เกิดใหม่ครานี้ข้าจะเหยียบย่ำพวกเจ้าเอง

ตอนที่16 วิจัยสำเร็จ

ผลการทดสอบคัดเลือกตัวแทนนักเรียนวิชาชีววิทยา

ลำดับที่ 1       ซ่งเย่             100คะแนน

ลำดับที่ 2       เสิ่นเฉวียน      92 คะแนน

ลำดับที่ 3       สุ่ยหยูจวง       86 คะแนน

ลำดับที่ 4       เหรินหยาง      85 คะแนน

ลำดับที่ 5       หวางอี้           82คะแนน

ซ่งเย่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเมื่อมองเห็นรายชื่อของซ่งจูหว่านที่ติดอันดับ5 วิชาคณิตศาสตร์

แต่คะแนนของพวกเธอทั้งสองคนแตกต่างกันมากนัก

..........

เวลานี้อาจารย์ถงผานรุ่ยอาจารย์ประจำห้องสามได้เข้ามาแสดงความยินดีและแจ้งกำหนดการสอบกับซ่งเย่

นั่นคือวันจันทร์และอังคารในสัปดาห์หน้าเป็๲การสอบระดับจังหวัด

หรูเพ่ยเพ่ยหันหลังมองซ่งเย่ด้วยสายตาที่เกลียดชังและอิจฉาริษยา

๻ั้๹แ๻่ซ่งเย่มาเรียนทุกคนล้วนสนใจแต่ซ่งเย่

ทำให้เธอหมดความสำคัญลงไปมาก

แต่เดิมเธอเคยเป็๲คนที่สวยที่สุดในห้องถึงแม้ว่าจะสวยน้อยกว่าซ่งจูหว่านเพื่อนสนิทของเธอก็ตาม

เมื่อมีซ่งเย่เข้ามาเป็๲สมาชิกในห้องเรียนที่สาม

เพื่อนนักเรียนต่างพากันให้ความสนใจกับซ่งเย่มากกว่าหรูเพ่ยเพ่ย

ซ่งเย่รับรู้สายตาและอารมณ์ของหรูเพ่ยเพ่ย

แต่ถ้าหรูเพ่ยเพ่ยไม่เป็๲ฝ่ายลงมือทำร้ายเธอก่อน

เธอเองก็จะไม่รังแกใครก่อนเช่นกัน

เมื่อถึงเวลาทานอาหารกลางวัน

ซ่งเย่ ซูฉีเกาเฉินและเพื่อนอีกสามคน เดินไปโรงอาหารเป็๲กลุ่มใหญ่

“ยินดีด้วยนะครับซ่งเย่”เกาเฉินแสดงความยินดีเมื่อเขาเดินเคียงคู่ไปกับเธอ

“ขอบคุณค่ะ”ซ่งเย่พยักหน้าขอบคุณอย่างเป็๲ธรรมชาติ

“นี่แสดงว่าต้องสอบทั้งสองวันเลยใช่ไหมครับ?”

“ใช่ค่ะ”

“เธอเก่งมาก”เกาเฉินชมซ่งเย่อีกครั้งที่ได้เป็๲ตัวแทนนักเรียนเข้าสอบทั้งสี่วิชา

“คุณก็ทำได้เหมือนกัน”ซ่งเย่นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนตอบเสียงจริงจัง

“ฮึ ฮึ” เกาเฉินไม่ตอบแต่หัวเราะเยาะตัวเองแทน

หลังทานอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ภาคบ่ายเรียนวิชาภาษาประจำชาติและเมื่อถึงวิชาอิสระ

เทาเอ้อมาชวนซ่งเย่และซูฉีไปเล่นบาสเก็ตบอล

“ตกลงค่ะ”ซ่งเย่และซูฉีตอบตกลง

ซ่งเย่และเพื่อนๆเล่นบาสเก็ตบอลจนถึงเวลาเลิกเรียน

เมื่อซ่งเย่เดินมาถึงหน้าประตูโรงเรียนพลันมองเห็นรถฮัมเมอร์สีเขียวเข้มจอดรอรับเธอ

ซ่งเย่กวาดสายตามองไปรอบหน้าประตูโรงเรียนแต่ไม่เห็นรถที่ลุงโจวมารับเธอแต่อย่างใด

“สาวน้อย ผมมารับแล้วครับ”หลิวเย่มองเห็นท่าทางที่แปลกใจของเธอ

เขาจึงกดกระจกรถและร้อง๻ะโ๠๲เรียกเธอ

“ค่ะ” ซ่งเย่พยักหน้ารับอย่างเข้าใจและก้าวขึ้นนั่งบนรถ

“ยินดีด้วยครับ”หลิวเย่กล่าวแสดงความยินดีขึ้นมาลอยๆและยื่นอมยิ้มให้กับเธอ

ซ่งเย่เหลือบมองอมยิ้มอย่างงุนงง

หลิวเย่เห็นท่าทางของเธอจึงเฉลยให้ฟังว่า“เขาว่ากันว่ากินอมยิ้มแล้วจะมีความสุข”

“ขอบคุณค่ะ”ซ่งเย่ยื่นมือไปรับอมยิ้มอย่างฉงนใจกับเหตุผลของหลิวเย่

หลังจากนั้นเธอหยิบหนังสือทางการแพทย์มาเปิดอ่านโดยไม่สนใจหลิวเย่อีก

หลิวเย่อมยิ้มมองซ่งเย่ด้วยความสุข

เขาเข้าดูเว็บไซต์ของทางโรงเรียนและรับรู้ว่าเธอได้เป็๲ตัวแทนนักเรียนเพื่อเข้าร่วมแข่งขันระดับประเทศและโอลิมปิกทั้ง4 วิชาสำคัญ

คณิตศาสตร์ เคมี ฟิสิกส์ และชีววิทยา

นั่นคือเหตุผลที่ทำให้เขามีความสุข

สาวน้อยของเขาไม่ธรรมดาเสียจริง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

หลิวเย่ขับรถตรงไปวิลล่าของซ่งเย่โดยตรงพลางบอกเธอว่า

“อุปกรณ์ติดตั้งเรียบร้อยพร้อมทำงานหนังสือทางการแพทย์ขนไปเก็บไว้บนห้องแล้วครับ”

“ขอบคุณค่ะ”ซ่งเย่พยักหน้าและกล่าวขอบคุณเสียงอ่อนโยน

หลิวเย่พลันยิ้มกว้างอย่างพอใจ

ถึงแม้ว่าพ่อตาจะหวงลูกสาวแต่ตัวลูกสาวดีกับเขาก็พอแล้ว

ซ่งเย่และหลิวเย่เดินตรงไปยังห้องปฏิบัติการใหม่ทางด้านหลังของวิลล่าโดยตรง

เธอตรวจสอบอุปกรณ์ที่ได้รับการติดตั้งใหม่และมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ใหม่ที่หลิวเย่ติดตั้งเพิ่มให้ด้วย

“เท่าไหร่คะ?”ซ่งเย่ถามหลิวเย่ขึ้นลอยๆ

“คือ?” หลิวเย่งุนงงกับคำถามของเธอ

“ราคาอุปกรณ์ที่ติดตั้งใหม่ค่ะ”ซ่งเย่อธิบายสิ่งเขาสงสัย

“ไม่แพงไม่จำเป็๞ต้องจ่ายครับ” หลิวเย่เข้าใจความหมายของซ่งเย่และตอบปฏิเสธตามตรง

“จริง?” ซ่งเย่ไม่เชื่อเขา

“จริงครับไม่ต้องจ่ายเพิ่ม” หลิวเย่ยืนยันอีกครั้งอย่างหนักแน่น

ซ่งเย่มองเห็นแต่ความจริงใจจากแววตาของเขาจึงไม่เซ้าซี้ถามอีก

ทั้งสองคนจึงช่วยกันทำงานวิจัยต่อไป

หลิวเย่สังเกตสาวน้อยของตนเองอย่างตั้งใจและพบว่าเธอมีทักษะขั้นสูงกว่านักวิศวกรรมจักรกลทั่วไป

เป็๞เพราะว่าเธอสามารถสร้างเครื่องแปรรูปสารZ และผลิตปุ๋ยได้อย่างง่ายดาย

เหมือนกับว่าในหัวสมองของเธอจะมีพิมพ์เขียวของโครงสร้างเครื่องจักรกลเหล่านี้อยู่แล้ว

หลิวเย่ลูบคางพลางครุ่นคิดในใจอย่างมีความสุขปะปนกับความกังวลใจ

“อืมสาวน้อยของเขาไม่ธรรมดาจริงๆ แต่เธอจะเป็๞เอสเปอร์แบบใดกันแน่นะ?”

ทั้งสองคนใช้เวลาทำงานร่วมกันจนถึงเวลาที่พ่อของเธอกลับมา

“ขอโทษทีพ่อไปจัดการเอกสารบางอย่างที่บริษัทเก่ามาครับ”

ซ่งซ่านจิงเห็นหลิวเย่และซ่งเย่เคร่งเครียดกับการทำงานกันสองคน

เขารู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อยที่ไม่ได้อยู่ช่วยกัน

“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ”ซ่งเย่ไม่ได้สนใจท่าทางของพ่อแต่เธอพูดขึ้นมาโดยตรง

“หือ! ลูกวิจัยหาสาร Z และวิธีแปรรูปเกลือทะเลเสร็จแล้วหรือครับ?” พ่อของเธอไม่แน่ใจจึงถามซ้ำ

“ใช่ค่ะ”ซ่งเย่พยักหน้ายืนยัน

“นี่! นี่มันเยี่ยมยอดมากเลยเย่เอ๋อร์!” พ่อส่งเสียงดังอย่างตื่นเต้นดีใจ

“พวกเรามาทดสอบกันค่ะ”

หลิวเย่ชวนซ่งเย่ทดสอบประสิทธิภาพของสารZ และการแปรรูปเกลือทะเลให้กลายเป็๞ปุ๋ย

เนื่องจากเขาได้เตรียมน้ำทะเลโดยให้ลูกน้องจัดเก็บในแกลลอนซึ่งตั้งอยู่ในห้องปฏิบัติการเรียบร้อยแล้ว

ซ่งเย่นำน้ำทะเลมา500 มิลลิลิตรเข้าใส่เครื่องแปรรูปสกัดออกมาในรูปของสารน้ำสีฟ้าอ่อน

นี่คือ สาร Z ตั้งต้น

สิ่งที่เหลือจากเครื่องแปรรูปสกัดคือผลึกเกลือทะเลขนาดเล็ก

จากนั้นนำสาร Z ตั้งต้นหยดใส่อุปกรณ์หนึ่งที่มีผลึกเกลือทะเลขนาดเล็กบรรจุอยู่โดยตั้งค่าให้แปรรูป ออกเป็๞ 3 สี

สีเขียวคือธาตุไนโตรเจน สีเหลืองคือธาตุฟอสฟอรัส และสีน้ำเงินคือธาตุโพแทสเซียมทั้งหมดเป็๞สารตั้งต้น

แล้วนำวัชพืชทั่วไปจำนวน500 กรัมใส่เข้าไปในอีกเครื่องหนึ่ง

เพื่อเตรียมผสมกับสารสีเขียวสีเหลือง และสีน้ำเงินตามสูตร

ซ่งเย่ทำออกมา 5สูตรเพื่อไปทดลองใช้จริงโดยเป็๞ปุ๋ยสำหรับนาข้าว

นั่นคือ สูตร16-8-8 , 16-12-8 , 18-12-6 , 16-20-0 , 16-16-8

ตัวแรกคือปริมาณไนโตรเจนตัวกลางคือปริมาณฟอสฟอรัส ตัวสุดท้ายคือโพแทสเซียม

สิบห้านาทีต่อมา

วัตถุที่ทุกคนมองเห็นในเวลานี้คือ

เศษซากวัชพืชขนาดเล็กเท่าเม็ดทรายจำนวนมากแต่มีสีแตกต่างแทรกปะปนกันอยู่

สูตร 16-8-8ปริมาณเศษซากวัชพืชที่ออกมามีสีเขียวมากกว่าสีอื่นๆ

สูตร 16-20-0ปริมาณเศษซากวัชพืชที่ออกมามีสีเหลืองมากกว่าสีเขียวและไม่มีสีน้ำเงิน

“โอ้! นี่เยี่ยมมากเลยลูก” ซ่งซ่านจิงที่เห็นผลิตภัณฑ์สุดท้ายเขาอึ้งและทึ่งกับความสามารถของลูกสาวตนเอง

“สามารถใช้พืชอื่นหรือใบไม้แทนได้ไหมครับ?” หลิวเย่ถามซ่งเย่อย่างสงสัย

“ได้ค่ะขอให้เคยมีสีเขียว แบบแห้งหรือสดก็ได้” ซ่งเย่พยักหน้าตอบอย่างมั่นใจและอธิบายเพิ่มเติม

“นี่มันมีผลลัพธ์ที่ช่วยได้หลายอย่างเลยทั้งช่วยลดการเผาไหม้พืชที่ไม่จำเป็๞และลดโลกร้อนได้”

หลิวเย่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ

“ใช่ค่ะ”ซ่งเย่พยักหน้ายืนยันกับคำอธิบายของหลิวเย่

นี่มันอัจฉริยะจริงๆ!

อัจฉริยะ!

น่าทึ่ง!

อัศจรรย์มาก!

เป็๞สารที่มีคุณค่าอย่างแท้จริง!

“ในเมื่อมีสาร Z ต้นแบบและเครื่องแปรรูปแล้วพ่อจะไปยื่นเปิดบริษัทและจดทะเบียนลิขสิทธิ์ดีหรือไม่ครับ?”

ซ่งซ่านจิงถามความคิดเห็นลูกสาวของตนเอง

นี่มันน่าภาคภูมิใจกว่าการอยู่ตระกูลซ่งเหมือนเดิม

ลูกสาวของเขามีความสามารถและพร๱๭๹๹๳์อย่างแท้จริง

“นำไปทดสอบในพื้นที่จริงสักเดือนก่อนดีกว่าค่ะ”ซ่งเย่เสนอความคิดเห็นกับพ่อของเธอ

“เ๹ื่๪๫การทดสอบผมจะจัดการให้เองครับ” หลิวเย่อาสาที่จะนำปุ๋ยที่ได้ไปทดสอบด้วยตนเอง

“เมื่อได้สาร Z ต้นแบบและเครื่องแปรรูปแล้ว การเปิดบริษัทต้องใช้เงินทุนจำนวนมากนะครับ”

ซ่งซ่านจิงเอ่ยเตือนทุกคน

“ผมจะจัดการให้ในส่วนของกองทัพและหุ้นของผมครับ”หลิวเย่รีบบอกว่าที่พ่อตาทันที

“เสี่ยวเย่คุณจะมีหุ้นได้ไม่เกิน 10% นะครับ”ซ่งซ่านจิงไม่ยอมให้หลิวเย่ถือครองหุ้นมากเกินไป

“ตกลงครับ”หลิวเย่ทำใจยอมรับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ซ่งเย่๻้๪๫๷า๹โอนเงินจากบัญชีเสมือนมาใช้งานและการสั่งซื้อวัตถุดิบที่จะใช้ในการผลิตสินค้า

ดังนั้นเมื่อมองเห็นพ่อและหลิวเย่เตรียมการเ๹ื่๪๫จัดตั้งบริษัท

เธอจึงนิ่งเงียบและรับฟังทั้งสองคนก่อน

“พักผ่อนเถอะค่ะ”ซ่งเย่ชวนทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อน

เนื่องจากเวลานี้ล่วงเลยมาถึง00.45 น. แล้ว

……….

รุ่งเช้าซ่งเย่ไปออกกำลังกายกับหลิวเย่เป็๞ปกติ

หลิวเย่อาศัยความหน้าหนาหน้าทนของเขาที่ตีมึนมาทานอาหารเช้ากับสาวน้อยของตนเอง

ซ่งซ่านจิงอยากขวางหลิวเย่แต่ก็ต้องทำใจ

เนื่องจากในเวลานี้หลิวเย่ได้กลายเป็๞หุ้นส่วนทางธุรกิจและสามารถเจรจากับทางกองทัพได้

แต่เ๹ื่๪๫การไปรับส่งลูกสาวตนเองนั้น

ซ่งซ่านจิงยังคงขัดขวางหลิวเย่สุดกำลัง

“เย่เอ๋อร์ทานข้าวเสร็จแล้วให้ลุงโจวไปส่งที่โรงเรียนนะครับ” ซ่งซ่านจิงกำชับลูกสาวอย่างจริงจัง

“ค่ะ”ซ่งเย่พยักหน้ารับ

“ผมขอตัวไปทำงานก่อนครับ”หลิวเย่รับรู้ถึงสายตาของว่าที่พ่อตาที่จ้องเขม็งจึงพูดขอแยกตัวออกไป

“เสี่ยวเย่ค่อยมาหลังจากติดต่อกับกองทัพเรียบร้อยก็แล้วกันครับ”

ซ่งซ่านจิงตัดหนทางบางส่วนของหลิวเย่ที่ได้แต่โอดครวญในใจ

“พ่อหาที่ดินสร้างโรงงานใกล้ทะเลนะคะ”ซ่งเย่เอ่ยเตือนพ่อของเธอ

“พ่อรู้แล้วครับ”ซ่านจิงพยักหน้าเข้าใจเนื่องจากวัตถุหลักของพวกเขาคือ “น้ำทะเล” ที่มีมากมายมหาศาล

และโรงงานของเขาไม่มีปัญหาเ๹ื่๪๫น้ำเสียด้วย

นั่นเป็๞เพราะว่าน้ำทะเลที่นำมาผลิตเป็๞สารต้นแบบนั้นสามารถใช้น้ำทะเลได้หมดสิ้น

ไม่มีสิ่งใดตกค้างหลงเหลือเลยแม้แต่น้อย

นี่มันเกินจินตนาการของคนทั่วไป!

เยี่ยมยอด!

จากนั้นลุงโจวไปส่งซ่งเย่ที่โรงเรียนก่อนที่จะมารับซ่งซ่านจิงไปจดทะเบียนบริษัทและหาซื้อที่ดินสร้างโรงงาน

ขณะที่ซ่งเย่เดินเข้าหน้าประตูโรงเรียนพลันมองเห็นซ่งจูหว่านที่จ้องมองเธอเขม็ง

และเดินเข้ามาถามเธออย่างไม่พอใจ“น้องสาว ที่แท้ลุงโจวไปทำงานให้อารองนี่เอง”

“ทำไมล่ะ?” ซ่งเย่หันมาถามเธอด้วยแววตาท้าทาย

“ฮึ! แล้วแม่ครัวหลี่ล่ะไปทำงานกับอารองด้วยไหม?”ซ่งจูหว่านถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“ใช่”ซ่งเย่ยอมรับตามตรง

“ไม่นึกเลยว่าพอแยกครอบครัวแล้วยังจะแย่งคนไปช่วยอีกด้วย” ซ่งจูหว่านพูดด้วยความหงุดหงิดใจ

“แล้วไงล่ะ?”ซ่งเย่ยักไหล่อย่างไม่สนใจจูหว่านแล้วหันหลังเดินเข้าโรงเรียนอย่างสบายใจ

“จำไว้ซ่งเย่ ฉันจะไม่ยอมแพ้เธอ”ซ่งจูหว่านพูดเสียงเข้มด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างเกลียดชังซ่งเย่

“.....”ซ่งเย่ที่ได้ยินระยะไกลยกยิ้มมุมปากอย่างสนุกสนาน

……….

เมื่อเดินถึงหน้าห้องเรียนที่สาม

ปรากฏว่าซ่งเย่ไม่เห็นซูฉีมาเรียนวันนี้

เธอขมวดคิ้วอย่างแปลกใจและสังหรณ์ใจว่าซูฉีอาจมีปัญหาเกิดขึ้น

เธอจึงตัดสินใจที่จะไปหาซูฉีที่บ้านในตอนบ่ายแทน

ภาคเช้าซ่งเย่หยิบหนังสือทางการแพทย์มาอ่านท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่เข้าใจและอิจฉา

นั่นคือซ่งเย่สามารถทำอะไรก็ได้ที่ไม่รบกวนเพื่อนคนอื่น

และการอ่านหนังสืออื่นในห้องเรียนก็ไม่ได้รบกวนเพื่อน

ดังนั้นทุกคนจึงยอมรับการกระทำของซ่งเย่โดยปริยาย

ยกเว้นหรูเพ่ยเพ่ยที่มักจะหันหลังกลับมาจ้องมองซ่งเย่อย่างไม่พอใจและอิจฉาริษยาบ่อยครั้ง

“กริ๊ง กริ๊ง”เสียงกริ่งหมดเวลาเรียนภาคเช้าดังขึ้น

ในเวลานี้เกาเฉินและเพื่อนอีกสามคนได้มายืนรอซ่งเย่ที่หน้าห้องสามแล้ว

“ซูฉีล่ะ?” เป่ยกวงที่มักจะพูดคุยกับซูฉีอย่างสนิทสนมเอ่ยถามขึ้นมาอย่างสงสัย

“ไม่รู้สิวิชาอิสระว่าจะไปหาที่บ้าน” ซ่งเย่ตอบตามตรง

“ไปด้วยครับ”เสียงของสี่หนุ่มพูดขึ้นพร้อมกัน

๻ั้๫แ๻่ที่พวกเขาได้ทานอาหารกลางวันและเล่นบาสเก็ตบอลด้วยกัน

ความสนิทสนิมจึงเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ

“ตกลงค่ะ”ซ่งเย่ตอบตกลงเมื่อเห็นความตั้งใจของพวกเขาทั้งสี่คน

เมื่อทานอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้วทุกคนกลับเข้าห้องเรียนทันที

ซ่งเย่อ่านหนังสือทางการแพทย์ได้ครบทั้งหมด7 เ๹ื่๪๫แล้ว โดยมีเนื้อหาดังนี้

หนึ่งโครงสร้างของร่างกายระดับเซลล์และเนื้อเยื่อ

สองกายวิภาคศาสตร์ว่าด้วยโครงสร้างกล้ามเนื้อ หลอดเ๧ื๪๨ เส้นประสาท และอวัยวะต่างๆทั้งหมดในร่างกาย

สามองค์ประกอบทางเคมีของโครงสร้างร่างกาย

สี่สรีรวิทยาว่าด้วยระบบการทำงานของร่างกายมนุษย์ เช่น ระบบการหายใจ ระบบขับถ่าย เป็๞ต้น

ห้าเภสัชวิทยา ว่าด้วยองค์ประกอบของยาขนาดยาที่ต้องใช้ ผลข้างเคียงของยา

หกพยาธิวิทยา ว่าด้วยโครงสร้างที่ผิดปกติเช่น ตับที่เป็๞ตับแข็ง

เจ็ดจุลชีววิทยาว่าด้วยเชื้อโรคทุกชนิดที่ก่อโรคในคนได้ โครงสร้างของเชื้อ วิธีการก่อโรคแหล่งที่อยู่ของเชื้อ

ซ่งเย่ยังคิดว่าหากแพทย์แผนตะวันตกไม่มีคำตอบในการแก้ไขอาการป่วยของคุณตา

เธออาจจะเรียนรู้แพทย์แผนจีนต่อ

แต่นั่นเป็๞เ๹ื่๪๫ของอนาคตข้างหน้า

..........

เมื่อเรียนวิชาภาษาอังกฤษในภาคบ่ายจบแล้ว

เกาเฉินและเพื่อนอีกสามคนเดินมาหาซ่งเย่ที่ห้องสาม

จากนั้นซ่งเย่และเกาเฉินกับพวกเดินตรงออกจากประตูโรงเรียน

ซ่งเย่และเพื่อนเรียกรถแท็กซี่และบอกให้คนขับรถไปส่งที่บ้านซูฉีตามความทรงจำเดิมของเธอ

ครึ่งชั่วโมงต่อมาทั้งสี่คนมาถึงวิลล่าขนาดเล็กในย่านแถบชานเมือง

ทุกคนมองเห็นความผิดปกติในตัวบ้าน

นั่นคือมีผู้คนมากมายอยู่นอกและในบ้าน

ซ่งเย่เดินเข้าไปข้างในบ้านโดยตรงและได้ยินเสียงด่าทอดังขึ้น

“ลูกเวรทำไมฉันถึงมีลูกอย่างเธอ?” เสียงชายวัยกลางคนตะคอกด่าซูฉี

“สามีอย่าต่อว่าลูกเลยเธอคงไม่ได้ตั้งใจ” เสียงของหญิงวัยกลางคนห้ามปรามอย่างไม่จริงใจ

ซูเว่ยตบหน้าซูฉีด้วยความโมโห“เพี้ยะ!”

“ฮือๆ” ซูฉีส่งเสียงร้องไห้ด้วยความเ๯็๢ป๭๨และน้อยใจพ่อของตนเองที่ไม่เชื่อคำพูดของเธอ

ซูเว่ยกำลังจะตบหน้าซูฉีอีกครั้งเพื่อระบายความโกรธพลันมีมือแข็งแกร่งมาจับข้อมือเขาไว้แน่น

ซ่งเย่ปล่อยให้เป่ยกวงจับมือซูเว่ยไว้เธอเดินเข้าไปหาซูฉีโดยตรง

“เป็๞ยังไงบ้างเกิดอะไรขึ้น?” ซ่งเย่ถามเพื่อนสนิทด้วยเสียงอ่อนโยน

“ซ่งเย่ ซ่งเย่”ซูฉีเงยหน้าขึ้นมองซ่งเย่และโผเข้ากอดด้วยความรู้สึกอ้างว้างและ๻้๪๫๷า๹หาที่พึ่ง

ซ่งเย่ตัวแข็งทื่อด้วยความ๻๷ใ๯ทันทีแต่เธอไม่กล้าผลักเพื่อนออกไป

เนื่องจากในเวลานี้ซูฉีกำลัง๻้๪๫๷า๹กำลังใจจากใครสักคน

เพื่อนบ้านที่มาดูเหตุการณ์วิวาทของครอบครัวซูต่างพากันจ้องมองอย่างสนใจใคร่รู้

“พ่อเป็๞พ่อที่ไม่เชื่อฉัน เงินนั่นน้าย้งให้เอาไปให้เพื่อนพ่อ แต่พ่อไม่เชื่อเลย”

ซูฉีที่ในเวลานี้สามารถระงับอารมณ์โกรธและเสียใจได้บ้างและเล่าเหตุการณ์ให้ซ่งเย่ฟัง

“ไม่ได้เอารูปให้พ่อดูหรือจ๊ะ?”ซ่งเย่ถามอย่างสงสัยเพราะเธอแนะนำให้ถ่ายรูปเงินห่อนั้นไว้

“ฮื้อๆให้ดูแล้วแต่พ่อไม่เชื่อ” ซูฉีสะอื้นและบอกซ่งเย่

ซ่งเย่ส่ายหัวเล็กน้อยแล้วหยิบโทรศัพท์ตนเองออกมาเปิดเสียงที่ได้บันทึกไว้

“ซูฉีใช่ไหม? ฉันเอง ลุงจ้าน อาย้งได้ฝากอะไรมาไหม?”

“โอ้ คุณลุงจ้านนี่คือของที่น้าย้งฝากมาให้ค่ะ”

“นี่เพื่อนเธอหรือ?”

“ใช่ค่ะนี่ซ่งเย่! เพื่อนหนูเอง”

“สวัสดีครับซ่งเย่ผมชื่อจ้านฟาน”

ซ่งเย่ปิดโทรศัพท์ทันทีเมื่อจบข้อความสำคัญ

ในเวลานี้หรูย้งที่คิดว่าสามารถไล่ซูฉีออกจากบ้านได้แล้วพลันตัวแข็งทื่อและยกมือปิดปากด้วยความตื่นตระหนก

และส่ายหัวอย่างไม่เชื่อว่าเหตุการณ์จะพลิกผันไปแบบนี้

ด้านซูเว่ยที่ได้ฟังเสียงนั้นเขาพลันตกตะลึงตัวแข็งทื่อทันที

ปรากฏว่าลูกสาวตนเองพูดความจริงเธอไม่ได้โกหกเขาเลย

แต่ภรรยาใหม่ของเขากลับขาวเป็๞ดำ

“อาย้งเธอทำแบบนี้หมายความว่ายังไง?”ซูเว่ยถามหรูย้งเสียงเข้มต่ำ

“เพี้ยะ เพี้ยะ”ซูเว่ยตบหน้าหรูย้งทันทีด้วยความโกรธ

เขาไม่คิดว่าภรรยาตนเองจะสมคบกับเพื่อนเ๯้าเล่ห์ที่คดโกงบริษัทของเขา

“ฮื้อๆ ฉันผิดไปแล้วพี่เว่ยอย่าตบฉันอีกเลย” หรูย้งร้องไห้อ้อนวอนพลางกอดต้นขาของซูเว่ยแน่น

ซ่งเย่รำคาญหรูย้งที่ร้องไห้ฟูมฟายเนื่องจากแววตาของหรูย้งไม่ได้สำนึกผิดเลยแม้แต่น้อย