ผู้นำชายชุดดำอวัยวะภายในได้รับาเ็สาหัสอย่างแท้จริง หลังจากปลิวลงพื้นได้สักพัก เขาพยายามที่จะจ้องไปที่หยางฉี “จ-เ้า.. ผู้เช-..เชี่ยวชาญ อั่กก เด็กน้อย เ้าเป็ใคร ?”
ปังง!!!
หยางฉีตอบโดยการจบชีวิตเขาด้วยการโจมตีอีกครั้ง
“เป็ทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม คุณชาย” ผู้หญิงชุดขาวชมเชย “และทักษะลมปราณที่ยอดเยี่ยม การฝึกตนท่านอยู่ขั้นที่หก อย่างไรก็ตาม ท่าสามารถเอาชนะผู้เชี่ยวชาญในขั้นที่เจ็ด อัจฉริยะเช่นท่านนับว่ามีน้อยยิ่งกว่าน้อย ขอบพระคุณท่านเป็อย่างสูงสำหรับการช่วยเหลือข้า นายน้อย ข้าขอทราบ แซ่อันทรงเกรียติ และ ชื่อที่สูงส่งของท่านได้หรือไม่? ข้าคือบุตรีของจ้าวนครเยี่ยน เยี่ยนเฟยเสี่ย”
“ข้า หยางฉี”
การตอบสนองแรกของเขาสำหรับการบอกชื่อคือการจ้องไปที่หน้าเธอเพื่อหาอาการใหรืออะไรอื่นๆเมื่อทราบชื่อเขา อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เื่ของเขาโด่งดังอย่างมากในนครเยี่ยน และในอดีต เขายังดังในชื่อคุณชายเ้าสำราญอีกด้วย แต่ว่าเขาไม่เห็นนางออกอาการอะไรเลย
“อ๊ะ เป็นายน้อยของตระกูลหยางนี่เอง” เธอแสดงออกอย่างใจเย็น “โอ ข้าต้องขอบคุณท่านจริงๆสำหรับการช่วยเหลือในคืนนี้”
หลังจากดีขึ้นกับความใ เขาถาม “คุณหนูเยี่ยน ท่านพึ่งกลับมานครเยี่ยนใช่หรือไม่?”
“ใช่แล้ว ข้าออกไปหาประสบการณ์การฝึกตนภายนอกเป็เลาสิบปี นี่เป็ครั้งแรกที่ข้ากลับมา ข้าแทบไม่เชื่อเลยว่าตนจะตกเป็เป้าหมายของคฤหาสน์แสงแห่งเงา ตามจริงแล้วข้าต้องกลับไปรายงานเื่และขอคำอธิบายก่อน” เธอก้าวไปข้างหน้าและเริ่มตรวจสอบร่างของชายชุดดำ เมื่อเธอค้นร่างของผู้นำ มันเป็ความประหลาดใจของ หยางฉี ที่เธอเปิดเสื้อผ้าของเขาและดึงสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็ระฆังทองแดงเล็กๆ
มันถูกออกแบบมาอย่างซับซ้อนหากมองดูอย่างใกล้ชิดจะเห็นได้ชัดว่าถึงแม้จะดูเหมือนทองแดงแต่ทว่าทำมาจากโลหะชนิดอื่น
“ข้าสงสัยว่าทำไม ปราการระฆังทอง ของเขาถึงแข็งแกร่งมาก ปรากฎว่าเขามีสมบัติเล็กๆ น้อยๆนี้ ระฆังที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์จาก์เบื้องบน ซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยผู้เชี่ยวชาญลมปราณ สิ่งนี้จะช่วยเพิ่มความสำคัญให้กับทักษะลมปราณของเขาและเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับ ปราการระฆังทอง ของเขาเพิ่มหลายยเท่า”
เธอตรวจสอบระฆังอย่างใกล้ชิดสักครู่ราวกับจะส่องเก็บทุกแง่มุมลงความทรงจำแล้วก็โยนมันไปที่ หยางฉี
“ท่านจะมอบให้ข้ารึ” หยางฉีถามด้วยความประหลาดใจ เมื่อมองลงไปที่การออกแบบที่ซับซ้อนซึ่งปกคลุมพื้นผิวของมันเขาสังเกตเห็นว่ามีข้อความจำนวนน้อยมากที่เผยให้เห็นเทคนิคการเพาะปลูกของ ปราการระฆังทอง ด้วย
น่าประหลาดใจที่มันเป็ทักษะลมปราณชั้นหนึ่ง มันสามารถใช้ในการสร้างหลังคาป้องกันรูประฆังที่ทำจากแก่นแท้ลมปราณ ที่จะหันเหการโจมตีทุกประเภท แม้แต่พลังงานที่เป็พิษก็ไร้ประโยชน์
“ เอาเถอะ มันเป็รางวัลการต่อสู้ของท่าน” เยี่ยนเฟยเสี่ยพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ “ ท่านทำงานหนัก ดังนั้นมันไม่สมควรที่ของข้าที่จะรับของทั้งหมด นั่นเป็เทคนิคการเพาะปลูกชั้นหนึ่ง เช่นท่านรู้ดังนั้นถ้าเชี่ยวชาญมันจะทำให้ทักษะลมปราณของท่านก้าวหน้าขึ้นหนึ่งหรือสองขั้น ทักษะลมปราณชั้นหนึ่งไม่ใช่เื่ง่ายที่จะได้มา ถ้าท่านขายมันในการประมูลคุณอาจทำเม็ดยาปราณสองสามแสนเม็ด”
“ สองสามแสน…?” หยางฉีตอบ เขาเลียริมฝีปากของเขา “ นั่นคือโชคลาภ!”
"นั่นแหละ สิ่งต่างๆ เช่นนี้มีค่ามาก” ณ จุดนั้น เยี่ยนเฟยสี่ยมองลงไปที่ผู้นำและแทงเขาด้วยดาบของเธอ “ เขามีสมบัติอื่นๆ เช่นกัน มันจะเป็การสูญเสียครั้งใหญ่ที่จะไม่เก็บพวกมันไป”
“ร่างเขาเต็มไปด้วยพิษ” หยางฉีกล่าว“ และข้ายังไม่มีความสามารถในการใช้พลังจิตควบคุม คุณหนูเยี่ยน ทำไมท่านไม่ค้นเขาเพื่อหาสมบัติจากนั้นเราสามารถเเบ่งสิ่งที่เราค้นได้”
“นั่นใช้ได้” เธอตอบอย่างตรงไปตรงมา โบกมือของเธอ เธอแก่นแท้ลมปราณออกมาซึ่งเปลี่ยนเป็มือ เพื่อค้นศพอย่างรวดเร็ว กระบวนการนี้ใช้เวลาเพียงครู่เดียวและนำขวดยา กระดาษสองสามชิ้น และสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็หนังสือที่ทำจากหนัง
“ขวดยานี้มียาแก้พิษซึ่งกำจัดพิษส่วนใหญ่ที่ใช้โดย คฤหาสน์แสงแห่งเงา เอกสารเหล่านี้เป็ธนบัตรจากราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งสามารถแลกเปลี่ยนเป็เม็ดยาปราณและหนังสือเล่มนี้…ดี มันทำมาจากเนืุ้์ และมันมีศิลปะพิษที่ได้รับการฝึกฝนจาก คฤหาสน์แสงแห่งเงา”
เยี่ยนเฟยเสี่ยได้เห็นสิ่งต่างๆ ในชีวิตของเธอมามาก และเป็ความลับหลายๆเื่ ที่คนธรรมดาจะไม่รู้ หยางฉีไม่สามารถช่วยเธอได้ แต่ประหลาดใจในสิ่งที่ผู้คนจากตระกูลใหญ่และนิกายที่สำคัญมีความสามารถมาก
แม้ว่า หยางฉีเองก็ถือว่าเป็หนึ่งในชนชั้นสูงใน นครเยี่ยน แต่เขาก็ยังเป็เหมือนกบอยู่ในบ่อเมื่อเทียบกับคนแบบนี้
“ ยาแก้พิษ….” เขาพึมพำ ดวงตาส่องประกาย “ พี่ใหญ่ และ พี่รองของข้าถูกวางยาพิษด้วยแสงเงาดังนั้นยาแก้พิษจะมีประโยชน์มาก สำหรับธนบัตรทำไมเราไม่แบ่งมันให้เท่าๆกัน? แล้วคุณเก็บคู่มือพิษไว้ คุณว่าอย่างไรคุณหนูเยี่ยน?”
“ ตกลง” เธอตอบกลับโดยไม่มีพิธี เธอส่งธนบัตรครึ่งหนึ่งมาให้เขา เธอกล่าวว่า“ ข้าไม่้าคู่มือยาพิษเพื่อความซื่อสัตย์ แต่ข้าอาจมอบมันให้กับนิกายของข้าเพื่อแลกกับรางวัลบางอย่าง มันสายแล้วและข้าต้องกลับบ้าน แทนที่จะเชิญท่านมาเยี่ยม ข้าจะไปที่ตระกูลหยางในอีกสองสามวันเพื่อขอบคุณอย่างเหมาะสม "
“ท่านใจดีเกินไป” หยางฉีกล่าว “ อย่างไรก็ตามคุณหนูเยี่ยน ข้า้าให้ท่านไม่พูดถึงเหตุการณ์นี้กับทุกคน เพียงแค่บอกคนอื่นว่าคุณจัดการผู้ชายจาก คฤหาสน์แสงแห่งเงา”
“ โอ้ ข้าเข้าใจแล้ว” เธอตอบ “ หากเื่เกี่ยวกับสิ่งนี้ดังออกมามันอาจเป็ผลเสียต่อ ตระกูลหยาง” โบกมือเธอเธอส่งพลังงานออกมาซึ่งทำให้ศพของคนชุดดำ ภายในเวลาไม่นานพวกเขาก็ถูกเผาไหม้จนกลายเป็เถ้าถ่าน
“ ทักษะลมปราณเพลิง!” ดวงตาของหยางฉีเบิกกว้าง “ คุณหนูเยี่ยน ข้าจะไม่เคยเดาได้เลยว่าเมื่อพิจารณาจากท่านเคยใช้เทคนิคกระบี่ประเภทโลหะมาก่อนคุณจะเป็ผู้เชี่ยวชาญด้านทักษะลมปราณเพลิง ทักษะลมปราณทั้งสองประเภทนี้สามารถทำงานร่วมกันได้จริงๆรึ”
โดยปกติแล้วผู้คนจะฝึกฝนเทคนิคที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบเฉพาะอย่างเดียวเท่านั้น องค์ประกอบการผสมในการเพาะปลูกอาจเป็อันตรายมาก
เยี่ยนเฟยเสี่ย ยิ้มอย่างเ็า “มันเป็เทคนิคดั้งเดิมของนิกายข้า ที่อนุญาตให้ผู้คนฝึกฝนทักษะลมปราณสองประเภทพร้อมกัน” เธอดูเหมือนจะไม่เสนอคำอธิบายเพิ่มเติมใดๆ ซึ่งสมเหตุสมผลอย่างสิ้นเชิง สำนัก สถาบัน และองค์กรต่าง ๆ มักมีความลับที่ไม่ได้ตั้งใจจะเผยแพร่
แม้ว่าหยางฉีจะทำการฝึกฝนทักษะลมปราณของตระกูลหยางหลังจากที่พิการเขาก็เริ่มที่จะใช้พลังเ่าั้ด้วยพละกำลังแห่งเทพคชสารทลายนรกานต์
ทักษะใหม่นั้นลึกซึ้งพอๆ กับความลึกของนรกและมีความสามารถในการปกปิดตัวตนอย่างสมบูรณ์
ไม่ว่าในกรณีใด หยางฉีไม่ได้สนใจใน ปราการระฆังทอง เป็พิเศษ หลังจากทั้งหมดหากเขาสามารถไปถึงขั้นตอนที่เจ็ดระดับขั้นก่อรูปลมปราณแล้วพละกำลังแห่งเทพคชสารทลายนรกานต์ จะให้ทักษะการป้องกันพิเศษของตัวเองเทพนรกอุปถัมภ์ เมื่อรวมกับปีกอสูร จะให้ความสามารถในการป้องกันที่เหนือกว่า ปราการระฆังทอง
จากนั้นจะเห็นได้ว่าจุดแข็งของพละกำลังแห่งเทพคชสารทลายนรกานต์ เป็หนึ่งในทักษะในตำนานที่ไม่มีใครเทียบได้ในโลก
ในแง่ของการป้องกันอย่างสมบูรณ์ พลังของ โล่เทพนรกานต์ มันมีลักษณะเป็ทรงกลมสีดำของแก่นแท้ลมปราณ ในที่สุดในระดับขั้นปรมจารย์ลมปราณมันจะแข็งแกร่งมากจนสามารถให้การป้องกันแม้อยู่ในส่วนลึกของูเาไฟ
นั่นคือระดับการป้องกันที่เกือบจะเหนือกว่าสิ่งที่เรียกว่ามนุษย์
ในความเป็จริงแม้แต่จ้าวนครเยี่ยนซึ่งมีฐานการขั้นปรมจารย์ลมปราณรวมทั้งทักษะการป้องกันที่น่าทึ่งก็จะถูกเปลี่ยนเป็เถ้าถ้าเขาะโลงไปในูเาไฟ
'ดูเหมือนว่าทุกความก้าวหน้าของรากฐานการเพาะปลูกและทักษะลมปราณของข้าจะนำไปสู่การปรับปรุงความแข็งแกร่งเป็ร้อยเท่า' หยางฉีคิด หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความคาดหมาย 'ข้าจะเอาชนะพวกเขาทั้งหมดใน่ที่เจ็ดได้จริง ๆ หรือไม่?'
แม้จะเพิ่งก้าวเข้าสู่ระยะที่หก การต่อสู้ของเขากับผู้นำชุดดำทำให้อนุภาคที่สามในร่างกายเขาตื่นขึ้นมาซึ่งทำให้เขามีพลังของสามมหาคชสารโบราณ
“ ตอนนี้ข้าจะลาไปก่อนนายน้อยหยาง ในอีกไม่กี่วันข้าจะกลับมาเพื่อแสดงความขอบคุณอีกครั้ง” จากนั้น เยี่ยนเฟยเสี่ยเรียกใช้ทักษะลมปราณของเธอเรียก ปีกสีขาวคู่หนึ่งอีกครั้ง ะโขึ้นไปในอากาศเพียงไม่กี่เมตรเธอก็กระพือปีกและบินไปในแสงดาว มองเหมือนนกกระเรียนขาวที่งดงาม
หยางฉีตรวจดูธนบัตร หลังจากที่เช็คดูแล้วปรากฏว่ามีค่าเม็ดยาปราณมากกว่า แสนเม็ด เม็ดยาปราณหนึ่งแสน นั่นคือรายได้ประมาณสามเดือนของตระกูลหยาง
เมื่อพิจารณาว่าสายเืตระกูลหลักของเขาล้มละลายอย่างสิ้นเชิงแล้ว เม็ดยาพลังงานจำนวนมากจะมีประโยชน์อย่างยิ่ง
แล้วยังมีระฆังทองคำและทักษะที่เขียนบนมัน ซึ่งเป็สมบัติที่มีค่าอย่างยิ่ง นั่นก็มีมูลค่านับแสนเม็ดยาปราณ และแม้ว่ามันจะไม่สามารถบรรเทาวิกฤติ แต่อย่างน้อยก็จะช่วยเติมเต็มการสูญเสียตระกูลในระดับหนึ่ง
จากนั้นหยางฉีเร่งออกเดินทาง เมื่อเขาไปถึงกำแพงเมืองเขาปีนมันให้เบาเหมือนเสือดาว สิ่งเดียวที่เ้าหน้าที่เมืองตรวจพบคือสายลมเล็กน้อยที่เกิดจากการจากไปของเขา
เมื่อกลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลหยาง เขาพบทางของเขาไปที่ห้องลับจากนั้นก็เคาะประตู
อีกไม่นานก็ได้ยินเสียงดังก้องกังวานจากข้างใน “ เ้ากลับมาจากการฝึกฝนแล้วหรือ? เข้ามา"
จากนั้น ประตูสู่ห้องลับ ซึ่งมีความหนาประมาณหนึ่งในสามเมตรเปิดอย่างช้าๆ หยางฉีรีบเข้าไปข้างใน พบพ่อและพี่ชายสองคน ทุกคนนั่งไขว่ห้าง พ่อของเขายื่นมือสองข้างยื่นออกมาโดยมีฝ่ามือวางอยู่บนหลังของพี่น้องแต่ละคนขณะที่เขาพยายามเพื่อขับพิษออกจากพวกเขา
น่าเสียดายที่ผิวหน้าของพี่น้องเห็นได้ชัดว่าพลังงานพิษนั้นไม่ง่ายที่จะกำจัด
ทันทีที่ หยางซานเห็นหยางฉี เขาก็จ้องมองเขาเหมือนไฟที่ลุกโชน “ ฉีเอ๋อ รากฐานการเพาะปลูกของเ้าก้าวหน้าไปอีกแล้วใช่ไหม?”
“ใช่แล้วท่านพ่อ ในที่สุดข้าก็เจาะทะลุระดับขั้นอาวุธลมปราณ! เมื่อมาถึงจุดนี้ข้าควรจะสามารถเอาชนะหยางหงลี่ได้โดยไม่มีปัญหาใดๆ”
“อย่าอวดดี” พ่อตอบอย่างจริงจัง “ หยางหงลี่อยู่ใน่ที่เจ็ดและเ้าไม่สามารถประมาทเขาได้ โดยทั่วไปผู้ฝึกฝนทักษะลมปราณระยะที่หกนั้นไม่สามารถเอาชนะคนขั้นที่เจ็ดได้”
“ข้ารู้แล้วพ่อ” หยางฉีพูดพยักหน้า
“น้องสาม” พี่ชายคนโตของเขาพูดพร้อมกับยิ้มให้ใบหน้า“ เ้าออกมาจากหายนะจริงๆ! มันแย่มากที่ข้าพิการ พ่อเพียงแค่ไม่สามารถเอาพลังงานพิษที่ถูกสาปออกไปจากฉันได้”
“ไม่ต้องกังวล” หยางซานกล่าว “ สถานการณ์กรณีที่เลวร้ายที่สุดข้าจะขอให้หัวหน้าผู้าุโคนหนึ่งในระยะที่เก้าขอความช่วยเหลือ”
พี่ชายคนโตของหยางฉีส่ายหัว “ท่านพ่อ ผู้เฒ่าาุโอายุมากแล้วและต้องมุ่งเน้นความพยายามทั้งหมดของพวกเขาในการพยายาม่ชิงชีวิตจาก์ พวกเขาจะพยายามมุ่งเน้นไปที่เราได้อย่างไรเมื่อพวกเขากังวลเกี่ยวกับการพยายามยืดอายุขัยของพวกเขา?”
หัวหน้าผู้าุโได้มาถึงจุดที่หลีกเลี่ยงการต่อสู้ทั้งหมดเพื่อจุดประสงค์ในการอนุรักษ์แก่นแท้ลมปราณดังนั้นแน่นอนว่าพวกเขาจะไม่ยอมสูญเสียมันเว้นแต่จะจำเป็จริงๆ
“ ไม่จำเป็ต้องกังวลหรอก พี่ใหญ่” หยางฉีกล่าว เนื่องจากไม่มีความกังวลใจเพิ่มเติมเขาดึงยาออกจากเสื้อของเขา