เมื่อคืนหลังจากที่คาริเอลตัดสินใจนอนที่บ้านของเรย์อิจิ ตอนนี้เธอก็นอนอยู่ข้างกับเรย์อิจิ เพราะว่าเมื่อคืนเธอขอนอนด้วยเรย์อิจิก็อนุญาติ ตอนนี้คนที่นอนอยู่บนเตียงก็มีอยู่สี่คน เพราะพวกสาวๆตกลงกันแล้วว่าจะแบ่งกันนอนคนล่ะวันผลัดกัน วันนี้ก็มี ฮารุนะ รินนะ ยูนะ คาริเอล อีกวันก็จะเป็ของพวกสาวๆอีก5คนที่ตกลงกันไว้
เรย์อิจินึกถึงเื่ตอนที่เช็คสเต้ตัลตอนแรกที่มาได้ว่าความสามารถทั้งหมดขึ้นว่า ??? ตอนนี้แสดงให้เห็นบ้างส่วนแล้ว
《ค่าสเตตัส》
ทาคิโตะ เรย์อิจิ เพศชาย อายุ17ปี
เผ่า : มนุษย์75%
เวลเวล : 1
พลังโจมตี : 5000
พลังชีวิต : ไม่มีจ้าา (เธอฟื้นฟูตัวเองได้นี่นา)
พลังป้องกัน : ????
ความคล่องเเคล่ว : 9???
พลังเวท : 15,000
พลังป้องกันเวท : ????
สกิล : เล่นแร่แปรธาตุ , เพิ่มพลังให้บริวารได้ (เงื่อนไข:ต้องทำการดูดเืฝ่ายตรงข้ามก่อน) , ใช้เวทได้ทุกธาตุ , เทเลพอร์ต (ใช้ได้เฉพาะที่ๆเคยไปมาแล้วเท่านั้น) , ตรวจจับศัตรู , เวทจินตนาการ , ????
《สกิลพิเศษ》
เทพธิดาแห่งความรัก : พลังโกงขึ้นเยอะกว่าเดิมมั้ยจ้ะ >_< ถ้าอยากได้อีกบอกฉันได้ตลอดเวลาเลยนะ แค่นึกถึงฉันแล้วก็พูดออกมาเท่านนี้ฉันก็ได้ยินเสียงเธอแล้ว อ่อลืมไปเลยโซระเธอห้ามเสียครั้งแรกของเธอให้ใครเด็ดขาดนะจ้ะ ไม่งั้นฉันจะรีบลงไปก่อนกำหนดที่ฉันเขียนไว้แน่นอน *จำข้อนี้ให้ขึ้นใจไว้ด้วย* อีกอย่างเธอไม่ต้องสงสัยหรอกนะว่าทำไมฉันถึงเรียกเธอว่าโซระ เอาเป็ว่า เธอมีสองชื่อก็แล้วกัน ก่อนฉันจะไประวังยัยเทพธิดาอีกคนให้ดีๆล่ะ ยัยนี่จองจะจับเธอกดั้แ่เมื่อก่อนแล้วด้วย
เทพธิดาแห่งไฟ : โซระเธออย่าไปฟังยัยเทพธิดาแห่งความรักอะไรนั้นนะ ยัยนั้นแหละที่จองจะจับกดเธอ เื่พลัง รอก่อนนะจ้ะ ตอนนี้ฉันกำลังคิดเลยว่าจะให้สกิลอะไรแก่เธอดี ถึงเธอจะมีเยอะั้แ่... เอาเป็ว่าถ้าฉันทำอะไรบน์เสร็จเรียบร้อยแล้วจะรีบลงไปบนพื้นโลกเพื่อหาเธอเลยจ้ะ เตรียมใจรอไว้ได้เลย
หลังจากเรย์อิจิเปิดสเตตัสมาดูอีกครั้งก็ทำให้เขารู้ว่าตัวเองเริ่มจะไม่ใช่อีกมนุษย์แล้วสินะ แถมยังมีสกิลพิเศษของเทพธิดาทั้งสองคนอีก
เรย์อิจิตื่นขึ้นมาแล้วก็เริ่มปลุกพวกฮารุนะ
"ฮารุนะ ยูนะ รินนะ คาริเอล ตื่นได้แล้วครับ"
""""....""""
เรย์อิจิที่เห็นพวกเธอไม่ยอมลุกก็เลยลุกออกจากเตียงมาก่อนแล้วก็เข้าไปอาบน้ำ หลังจากเรย์อิจิอาบน้ำเสร็จเรย์อิจิเลยลองออกมาอยู่ที่สวนหน้าบ้านเพื่อลองสกิลของตัวเองดู
เรย์อิจิ เริ่มใช้สกิลแร่แปรธาตุก็เริ่มสร้างดาบออกมาแต่ก็ได้มาแค่ดาบที่ถือว่าใช้งานได้ดีเลยระดับหนึ่งเพราะว่าเขาใช้แร่ทองแดงในการแปรรูป ถ้าถามว่าเขาไปเอาแร่ทองแดงมาจากไหนต้องบอกว่าเขาลองใช้เวทจินตนาการในการสร้างแร่ทองแดงออกมาดูผลที่ได้เป็ไปตามที่คิดจริงๆ เรย์อิจิเลยคิดว่าแค่มีเวทจินตนาการก็โกงแล้ว เรย์อิจิเลยลองเอาดาบที่ตัวเองทำขึ้นมาฟันดู เรย์อิจิได้ทำการกวาดดาบเป็แนวนอนแล้วก็ฟันลงฟันขึ้นไปมาแล้วจู่ๆก็มีเสียงคนเรียกเรย์อิจิขึ้นมานั้นคือ .....
"อรุณสวัสดิ์เรย์อิจิคุง แล้วนี่เรย์อิจิคุงกำลังทำอะไรอยู่เหรอ!?"
" อรุณสวัสดิ์ครับ พอดีว่าผมไม่มีอะไรทำน่ะครับ ก็เลยออกมาลองใช้สกิลที่ตัวเองมีดู ผลออกมาดีเกินคาดเลยล่ะครับ แถมพวกฮารุนะผมปลุกแล้วพวกเธอก็ไม่ยอมตื่นอีก ผมก็เลยออกมาลองใช้สกิลของผมอย่างที่เห็นนี่แหละครับ"
ซานะที่ได้ยินอย่างนั้นเธอเลยพูดออกมาว่า
"เรย์อิจิคุง เธอช่วยทำดาบให้ฉันหน่อยได้มั้ย?"
ซานะขอร้องเรย์อิจิให้ทำดาบให้เธอ
"ก็ได้นะครับ แต่ว่าจะออกมาดีมั้ยผมไม่สามารถบอกได้นะครับ"
เรย์บอกกับซานะว่าจะทำดาบให้
"ต้องดีสิ ฉันจะเก็บรักษาอย่างดีเลยล่ะ"
ซานะที่พูดด้วยท่าทางยิ้มแย้มก็เดินเข้ามาอยู่ใกล้ๆกับเรย์อิจิ
"ซานะใกล้ไปแล้วครับ มันจะดีเหรอครับที่ทำแบบนี้กับผม?"
ซานะเอามือจับไปที่มือของเรย์อิจิแล้วพูดว่า
"นี่เรย์อิจิคุง เธออาจจะจำไม่ได้ว่าเธอเคยช่วยอะไรฉันไว้นะ แต่ว่านะฉันนะไม่มีวันไปรักผู้ชายคนอื่นนอกจากเรย์อิจิคุงแน่นอน ฉันขอสัญญาเลย เมื่อคืนเธอก็ตกลงกับฉันแล้วนี่ว่าจะให้ฉันอยู่กับเธอ หรือว่า เธอแค่บอกเป็พีธีเหรอ?"
ซานะที่พูดออกมาแบบนี้ก็เริ่มมีน้ำตาอยู่ที่ตรงขอบตา
เรย์อิจิที่เห็นอย่างนั้นเขาก็คิดผิดจริงๆที่เขาดันไปพูดเื่แบบนี้ออกมา
"ผมขอโทษนะครับ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผมไม่ได้ผมโกหกซานะนะครับ แต่ว่ามันจะดีจริงๆเหรอครับที่อยู่กับคนอย่างผม? แถมยังมีสาวคนอื่นอีกตั้งเยอะ"
เรย์อิจิพูดจบจู่ๆซานะก็ดึงตัวเรย์อิจิแล้วเธอก็จูบกับเรย์อิจิ
"นี่ไงคำตอบของฉัน ชัดเจนดีมั้ย หรือว่า จะทำอย่างอื่นด้วย..."
เรย์อิจิที่กำลังหน้าแดงอยู่เพราะว่าเขาโดนซานะจู่โจมแบบกระทันหันทำให้เขาใกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เรย์อิจิก็จับใบหน้าของซานะเเล้วก็จูบเธอกลับ ซานะใกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะว่าเธอไม่คิดว่าคนที่เธอชอบจะจับเธอมาจูบต่อหลังจากที่เธอพึ่งจูบกับเขาไปเมื่อกี้นี้
"ผมก็สัญญาเลยครับว่าจะปกป้องซานะ"
"ค่ะ!"
ซานะที่รู้ความหมายของคำนั้นเธอก็ร้องไห้ออกมาพร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้ม นี่คงจะเป็วันที่ดีที่สุดสำหรับเธอเลยก็ได้ เพราะเธอไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันที่เรย์อิจิบอกชอบเธอ
"งั้นผมขอทำดาบให้เลยนะครับ"
เรย์อิจิก็เริ่มทำการใช้เวทจินตนาการในการสร้างแร่ทองออกมา
"ว้าว...สร้างออกมาได้จริงๆด้วยสินะ เรย์อิจิคุงนี่สุดยอดจริงๆเลยนะ"
ซานะร้องออกมาด้วยเสียงยินดีพร้อมกับชมเรย์อิจิไปด้วย
เรย์อิจิที่ได้ยินอย่างนั้นก็ตอบกลับไปว่า
"ขอบคุณครับ งั้นผมขอใช้สมาธิในการทำดาบก่อนนะครับ"
"จ๊ะ"
ซานะตอบออกมาแล้วเธอก็มองดูเรย์อิจิทำดาบในขณะที่เธอนั่งติดกับเรย์อิจิ
หลังจากทำดาบเสร็จ เรย์อิจิก็ให้ซานะลองถือว่าหนักเกินไปมั้ย หรือจะ ให้ทำใหม่อีกรอบดี
ซานะที่รับดาบมาจากเรย์อิจิเธอก็มองดูดาบที่มันวาวแถมยังเบาอีกด้วยซานะเลยลองฟันดู ซานะฟันไปฟันมาก็เข้ามาหาเรย์อิจิและพูดว่า
"สุดยอดไปเลยเรย์อิติคุง! มันทั้งเบาแถมยังคมอีก"
"ถ้าชอบก็ดีใจด้วยครับ"
หลังจากที่ซานะได้ดาบเรียบร้อยเธอก็บอกกับเรย์อิจิว่า
"เรย์อิจิคุงไปกินข้าวกัน เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยใช่มั้ยล่ะ มาสิเดี๋ยวฉันจะทำอะไรให้เธอกินเอง เห็นอย่างงี้ฉันก็เก่งทำอาหารพอตัวเลยนะ"
เรย์อิจิที่เห็นด้วยก็ตอบกลับไปว่า
"ครับ งั้นเดี๋ยวผมไปปลุกพวกฮารุนะให้นะครับ"
"โอเครจ้ะ งั้นฉันขอตัวไปทำอาหารก่อนนะ"
ซานะที่ตกลงกันแล้วว่าเธอจะไปทำอาหารส่วนเรย์อิจิบอกว่าเขาจะไปปลุกพวกฮารุนะให้เอง ซานะก็เดินเข้าไปในบ้านเพื่อไปเตรียมตัวทำอาหาร
"เอาล่ะ เราก็ไปปลุกพวกฮารุนะเลยดีกว่า"
เรย์อิจิได้เดินเข้ามาในบ้านก็เดินไปที่ห้องนอนของตัวเองแล้วก็ปลุกพวกฮารุนะ ยูนะ รินนะ คาริเอล
"ตื่นได้แล้วครับ ฮารุนะ รินนะ ยูนะ คาริเอล"
เรย์อิจิส่งเสียงปลุกพวกเธอ
"...อืมตื่แล้วจ้ะ"
ฮารุนะที่ตื่นขึ้นมาก่อนก็ตอบเรย์อิจิกลับ
"....เช้าแล้วเหรอ?"
รินนะถามออกมา
"ใช่ครับ ตื่นแล้วก็ลงไปอาบน้ำแล้วก็มาที่ห้องทานอาหารนะครับ ซานะเธอกำลังทำอาหารให้พวกเราอยู่ครับ"
หลังจากที่ได้ยินเสียงพูดของเรย์อิจิว่าให้ไปอาบน้ำแล้วไปที่ห้องทานอาหารพวกฮารุนะก็เดินลงไปอาบน้ำกัน
หลังจากที่เรย์อิจิปลุกพวกฮารุนะเสร็จเรย์อิจิก็เข้าไปปลุกพวกสาวๆในห้องของพวกเธอ แล้วก็เกิดเหตุการ์ณ อีเว้นต่างๆก็เกิดขึ้นมากมาย สุดท้ายเรย์อิจิก็ปลุกพวกเธอจนครบแล้วเรย์อิจิก็เดินไปที่ห้องอาหาร เรย์อิจิก็พบว่าอาหารของซานะน่ากินมาก แถมเป็ของโปรดของเรย์อิจิอีก เรย์อิจิเลยยิ่งชอบเข้าไปใหญ่เลย
"เป็ยังไงจ้ะ ฝีมือการทำอาหารของฉัน?"
ซานะถามออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
"สุดยอดไปเลยครับ แถมยังมีของโปรดของผมอีก ซานะรู้เหรอครับว่าผมชอบกินอะไร"
เรย์อิจิชมซานะพร้อมกับถามว่าเธอรู้ของโปรดของเขาได้ยังไง
"ต้องรู้สิจ้ะ ก็ฉันเห็นเธอชอบกินในข้าวกล่องของเธอเป็ประจำเลยฉันเลยคิดว่านี่ต้องเป็ของโปรดของเธอแน่ๆเลย"
"งั้นเหรอครับ"
เรย์อิจิที่ชมการทำอาหารของซานะ จู่ๆ พวกสาวๆที่อาบน้ำเสร็จก็เดินเข้ามาใกล้ ซานะ และพูดว่า 'ซานะเธอจะทำแต้มกับเรย์อิจิคุงด้วยการทำอาหารสินะ'
"ถ้าถามว่าใช่มั้ย ก็ต้องตอบว่าใช่ แต่ว่าเื่นั้นมันยังไม่ใช่ทั้งหมดหรอกนะ!?"
ซานะพูดออกมาให้พวกฮารุนะงงซานะที่เห็นอย่างนั้นก็พูดด้วยท่าทางเขินอาย
"วันนี้ฉันโดนเรย์อิจิคุงจูบั้แ่เช้าแถมยังทำดาบให้ฉันอีกเป็วันที่ดีที่สุดในชีวิตของฉันเลยล่ะตอนนี้"
พวกสาวๆก็เดินไปรุมถามสาวนะว่า 'ความรู้สึกตอนโดนจูบเป็ยังไงบ้าง' 'ฉันก็อยากจูบกับเรย์อิจิคุงบ้างจัง' 'ฉันก็อยากลองทำแบบนั้นกับรุ่นพี่เรย์อิจิบ้างจัง' สาวๆต่างพูดคุยกันแต่เื่เรย์อิจิ แต่มีอยู่สี่คนที่เดินเข้ามาหาเรย์อิจินั้นคือ
"เรย์อิจิคุงธ...เธอก็ทำกับฉันด้วยนะ เื่จะ...จูบน่ะ"
"เรย์คุงเธอก็ต้องทำกับฉันด้วยนะ"
"อืม...ฉันก็อยากให้เรย์อิจิคุงทำกับฉันบ้างจัง"
"ฉันก็อยากจะลองจูบกับเรย์อิจิบ้างจัง"
ฮารุนะ รินนะ ยูนะ คาริเอล พูดออกมาแบบนี้ทำให้เรย์อิจิเรารีบพูดขึ้นมาว่า
"เื่นั้นไว้ทำตอนอื่นเถอะครับ ตอนนี้เราควรไปนั่งทานอาหารกันได้แล้วนะครับ"
ฮารุนะ รินะ ยูนะ คาริเอล ที่ได้ยินอย่างนั้นก็เดินไปที่โต๊ะกินข้าวตามที่เรย์อิจิบอก
"งั้นเราก็มาเริ่มทานอาหารกันเลยดีกว่าครับ"
แล้วทุกคนก็พูดพร้อมกันว่า 'ทานแล้วนะครับ'
หลังจากที่พวกเรย์อิจิทานอาหารกันไปพลางพูดชมว่าซานะทำอาหารอร่อยมากสาวๆที่ได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มพูดกันว่า 'งั้นพวกเรามาจัดเวรทำอาหารกันดีกว่ามั้ย' พวกสาวๆที่เห็นด้วยก็ตอบว่า 'ดีเลย' แล้วพวกสาวๆก็ตกลงกันว่าใครจะทำวันไหนวันไหน บ้างคนก็บอกว่าตัวเองทำอาหารไม่ค่อยเก่งแตาพวกเธอก็คุยกันว่าไม่เป็ไรหรอกเดี๋ยวพวกฉันจะสอนเธอเอง
หลังจากที่เรย์อิจิและพวกสาวๆกินข้าวเสร็จแล้วทางฝั่งสาวๆก็ตกลงกันได้แล้วว่าใครจะทำอาหารพรุ่งนี้ เรย์อิจิเลยพูดขึ้นมาว่า
"งั้นวันนี้พวกเราไปทำเควสล่าก็อบลินกันมั้ยครับ? แต่คนที่ไม่อยากไปก็ไม่เป็ไรนะครับ หาภาระกิจอื่นทำแทนก็ได้ครับ"
เรย์อิจิเสนอออกมาแบบนี้ พวกสาวๆก็ไม่มีใครคัดค้านเพราะพวกเธออยากจะอยู่กับเรย์อิจิมากกว่ากลัวเื่การฆ๋าก็อบลินซะด้วยซ้ำ
"คาริเอลไปพร้อมกับผมจะดีจริงๆเหรอครับ ถ้ามีคนเข้าใจผิด..."
เรย์อิจิที่ยังพูดไม่จบคาริเอลก็พูดขัดขึ้นมาว่า
"ไม่เป็ไรหรอกค่ะ ฉันไม่ได้เป็ของใครสักหน่อยแถมฉันก็ชอบเรย์อิจิด้วยดังนั้นไม่มีคนว่าหรอกค่ะ ถ้ามีฉันก็จะลาออกจากกิลด์แล้วมาเป็นักผจญภัยแบบเรย์อิจิ"
"คะ...ครับ!"
ถึงเรย์อิจิจะรู้ว่าคาริเอลชอบเขาแถมสารภาพรักกับเขาแล้วด้วยแต่เขาก็ยังประหม่าอยู่ดีเพราะว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีผู้หญิงน่ารักๆมาชอบเขา
หลังจากที่พวกเรย์อิจิออกมาจากบ้านกันแล้วก็พากันเดินไปที่กิลด์แต่ว่าการเดินไปกิลด์ของพวกเรย์อิจิมันเด่นมากซะจริงๆ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะว่า ฮารุนะเธอเดินเข้ามากอดแขนซ้ายของเขาแถมยังมีรุ่นพี่ที่กอดแขนข้างซ้ายอีกไหนจะมีรุ่นน้องขึ้นมาขี้คอเขาอีก แต่รุ่นน้อง่หลังๆมานี้รู้สึกว่าจะเริ่มทำการรุกเรย์อิจิเรื่อยๆแล้วแถมยังมีอาจารย์ยูนะที่เดินอยู่ด้านหลังเขาแถมยังจับเสื้อเขาอีกแบบระยะประชิดตัวเลย ทำให้เรย์อิจิเดินลำบากถึงเขาจะลำบากเรย์อิจิก็ไม่ได้บ่นอะไรเพราะว่าเขาเริ่มจะชินกับเื่แบบนี้ซะแล้ว
หลังจากที่เดินมาจนถึงกิลด์พวกเรย์อิจิก็เดินเข้าไปในกิลด์แล้วคาริเอลก็บอกกับเรย์อิจิว่าไว้เจอกันตอนเย็นอีกทีนะค่ะ เรย์อิจิก็ตอบว่า 'ครับ' พนักงานสาวเพื่อนของคาริเอลที่เห็นเหตุการณ์อย่างนั้นก็ยื่นตัวแข็งทื่อเพราะไม่คิดว่าคำยั่วยุของเธอจะทำให้คาริเอลรุกหนักขนาดนี้เพราะเธอไม่เคยคิดเลยว่าคาริเอลคนนั้นจะเข้าหาผู้ชายแบบนี้เลยสักครั้งทำให้เธอใอย่างมากแล้วเธอก็มองไปที่เรย์อิจิอีกทีแล้วก็สบตากับเขาแล้วอยู่ดีๆเธอก็ใจเต้นขึ้นมาพร้อมกับเสียงเรียกของคาริเอลแต่ริซะก็ไม่ได้ยินเสียงของคาริเอล เรย์อิจิที่รู้ตัวว่าเพื่อนของคาริเอลจองเขาขนาดนี้ทำให้เรย์อิจิรีบหันสายตาหลบริซะแล้วก็เดินเข้าไปหาคาริเอล
"คาริเอลครับ ขอเควสตามที่ผมบอกไว้ตอนเช้าเลยนะครับ"
คาริเอลที่ได้ยินอย่างนั้นก็ไปหยิบเควสมาให้เรย์อิจิ
"นี่จ้ะ ถึงฉันจะรู้ว่าเรย์อิจิเก่งแต่ห้ามประมาทเด็ดขาดเลยนะค่ะ!"
"ครับ! ผมจะไม่ประมาท"
เรย์อิจิตอบคาริเอลไปจู่ๆก็มีสายตาจากผู้หญิงคนหนึ่งที่มองบทสนทนาของคาริเอลกับเรย์อิจิ เธอรู้สึกแปลกๆกับการเรียกชื่อของคาริเอลเพื่อนสาวของเธอที่ไปเรียกเรย์อิจิด้วยความสนิทสนมริซะเลยทักออกไปว่า
"เอ่อ...คาริเอลเธอเป็อะไรกับคุณเรย์อิจิเหรอ?"
คาริเอลที่ได้ยินริซะพูดก็หน้าแดงแล้วเธอก็พูดออกมาว่า
"ก็ฉันกับเรย์อิจิกำลังคบกันอยู่น่ะ แต่ว่าไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวนะเรย์อิจิเขาคบกับสาวๆข้างหลังหมดทุกคนเลยด้วย แต่อย่าเข้าใจผิดนะว่าเรย์อิจิเขาหลายใจพวกเราเป็คนตัดสินใจกันเอง"
พวกผู้หญิงก็พยักหน้าให้ริซะ ริซะใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแบบกระทันหันทำให้เธอยืนแข็งทื่ออยู่กับที่แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเลยริซะได้แต่ถามตัวเองในความคิดว่า คาริเอลคนนั้นน่ะเหรอจะไปจีบผู้ชายได้ คาริเอลคนนั้นน่ะเหรอที่เอาแต่ไม่สนใจผู้ชาย แต่กลับมีคนรักแล้ว แถมยังมีคนรักก่อนฉันอีกนี่มันอารายกานนนน!!! ถึงจะผิดที่ฉันไปพูดยุคาริเอลก็เถอะฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะตกหลุมรักเขาคนนั้นจริงๆ แล้วทีนี้ฉันจะทำยังไงต่อดีเนี่ยย!!
"คาริเอลเธออย่ามาโกหกฉันเลยน่า ฉันรู้นะว่าเธอนะไม่เคยชอบผู้ชายคนไหนมาก่อนมันเป็ไปไม่ได้หรอกนะที่เธอจะไปชอบเขาน่ะ"
ริซะปฏิเสธความจริงที่ว่าคาริเอลมีคนรักแล้ว
"อืม...มันก็จริงนะที่ฉันไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อนแต่ว่าตอนนี้ฉันกลับชอบเรย์อิจินะ แถมยัง..."
คาริเอลพูดไม่ครบทำให้ริซะดึงตัวคาริเอลเข้ามาถามว่าเธอทำอะไรไปบ้าง คาริเอลเลยกระซิบบอกไปว่า ....
"เธอนำฉันไปแล้วนะคาริเอล ฉันยังไม่เคยทำแบบนั้นเลย ถึงฉันจะดูเหมือนรู้ดีแต่ว่าฉันก็ยังไม่เคยจะ...จูบเลยนะ ฉันยอมไม่ได้หรอกนะ เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะไปนอนที่บ้านเธอนะคาริเอล"
คาริเอลที่ได้ยินอย่างนั้นก็ตอบไปว่า
"ขอโทษนะริซะ ฉันสัญญากับเรย์อิจิว่าจะไปนอนที่นั้นแล้วน่ะ"
เรย์อิจิที่รู้สึกว่ามันเริ่มแปลกๆขึ้นมาเรื่อยๆแล้วเขาเลยรีบพูดกับคาริเอลว่า
"คาริเอล ผมขอไปทำเควสก่อนนะครับ"
คาริเอลที่ได้บินเรย์อิจิพูดก็รีบตอบกลับไป
"ค่ะ ระวังตัวด้วยนะค่ะ"
แล้วพวกเรย์อิจิกับสาวๆก็ออกไปจากกิล พวกนักผจญภัยต่างเข้าใจว่าเรย์อิจิคบกับผู้หญิงเยอะขนาดนั้นทำให้พสกเขาอิจฉาแต่ก็ไม่กล้าเข้าไปทำอะไร เพราะอะไรน่ะเหรอเพราะว่าขนาดนักผจญภัยระดับกลางยังโดนเล่นงานโดยผู้หญิงของเขาซะขนาดนั้น แล้วถ้าเกิดเป็ผู้ชายคนนั้นขึ้นมาล่ะก็...พวกเขาคิดก็ขนลุกกันแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเขาไปหาเื่กับเรย์อิจิ แล้วพวกเขาก็กลืนน้ำลายลงคอกันอย่างดัง
ริซะที่ได้ยินแบบนั้นก็ยืนนิ่งแล้วก็คิดอะไรบ้างอย่างแล้วก็พูดกับคาริเอลว่า
"คาริเอลถ้างั้นฉันก็ขอไปนอนกับเธอด้วยถึงจะเป็บ้านของคุเรย์อิจิก็เถอะ แต่ฉันอยากรู้จริงๆเลยว่าเธอทำยังไงถึงได้คบกับคุณเรย์อิจิ เพื่อฉันจะเอาไป....ฉันแค่สงสัยน่ะ"
"แปปนะฉันขอถามเรย์อิจิแปปหนึ่ง"
ริซะงงแล้วก็พูดออกมาว่า
"คุณเรย์อิจิออกไปทำเควสแล้วนะ"
"ฉันรู้แต่ว่าฉันสามารถติดต่อกลับเรย์อิจิได้ด้วยโทนจิตน่ะเป็ความสามารถของเรย์อิจิเขาน่ะ"
ริซะพยักหน้ายอม
[เรย์อิจิ เอ่อ...คือว่าริซะเธออยากจะขอมานอนกับฉันน่ะ ให้เธอมานอนกับฉันได้มั้ย?]
เรย์อิจิที่จู่ๆก็ได้ยินเสียงโทนจิตของคาริเอลก็ตอบกลับไป
[ได้ครับ ตามใจคาริเอลเลยครับ]
คาริเอลที่ได้ยินว่าเรย์อิจิตกลงให้ริซะไปนอนค้างที่บ้านคาริเอลก็บอกกับริซะว่า
"เรย์อิจิบอกว่าได้ แถมให้ฉันตัดสินใจเองได้เลย"
ริซะก็กำหมัดแน่นที่ได้บินอย่างนั้น
"งั้นเหรอขอบใจนะ"
"ไม่เป็ไรหรอกริซะเธอเป็เพื่อนของฉันนะเื่แค่นี้เล็กน้อย"
"คืนนี้ฉันจะขอถามเื่คุณเรย์อิจิทั้งคืนเลยนะเตรียมใจไว้เลยคาริเอล"
"ได้สิฉันก็อยากจะเล่าให้เธอฟังด้วยว่าเรย์อิจิเขาดีแค่ไหนกัน!"
คาริเอลกับริซะตกลงกันว่าจะคุยกันเื่เรย์อิจิทั้งคืน