ได้โปรดเอากับพ่อของเราที
ตอน รักนี้ลูกจัดให้
ัเป็คุณพ่อที่ดีก็จริงอยู่ แต่วันนี้เขามัวดูแลจานีสจนลืมเจนกับนีโอไว้ที่โรงเรียนอีกแล้ว
เจนต้องพาน้องชายขึ้นแท็กซี่มายังโรงพยาบาลที่จานีสเคยเข้าเป็ประจำ เธอถามหาห้องผู้ป่วยจากเ้าหน้าที่แล้วจูงมือนีโอขึ้นลิฟท์อย่างร้อนรนด้วยความเป็ห่วงน้องจานีส
ภาพเด็ก ป.4กับ ป.2สะพายกระเป๋าเดินหาพ่อกับน้องช่างน่าสงสาร นี่คือเหตุผลที่พวกเธอควรจะมีใครซักคน
ใครที่จะคอยดูแลคุณพ่อจอมบ้างานและพี่น้องสามคน
นีโอวิ่งมาเกาะประตูแล้วยืนเขย่งเท้ามองเข้าไปในห้องพิเศษที่มีกระจกใส
"พี่เจน ดูซิผมรู้แล้วว่าทำไมพ่อลืมเรา" นีโอเอ่ยขึ้น
"อื้อหือ นางพยาบาลสวยจัง" เจนยืนส่องประตูและทำตาโต เธอเห็นพ่อนั่งเกาะขอบเตียง จานีสนอนอยู่ตรงกลาง ส่วนฝั่งตรงข้ามมีฟ้า นางพยาบาลคนสวยนั่งอ่านนิทานให้ทั้งคู่ฟังอยู่
"พี่เค้าดูเด็กจัง อายุเท่าไหร่กันนะ" นีโอเอ่ยขึ้น เขาเห็นพ่อเหม่อมองใบหน้าขาวสวยเรียวเล็กของพยาบาลคนสวยตาไม่กระพริบ
แกร๊ก! เจนค่อยๆเปิดประตูเบาๆแล้วสองพี่น้องก็ย่องๆเข้ามายืนเกาะขอบเตียงเรียงตัวข้างพ่อ ทั้งสามคนพ่อลูกเอาคางวางไว้บนเตียงแล้วเงยหน้ามองฟ้าที่ นางพยาบาลแสนสวย
ฮี่ ๆ จานีสนอนตรงกลางเธอยักคิ้วให้พี่เจนกับพี่นีโอ
ชู่วส์! ๆ เจนรีบเอานิ้วจุ๊ที่ปากให้น้องเงียบ นีโอมองหน้าพี่พยาบาลตาไม่กระพริบ
ฟ้าดูใเมื่อเห็นเด็กๆทั้งสามคนของคุณพ่อสุดหล่อ เธออ่านนิทานตะกุกตะกักด้วยความตื่นเต้นที่โดนรุมมอง สักพักจึงดึงสมาธิกลับมาได้
"จบแล้วค่ะ นอนได้แล้วนะคนเก่ง" ฟ้าลูบหัวจานีสเมื่ออ่านจบ
"นิทานสวยจัง" นีโอหลุดปากชมฟ้า
"พี่สาวชื่ออะไรคะ หนูชื่อเจน นี่นีโอค่ะ พ่อของหนูชื่อัเป็สถาปนิกค่ะ" เจนรีบเสนอหน้าให้คุณพ่อที่กำลังยิ้มตาเฉิ่ม เขาจีบสาวไม่เก่งเลยเอาแต่นั่งเหม่อลอยเคลิบเคลิ้ม
"อ้อค่ะ พี่ชื่อฟ้า" พยาบาลตัวน้อยตอบ
"พี่มีแฟนรึยังครับ" นีโอรีบจู่โจม เขาคันปากยิบๆ
"พ่อหนูโสดค่ะ" เจนเอาด้วยอีกคน
"อะ อื่อ คือว่า คือยังไม่มีจ๊ะ" พยาบาลสาวตอบแบบไม่ทันตั้งตัว เธอไม่เคยโดนรุกขนาดนี้
เจนสะกิดแขนพ่อั เขายังไม่สะทกสะท้านเธอเลยหยิกเข้าที่แขน
"เอ่อ ถ้าจานีสหายแล้วขอเลี้ยงข้าวคุณซักมื้อเป็การตอบแทนจะได้ไหมครับ" ัถามฟ้า
"ไม่เป็ไรค่ะ มันเป็หน้าที่ของหนูอยู่แล้ว" ฟ้าตอบ
"แต่ผม เอ่อ แต่เด็กๆอยากเจอคุณนะครับ" ัอ้างลูกๆเพื่อจะได้เจอฟ้าอีก เธอเป็สาวตรงสเป็คที่เขาตกหลุมรักั้แ่แรกเห็น
"เอ่อ คือว่า" ฟ้าอ้ำอึ้ง ไม่รู้ว่าเธอเกรงใจหรือรังเกียจคุณพ่อลูกสาม
เด็กสามคนหันซ้ายทีขวาทีเพื่อมองหน้าหล่อสวยที่กำลังคุยกัน
"เป็หนี้ต้องตอบแทนมีแค้นต้องชำระครับพี่สาว" นีโอจำบทพูดมาจากหนัง
"ใช่ๆ ให้พ่อหนูเลี้ยงข้าวซักมื้อนะคะ" เจนเอ่ย
ัทำหน้าตาละห้อยน่าสงสาร จานีสขยับแขนเล็กๆที่โดนเข็มน้ำเกลือแทงขยับไปหามือฟ้า
หมับ! เธอจับมือเล็กเรียวของฟ้าแล้วส่งสายตาออดอ้อน เธอแทบจะไม่ต้องพูดอะไรเลยหัวใจพยาบาลคนสวยก็โดนหลอมละลายไปหมดแล้ว
"ได้ค่ะ รอออกจากโรงพยาบาลก่อนนะ" ฟ้าตอบลูกๆแต่ตามองหน้าคุณพ่อสุดหล่อ
ปั่ก! นีโอรีบทุบหลังพ่อเมื่อเขาเหม่อจนลืมตอบ
"อ่ะ โอเคครับ" ัสะดุ้ง
"งั้นออกแล้วไปพร้อมกันเลยนะคะพี่ฟ้า" เจนรีบตีสนิท
"ค่ะ" ฟ้าตอบ
"เอ่อ พี่มีเบอร์ไหมครับ เผื่อน้องผมแย่จะได้โทรเรียก" นีโอถามแล้วขยิบตาใส่น้อง
แค่ก! ๆ ๆ จานีสแกล้งไอ
"กดปุ่มตรงนี้ก็เรียกได้ค่ะ" ฟ้าตอบ
"เผื่อว่ากดแล้วไม่มีคนมาไงครับ คนป่วยเยอะถ้าน้องผมเป็อะไรไปนะ โอ๋ยไม่อยากจะคิดเลย" นีโอชักแม่น้ำทั้งห้า
"เบอร์ ศูนย์เก้าสาม....ค่ะ" ฟ้าตอบ
ตู๊ด! ๆ ๆ เจนล้วงมือถือของพ่อมากดเมมเบอร์ทันที เธอเงยหน้ายิ้มแฉ่งแล้วเอามือถือซ่อนไว้ใต้เตียง นิ้วเล็กๆกดได้ฉับไวโดยไม่ต้องก้มมองจอ
หิ! ๆ ๆ ัเอาแต่ยิ้ม เขาแทบไม่ต้องทำอะไรเลย
"งั้นขอตัวไปทำงานต่อนะคะ เดี๋ยวจะแวะมาดูเป็ระยะ" พยาบาลตัวน้อยเอ่ยบอกอย่างสำรวม น้ำเสียงของเธอเจื้อยแจ้วพอกับเด็กๆ
"ครับพี่นางฟ้า สู้ๆนะครับพ่อผมเป็กำลังใจให้" นีโอแย่งซีนพ่อสุดหล่อไปหมด
"ขอบคุณมากนะครับ" ัตอบสาวสวยที่ก้มโค้งพยักหน้าให้เขา
แกร๊ก! พยาบาลสาวเดินออกไปขณะที่สายตาสี่คู่มองตาม
เรือนร่างเล็กบางช่างเหมือนเ้าหญิงในตัวการ์ตูน ผิวของเธอขาวผุดผ่องมีออร่าเหมือนดั่งนางฟ้าจริงๆ เนื้อตัวของเธอเนียนละมุนละไมไปหมด มองหาตำหนิใดๆไม่ได้เลย
"เกือบไปแล้วนะป่าป๊า ถ้าพี่เจนไม่มาช่วยกับพี่นีโอนะ ไม่ได้การแน่" จานีสบ่น
"เอาเหอะ ประชุมกันดีกว่า" เจนเรียกทุกคนสุมหัวชนกัน ทั้งัก็ก้มลงมาชนหัวกับลูกๆแล้วกระซิบกระซาบกันแบบกลัวแมลงจะได้ยิน จานีสที่นอนป่วยยังลุกนั่งมาชนหัวอีกคน
มุบมิ๊บ! ๆ ซุบซิบ! ๆ สี่พ่อลูกกำลังวางแผนการณ์ร้าย
พอแผนจบเจนก็โทรสั่งพิซซ่าแล้วเอามานั่งกินนอนกินกันอยู่ในห้องพิเศษ พ่อันั่งตรงกลางบนโซฟารับแขกเจนหนุนขาซ้ายเหยียดตัวยาวแล้วจับพิซซ่านอนกินไปด้วย
งั่ม! ๆ ๆ นีโอนอนหนุนขาขวาพ่อแล้วเหยียดเท้าไปอีกข้างของโซฟา เขากินอย่างตละกละมุมมามด้วยความหิวขั้นสุด
ัก็จับพิซซ่ากินไปด้วยเช็ดปากให้ลูกๆไปด้วย ส่วนจานีสนอนหลับไปแล้ว
ฮิ! ๆ ๆ ฟ้าแอบยืนส่องหน้ามองเข้ามาดู ภาพสามพ่อลูกช่างน่ารักน่าชังทำเธอยิ้มจนหุบไม่ได้
"เธอเด็กมากเลยนะถ้าเทียบกับพ่อของเรา จะเป็แม่คนไหวไหมนะ" เจนเอ่ยขึ้นเหมือนไม่มีพ่อทั้งๆที่เธอนอนหนุนตักเขา
"ตัวเล็กมากจัง ถ้าโดนพ่อเราขย้ำนะ อึ๋ยไม่อยากจะคิด" นีโอนินทาพ่อ
"พี่เค้ายังไม่ได้บอกเลยว่าชอบ เห้อเด็กๆพวกนี้นี่" ัดุลูก
"แต่พ่ออยากได้เธอจนตัวสั่น ใช่ไหมล่ะคะมองตาก็รู้" เจนถามพ่อ
"เสียดายผมโตช้า ถ้าเกิดเร็วกว่านี้นะเสร็จผมแน่" นีโอบอก
"เหอะ ๆ แก่แดดนะเราเนี่ย" ับ่น เขาเขกหน้าผากนีโอเบาๆหนึ่งดอกเหมือนกับว่าหวงพยาบาลคนสวย
สามพ่อลูกคุยกันเจื้อยแจ้วอยู่นานจนดึก คืนนี้ฟ้าต้องไปดูแลผู้ป่วยหลายห้อง พอกลับมาดูห้องจานีสอีกทีก็เห็นสามพ่อลูกนอนหลับทับกันเสียแล้ว
รุ่งเช้าเป็วันหยุด คุณหมอมาตรวจจานีสแล้วให้กลับบ้านได้ ทั้งสี่คนลงมาดักรอฟ้าที่ชั้นล่าง เธอกำลังจะเลิกงานพอดี
"พี่ฟ้า ๆ ๆ เด็กๆสามคนยืนโบกมือให้พยาบาลสาวจบใหม่ที่กำลังเดินออกมา
"ไปด้วยกันเลยนะครับ เดี๋ยวไปส่งที่พัก ตอนเย็นจะไปรับมาทานข้าว" ับอก มันคือแผนหาที่พักของฟ้า
ทั้งหมดมาขึ้นรถเก๋ง เด็กๆสามคนนั่งเบาะหลังพยาบาลกับพ่อนั่งหน้ามุ่งไปที่คอนโดใกล้ๆโรงพยาบาล
พอมาถึงฟ้าก็ลงจากรถแล้วัก็ลงมาส่ง ขณะที่ทั้งสองยืนมองหน้ากันจานีสก็เดินลงมายืนตรงกลาง
"พ่อคะ หนูปวดขิ้" จานีสเขย่ามือพ่อ
"ทำยังไงดีนะ ปวดหนักไหม" ัก้มมองลูกตัวเล็กๆ
"ปวดม๊ากมาก" จานีสตอบเสียงสูงแล้วหันมองหน้าพี่ฟ้า
"งั้นขึ้นไปด้วยกันเลยค่ะ" ฟ้าตอบแล้วเดินนำสองพ่อลูก เจนกับนีโอวิ่งตามต้อยๆ สักพักทุกคนก็มายืนอัดกันอยู่ในลิฟท์
ฟ้าเปิดประตูห้องแล้วจูงมือจานีสเข้าห้องน้ำ เจนกับนีโอวเดินพล่านชะโงกหน้ามองไปทั่วห้องเพื่อส่องหาของใช้ผู้ชาย
"โอเคโสดจริงๆด้วย" เจนบอก
"อย่ายุ่งกับห้องพี่เค้า" ับอก
ทั้งหมดมายืนรอที่โซฟารับแขกหน้าทีวี ซักพักจานีสกับฟ้าก็ออกมา
"งั้นพักผ่อนเถอะนะครับขอโทษที่รบกวนจริงๆ ไว้ตอนเย็นจะมารับนะครับ" ัรีบกำชับนัดหมายขณะที่ลูกๆถอยออกไปยืนหน้าห้อง
"ไม่ได้รบกวนหรอกค่ะ บ๊ายบายๆ" ฟ้าตอบพ่อัแล้วยื่นหน้ามาโบกมือให้ลูกๆ ใบหน้าเด็กๆทำให้เธอยิ้มได้ทุกครั้งที่มอง
"บ๊ายบายค่ะพี่นางฟ้า" จานีสโบกมือแรงมาก
"แล้วเจอกันนะครับพี่คนสวย" นีโอตอบ
ฟุ่บ! เจนพลักหลังพ่อสุดแรงเกิดแล้วพาน้องๆวิ่งหนีลงลิฟท์ไปชั้นล่าง
ตุ๊บ! ร่างใหญ่ๆของพ่อถลาชนร่างเล็กๆที่เพรียวบางของฟ้า
โครมมม! ทั้งคู่ล้มลงมานอนทับกันอยู่บนพื้น ริมฝีปากบดแนบกันอยู่ จมูกโด่งๆของัจิ้มหน้าขาวๆของฟ้าแดงเป็ปื้นๆ
อื้ม! ๆ แอ่ก! ๆ ฟ้าดิ้นตัวส่ายหน้าหนีปากแดงๆที่หนานุ่มของั ทว่าเธอกลับโดนร่างลสูงใหญ่ล่ำบึ๊กกดทับไว้จนหนีไปไหนไม่ได้
ยิ่งฟ้าดิ้นสะบัดหน้าหนียิ่งทำให้ริมฝีปากสีมพูของเธอไปบดกับปากแดงๆของั
ตาประสานกัน เหมือนโดนไฟซ็อตแปล๊บๆอยู่ในอก มือใหญ่ๆของัแนบสองแก้มนุ่มนิ่มเอาไว้
ฟุ่บ! เขายกหน้าขึ้น ริมฝีปากกำลังจะแยกจาก ฟ้าใจหายแป้วเหมือนกำลังเสียอะไรที่น่าเสียดาย
เธอค่อยๆยกหน้าเรียวสวยขึ้นมาเมื่อัค่อยๆลุกจากตัวเธอ
หนุบ! ักลับดันหน้าสวนลงมา ริมฝีปากกระแทกกันจนฟ้าสะดุ้งตาโต
จุ๊บ! ๆ ๆ เขารุกจูบฟ้า เธอไม่จูบตอบแต่ครางเบาๆแล้วปล่อยให้ตัวเองโดนจูบ
เป็เพราะสัญชาติญาณสัตว์โลกหรือความรักก็ไม่อาจทราบได้ แต่ทั้งคู่กำลังบดจูบกันอยู่กับพื้นอย่างไม่น่าเชื่อ
อืม! ๆ ๆ อือ! ๆ ัครางใส่หน้าสวยๆ ฟ้าครางตอบ เธอส่ายหน้าหนีปากแดงๆที่รุกหนักแต่กลับเอาสองมือเล็กๆจิกคอเสื้อของเขาไว้แน่น
ในที่สุดัก็สอดลิ้นเข้าปากของฟ้าจนได้ พอเขาควานลิ้นใส่ลิ้นของเธอไปรอบๆเธอจึงเริ่มจูบตอบเบาๆ
อือ! ๆ ๆ เสียงร้องครางของสาวน้อยตัวเล็กบางดังกระเส่า เธอกำลังโดนหนุ่มใหญ่ที่หล่อล่ำแบบลูกครึ่งฟัดจนตัวอ่อน
เมื่อโดนลิ้นของเขาแตะน้ำลายในปากของเธอแตกพร่าเหมือนกับตอนที่กินของเปรี๊ยวๆ
ัจูบและดูดกินน้ำลายของฟ้าอย่างหิวโหย เขาบดจมูกใส่จมูกจิ้มลิ้มของเธอจนบี้แดงเถื่อก
แฮ่ก! ๆ ๆ ทั้งสองหายใจรดใบหน้ากันและกัน สายตาสอดประสานกัน จูบกันอยู่นานสองนานจนหมดแรง
ฟุ่บบบ! ัลุกยืนแล้วดึงร่างของฟ้าขึ้นมากอดไว้
"อย่าทำอย่างนี้อีกนะคะ ไม่งั้นหนูโกรธจริงๆนะ" ฟ้าเกาะแขนล่ำๆเพื่อพยุงตัวเองไม่ให้ล้ม เธอตั้งตัวไม่ได้ ปากขู่เขาแต่ใจกลับโกรธตัวเองที่สมยอม
"ขอโทษครับ ผมห้ามใจไม่ได้จริงๆ" ัตอบแล้วประคองฟ้ามานั่งบนโซฟา เขาคุกเข่าลงหน้าตักเธอแล้วสบตาแสดงความจริงใจที่มี
"ค่ะ ไปหาลูกๆเถอะ พวกเขาคงรอแย่แล้วหละ" ฟ้าหลบสายตาั เธออายเขามากๆเพราะคิดว่าตัวเองเป็เด็กสาวจบใหม่แต่เขาเป็หนุ่มใหญ่ที่หล่อล่ำบาดใจ
"ครับ ไว้เจอกันตอนเย็นนะ" ักระชับคำด้วยหัวใจที่ตุ๊มๆต่อมๆกลัวสาวน้อยจะเปลี่ยนใจ
อือ! ฟ้าพยักหน้าแบบเขินอาย
ตุ๊บ! ๆ ๆ คุณพ่อัวิ่งหนีออกมากับปากที่ยิ้มจนหน้าบ้าน
"นี่มันเื่จริงเหรอเนี่ย ผู้ชายคนนึงแล้วก็ลูกๆอีกสามคน เราชอบเขาจริงๆหรือ" ฟ้านั่งคิดในใจ
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอมันไวมาก
ไวจนรับไม่ทัน
5K
