เมื่อริมฝีปากของลูกเขยประกบเข้ากับริมฝีปากของแม่ยาย เสียงฟ้าผ่าก็ดังเปรี้ยงราวกับเทวดาสาปส่ง แต่ดูเหมือนทั้งสองคนจะหยุดอารมณ์ของตัวเองไม่ได้ ลิ้นชิ้นใหญ่ของไผ่สอดเข้าไปในโพรงปากนิ่มละมุน สุณีไม่เคยคิดว่าเพียงแค่ลิ้นัักันมันจะเสียวซ่านไปถึงรูสวาทได้ถึงเพียงนี้
มือเรียวพยายามดันร่างหนาใหญ่ของสามีลูกสาวออกไป แต่แรงดูดดื่มอันหิวกระหายก็ทำให้สาวใหญ่อ่อนระทวยลงทุกวินาที
“ผ…ไผ่ หยุดนะ อื้มม”
“หยุดทำไมครับแม่ แม่เองก็้าไม่ใช่หรอครับ”
“อื้อออ”
“แบบนี้…อื้ออ…แบบนี้มันไม่ดี”
“แล้วสิ่งที่แม่ทำเมื่อกี้มันดีนักหรอ”
ม๊วฟฟ!
ไผ่ประกบริมฝีปากเข้าไปใหม่ ชายกลัดมันสอดลิ้นเข้าไปและดูดดื่มอย่างมูมมาม ท้องฟ้าส่งเสียงคำรามระหว่างแม่ยายครางเครือ เธอพยายามต่อต้านอารมณ์อันดำมืด แต่ความอัดอั้นที่ไม่ได้ปลดปล่อยมานานนับสิบปีเริ่มหาทางออกให้ตัวเองอีกครั้ง นอกจากริมฝีปากของลูกเขยจะรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากแม่ยาย มือหนาสากกร้านของเขาก็เคลื่อนไหวไปตามบั้นท้ายและขย้ำเต็มกำมือ!
“ผ…ไผ่ แม่ขอร้อง”
“อย่าห้ามผมเลยครับ”
“ข…ขอร้อง ช่วยแม่ที แม่ไม่ไหวแล้ว”
“…..”
ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าสาวใหญ่ที่เปียกฉ่ำไปด้วยน้ำตาและละอองน้ำฝน ทั้งสองจ้องมองกันเพียงครู่เดียวแต่กลับรู้สึกถึงความหิวโหยที่ขาดหาย ชายร่างใหญ่ดึงแม่ยายกลับไปยังแคร่ไม้ที่เธอเคยนั่ง จากนั้นร่างสูงกำยำก็ปลดเปลื้องผ้าถุงออกไปจากทรวงนม ไผ่จ้องมองความอวบใหญ่กลางหน้าอกที่แม่ยายเป็เ้าของ ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะเอื้อมเข้าไปดูดดื่มจุกเนื้อที่ป้อนภรรยามาก่อนอย่างหื่นกระหาย!
จ๊วบบ!
“อร๊ายยย~”
“ผมรอเวลานี้มานานแล้ว!”
“ไผ่จ๋าาา อื้อออ”
“ผมอดคิดอะไรแบบนี้กับแม่ไม่ได้ั้แ่เราเจอกันครั้งแรกแล้ว!”
ชายหนุ่มสารภาพความจริงออกมา ั้แ่ที่เขาเดินทางมาขอภรรยาแต่งงาน สาวใหญ่ร่างอวบอั๋นผู้ซึ่งจะเป็แม่ยายในอนาคตก็ทำให้ว่าที่ลูกเขยลังเล แม้ว่าเธอจะไม่ได้สวยสะพรั่งเหมือนกับสาววัยรุ่นเมืองกรุง แต่ความอบอุ่นจากความเป็แม่และรอยยิ้มจริงใจนั้นก็ทำให้ไผ่หยุดชำเลืองมองไม่ได้ ใบหน้าจิ้มลิ้มบ้านนาที่ไม่ได้แต่งแต้มเครื่องสำอางอะไรมากมาย มันเป็เหตุผลที่ทำให้ลูกเขยเดินทางมาที่นี่ทุกๆเทศกาล
“ไผ่จ๋า แม่เสียว แม่เสียวว”
“ซีดด ถ้ารู้ว่าแม่ก็้าเหมือนผม ผมไม่ปล่อยไว้นานขนาดนี้หรอก!”
“อื้อออออ”
“ผมจะทำให้แม่มีความสุขเองครับ!”
“ช…ช่วยแม่ด้วยยยย~”
สุณีครวญคราง ร่างเปลือยเปล่าของเธอโดนลูกเขยกดทับเอาไว้ ชายร่างใหญ่มุดหน้าดูดจุกนมทั้งสองข้างสลับกันไปมาด้วยความมูมมาม ส่วนฝ่ามือก็บีบนวดเค้าคลึงจนแม่ยายตาลอยล่อง ละอองฝนไม่ค่อยกระทบร่างทั้งสองคนเท่าไหร่เนื่องจากอยู่ใต้ต้นไม้ หลังจากที่ชายหนุ่มดูดกินจุกนมจากอกแม่นานจนอิ่มเอม ใบหน้าหล่อเหลาเปียกชื้นก็ค่อยๆเคลื่อนลงไปตามหน้าท้องจนมาถึงกลางโพรงแคมอูม
“ผ…ไผ่”
“นี่ผมไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย”
“แม่…แม่ก็ไม่ได้ฝันไปเหมือนกันใช่มั้ย”
“งั้นมาพิสูจน์กันครับว่าตอนนี้เราสองคนกำลังฝันหรือเปล่า จ๊วบบ!!”
“อ๊าาาาาาาาา~~~”