ขณะที่ คบดาบกำลังเฉือนเข้าไปที่คออสูรนั้น เหมือนโลกทั้งใบกำลังหยุดนิ่ง !!
มีเด็กชายคนหนึ่ง กำลังเก็บเศษอาหารที่ผู้อื่นทำตกไว้บนพื้น เเล้ววิ่งกลับไปหาน้องสาวตัวน้อยของเค้า
"ซินเอ๋อพี่กลับมาเเล้ว น้องไปไหนมา นี่ไงพี่ได้ขนมกลับมาไห้น้องด้วยละ" พี่ปัดเศษดินบนขนมปังเเล้วส่งไห้น้องกินด้วยใบหน้าที่ยิ้มเเย้ม
ว้าว น้องสาวดีใจ ยิบขนมปังที่พี่ส่งให้ เเล้วเเบ่งเป็2ชิ้น เเล้วส่งครึ่งหนึ่งให้พี่ชาย "มากินด้วยกันเถอะนะ ซินเอ๋อยิ้ม เเล้วทั้งสองก็กินอย่างเอร็ดอร่อยภายในตรอกถนน
"นี่พี่ซินเทียน หนู๋มีของขวัญมาไห้พี่ด้วยล่ะ นี่นี่ ซินเอ๋อ ควักกรงเล็บของเล่นออกมา เเล้วยื่นไห้ซินเทียน "พี่ไส่กรงเล็บนี่ไว้ เเล้วคอยปกป้องหนูตลอดไปนะ"
ซินเทียนยิ้มเเล้วลูบหัวซินเอ๋อ ขอบคุณนะซินเอ๋อ
ทั้นใดนั้นเหตุไม่คาดคิดก็เกิดชึ้น
ชายหลายคนได้เข้ามาล้อมซินเอ๋อเเละซินเทียน
"นี่ไงพี่ ยัยเด็กผู้หญิงสกปกนี่เเหละที่มันขโมยของเล่นของพวกเราไป
" จับพวกมันซะสองตัวซะ" ชายหลายคนได้รุมจับซินเอ๋อเเล้วกดลงกับพื้น
"อ้ายยย ซินเอ๋อน้ำตาไหลออกมา
"หยุดนะ อย่าทำร้ายซินเอ๋อ!!! นี่ไงของเล่นของนายเอากลับไปซะสิ ซินเทียนะโ
"หึ ของเล่นที่โดนพวกเเกเเตะต้อง มันโครตสกปก ชั้นไม่้ามันอีกเเล้ว ชั้นจะไห้พวกเเกชดไช้มันเเทน
พวกนั้น เหยียบซินเอ๋อ ซ้ำเเล้วซ้ำเล่า
ม่ายยยยยยยย!!! ซินเทียนเืขึ้นหน้า ซินเทียนพยามเข้าไปช่วยซินเอ๋อเเต่ก็โดนซ้อมจนน่วมเเล้วจับกดหมอบลงกับพื้น ทำได้เพียงเเค่มองไปยังน้องสาว ที่โดนทำร้าย น้ำตาของซินเทียนก็ไหลออกมา มันเป็ความรู้สึกเเสนเ็ปทรมานที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้จริงๆ
พวกชั้นต่ำอย่างพวกเเกก็ควรอยู่อย่างพวกชั้นต่ำ อย่ามายุ่งกับพวกเรา จำไส่กระโหลกของพวกเเกไว้
เเล้วพวกนั้นก็จากไปเหลือเพียงร่างของเด็กน้อยทั้งสองที่หมอบติดอยู่กับพื้น
ซินเทียน พยายามตะเกียกตะกายสุดชีวิตเข้าไปหาซินเอ่อ
ซินเอ๋อที่ร่างกายเต็มไปด้วยาแเเละน้ำตา พูดด้วยเสียงที่แ่เบา "พี่ หนูขอโทด หนูไม่ได้ตั้งใจ หลังจากที่พ่อกับเเม่ตาย พี่ปกป้องดูเเลหนูมาตลอด หนูเเค่อยากไห้ของขวัญกับพี่สักครั้ง "
"ซินเอ๋อออ" ซินเทียนพูดชื่อน้องทั้งน้ำตา
อั้ก ซินเอ๋อกระอักเื!!
ไม่ ซินเอ๋อ อดทนไว้ พี่จะไปหาคนมาช่วย
ด้วยกระดูกที่หักทั่วร่างกาย เเม้เเต่จะคลานก็ไม่ไหว
ซินเทียนกำหมัดเเน่นเเล้วะโออกไปอย่างสุดเสียง ไครก็ได้!!!!!!!! ช่วยที ช่วยน้องสาวของผมที เธอาเ็หนัก ได้โปรด ได้โปรดช่วยน้องสาวของผมทีเถอะ ได้โปรด ช่วยเเค่เธอ เเค่เธอเท่านั้น !!!! ะโเเล้วจะโกนอีกจนไม่เหลือเสียงอีกต่อไป
เหล่าผู้คนที่เดินผ่านตรอกถนนนี้ ไม่มีไคร เข้าไปช่วยเหลือเลยสักคน บางคนก็เเค่หันไปมองอย่างรังเกียจเเล้วก็จากไป
เเววตาของซินเทียน เต็มไปด้วยความโศกเศร้า เมื่อได้เห็นความเป็จริงที่เเสนโหดร้ายของโลกใบนี้ ความรู้สึกต่างๆมันผสมบนเปกันไปหมดผสมรวมกันไหลรินเป็หยดน้ำตาที่เเสนเ็ป เหมือนโลกใบนี้มันชั่ง โดดเดี่ยว ไม่เหลือไคร มีเพียงเค้ากับน้องสาวเพียงสองคนเท่านั้น
ซินเทียนฝืนร่างกายเเละจิตใจทั้งหมด ลุกขึ้นยืน อ้ากกกกกกกกกกกก เเล้วพยามอุ้มซินเอ่อขึ้นมา
เเต่ซินเอ๋อไม่ไหวอีกต่อไปเเล้ว
"พี่ หนูรักพี่ เเละจะรักตลอดไป นี่คือเสียงสุดท้ายของซินเอ๋อ
เเล้วเธอก็จากไป
ม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!
ซินเทียนเข่าสุดลงกับพื้นโดยมีร่างของน้องสาวอยู่ในอ้อมกอด
น้ำตาหลั่งไหลริน ฝนเริ่มตกลงมา เเม้กระทั่งสายฝนไม่อาจกลบเกลื่อนร้อยน้ำตาเเห่งความโศกเศร้านี้ไว้ได้
นั่นคืออ้อมกอดสุดท้ายของซินเอ๋อเเละซินเทียน
ซินเทียนจึงอยากจะกอดซินเอ๋อไว้ไห้นานที่สุด
2วันแปรเปลี่นน 5วันผ่านไป
ซินเทียนก็เริ่มไม่ไหว กระดูกหักทั่วทั้งร่าง ผาดแผลติดเชื้อ
ซินเทียนกำลังจะตาย หมดสิ้นทุกอย่าง เหลือเพียงความสิ้นหวัง ทันไดนั้นก็มี นักบุญผู้หนึ่งโผล่มา
"3วันเเล้วที่ชั้นมายังที่เเห่งนี้ ร่างที่เธอกอดอยู่นั้นคือน้องสาวของเธออย่างงั้นเหรอ ความรักของพวกเธอนั้นคือของจริง มันคือรักเเท้ เธอยังอยากที่จะมีชีวิตต่อไปเพื่อที่จะจดจำบางสิ่งบางอย่าง หรือเธออยากจะตายเพื่อที่จะไปพบกับน้องสาวของเธอ จงเลือกซะ"
ซินเทียน "ซินเอ๋อพี่ขอโทด พี่ยังไปพบเธอตอนนี้ไม่ได้ พวกมันต้องชดไช้ในสิ่งที่พวกมันทำ เืต้องล้างด้วยเื ความเ็ปเเละน้ำตาของเธอ สักวันพี่จะทวงคืนมันทั้งหมดร้อยเท่าหมืนเท่า !!
น้ำตาของซินเทียนไหลเป็เื
โลก
ที่หยุดนิ่งกลับมาเคลื่อนไหว
คมดาบเฉือนคออสูรซินเทียน ขาดสะบั้น!!!
จบตอน
18K
