เมื่อทวนคู่ที่อยู่ตรงหน้าหยุนเฟยนั้นคือทวนคู่กายของมันในอดีตชาติ!....ตัวมันตอนนี้ปรากฏสีหน้าตะลึงกลายเป็ตัวโง่งมอยู่พักใหญ่ๆ......เมื่อหยุนเสี่ยวเห็นสีหน้าของหยุนเฟยแบบนั้นมันเลยยิ้มเยาะออกมา.....
.....ฮ่าฮ่า....ลูกเฟยเห็นไหมล่ะว่าตระกูลของเรายิ่งใหญ่เพียงใดศาตราวุธในนี้ล้วนแต่เป็ศาตราวุธระดับทองขึ้นไปทั้งนั้น!!...
“ท่านพ่อทวนคู่นั้น!?.....”
หยุนเฟยเมื่อเห็นสีหน้ายิ้มเยาะของหยุนเสี่ยวเลยพลันคืนสติขึ้นมาก่อนจะกล่าวถามที่มาของทวนคู่นั้น.....
“ทวนคู่?......คงจะเป็ทวนก้าวเหนือ์สินะ?....นั่นไม่ใช่ศาตราวุธ!.....แต่เป็อาวุธที่ทำมาจากเหล็กกล้าที่ไม่มีผู้ใดรู้เดิมทีข้าก็เคยคิดจะยกมันขึ้นมาดูแต่ข้ากลับใช้กำลังยกมันมิได้!!แม้ขนาดข้าใช้พลังปราณเข้าช่วยข้าก็ยังคงรู้สึกหนักหน่วงที่แขนอย่างหนัก!...น้ำหนักของมันชั่งมากมายยิ่งนัก”
เมื่อได้ยินว่ามันทวนคู่นั้นมิใช่ศาตราวุธหยุนเฟยก็พลันแน่ใจขึ้นมาแล้วว่านั่นคือทวนก้าวเหนือ์อย่างแน่นอน!.....
...ทวนก้าวเหนือ์นั้นมิใช่ศาตราวุธแต่เป็อาวุธที่ทรงพลังอย่างมากมายเพราะวัสดุที่ใช้ทำนั้นมาจากต่างภพ!.....ตัวข้าได้มันมาในตอนที่ข้ายังเด็กในอดีตชาติ.....ในตอนนั้นท่านปู่ทวดของข้าได้ทำการตีมันขึ้นมากับมือ!....และมอบให้ข้าเนื่องในโอกาสที่ข้าก้าวข้ามระดับปฐีในตอนอายุ 11 ขวบปี!!...
เมื่อนึกถึงตรงนี้หยุนเฟยก็พลันเดินเข้าหาทวนคู่นั้นทันที....ราวกับว่าทวนคู่นั้นกำลังเรียกร้องหาหยุนเฟยอยู่อย่างไรอย่างนั้น.....ในสมองของหยุนเฟยตอนนี้พลันคิดเื่หลายเื่ขึ้นมา....เหตุใดถึงมีทวนคู่นี้อยู่ได้กัน?แล้วตระกูลที่แซ่เหมือนกับข้านี้จะมีอะไรเกี่ยวข้องกันรึเปล่า?แล้วยังมีลูกแก้วปราณัแท้จริงอีก!!....นี่คงมิใช่เื่บังเอิญเสียแล้ว!!...
ฮ่าห์!!.....
เมื่อหยุนเฟยยื่นมืออกมาจับทวนคู่นั้นมันก็พลันะเิเสียงออกมาพลางยกทวนทั้งสองข้างขึ้นมา!.....ทวนทั้งคู่นั้นหนักข้าละ 6000 จิน(3000 กิโลกรัม)!!.....หยุนเสี่ยวที่เห็นทวนทั้งสองข้างบนมือของหยุนเฟยที่ยกมันขึ้นมาอย่างสบายๆก็พลันตะลึงไปด้วย!!....
..ทวนคู่นี้แม้จะวางอยู่บนพื้นก็ยังดูน่าเกรงขามยิ่ง!!........แต่เมื่ออยู่บนมือของหยุนเฟยลูกข้ากลับทำให้ความน่าเกรงขามทวีคูณขึ้นหลายเท่า!!...อีกทั้งยังเหมือนกับว่าทวนคู่นี้เป็ดั่งเืเนื้อของหยุนเฟยลูกข้าอย่างไรอย่างนั้น!!....
“ลูกเฟยเ้ายกมันขึ้น!!?....”
หยุนเสี่ยวอดไม่ได้ที่จะกล่าวถามอย่างตะลึงงัน..
หยุนเฟยมีสีหน้าตะลึงยิ่งกว่า!!.....เพราะว่าทวนคู่นี้มีสัญลักษณ์ที่เขียนไว้รอบทวนว่าหยุนหลางซาน!!!!...นี่คือชื่อปู่ทวดของมัน หยุนซางหลานผู้ที่ขึ้นไปอยู่ในระดับที่เหนือกว่า ระดับปราณจักนพรรดิา!!.....
.....ของจริงเสียยิ่งกว่าจริง!....ไม่มีอะไรจริงกว่านี้อีกแล้ว!.....นี่คือทวนคู่กายของข้าอย่างแท้จริง!......เมื่อถึงตอนนี้หยุนเฟยก็ต้องคิดหนักถึงความบังเอิญเช่นนี้!เพราะสายเืของัช่วยทำให้ทวนคู่นี้สำแดงพลังที่แท้จริงออกมา!!....เนื่องจากวัสดุในการสร้างทวนคู่นี้ขึ้นมานั้นมาจากเกร็ดของัแท้จริง!!......มันจึงอดที่จะคิดในใจมิได้ว่าเหตุการทั้งหมดนี้แค่เื่บังเอิญจริงๆน่ะหรือ!!....
หลังจากตะลึงอยู่นานหยุนเฟยจึงพลันเปลี่ยนสีหน้าเป็เคร่งขรึมขึ้นมาทันตาก่อนจะตัดสินใจได้...
“ท่านพ่อ!!....ข้าตัดสินใจได้แล้วทวนคู่นี้ข้าจักเลือกมัน!!...”
หยุนเฟยกล่าวออกมาอย่างองอาจในแววตาของมันแฝงไปด้วยความอบอุ่นที่มีต่อทวนคู่นี้อย่างลึกซึ้ง....
“เ้าแน่ใจรึ?....ถึงแม้เ้าจะยกมันขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย...แต่มัน......”
ก่อนที่หยุนเสี่ยวจะกล่าวจบมันก็พลันเหลือไปเห็นเห็นสีหน้าที่เต็มไปดวยความรักและความใส่ใจที่มีต่อทวนคู่นี้อย่างไม่อาจอธิบายได้จากสายตาของหยุนเฟยมันจึงได้แต่ถอนหายใจออกมา......หากเ้าอยากได้ทวนคู่นี้ข้าก็จักมิห้ามเ้าลูกเฟย!!...
“ลูกเฟย!...ในเมื่อเ้าเลือกได้แล้วงั้นก็กลับกันเสียเถิด!!....”
หยุนเสี่ยวกล่าวออกมาอย่างจำใจเพราะตัวมันเองก็มิอยากอยู่ในนี้นานๆเหมือนกันเพราะตัวมันกลัวว่าจะเกิดความโลภในจิตใจของมัยขึ้นมา!!......
“ท่านพ่อข้าขอเดินดูรอบๆได้หรือไม่?...”
หยุนเฟยกล่าวถามหยุนเสี่ยวออกอย่างจริงจังตัวมันตอนนี้นึกเื่ตลกขึ้นมาว่า.....ในสถานที่แห่งนี้อาจจะมีสิ่งของในสมัยอดีตชาติของมันอีกก็เป็ได้!!.....แต่สิ่งที่มันคิดก็ดันมิใช่ความจริง...หยุนเสี่ยวพยายามกลั้นความหนักใจและพาหยุนเฟยเดินชมรอบๆแต่หยุนเฟยกลับมิพบสิ่งใดๆจากสมัยอดีตชาติของมันอีกแม้แต่เศษเสี้ยวทำให้มันถอนหายใจยาวออกมา!!!...
“มีอะไรหรือลูกเฟย?”
เมื่อหยุนเสี่ยวเห็นหยุนเฟยที่ถอนหายใจออกมามันจึงอดถามมิได้..
“ไม่มีอะไรหรอกท่านพ่อ....ข้าแค่คิดว่าในคลังสมบัตฺลับของตระกูลเรานั้นมีของล้ำค่ามากมายยิ่งนัก!...แต่กลับสามารถนำออกมาได้แค่ชิ้นเดียว..”
หยุนเฟยที่มีวิชาการโป้ปดระดับเซียนก็พลันทำสีหน้าเสียดายออกมาอย่างหาใดเปรียบมิได้...
เมื่อหยุนเสี่ยวเห็นดังนั้นมันจึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา..
“ฮ่าฮ่าฮ่า!!....ลูกเฟยอย่าได้เสียใจไป!...จงจำไว้ว่าความโลภนั้นเป็ทางนำไปสู่ความหายนะ!!!...”
“ขอรับท่านพ่อ!...ข้าจะจำคำสอนของท่านไว้!!”
หยุนเฟยก็อดหัวเราะมิได้เหมือนกันเพราะในขณะที่มันอยู่ในห้องสมบัติลับนั้นมันสังเกตเห็นสีหน้าอันเผยให้เห็นถึงความละโมบของหยุนเสี่ยวออกมาไม่มากก็น้อย!!..
“เช่นนั้นข้าขอตัว!!....”
หยุนเฟยกล่าวตัดจบบทสนทนาออกมาก่อน...
หลังจากนั้นทั้งคู่จึงแยกย้ายกลังไปที่ตำหนักของตน......แต่แทนที่หยุนเฟยจะกลับไปที่ตำหนักของมันมันกลับมิทำเช่นนั้น!!มันได้ทิ้งข้อความไว้ภายในตำหนักของมันว่า...
มันจะเก็บตัวฝึกฝนอยู่ใน “ป่าบดบังดารา!!”.......
To be continue…………………………………
16K
