ตอนที่ 2: เงาสะท้อนในกระจกิญญา
เสียงประตูไม้ปิดลงช้า ๆ ทิ้งให้คีร์อันยืนเงียบงันอยู่กลางห้อง พร้อมกับกลิ่นไอของอดีตที่ยังอวลอยู่เต็มไปหมด
ทุกสิ่งในห้องนี้คือของที่เขาเคยัั
โต๊ะไม้โอ๊คตัวเดิมที่เขาใช้ศึกษาเวทระดับสูง…
ผ้าคลุมสีดำที่เขาเคยสวมเมื่อสิบปีก่อน…
และกระจกบานเล็กบนโต๊ะซึ่งบัดนี้กลับขุ่นมัว
คีร์อันยื่นมือออกไปแตะกระจกโดยไม่รู้ตัว
ปลายนิ้วัักับความเย็นเยียบ และในชั่วขณะนั้น—แสงสีแดงวาบผ่านในบานกระจก
[ระบบตรวจพบ “กระจกิญญา”]
[ปลดล็อกฟังก์ชันเสริม: ส่องพลังชีวิตและแรงค์ของเป้าหมายได้ในระยะสายตา]
[เงื่อนไขปลดล็อก: พบเจอวัตถุระดับ C ขึ้นไป]
ข้อความจากหน้าต่างระบบเด้งขึ้นมาอีกครั้ง
เขาชำเลืองมองด้วยหางตา ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย
“กระจกิญญา…? ข้าจำได้ว่าสิ่งนี้…ถูกทำลายไปแล้วในอดีต…”
คีร์อันหลับตา สูดลมหายใจเข้าอย่างหนักหน่วง
ทุกสิ่งกำลังเปลี่ยนไป
ประวัติศาสตร์กำลังเบี่ยงเบน…
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่มีความลังเลหรือเกรงใจเหมือนคราแรก
บานประตูถูกเปิดออกก่อนเขาจะเอ่ยอนุญาตด้วยซ้ำ
ชายหนุ่มผู้หนึ่งในชุดคลุมสีฟ้าขลิบทองก้าวเข้ามาพร้อมกับสีหน้ายโสเต็มที่
“อ้อ เ้าคือ…เด็กปีหนึ่งที่ยังไม่ได้รับแรงค์สินะ?”
น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยการดูแคลน
คีร์อันเหลือบตามอง…ใบหน้าของเด็กหนุ่มตรงหน้านี้ แม้จะยังดูอ่อนวัย แต่เขาจำได้แม่นยำ
“ไคล์ เฟนวูด” — อดีตผู้ใช้เวทระดับกลางในกองทัพ…ที่ภายหลังกลายเป็หนึ่งในกลุ่มผู้หักหลังเขา
คีร์อันคลี่ยิ้มบาง ๆ
“มีธุระอันใดหรือ…ไคล์?”
“เ้ากล้ารู้จักชื่อข้าด้วยงั้นรึ?” ไคล์เลิกคิ้ว ก่อนจะหัวเราะหยัน
“เห็นว่าเ้ายังไร้แรงค์ แม้แต่เวทพื้นฐานยังร่ายไม่ติด คงอีกนานกว่าจะมีที่ยืนในสภาจอมเวท”
คีร์อันไม่ตอบ เพียงแค่หยิบกระจกิญญาขึ้นมาเบา ๆ แล้วหันไปจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้า
[ส่องข้อมูลเป้าหมาย…]
ชื่อ: ไคล์ เฟนวูด
Rank: D (มือใหม่)
LV: 7
MP: 430 / 430
สกิล:
Fire Orb (Active)
Flame Boost (Passive)
คีร์อันหัวเราะในลำคอเบา ๆ
“เลเวลแค่ 7 แล้วเ้าคิดว่าตนเองสูงส่งนักหรือ?”
คำพูดนั้นทำให้สีหน้าของไคล์เปลี่ยนไปทันที
“เ้าพูดอะไรนะ?!”
“เ้าอาจจะลืมไป…ในยุคที่ข้าครองสภาจอมเวท เลเวล 7 น่ะ…ต่อให้เป็ลูกศิษย์ชั้นปลายก็ยังต่ำเกินกว่าจะยืนใกล้ข้า”
ไคล์กำหมัดแน่น
“พูดบ้าอะไรกัน เ้าเด็กปีหนึ่งเพิ่งเข้ามาไม่มีแม้แต่แรงค์ จะกล้าดียังไงมาเหยียบจมูกข้า!”
“ข้ากล้าดีเพราะ…” คีร์อันยกมุมปากขึ้นอย่างเ็า
“…ข้าคือศัตรูคนสุดท้ายที่เ้าควรกลัวในชีวิตนี้”
ไม่ทันที่ไคล์จะตั้งตัว คลื่นพลังบางอย่างพลุ่งพล่านออกมาจากร่างของคีร์อัน
แววตาของเขาเปล่งประกายสีเงินวาบ…
[ปลดล็อกสกิล “Ancestral Memory” (ความทรงจำา) ]
[เรียกคืนความสามารถการควบคุมพลังเวทระดับพื้นฐาน]
สายลมในห้องบิดเบี้ยว แรงกดดันพุ่งทะลุจนบานหน้าต่างสั่นระรัว
แม้คีร์อันจะไร้แรงค์ แต่บรรยากาศรอบตัวเขากลับกดดันเหมือนจอมเวทระดับ S ในอดีต
ไคล์ทรุดเข่าลงโดยไม่รู้ตัว
“ค…คะ…ข้า…!?”
คีร์อันก้าวเข้าไปใกล้
“จำไว้นะ ไคล์… ไม่ใช่ว่าทุกสิ่งในโลกนี้จะวัดค่ากันด้วยแรงค์และเลเวลเสมอไป”
ดวงตาสีเงินนั้นจ้องมองลึกเข้าไปในจิติญญาของอีกฝ่าย
ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งให้ไคล์หอบหายใจเหมือนรอดตายจากสัตว์ร้าย
ณ สวนลับหลังอาคารสภาจอมเวท
เซเรน่า ไวน์ครอฟต์ นั่งไขว้ขาอย่างสง่างามบนม้านั่งไม้ ดวงตาสีฟ้าเ็านั้นทอดมองออกไปยังท้องฟ้ายามสาย
หญิงสาวขยับริมฝีปากแ่เบา
“ในที่สุด…จอมเวทที่ข้ารอคอย…ก็กลับมาแล้ว”
คีร์อันก้าวออกจากห้องไปอย่างไร้จุดหมาย แต่ในหัวกลับวางแผนทุกอย่างอย่างรวดเร็ว
สิ่งแรกที่เขาต้องทำคือ… ทดสอบขีดจำกัดของร่างกายใหม่ และเร่งปลดล็อกระบบ
[เงื่อนไขปลดล็อก Skill ขั้นถัดไป: ฆ่ามอนสเตอร์เลเวล 10 ขึ้นไป 1 ตัว]
[สถานะ: อ่อนแอเกินกว่าจะต่อกรกับมอนสเตอร์เลเวล 10 ได้โดยตรง]
คิ้วของเขากระตุก
“ระบบ…ข้าเคยครองพลังเหนือจอมเวททั้งแผ่นดิน กลับต้องมาเริ่มฆ่าสัตว์ประหลาดเล็ก ๆ เช่นนี้อีกหรือ?”
แต่ในเมื่อกฎของโลกใหม่บังคับเช่นนี้…เขาก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ
ก่อนเขาจะก้าวพ้นประตูสภาจอมเวท เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นขวางหน้าเสียก่อน
…เธอมาอีกแล้ว
เซเรน่า ไวน์ครอฟต์ยืนกอดอก ดวงตาคู่คมมองตรงมาที่เขาอย่างไม่สะทกสะท้าน
“จะออกไปทดสอบระบบหรือ?”
คีร์อันชะงักเล็กน้อย
“เ้ารู้?”
เซเรน่าหัวเราะเบา ๆ แต่ไร้รอยยิ้ม
“ข้ารู้ทุกอย่าง…เกี่ยวกับเ้า รวมถึงระบบนั้นด้วย”
น้ำเสียงของเธอหนักแน่นจนคีร์อันต้องหรี่ตา
“เ้ามาจากอนาคต?”
“ไม่…” เธอส่ายหน้าเบา ๆ “…ข้ามาจากที่สูงกว่านั้น”
“…ที่สูงกว่าอนาคต?”
เธอไม่ตอบ แต่หยิบลูกแก้วขนาดเล็กสีดำขุ่นขึ้นมา มันดูเหมือนไร้ค่า แต่พอเธอบีบมันเบา ๆ อากาศรอบตัวกลับสั่นไหว
“้าปลดล็อกเร็วขึ้นไหม?”
คีร์อันมองเธออย่างไม่ไว้ใจ
“มีข้อแลกเปลี่ยนแน่”
“แน่นอน” เซเรน่ายิ้มออกเป็ครั้งแรก
“ข้า้าเพียงอย่างเดียว…หากเ้าได้ยืนเหนือทุกผู้คนอีกครั้ง จงอย่าลืมว่าข้าคือคนแรกที่เชื่อในเ้า…และคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างเ้าในวันที่ทั้งโลกต่อต้าน”
คีร์อันนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือรับลูกแก้วนั้นมา
[ระบบตรวจพบวัตถุพิเศษ: “แก่นิญญากาลเวลา”]
[เปิดฟังก์ชันเสริม “Time Rift Dungeon” ดันเจี้ยนข้ามเวลา]
[สถานะ: พร้อมสำหรับภารกิจแรก]
“ในเมื่อโลกนี้ไม่ยอมให้ข้าทวงบัลลังก์กลับมาอย่างสง่างาม…
ข้าก็จะย่ำมันให้แหลกเละลงด้วยฝ่าเท้า”
เสียงคีร์อันกล่าวขณะหันหลังให้เซเรน่า
และเธอ…เพียงยืนยิ้มบาง ๆ ดวงตาสีฟ้านั้นจับจ้องเงาหลังของชายผู้ที่เธอเดิมพันกับโชคชะตา
“เริ่มเกมกันเถอะ…คีร์อัน วาลเทียร์”