฬิกาเธอขายหมดเกลี้ยง ได้มา 680 หยวน ส่วนสบู่ เธอขายได้ 25 ก้อน ครีมอาบน้ำ ได้แค่ 17 ขวด ของพวกนี้ยังเป็ของใหม่อยู่คนไม่รู้จักและราคาสูง คนส่วนใหญ่ซื้อไปลอง แต่เธอมั่นใจว่าถ้าได้ลองใช้แล้วต้องติดใจแน่นอน รอบหน้าเธอต้องขายดีแน่
สบู่ได้ 52 หยวน 5 เหมา เพราะบางคนก็ให้เป็ตั๋วมา ครีมอาบน้ำได้ 65 หยวน รวมกับตั๋ว
ส่วนบะหมี่ขายหมดไป 4 ลัง ได้มา 90 หยวนที่เหลือเป็ตั๋วต่างๆ ตั้งใจว่าจะไม่ขายแล้วแท้ๆ ทำไงได้ความจนมันน่ากลัวนี่เนาะ วันนี้เธอทำได้ 887 หยวน เงินเดิมมีอยู่ 230 หยวน ตอนนี้เธอมี พันกว่าหยวนแล้ว
เธอต้องรีบเก็บเงินมาซื้อบ้านหลังนี้ เพราะเ้าของบ้านบอกว่าถ้ามีเงินครบ 2,100 หยวนจะขายให้ทันที เธอมั่นใจว่าถ้าหมดยุคปฏิวัติแล้วราคาต้องขึ้นแน่
เธออยากซื้อเก็บไว้ เพราะเธอค่อนข้างชอบบ้านหลังนี้ อีกอย่างอยู่ใกล้โรงเรียนด้วยในอนาคตราคาต้องขึ้นแน่ๆ
ก๊อก…ก๊อก…ก๊อกก!
ไม่นานเสียเคาะประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้น ปิงปิงคิดว่าเพื่อนคงมาถึงแล้ว ปิงปิงรีบเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดในมิติออกมาวางไว้ แล้วเดินไปเปิดประตู พอเปิดประตูก็เป็เดอะแก๊งของเธอจริงๆ
“เธออยู่ที่นี่หรอบ้านฉันอยู่ใกล้ใกล้นี่เอง” เจี้ยนกั๋ว
“โอ้โหปิงปิง ค่าเช่าเดือนเท่าไหร่เนี่ยเขียนบทความได้เยอะขนาดนั้นเลยหรอ” เชาปิ่งพูดขึ้นและวิ่งไปดูรอบบ้าน
“บ้านสวยมากเลยปิงปิง” เย่หว่านมองไปรอบๆ
“ต่อไปพวกเธอก็มาหาฉันที่นี่ได้เลยนะ แวะมาเล่นบ่อยๆได้เลย วันนี้สวยมากเลยนะเย่หว่าน “
เย่หวานเขินจนแก้มแดงเพราะน้อยมากจะมีคนชม วันนี้เธอตั้งใจใส่ชุดเดรสที่ปิงปิงให้มา ส่วนเชาปิ่งก็มองตามเย่หว่านตาละห้อย
“อยู่คนเดียวเหงาแย่เลยตั้งหลายห้องให้ฉันมาอยู่ด้วยไหม ” เชาปิ่งพูดแซว
แต่ถ้าให้มาอยู่จริงๆก็คงมา เพราะบ้านสวยมาก และเขากับปิงปิงก็ไม่ได้ห่วงเื่ ชาย หญิง ไม่ควรใกล้กันเท่าไหร่ เพราะสนิทกันมากมาั้แ่เด็ก ไม่มีใครคิดอะไรเกินเพื่อนพวกเขาสองคนรู้จักกันดี
“อยู่บ้าอยู่บออะไร ฉันว่าจะเอาชิงเยี่ยนมาอยู่ด้วย ”
“ หาา เธอจะเอายัยเด็กไม่พูดไม่จานั้นมาอยู่ด้วยหรอ ”เชาปิ่ง
“ ใช่ พอมีเงินแล้วก็อยากให้เรียนเหมือนกัน ”
คนอื่นไม่ได้ว่าอะไรแค่พยักหน้าเห็นด้วย ถ้ามีเงินแล้วให้น้องสาวเรียนก็ถือว่าเป็เื่ดี ส่วนเชาปิ่งก็ไม่ได้ ไม่ชอบหลี่ชิงเยี่ยนแค่ไม่ค่อยสนิท แต่ก็คิดว่าดีแล้วเพื่อนจะได้มีคนอยู่ด้วย