เถ้าแก่ขั้นเทพ ไอเทมสุดโกง ลูกค้าสุดกาว

ตอนที่ 209 : สกัดเม็ดยาสำเร็จ

ฝาหม้อปรุงยาเด้งออก ยาเหลวหลากสีสันขณะนี้พวยพุ่งสู่อากาศ!

กลิ่นหอมตัวยาฟุ้งกระจายยิ่งกว่าเมื่อครู่ถึงหลายเท่า!

พบเห็นเช่นนี้เหว่ยอี้ยังไม่กล้าผ่อนคลาย เพราะถัดจากนี้จึงเป็นขั้นตอนสำคัญในการสกัดเม็ดยา!

“ไป!”

เหว่ยอี้หรี่ดวงตาลงเล็กพร้อมชี้นิ้ว

ทันใดนี้เองที่อัคคีเพลิงสีน้ำเงินแปรเปลี่ยนเป็นมังกร มันเข้ากลืนกินยาเหลวหมดสิ้นในคำเดียว!

นี่คือวิธีการที่เหว่ยอี้ใช้ควบคุมหลังได้รับวิญญาณอัคคีจากหอคอยแห่งการทดสอบ ความสามารถควบคุมอัคคีของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!

หากก่อนหน้าเหว่ยอี้ทำเช่นนี้ ก็เกรงว่าตัวยาเหลวอันล้ำค่ามหาศาลจะได้กลายเป็นเถ้าธุลี!

ขณะนี้ยาเหลวไหลเวียนอยู่ภายในท้องมังกรอัคคี ภาพฉากที่พบเห็นนี้ราวกับฝันไป

ขณะเดียวกัน อัตราความเร็วการไหลเวียนของตัวยาได้ลดทอนลง ขณะนี้มันเริ่มควบแน่นก่อตัว

หม้อปรุงยาคืออุปกรณ์สำหรับนักปรุงยาที่ใช้เพื่อสกัดเม็ดยาให้สำเร็จ

ทว่านักปรุงยาที่แข็งแกร่งแท้จริงไม่ต้องการหม้อปรุงยา ที่พวกเขาต้องการก็คือใช้อัคคีแทนหม้อปรุงยา!

ขณะนี้ด้วยวิญญาณอัคคีช่วยเหลือ ความสามารถสกัดเม็ดยาของเหว่ยอี้จึงเพิ่มขึ้นหลายส่วน!

ผ่านไปครู่หนึ่ง เม็ดยาค่อยปรากฏในท้องของมังกรอัคคี

เหว่ยอี้สัมผัสมันบางเบา มังกรอัคคีส่งมอบเม็ดยาออกมาให้ก่อนจะเลือนหาย

รับชมเม็ดยาในมือ สีหน้าเหว่ยอี้ต้องปรากฏรอยยิ้ม

เม็ดยาลึกล้ำระดับสูงสุด!

หากกินเข้าไป มันจะช่วยเพิ่มความเร็วได้หลายส่วนในระยะเวลาครู่หนึ่ง!

เม็ดยานี้เปรียบได้กับอาวุธวิญญาณ มันมีการแบ่งชนชั้น

การจัดลำดับเช่นนี้ยังมีการแบ่งระดับต่ำ ปานกลาง สูง และสูงสุด

และเม็ดยาลึกล้ำระดับสูงสุดในมือของเหว่ยอี้ ปกติแล้วสามารถขายได้ที่ราคาเกือบหนึ่งพันผลึกวิญญาณ!

หากเป็นยามปกติ เหว่ยอี้คิดสกัดเม็ดยาสายลมทะยาน โอกาสสำเร็จนั้นมีน้อยกว่าหนึ่งในสิบ

ทว่าด้วยวิญญาณอัคคีช่วยเหลือ อัตราสำเร็จจึงเพิ่มขึ้นเป็นสามในสิบ!

แม้ต้องใช้โชคไปบ้างเพื่อสำเร็จ ทว่ามันก็ทำให้เหว่ยอี้พึงพอใจได้ไม่น้อย

สกัดเม็ดยาลึกล้ำระดับสูงสุดได้สำเร็จเช่นนี้ เป็นการเผยให้เห็นว่าเขาได้ก้าวสู่ความเป็นนักปรุงยาระดับอาจารย์เพิ่มขึ้นอีกก้าวหนึ่งแล้ว!

“นับจากนี้ต้องไปร้านต้นตำรับทุกวัน!”

เมื่อเก็บเม็ดยาสายลมทะยานและหม้อปรุงยาเข้าแหวนมิติเก็บของ เหว่ยอี้จึงตั้งใจอย่างแน่วแน่

……

วันถัดมาช่วงเช้าตรู่

แสงแดดสาดส่องผ่านทางหน้าต่างบ้าน แสงสะท้อนที่ส่องเข้ามาทำให้พบเห็นมวลฝุ่นที่ฟุ้งกระจายภายในอากาศ

พร้อมกันนี้ยังพบเห็นเป็นหมอกโปร่งแสง

นี่คือพลังงานวิญญาณอันเข้มข้น!

กล่าวได้ว่านี่คือผลประโยชน์ที่ระบบมอบให้เถ้าแก่เช่นลั่วฉวนอย่างไม่อาจหาที่ใดเปรียบได้!

พลังงานวิญญาณที่ควบแน่นเช่นนี้ มันเกินกว่าจะเรียกว่าฟ้าประทานให้ด้วยซ้ำ!

ด้วยนาฬิกาชีวิตที่ต้องตื่นเวลานี้ทุกวัน ลั่วฉวนลืมตาขึ้น

จากนั้นเขาจึงหาวก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง

ไม่ช้าจึงไปเปิดหน้าต่างรับอากาศบริสุทธิ์จากภายนอกร้าน

เป็นอีกหนึ่งวันที่สดใส!

ล้างหน้าเล็กน้อย จากนั้นจึงทานมื้อเช้าที่เหยาซือหยานทำให้ ร้านต้นตำรับจึงได้เวลาเปิดอย่างเป็นทางการ

และก็เหมือนดังทุกครั้ง ลั่วฉวนย้ายตัวเองไปนอนทอดกายบนเก้าอี้ยาวที่หน้าร้าน

เขามักจะนอนทอดตัวยาวโดยใช้มือค้ำศีรษะเช่นนี้พร้อมสำราญกับแสงตะวันที่อาบไล้

ชีวิตถึงกับสุขสบายได้เพียงนี้!

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามา

เป็นร่างอันทรงเสน่ห์เดินเข้ามาภายในตรอก

ผู้มาเยือนสวมใส่ชุดกระโปรงสีม่วงพร้อมเอวบางพลิ้ว ชุดของนางยังแนบตัวเป็นการขับเน้นให้เห็นส่วนโค้งเว้าของร่างกาย

ใบหน้าของนางเปื้อนยิ้ม พบเห็นนางคล้ายกับพบเห็นฤดูใบไม้ร่วงมาเยือนอย่างไรอย่างนั้น

ด้วยใบหน้าอันสมบูรณ์แบบ เสน่ห์ที่เผยให้เห็นอย่างเด่นชัด เหล่านี้มากพอจะเรียกว่าโฉมงามล่มเมือง!

“อรุณสวัสดิ์เถ้าแก่”

ลั่วฉวนมองที่หลิวลู่อวี่ก่อนจะรับคำ “อืม” เหมือนดังทุกที

ตอนที่ 210 : เป็นฝีมือเถ้าแก่

โชคร้าย ที่ลั่วฉวนมีภูมิต้านทานเรื่องราวเช่นนี้สูงล้ำ

หรือเรียกได้ว่าด้านชา

รับฟังคำตอบรับราบเรียบของลั่วฉวน หลิวลู่อวี่จึงลอบกัดฟัน

“ไม่โกรธ! ไม่โกรธ...”

หลิวลู่อวี่ข่มใจตนเอง

ด้วยไม่คิดกล่าวอะไรอื่นอีก หลิวลู่อวี่จึงตรงเข้าภายในร้าน

ลั่วฉวนยังต้องเผยความสงสัย

นี่มันเรื่องอะไร?

ไฉนนางดูโกรธเพียงนั้นกัน?

คราวหน้าไม่ยุ่งด้วยจะดีกว่า

ช่างเป็นเรื่องเข้าใจยาก

“อรุณสวัสดิ์พี่ซือหยาน”

เมื่อเข้ามาในร้าน หลิวลู่อวี่จึงเผยยิ้มกล่าวทักทายเหยาซือหยานด้านหลังโต๊ะรับรอง

ขณะเดียวกันนี้นางก็สงบใจลงได้แล้ว

สำหรับเหยาซือหยาน ลูกค้าแทบทุกคนของร้านต้นตำรับทราบตัวตนและกำลังของนางดี

บรรดาผู้เยาว์ทั้งหลายต่างเรียกหานางเป็นพี่ซือหยาน

“อรุณสวัสดิ์” เหยาซือหยานยิ้มรับ “เหตุใดวันนี้มาแต่เช้าตรู่?”

“ก็เพราะต้องการเล่นหอคอยแห่งการทดสอบ รู้สึกว่าวันนี้ข้าจะได้พบภารกิจในโหมดทั่วไปจนได้รับรางวัลแห่งตำนานมาครอง!” น้ำเสียงของหลิวลู่อวี่เผยความตื่นเต้น

เหยาซือหยานจึงยิ้มตอบ “ขอให้สมดังปรารถนา”

จากมุมมองของเหยาซือหยาน รางวัลแห่งตำนานอะไรนั่นก็แค่ของง่ายได้รับมา

เมื่อวานนางเล่นอยู่หลายชั่วโมงจนได้พบเจอภารกิจไม่ใช่น้อย รางวัลของภารกิจเหล่านั้นแทบทั้งหมดคือระดับตำนาน

นี่คือความแตกต่างระหว่างคนมีโชคและคนธรรมดา...

“ว่าไปแล้ว พี่ซือหยาน เมื่อวานนี้ห้าคนที่ขอบเขตทดสอบเต๋าจากตำหนักจันทราสีเงินหายตัวไปอย่างลึกลับหลังจากเข้ามายังนครจิ่วเหยา ท่านพอได้ยินอะไรบ้างหรือไม่?”

หลิวลู่อวี่คล้ายคิดขึ้นมาได้ สีหน้าสงสัยขณะนี้เผยเด่นชัด

เรื่องนี้แพร่กระจายจนทั้งเมืองต่างทราบภายในวันเดียว

ผู้คนในนครจิ่วเหยาต่างพูดคุยกันถึงเรื่องนี้ แน่นอนว่าไม่เว้นแม้แต่เหล่าผู้ฝึกตน

ขณะเดียวกันยอดฝีมือลึกลับที่สังหารภาพฉายจิตวิญญาณของฉู่หยางผิงก็อยู่ที่นครจิ่วเหยา จนกระทั่งถึงตอนนี้ก็ยังไม่เผยตัว

หากนำมาปะติดปะต่อ ผู้คนย่อมต้องได้ทราบความจริงอันน่าตื่นตะลึง!

สองเรื่องราวนี้สมควรเกี่ยวข้องกันอย่างมหาศาล!

บางทีอาจเป็นเรื่องการล้างแค้น!

กระนั้นตอนนี้เป็นอย่างไร?

ยอดฝีมือขอบเขตทดสอบเต๋าห้าคนมาเยือนนครจิ่วเหยา ไม่ช้ากลับเลือนหายโดยไม่ทราบข่าวคราว

แม้ไม่พูดกล่าว ก็ทราบว่าสมควรเกิดเรื่อง อย่างไรแล้วก็มีหลายคนพบเห็นกลุ่มคนทั้งห้าเผยท่าทีคิดลงมืออย่างแน่วแน่

กระนั้นผลลัพธ์กลับกลายเป็นเกินคาดคิด

มาเยือนอย่างยิ่งใหญ่ แต่แล้วก็เหมือนดังครั้งก่อน เหล่านั้นเลือนหายไปอย่างลึกลับ

หลายคนต่างเชื่อ ว่าในนครจิ่วเหยาแห่งนี้มียอดฝีมือผู้ซึ่งแข็งแกร่งอย่างน้อยขอบเขตราชันเก็บตัวอยู่!

“เป็นฝีมือเถ้าแก่เอง!” เหยาซือหยานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตอบรับด้วยความนึกสนุก

พร้อมกันนี้นางยังหันสายตามองไปทางลั่วฉวน

“แค่ก แค่ก แค่ก...”

หลิวลู่อวี่เผยสีหน้าแข็งค้างจนต้องกระแอมไอออก ราวสำลักน้ำลาย

ดวงตาของนางเบิกกว้าง อารมณ์ขณะนี้คือแตกตื่นอย่างไม่อาจปิดบังได้มิด

ขณะเดียวกันความรู้สึกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจของนาง

เรื่องราวใหญ่โตทั้งหลายที่นางทราบว่าเกิดขึ้นในนครจิ่วเหยา ขณะนี้มันคล้ายถูกนำมาเชื่อมต่อกัน และทั้งหมดได้ชี้รวมกลับมายังร้านต้นตำรับ!

หรือกล่าวให้ชัดเจนยิ่งกว่า คือการเชื่อมโยงกลับมายังเถ้าแก่ร้าน!

“กลายเป็นฝีมือเถ้าแก่นี่เอง ข้าควรคิดได้แต่แรก” หลิวลู่อวี่เผยยิ้มขื่นขมตอบรับก่อนจะหันมองทางลั่วฉวน

ลั่วฉวนหาได้ตอบรับใดไม่

อย่างไรเขาก็เป็นเช่นนี้

กระนั้นหลิวหลู่อวี่กลับต้องเกิดความคิดแล่นรวดเร็ว เถ้าแก่ที่ดูไร้พิษภัยกับลูกค้าในร้าน แท้จริงกลับกลายเป็นต้นตอของเรื่องราว

ภาพลักษณ์ที่เห็นกับที่เป็นคล้ายผิดกันอย่างสิ้นเชิง!