'' เมื่อคนไทย ไปต่างโลก''

ตอนที่ 2 : คนแปลกหน้า

‘ไงที่นี้ใช้ภาษาอังกฤษได้เนี่ย แต่ไม่เป็๞ไรในเกมส์ภาษาเป็๞เ๹ื่๪๫สบายๆ’

Hi, I am fine thanking for saving us.

( สวัสดี ฉันสบายดีขอบคุณที่ช่วยเหลือพวกเรา )

พี่ไนน์พูดภาษาอะไรกันอ่ะฝนฟังไม่รู้เ๱ื่๵๹เลย

ภาษาอังกฤษหน่ะดูเหมือนที่นี้จะใช้ภาษาอังกฤษคุยกัน

งั้นหรอยังดีที่คุยกันรู้เ๱ื่๵๹น่ะเนี่ย ไว้พี่สอนฝนบ้างน่ะ

ได้สิ ไว้ทีหลังน่ะตอนนี้พี่ขอคุยกับเข้าก่อน

“ชายแปลกหน้าทำสีหน้าไม่พอใจเนื่องจากโดนขัดระหว่างการสนทนา”

Where you from?

( คุณมาจากที่ไหน? )

I am from…..

( ฉันมาจากที่.... )

‘ชิบหายหล่ะ เรามาจากอีกโลกนี่หว่าจะพูดว่ายังไงดีเนี่ย’

“ไนน์ทำหน้ายิ้มกลบเกลื่อนเพราะไม่รู้จะตอบว่ายังไง”

Where you from!!!! or you are one of them?

(คุณมาจากไหน!!! หรือคุณเป็๲หนึ่งในพวกมัน)

“ชายแปลกหน้าทำสีหน้าโมโหและโกรธเกรี้ยวราวกับโดนหักหลัง”

I don’t know what you meaning one of them?

(ฉันไม่เข้าใจคุณหมายความว่าอะไรหนึ่งในพวกมัน)

Hey boss , the undead is coming there we need to leavingnow!!!!

(หัวหน้า , พวกซากศพกำลังมาเราต้องหนีแล้ว)

“ชายคลุมหน้ากากวิ่งเข้ามาขัดขวางการสนทนาพร้อมกับมาแจ้งข่าว”

“บรรยากาศรอบๆเริ่มเปลี่ยนจากหมอกเริ่มกลายเป็๞ความมืด

ซากศพที่ตายไปแล้วค่อยๆฟื้นกลับมาอีกครั้งแต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมราวกลับมันแข็งแกร่งขึ้น”

Holy shit !!! Necromancer here we need to go leave themhere.

(ชิบหายแล้วหมอผีอยู่ที่นี้เราต้องไปหล่ะปล่อยมันไว้ที่นี้หล่ะ)

อะไรกันเนี่ยใจจริงกะจะทิ้งกันอยู่แล้วหรอว่ะฝนพี่ว่าเราต้องรีบวิ่งแล้วหล่ะ

“ โครงกระดูกเริ่มรายล้อมและขยับเข้ามาใกล้ทุกที”

“ไนน์กับฝนวิ่งหนีที่จะออกจากป่านี้แต่พอวิ่งได้ไปไม่นานกลับมาเจอหน้าผา”

แย่หล่ะมาถึงทางตันแล้วหรอเนี่ย

พี่ไนน์เอาไงดีอ่ะมันเริ่มเข้ามาใกล้ๆแล้วน่ะ

“หน้าผาสูงชันที่ข้างล่างไม่มีแม้แต่แสงพร้อมกับหมอกที่เริ่มปกคลุมพื้นที่เรื่อยๆ

อีกฝั่งก็มีแต่หมอกที่มืดมิดมองไม่เห็นอะไรเลยเหมือนว่าเป็๞อากาศ”

ข้างล่างก็ไม่รู้ว่าคืออะไรแล้วจะทำยังไงดีเนี่ย

“โครงกระดูกเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ”

พี่ว่าเราต้องโดดแล้วหล่ะ ไม่งั้นเราตายกันตรงนี้แน่ๆ

“ฝนทำหน้ากลัวและเริ่มเหนื่อยล้าจากการวิ่ง”

ฝนใจเย็นพี่ว่าเราต้องรอดแน่นอน เชื่อพี่สิ

“ไนน์ใจเย็นมากๆแต่ในใจนั้นกลัวสุดๆแต่ต้องแสดงความเป็๞พี่ให้แก่น้อง”

พี่ไนน์หนูกลัวอ่ะถึงพี่จะให้หนูเคยเล่นเกมอะไรแบบนี้แต่นี่มันของจริงอ่ะพี่

หนูไม่ไหวแล้ว ขามันสั่นไปหมดแค่จะลุกยังลุกไม่ได้เลย......แต่หนูยังไม่อยากตายเลย

“ฝนเริ่มร้องให้แต่เสียงร้องให้กลับเรียกให้โครงกระดูกเดินเร็วขึ้น”

ไม่เป็๞ไรฝน ยังไงพี่ก็จะอยู่กับฝนตลอดเวลาเอ้าหล่ะ ฮึบ

“ไนน์อุ้มฝนขึ้นมาแล้วเอาไปขี่หลัง”

เอ้าล่ะอยู่ตรงนั้นไปน่ะพี่จะโดดแล้วน่ะ

พี่ไนน์หนูมีอะไรอยากจะบอกพี่น่ะเผื่อเราจะไม่รอด“หนูรักพี่หน่ะ”

“ฝนและไนน์หน้าแดงราวกับมะเขือเทศ”

อื้ม พี่ก็รักฝนเหมือนกัน ไปหล่ะ ฮึบ

“ไนน์ตัดสินใจ๷๹ะโ๨๨ลงจากหน้าผาพร้อมกับฝนที่อยู่บนหลัง

ทั้งคู่ดิ่งลงสู่ความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด และหลังจากนั้นก็มีเสียง ตู้ม.....เหมือนเสียงกระแทกกับอะไรซักอย่าง”

เห้ยนี่มันน้ำนี่หน่า น้ำไม่ได้เชี่ยวมากเราน่าจะรอดแล้วหล่ะ......ฝนเป็๞ไงบ้างฝน ฝน?

“ไนน์หันหน้ากลับไปดูเห็นฝนสลบอยู่เนื่องจากอาการ๻๠ใ๽แบบสุดขีด”

“หมอกเริ่มจางแสงสว่างเริ่มกลับมาอีกครั้ง”

“ไนน์มองเห็นสายน้ำที่ไหลไปเรื่อยๆแต่ที่ปลายของสายน้ำนั้นเป็๲ผืนดินอันกว้างใหญ่พร้อมกับหญ้าเขียวชอุม

แสงที่ไม่ได้มาจากดวงอาทิตย์สาดส่องมาเรื่อยๆ”

เฮ้อเอาหล่ะรีบเดินไปดีกว่าจนกว่าฝนจะตื่นหล่ะกัน

“ไนน์เดินไปเรื่อยๆจนได้ขึ้นแผ่นดิน”

เห้อ เหนื่อยเอาเ๱ื่๵๹เหมือนกันแหะจะว่าไปเราก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่หว่า

“จ็อกๆ เสียงท้องร้อง”

แถวนี้น่าจะมีผลไม้อะไรไว้มั้งแหละ ลองไปหาดูดีกว่า

“ไนน์เดินเข้าไปในป่า และเก็บก้อนหินขึ้นมา”

อันดับแรกจากที่เราเล่นเกมมาเราก็ต้องทำสัญลักษณ์ไว้ก่อนกันหลงหล่ะกัน

“ไนน์ใช้ก้อนหินอยู่ในมือขีดต้นไม้เป็๞รูปกากาบาทตามทางที่เข้าผ่านไป”

มันมีผลอะไรเยอะแยะเลยนี่หน่าบางอันก็น่าจะมีพิษแล้วจะรู้ได้ไงว่ะเนี่ย

เอาไว้ก่อนเก็บๆไปก่อนแหละกัน

“ต้นไม้หลากหลายชนิดแต่ละต้นมีผลไม้สีต่างกันสีส้น สีแดง แม้แต่สีขาวก็มี”

“ไนน์เริ่มที่จะเก็บผลไม้มาเรื่อยๆ และนำผลไม้ที่เขาเก็บได้ลงใส่ในกระเป๋ากางเกง”

เฮ้อน่าจะพอหล่ะเอ้าล่ะกลับไปดีกว่า......เพื่อน้องฝนจะตื่นแล้ว

“ไนน์เดินกลับไปทางเดิมที่เขาเขียนสัญลักษณ์ไว้”

เอ้าน้องฝนก็ยังไม่ตื่นอีกหรอเนี่ยขี้เซาจริงๆ.....งั้นก็กินก่อนล่ะกัน

“ไนน์หยิบผลไม้ออกจากระเป๋ากางเกงและเริ่มที่จะกินโดยไนน์หยิบลูกสีแดงขึ้นมากินก่อน”

ก็เหมือนแอปเปิ้ลปกตินิ....มันก็ไม่น่าจะมีอะไรผิดปกติ

“ไนน์ตาเริ่มมัวขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับมีความมืดมาบังไว้”

เฮ้ย.......มันมีพิษนิอะไรว่ะเนี่ย

“เหมือนมีเงาสิ่งมีชีวิตบางอย่างคล้ายๆกับคนมาที่หน้าเขาก่อนที่เขาจะ...สลบ”

--------------------------------------------------------------------------------------------

มุมคุยกับนักเขียน 

-สปอยเนื้อหาเล็กน้อย

ไนน์เป็๲โอตาคุเกมส์น่ะครับ 

ความรักระหว่างไนน์กับฝนเกินกว่าคำว่าพี่น้องแน่นอนน

-สัญลักษณ์ผมจะใช้ต่างจากนิยายปกติน่ะครับเหมือนที่เคยบอกไว้ตอนที่แล้ว 

" แทนบรรยากฉาก,บรรยากาศและการกระทำของตัวละคร

' แทนความคิดที่อยู่ในใจของตัวละคร

บทสนทนาปกติจะไม่มีสัญลักษณือะไรแทนด้านหน้าน่ะครับเป็๞ข้อความปกติ

-หน้าตัวละครไม่ได้ฟิคไว้อยากได้แบบไหนจินตนาการเอาเองได้เลย

แต่ถ้าเลือกตัวละครแว่นมาไม่มีฉากแว่นตกน่ะครับ

-ชอบฝากแชร์ ไม่ชอบตรงไหนคอมเม้นบอกด้วยจะได้แก้ไขให้ครับ

ด้วยรักจากใจนักเขียน IkitawaSakachi