ตอน 3 ตายแล้วฟื้นมีด้วยหรอ
เวลาปัจจุบัน
ณ ตำหนักเหริ่นไขสือ
อี้หราน ลุกขึ้นจากแท่นบรรทมเตียงวางศพ เดินเตาะแตะออกไปที่หน้าตำหนักสาวใช้สองนางถือถาดน้ำชาผ่านมา เห็นนางใบหน้าซีดเซียว ใวิ่งหนีกระเจิงถาดน้ำชากระเด็นไปคนละทิศคนละทาง...
"ช่วยด้วยๆ ผี ผีหลอกตอนกลางวัน
อี้หรานยอมไม่ได้ วิ่งตามสาวใช้พวกนั้นหวังจะอธิบาย
"หยุดนะ พวกเธออย่าวิ่ง ฉันเหนื่อยแล้วนะฉันไม่ใช่ผีย่ะ ผีที่ไหนจะสวยขนาดนี้ ถ้าฉันเป็ผีโลกนี้จะมีผู้หญิงสวยได้ยังไง"
อี้หรานวิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือ ตนเข้ากับอกแน่นๆของชายผู้หนึ่งดังตึ๊บ!!!!
"อ๊ะอ๋าาา เจ็บโว้ย!!! ใครวะเดินไม่ดูทางหรือไงว่ากำลังขวางคนอยู่ เดี๋ยวฉันก็สั่งให้พ่อให้ลูกน้องไปยิงไส้แตกซะหรอก...หึๆ"
อี้หรานเงยหน้าขึ้น เป็สายตาที่แสนดุดันคู่หนึ่งจ้องมองนางบนใบหน้าแสดงออกชัดเจนว่าแสนเกลียดชังนาง
"ตายแล้วฟื้นยังขยันสร้างเื่ในจวนั้แ่มีเ้า ชีวิตของข้าก็ไม่เคยสงบอีกเลย"
อี้หรานได้ยินคำนั้นก็รู้สึกโมโหมาก ยิ่งยอมไม่ได้ไปกันใหญ่
"หนอยยยยยยยยแหน่ ดูถูกกันเกินไปแล้วนะ!!!เดี๋ยวแม่จะเอาเงินฟาดหัวซะให้เข็ด "
อี้หราน วาดมือตบหัวท่านแม่ทัพใหญ่เสิ่นชางเฟย ป๊าบเข้าให้
"นี่แนะ ปากคอเราะรายดีนัก ต้องเจอแบบนี้แหละปากเก่งๆอย่างนี้ตบมาหลายรายแล้ว"
บ่าวรับใช้ที่เห็นเหตุการณ์ต่างอึ้งตาค้างไปตามๆกันเหล่าทหารลาดตระเวนเห็นเข้าหัวเราะคิกคัก
"ดูสิ นี่เป็ครั้งแรกเลยที่ข้าเห็นสีหน้าสิ้นหวังของท่านแม่ทัพ"
"เ้าว่าหลังจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้นจะเกิดอะไรขึ้นได้หล่ะ ท่านแม่ทัพกลัวเมียเสียขนาดนั้นคงไม่กล้าหือกับนางหรอก"
ชางเฟยรู้สึก เหมือนถูกลากไปตบกลางสี่แยก โมโหมากมันยิ่งทำให้เขาเกลียดฮูหยินน้อยเข้าไปใหญ่ ผลักนางล้มลงพื้น
"อ๊ะ โอ้ยยย เ้าบ้านี่ เป็ผู้ชายประสาอะไรไร้ยางอายชะมัด"
ชางเฟยได้ยินคำซุบซิบนินทาของเหล่าทหารลาดตระเวนเดินเข้าไปหาด้วยสีหน้าพร้อมบีบรัดฟัดเหวี่ยง
ทหารผู้น้อย เกรงกลัวจนฉี่จะราด รีบคุกเข่าลงต่อหน้า
"ท่านแม่ทัพๆ พวกข้าพูดจาเลอะเลือน ขออภัยด้วยท่านแม่ทัพโปรดลงโทษ"
อี้หรานถึงกับต้องตกตะลึงเมื่อได้ยินเหล่าทหารพวกนั้นเรียกชายคนนั้นว่า ท่านแม่ทัพ
นางหัวเราะออกมาเสียงดัง
"ฮ่าๆ นี่มันกองละครชัดๆพวกนายเป็นักแสดงสังกัดอะไรอ่า ทำไมแสดงได้แเีขนาดนี้เดี๋ยวฉันจะสั่งให้พ่อซื้อหุ้นบริษัทที่จ้างพวกแกซะ แล้วฉันจะไล่ไอ้ผู้ชายหน้าจืดนั่นออกจากบทท่านแม่ทัพเปลี่ยนให้เป็บ่าวรับใช้ที่แสนรันทด โดนโบยจนตัวตายแทน ฮ่าๆๆๆ สะใจจริงโว้ย"
ยังไม่ทันสิ้นเสียงหัวเราะ ชางเฟยอารมณ์ร้อนคว้าดาบจากเอวของทหารออกมาฟันคอทหารพวกนั้นจนหัวขาดรุ่ย....
"ข้าไม่เคยก้มหัวให้หญิงใด ไม่เคยเกรงกลัวต่อภรรยาและพวกเ้าที่เหลือจงจำเอาไว้ให้ดี นางเป็เพียงเบี้ยล่างของข้าเท่านั้นตำแหน่งฮูหยินน้อยเป็เพียงชื่อตำแหน่งไร้ค่า สำหรับนางเป็เพียงเบี้ยล่างชั้นต่ำจำเอาไว้ หากใครกล้าพูดจาผยองเช่นนี้ให้ข้าได้ยิน ข้าจะตัดหัวมันให้มีสภาพไม่ต่างจากสองคนนี้"
อี้หราน หยุดหัวเราะแทบไม่ทัน ลุกขึ้นยืนปรบมือให้ชางเฟย
"ว้าว สุดยอด เอฟเฟ็กโคตรสุดบอกเลยว่าเหมือนจริงมาก "
อี้หรานไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวแต่อย่างใดเดินเข้าไปทำหน้าทะเล้นปรบมือชื่นชมชางเฟยต่อหน้า อีกทั้งยังแย่งดาบจากมือของเขาวาดแกว่งไปมา
"โว้วว นี่มันดาบจริงนี่ พวกเ้าลงทุนมากเกินไปมั้งใช้ดาบจริงเข้าฉาก "
ชางเฟยเห็นท่าทีเพี้ยนพิลึกของนาง ก็ทนไม่ไหวดึงแขนอีกข้างของนางเข้ามาล็อคตัวไว้ในอ้อมกอด ดึงดาบจากมือมาจี้คอของนาง
"จะหยุดบ้าได้หรือยังอย่าหาว่าข้าไม่กล้าบั่นคอเ้าให้ขาดดิ้นเหมือนสองคนนั้น"
อี้หรานเริ่มหวาดหวั่น หยุดหัวเราะ
"เ้าบ้านี่ มันเอาจริงเว้ย ไม่ได้การละฉันต้องทำเป็เชื่อฟัง"
อี้หรานเปลี่ยนน้ำเสียงทันที
"ไอ๊หย๊า ท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรท่านเมตตาข้าหน่อยเถอะ อย่าร้ายกาจนักเลย"
นางค่อยๆอ่อยชางเฟย เอามือลูบไล้ตามร่างกายสัดส่วนของเขา
ชางเฟยรู้สึกขนลุกขนพอง มือที่ถือดาบก็อ่อนลง จับดาบเอาไว้ไม่อยู่ทิ้งดาบลงพื้น วิ่งเพ่นหนีอย่างไว
"ย๊ากกก ไม่อยู่แล้ว นางทำอะไรของนางเปลี่ยนท่าทีจนข้าขนลุกไปทั้งตัว สยองชะมัด"
"หน้าตาซีดเซียวเป็ศพ ยิ่งทำท่าทีออดอ้อนเอาใจเสียงเล็กเสียงน้อยละมุนหู ช่างไม่คุ้นเคยจริงๆ นี่ต้องไม่ใช่ตัวนางคงจะต้องเป็ปีศาจเข้าสิงสู่"
---------------------------------------------------------------------------------------------------
อี้หรานเห็นท่าทีวิ่งเตลิดหนีของชางเฟย นางหัวเราะคิกคักพออกพอใจ
"โถ้เอ๊ย นึกว่าจะแน่ที่ไหนได้ก็แพ้ผู้หญิงอ่อนหวาน"
"แต่ฉันคงจะเป็ให้นายไม่ได้หรอกนะเพราะฉันคือเ้าแม่แฟชั่น รวย สวย สายเปย์สุดแซ่บจ่ะ จบนะ!!!"
อี้หรานเดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งไปพบกับคุณชายรองสกุลเสิ่นเสิ่นปู้เถียว (น้องชายพระเอก)
"เอาเว้ย คนนี้ท่าทางดูเป็มิตรสุดน่าจะเรียกแท็กซี่ให้ฉันได้ มือถือฉันหายไปไหนเนี่ย"
"จุ๊กกรุ้วววว สุดหล่อ..... สุดหล่อจ๊ะ"
"เอ๋ เสียงใครเรียกข้าน่ะ"
"ทางนี้ สุดหล่อ"
ปู้เถียวหันหน้ามาเห็นใบหน้าซีดเซียวของนาง ใร้องกรี้ดแต๋วแตก!!!!
"อ๊ากกกกก!!! ผะผะผีพี่สะใภ้!!!!"
ปู้เถียวยกมือขึ้นเหนือหัว....
"พี่สะใภ้ไปเกิดเถอะ อย่ามาหลอกหลอนข้าเลยข้าสัญญาว่าจะพาพี่ใหญ่ไปเยี่ยมท่านที่หลุมศพ"
"โถ้โว้ย ไอ้น้อง ฉันยังไม่ตาย!!! ลืมตาดูซะก่อนสิผีที่ไหนจะสวยแซ่บขนาดนี้"
อี้หรานกระชากคอเสื้อคุณชายรองปู้เถียวขึ้นมา
"นี่ อย่าปอดแหกไปหน่อยน่าเป็ชายแท้ๆกลับไม่ดูมาดแมนเลย.... เอามือถือมายืมซิ"
ปู้เถียวลืมตาขึ้นมอง...ครุ่นคิดในใจ
"เอ่...มือของนางอุ่น เนื้อไม่ยุ่ยนี่นางยังไม่ตายหนิ"
อี้หรานเอามือคลำๆลูบๆตามตัวปู้เถียว...ลูบโดนจุดยุทธศาสตร์....
"เจอของดีเข้าให้แล้ว....ทำไมจู๋เล็กจัง..ฮ่าๆ"
มันสนุกมือเค้าแหละ แต่ดูหน้าเสิ่นปู้เถียวซะก่อน หน้าซีดเป็ไก่ต้ม
"ปะปะปล่อยมือของท่านนะนะนะะะะะ"
"ไม่ต้องเขินอายหรอกน่า...เล็กๆน้อยๆแค่นี้ฉันจับของชายมาครึ่งประเทศละ"
"ส่งมือถือมา!!!ไม่งั้นฉันจะบีบไข่สองใบกับจู๋เล็กของนายให้หักคามือเลย!!!"
"พี่สะใภ้ ปรานีข้าเถอะ มือถือคืออะไรข้าไม่มีสิ่งของที่ท่าน้าจริงๆ"
"ท่านจะระบายอารมณ์ ก็ไประบายกับท่านพี่เถอะ"
"เดี๋ยวนะ...นายเรียกฉันว่าอะไร!!"
"พะพะพี่สะใภ้"
"ห๊ะ!!! พี่สะใภ้!!!!!!!"
ฮูหยินใหญ่กำลังชมดอกไม้ในสวน ได้ยินเสียงร้องโอดโอยเดินมาเห็นกับตาว่าลูกชายคนเล็กกำลังโดนลวนลาม
"นั่นใครน่ะ บังอาจลวนลามลูกรองของข้า!!!"
"ท่านแม่ช่วยลูกรองด้วย"
ทันทีที่อี้หรานหันหน้ามา....
"อย่าบอกนะว่า เ้าคือจ้าวิ....แต่เ้าตายไปแล้ว...."
ฮูหยินใหญ่เป็ลมล้มตึง
เสียวจือวิ่งมา...ทันเวลาพอดี
"คุณหนูท่านอยู่นี่เอง ข้าตามหาตัวท่านทั่วจวนรีบกลับตำหนักกันเถอะ"
"ไม่!!!"
"งั้นคุณหนูดูนี่ก่อนเถอะ"
เสียวจือยื่นกระจกบานเล็กให้อี้หรานถึงกลับร้องกรี้ดออกมา....วิ่งกลับตำหนักเหริ่นไขสืออย่างไว
"คุณหนูๆออกมาจากผ้าห่มเถอะเสียวจือเอาสมุนไพรมาพอกหน้าให้ท่าน"
"ฮือๆ ฉันรับสภาพตัวเองไม่ได้อ่าแกรรรรรไม่แปลกใจเลยทำไมทุกคนบอกว่าฉันเหมือนผี"
"ก็คุณหนูตายแล้วจริงๆ อยู่ดีๆคุณหนูก็ฟื้นขึ้นมาทุกคนในจวนต้องใเป็เื่ปกติ"
"คุณหนูออกมาเถอะจะได้รักษาใบหน้าที่ซีดเซียว"
"เหอะๆคอยดูเถอะ ฉันจะเป็ซ่งอี้หรานสวยแซ่บซาบซ่าให้นายดู เสิ่นชางเฟยเ้าหมาฮัสกี้ อี้หรานคัมแบ็คสวยๆจ้า"
"เอ่อ.... คุณหนู...อะไรคือ คะ คะ คัมแบ็ก"
"โอ๊ย ยัยนี่ก็โง่ซะไม่มี พูดไปเธอก็ไม่เข้าใจหรอกเสียเวลาพอกหน้าอ่ะ รมณ์เสีย!!"
"คุณหนูๆๆ นายท่านเรียกประชุมที่ห้องโถงใหญ่เชิญคุณหนูรีบไป นายท่านกำชับมาว่าอย่าให้รอนาน"
"หน๋อย!!!มันชักจะเกินไปแล้วนะชางเฟย...คิดจะเล่นบทสามีโง่เง้าจอมเผด็จการยังงั้นเหรอ..."
"ด้ายยยยย!!!งั้นเจอเมียสามหาวอย่างฉันหน่อยเป็งาย!! ก็มาดิงับ "
7K
