เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 106 ข่าวจากโรงพยาบาล

กายวางรูปของพ่อกับแม่ไว้ที่โต๊ะข้างหัวนอนก่อนที่ตัวเขาจะมองไปที่นอนที่คิดถึง กายถอนหานใจทิ้งตัวนอนไปบาที่นอนในทันทีอย่างเมื่อยล้า

การเล่นเกมในเครื่องแคปซูลแม้จะดูเหมือนกับการหลับพักผ่อนแต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่แม้แต่น้อย เพราะสมองของเขายังต้องทำงานอยู่ตลอดเวลาทำให้ในลึก ๆ แล้วตัวของกายนั้นดูเหมือนมากเป็นพิเศษโดยเฉพาะสงครามในวันนี้ มันกินพลังงานกายมากจริงๆ

...

19.00 น. เสียงโทรศัพท์ของกายดังขึ้นกายที่อยู่ในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่นเอื้อมมือไปรับสายอย่างเคยชิน

“สวัสดีครับ ผมกาย ใครโทรมา” กายถามไปด้วยน้ำเสียงงัวเงียเล็กน้อย

“กาย นี่เมญ่านะ ตอนนี้ไทเลอร์ได้สติแล้ว”เสียงของเมญ่าพูดด้วยความดีใจเล็กน้อยกับการที่ไทเลอร์ฟื้นขึ้นมา

กายที่ยังง่วงอยู่พอได้ยินว่าเพื่อนสนิทฟื้นแล้วก็ถึงกับดีดตัวลุกขึ้นอาการง่วงทั้งหมดหายไปก่อนจะมองดูไปที่เบอร์อีกครั้งว่าใช่เมญ่าหรือเปล่าหลังจากดูแล้วว่าเป็นเมญ่าโทรมาจริง ๆ เขาก็ถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

“ไทเลอร์ฟื้นแล้วอย่างนั้นเหรอ”

“ใช่เขาพึ่งรู้สึกตัวเมื่อสักพักนี่เองแต่ยังคงอ่อนแรงอยู่และหมอพึ่งตรวจไทเลอร์ไปหมอบอกว่าอาการของเขาดีขึ้นมากบาดแผลก็ไม่มีสัญญาณของอาการบาดเจ็บอะไร”เมญ่าเล่าอาการของไทเลอร์ให้กายฟังไม่หยุดราวกับว่าเธออยากจะบอกใครสักคนถึงเรื่องน่ายินดีนี้

“ดีแล้ว ๆ” กายพูดย้ำถึงสองครั้งพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างโล่งอกเขายังกล่าวต่อ “ทางนั้นมีค่าใช้จ่ายอะไรเพิ่มหรือเปล่า”

“ไม่มี ตอนนี้ดูเหมือนเรื่องเหตุระเบิดจะเป็นข่าวใหญ่และก็ได้มีผู้บริจาคลึกลับเข้ามาช่วยในค่าใช้จ่ายอื่นๆ แต่ไม่มีการเปิดเผยว่าเป็นใคร”

“ผู้บริจาคลึกลับ? ” กายพึมพำด้วยสีหน้าแปลกๆ เขาไม่เข้าใจว่าใครทำเรื่องนี้แต่ถึงแบบนั้นกายก็ไม่สนใจขอแค่เป็นการช่วยเหลือไทเลอร์ก็พอแล้ว

“กายนายจะมาเยี่ยมไทเลอร์หรือเปล่า”

“ตอนนี้เขายังอ่อนแรงอยู่ควรปล่อยให้พักไปก่อนเอาไว้พรุ่งนี้ตอนเที่ยงฉันค่อยไปที่นั่นก็แล้ว”

“ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงตามนั้น”

เมญ่ากดวางสายลงไปกายก็โยนโทรศัพท์ลงที่นอนก่อนจะนั่งลงถอนหายใจออกมาอีกครั้งหลังจากเรื่องร้ายผ่านไปเรื่องดีก็จะเข้ามาแทนที่

นั่งนิ่งอยู่สักพักท้องของกายก็เริ่มร้องสั่งสัญญาณถึงความหิวกายจึงลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตา เช็ดตัวให้สดชื่นก่อนจะไปหาอะไรกิน

ตอนนี้ของในตู้เริ่มหมดลงแล้วแต่พอเห็นอาหารในตู้กายก็คิดอะไรขึ้นมาได้

เรื่องงานที่อันยาขอให้เขาช่วยและกายก็รับปากไว้ซึ่งกายไม่ได้รับปากแบบส่ง ๆ ไปเท่านั้น แต่เขามีแผนอยู่แล้ว

เราลองขอให้ออสตินช่วยน่าจะไม่ยากอะไรเพราะอย่างหมอนั่นก็เป็นลูกของรองผู้จัดการ ห้าง C-OPY ของเขต 7ถ้าแค่ช่วยแทรกใบสมัครงานของอันยาเข้าไปคงจะไม่ใช่เรื่องยาก

และส่วนที่เหลือก็ขึ้นกับโชคและความสามารถของอันยาแล้วว่าจะสามารถทำได้แค่ไหน

แต่ตอนนี้เราไม่มีเบอร์ของออสตินไว้ค่อยคุยตอนเล่นเกมในวันนี้ก็แล้วกัน

...

กายแต่งตัวก่อนจะเดินไปตามทางมันเป็นทางเดียวกับที่เคยเจออันยาและแฟนหนุ่มถูกซ้อมอยู่กายไม่ได้จะไประลึกความหลังอะไร แต่เขาจะไปหาอะไรกิน ซึ่งร้านนี้เป็นร้านที่กายอยากไปกินอาหารเย็นพอดี

หลังจากกินอาหารเย็นจนอิ่มกายก็เลือกจะเดินย่อยอาหารไปตามถนนที่มีหมอกควันลอยอยู่จำนวนมากฝุ่นควันพวกนี้นับวันจะยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆกายเริ่มรู้สึกแสบจมูกเล็กน้อยเขาจึงเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นอีกหน่วย

ในขณะที่ใจก็คิดว่าคนควรจะหาซื้อหน้ากากที่ดีขึ้นมากกว่านี้มาใช้งานเพราะตอนนี้มีเงินมากพอแล้ว เขาไม่อยากจะตายตั้งแต่อายุ 50 ปี สำหรับคนบนผิวโลกโดยเฉพาะชนชั้นแรงงานแล้วนั้นจะมีปัญหาเรื่องอาการป่วยเมื่ออายุมากขึ้นซึ่งปัญหาส่วนใหญ่หรือแทบทั้งหมดนั้นมาจากปอด พวกเขาต้องสูดเอาอากาศแบบนี้เขาไปทุกวันทำให้มันสะสมมากจนเป็นอารการป่วยได้

กายยังไม่อยากป่วยแบบนั้น

กายกระชับหน้ากากขึ้นแน่กว่าเดิมทำให้มันช่วยได้เยอะพอสมควรเขาเดินจนมาถึงร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8 ที่นี่ดูคึกคักมากเป็นพิเศษในวันนี้กลุ่มเด็กวัยรุ่นตั้งแต่ 18-25 ต่างพากันมองไปที่จอขนาดใหญ่ของร้าน

เสียงฮือฮาดังอย่างต่อเนื่อง

กายมองตามพวกเขาและก็ทำให้เห็นว่าพวกเขากำลังดูอะไรกันซึ่งมันกลับกลายเป็นว่าพวกเขากำลังดูภาพการต่อสู้ของลอร์ดเจ็ดโลหะที่บันทึกโดย[หมูน้อย007]

ภาพเหล่านั้นถูกนำมาตัดต่อใหม่ทำให้มันเหมือนกับหนังต่อสู้และสงครามฟอร์มยักษ์ไม่มีผิด

ภาพแต่ละภาพเล่าตั้งแต่กายสู้กับกิลด์กะโหลกแดงยังไงรวบรวมผู้เล่นปลุกระดมผู้เล่นเพื่อสู้กับเงา ในฉากนี้ดูเหมือนกล้องจะแพนไปที่[นักเลง1] จนกายคิดว่านักเลง1 อาจจะช่วยออกทุนทำวิดีโอชุดนี้ก็ได้

การต่อสู้ของผู้เล่นและเงาเริ่มต้นขึ้นซึ่งหลังจากผู้เล่นรวมตัวกันก็แสงให้เห็นว่าพวกเขาสามารถเอาชนะเงาได้ ถ้าหันมาร่วมมือกันการต่อสู้เหมือนกับฝ่ายธรรมะและอธรรมที่รับบทโดยเงาเกิดขึ้นสร้างเสียงฮือฮาไม่หยุด

แต่ที่ฮือฮามากกว่านั้นคืออยู่ ๆลอร์ดเจ็ดโลหะก็ถูกผู้เล่นทอดทิ้งมีหลายคนสาปแช่งผู้เล่นพวกนั้นซึ่งการกระทำนั้นอย่างรุนแรง

“พวกผู้เล่นพวกนี้หน้าด้านมาก”

“ใช่ถ้าไม่ใช่เพราะลอร์ดเจ็ดโลหะช่วยพวกเขาไว้จะรอดมาถึงตอนนี้ได้ยังไง”

“ลอร์ดเจ็ดโลหะเป็นคนดีเกินไปเขาสู้กับพวกวายร้ายอย่างกิลด์กะโหลกแดงโดยไม่หวังอะไร ตอนนี้พอช่วยผู้เล่นกลับมาโดนทอดทิ้งตอนวิกฤตแบบนี้อีก”

การพูดคุยของคนในร้านทำเอากายรู้สึกละอายใจขึ้นมา

เรื่องกิลด์กะโหลกแดงฉันทำไปเพื่อแก้แค้นตั้งหากเพราะพวกมันดันมาทำลายการทดสอบจนฉันเกือบตายตั้งหากไม่ได้มีคุณธรรมอะไรเลยส่วนที่ช่วยผู้เล่นก็แค่จะทำให้สามารถฝ่าไปเอาเหรียญตรามาก็เท่านั้น

กายแก้ตัวอยู่ในใจไม่กล้าพูดออกไปเพราะนั้นอาจจะมีคนคิดว่าเขาแอบอ้างเป็นลอร์ดเจ็ดโลหะและยังมาพูดใส่ร้ายอีกมีหวังเขาโดนกระทืบและคาร้านอย่างแน่นอน

“สุดยอดเขาวางแผนไว้ทั้งหมดทำให้เงานั้นตกใจจนคาดไม่ถึง”

“เท่ฉิบหายเลยโดยเฉพาะหมัดนั้นที่ใช้หัวลูกศรต่อยไปที่หน้าผากของเงาลอร์ดเจ็ดโลหะ”

“เฮ้ยมีใครทันเห็นใบหน้าของลอร์ดเจ็ดโลหะหรือเปล่าตอนที่หน้ากากเขาหยุด”

“บ้าเอ๊ย หน้ากากหลุดก็จริงแต่ไอ้คนถ่ายมันดันถ่ายไม่เห็นใบหน้า”

“น่าเสียดายชะมัดเลยอยากรู้จังใครเป็นลอร์ดเจ็ดโลหะ ถ้าเขายังหนุ่มอยู่ฉันอาจจะจีบเขาก็ได้”

ผู้คนทั้งชายหญิงในร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8 ต่างส่งเสียงพูดคุยกันอย่างดุเดือดกายไม่สนใจอีกต่อไป บางครั้งพอเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเองแล้วกำลังฉายอยู่พอมาถูกพูดถึงมันก็รู้สึกแปลก ๆ ยังไงไม่รู้

“หมอนั่นอยู่ไหน” กายมองไปรอบ ๆ หาออสติน ตอนนี้มันก็เกือบสามทุ่มแล้วปกติออสตินต้องมาจองเครื่องแล้ว แต่แล้วกายก็คิดขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง

“ฉันลืมไปได้ยังไงว่าหมอนั้นบอกเครื่องแคปซูลมาส่งก่อนกำหนดถ้าอย่างนั้นตอนนี้หมอนั่นก็ไม่ต้องมาที่ร้านก็ได้นี่สิ”

กายส่ายหัวตัวเอง แต่ในเมื่อไม่เจอแล้วจะให้ทำยังไงได้เขาจึงคิดว่ามันคงจะช่วยไม่ได้แต่แล้วในตอนนั้นเองก็มีคนเดินเข้ามาทักทายเขาจากทางด้านหลัง

“ลูกพี่คุณมาแล้วอย่างนั้นเหรอ”

“ลูกพี่สุดยอดมากไม่คิดว่าฉากที่ผมโดนฆ่าจะอยู่ในนั้นด้วยแต่จริงสิลูกพี่สุดยอดเลยที่สามารถสู้กับเงาแบบนั้นได้ ลูกพี่...”

“เฮ้ ๆ พอแล้ว ฉันบอกแล้วว่าไม่ใช่ลูกพี่นายถ้ายังไงช่วยเรียกว่า กายแทนลูกพี่ได้ไหม”

“ได้ รุ่นพี่กาย” ออสตินพูดด้วยความยินดี

กายรู้สึกมันแปลก ๆแต่พอมาคิดว่าออสตินอายุน้อยกว่าตัวเองเล็กน้อยดังนั้นคงไม่เป็นไร

“จริงสิ นายมาพอดี ฉันมีเรื่องจะขอร้องสักหน่อย แต่ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่เป็นอะไรดังนั้นไม่ต้องคิดมากนะ”

“ไม่ต้องห่วงรุ่นพี่กาย ในเขตเจ็ดนี้ไม่มีอะไรที่ออสตินผู้นี้ทำไม่ได้ ขอแค่รุ่นพี่กายสั่งมาได้เลย” ออสตินตอบด้วยความมั่นใจแต่ในสายตาของกาย หมอนี่มันโม้อีกแล้ว แต่ถึงแบบนั้นกายก็ไม่ได้พูดอะไร

“พอดีฉันมีคนรู้จักเธอกำลังหางานทำอยู่จะพาร์ทไทม์หรืองานประจำก็ได้ นายพอจะช่วยหางานให้เธอทำได้ไหม”กายบอกไปอย่างเกรงใจ

“แค่นั้น” ออสตินถามแบบไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่

“ใช่แค่นั้น มีอะไรรู้เปล่า”

“เปล่า แค่ไม่คิดว่ามันจะง่ายแบบนั้นผมคิดว่ารุ่นพี่กายคิดจะอยากโฆษณาเปิดเผยว่าตัวเองคือท่านลอร์ดเจ็ดโลหะอะไรแบบนั้นซะอีก”

“เบา ๆเอาเป็นว่าห้ามบอกใครเรื่องตัวตนในเกมของฉันฉันไม่อยากจากตกเป็นเป้าหมายของไอ้พวกลูกคุณหนูและคนรวยบนนั้นหรอกนะ”กายชี้ไปบนฟ้านั้นหมายถึงโอเอซิส

พอออสตินได้ยินก็พึ่งนึกขึ้นได้จึงหุบปากต้องไม่ลืมว่าลอร์ดเจ็ดโลหะได้กลายเป็นศัตรูของกิลด์กะโหลกแดงไปแล้วถ้ามีคนรู้ตัวจริงขึ้นมา อาจจะลำบากเอาได้

แม้แต่ออสตินพอพูดถึงโอเอซิสออสตินก็ไม่กล้าโม้หรือโอ้อวดออกมามากเกินไป ต้องบอกว่าสถานะมันต่างกันเกินไป

“เรื่องนั้นผมจะปิดปากเงียบจริงสิรุ่นพี่กายช่วยเอาเบอร์ติดต่อของคนที่รุ่นพี่จะให้ช่วยหางานมาหน่วยได้ไหม”

“ได้สิ แล้วก็นี่เอาเบอร์ฉันไว้ด้วยเผื่อมีธุระอะไรจะได้ติดต่อกันได้”

“ขอบคุณรุ่นพี่กาย”

ออสตินตอบรับด้วยความยินดีกายแยกตัวออกไปจากออสตินเพราะดูเหมือนพวกคนที่รู้จักออสตินจะมองการสนทนาของทั้งคู่มากขึ้นกายไม่อยากเป็นเป้าสนใจของใคร ส่วนออสตินนั้นก็ยังคงพูดคุยเฮฮาและโม้เหมือนเช่นเคยเขาไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลยแม้แต่น้อย

จนกายเริ่มคิดว่าไอ้การหลงตัวเองคงเป็นนิสัยยากจะแก้ไปแล้ว