เอาละ
“เปิดระบบ”
…
..
.
ติ้ง..
ภาพในมิติปรากฏภาพในบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งก็คือหลังที่จิงจิงเตรียมความพร้อมและของมาั้แ่แรกนี้เอง พอเห็นของที่เรียงรายกันอยู่เต็มบ้านก็พอจะยกยิ้มขึ้นมาได้บ้างแล้ว
“เฮ้อ ดีนะ ที่ฉันเตรียมความพร้อมไว้ก่อน ถือว่าเป็โชคของตัวเองแล้วกัน ที่ระบบให้เวลาเตรียมตัว ชีวิตต่อจากนี้ คงไม่แย่นักหรอกใช่ไหม?”
จิงจิงสำรวจของั้แ่ชั้น 1 และชั้น 2
แต่พอกวาดสายตาดูชั้นหนังสือที่ชั้น 1 ที่เธอจัดเรียงไว้หลังจากซื้อหนังสือเข้ามา หนังสืออย่างอื่นอยู่ครบ แต่หนังสือประวัติศาสตร์ 2-3 เล่ม ที่เธอหยิบมาตอนอยู่ร้านหนังสือ มันหายไปแล้ว!!
เธอโดนริบหนังสือประวัติศาสตร์งั้นเหรอ??
ติ้ง…
[สวัสดีค่ะโฮสต์ ระบบเปิดอย่างเป็ทางการ ระบบตัวนี้เป็ระบบที่ 3556 ทำขึ้นเพื่อให้โฮสต์ทำภารกิจให้เสร็จสิ้น]
จิงจิงในิดหน่อย ที่อยู่ ๆ ก็มีเสียงขึ้นมาในศีรษะ นี่ ระบบสินะ
“ภารกิจงั้นเหรอ เป็ภารกิจอะไร ฉันต้องทำอะไรบ้าง แล้วถ้าทำภารกิจสำเร็จหรือไม่สำเร็จ ฉันจะเป็ยังไงต่อไป” จิงจิงรีบถามออกไปทันที
[ภารกิจที่ว่า เรายังไม่สามารถบอกโฮสต์ได้ นอกจากโฮสต์จะมีความพร้อมค่ะ ภารกิจเป็ภารกิจแบบเดียวจบ หรือภารกิจแบบย่อย หากทางโฮสต์พร้อม ทางระบบจะเป็คนเลือกส่งภารกิจให้โฮสต์เองค่ะ ถ้าโฮสต์ทำสำเร็จจะมีรางวัลให้ โฮสต์เลือกได้ 2 อย่าง ส่วนถ้าทำไม่สำเร็จ หรือหลีกเลี่ยงการทำตามภารกิจ หรือหากมีเหตุให้โฮสต์ได้เสียชีวิตในมิตินี้ไปก่อนกำหนด ระบบจะปิดระบบอัตโนมัติ คือโฮสต์ได้รับภารกิจ แต่ทำไม่สำเร็จ ซึ่งก็คือโฮสต์จะหายจากโลกนี้ และโลกเดิมตลอดไปค่ะ]
เฮือก..หาย หาย..จากตลอดไปงั้นเหรอ ก็คือตายแล้วไม่ได้เกิดนะสิ
“ทำไมถึงบอกก่อนไม่ได้ล่ะว่าภารกิจคืออะไร ใบ้ให้หน่อยไม่ได้หรือไง”
[ไม่ได้ค่ะโฮสต์]
“แล้ว แล้วฉันต้องทำอะไรต่อจากนี้ล่ะ แล้วอีกอย่างคุณระบบ คุณจะริบหนังสือประวัติศาสตร์ฉันไปไม่ได้นะ!!”
[โฮสต์สามารถทำอะไรก็ได้ในโลกใบนี้ค่ะ ทำตามความ้าของโฮสต์ เพราะโฮสต์หลอมรวมเข้ากับเ้าของร่างเดิมอย่างสมบูรณ์แล้ว ปัจจุบัน อนาคตของโฮสต์ เป็ตัวโฮสต์ที่กำหนดด้วยตัวเองค่ะ หลังจากได้รับภารกิจ หากโฮสต์ทำสำเร็จ โฮสต์ก็สามารถใช้ชีวิตต่อไปตามความ้าของโฮสต์ อย่างที่กล่าวมา ประวัติศาสตร์เรียบเรียงและเขียนตามเื่ราวในยุคที่โฮสต์อยู่ ณ ตอนนี้ประวัติศาสตร์ข้างหน้าจะเป็แบบไหน มันอยู่ที่สถานการณ์ต่อจากนี้ต่างหากล่ะคะ ขอให้โฮสต์อย่าได้สับสนอีกต่อไปเลยค่ะ แล้วอีกอย่าง ระบบให้ความพร้อมคุณเป็อย่างมากสำหรับการเตรียมตัวในครั้งนี้แล้วนะคะ โฮสต์]
“อะ อะอื้มม” จิงจิง..
มันก็นะ เธอขนของมาซะขนาดนี้ จะเอาอะไรอีกล่ะ?
“แล้วฉันจะสามารถกลับไปที่โลกใบเดิมได้ไหมคะ แล้วคุณจะอยู่ช่วยฉันทำภารกิจใช่ไหม อยู่ในนี้ตลอดเลยหรือเปล่า”
[จะกลับไปที่โลกเดิมได้หรือไม่ อยู่ที่ตัวโฮสต์เองค่ะ ไม่ค่ะโฮสต์หลังจากอธิบายให้โฮสต์เข้าใจแล้ว ฉันจะไม่สามารถคุยกับโฮสต์ได้อีก เพราะมันสิ้นเปลืองพลังงานของระบบเป็อย่างมาก ฉันจะตื่นมาอีกครั้งหลังจากที่โฮสต์พร้อมทำภารกิจ และมอบหมายภารกิจให้โฮสต์ค่ะ ขอให้โฮสต์ใช้ชีวิตที่ในโลกนี้อย่างคุ้มค่า และเตรียมความพร้อมสำหรับภารกิจให้ดีนะคะ…]
ติ้ง..
ติ้ง…
“เฮ้ย เดี๋ยวก่อนสิ ฉันยังไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมเลยนะ เดี๋ยวก่อน นี่ๆๆๆ คุณยังอยู่ไหม คุณระบบ?”
[…]
“นี่ กลับมาก่อน ฉันต้องเตรียมความพร้อมอะไรบ้าง นี่ฉันอยู่ในนิยายใช่ไหม หรือโลกจริงๆ ฉันยังไม่รู้เื่อะไรเลยนะคะ?”
[…]
“ไปแล้วงั้นเหรอ บ้าที่สุด”
จิงจิงดึงภาพออกมาจากมิติกลับมา ภารกิจอะไรก็ไม่บอกก่อนสักอย่างงั้นเหรอ แล้วฉันจะรู้ไหมเนี่ย
ช่างเถอะ คติฉันก็คือ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แล้วจะคิดมากไปทำไมล่ะ ตอนนี้มาวางแผนชีวิตของตัวเองกันก่อนดีกว่า
1978 จีนประกาศนโยบายปฏิรูป-เปิดประเทศ เริ่มปฏิรูปเศรษฐกิจระบบตลาด เริ่มมีแผงลอยขายสินค้าอย่างเปิดเผย โดยการประกาศของรัฐที่เริ่มก่อตั้งตลาดขึ้นอย่างเสรีแล้ว
ที่จิงจิงอยู่ตอนนี้ เป็เหมือนประเทศจีนในยุคก่อน ตอนนี้อยู่ที่กลางปี 1978 ตอนนี้กฎระเบียบไม่ได้เคร่งครัดเหมือนที่ผ่านมา เพราะั้แ่ต้นปี ทางรัฐได้ประกาศนโยบายปฏิรูปเปิดประเทศ เริ่มปฏิรูปเศรษฐกิจระบบตลาด จัดตั้งตลาดค้าขายได้แล้วตามรัฐกำหนด และเริ่มมีแผงลอยขายสินค้าอย่างเปิดเผย เริ่มมีผู้คนเร่ขาย ตั้งร้าน ตั้งแผงลอย แลกเปลี่ยนสินค้าให้เห็นอยู่บ้างแล้ว แต่ก็ยังมีสินค้าบางชนิดที่ห้ามขายอยู่บ้าง จะเห็นได้เนืองๆ จากในตัวเมือง ตัวอำเภอ แต่ชนบทผู้คนก็ยังค่อนข้างกลัวการซื้อเปลี่ยน และ อดอยากบ้างบางครอบครัว
ยังคงใช้คูปองซื้ออาหาร และระบบแต้มค่าแรงอยู่ แต่มันจะเริ่มค่อยๆ หายไปในภายหลัง กลายเป็ระบบเสรีอย่างแน่นอน
ส่วนมหาวิทยาลัยในความทรงจำ มีประกาศฟื้นฟูมหาวิทยาลัยไปเมื่อต้นปีนี้แล้วเหมือนกัน ทำให้หลายๆ โรงเรียนมัธยมในจังหวัด และอำเภอ ที่เริ่มที่จะตื่นตัวและเคร่งครัดนักเรียนขึ้นมา นี่คือสิ่งที่ได้จากการเรียบเรียงความทรงจำของเ้าของร่างเดิม
“แล้วอนาคตล่ะ มีเหตุการณ์สำคัญอะไรอีกต่อไปจากนี้ไหมเนี่ย เฮ้อ ฉันอ่อนประวัติศาสตร์ แล้วยังโดนริบหนังสืออีก!! แต่จากความทรงจำเดิม ตอนนี้ก็ไม่ได้ลำบากถึงขั้นไม่มีกิน จริงๆแล้ว ถึงจะไม่ถึงขั้นกินอิ่มกันทุกครัวเรือนก็เถอะ การค้าขายก็มีหลายๆ ร้านที่เปิดกันเองแล้วด้วย ถึงจะยังไม่มากก็เถอะ
หากเรียกว่าเสรีจริงๆ คึกคักกว่านี้ อาจจะอีกปีหรือ 2 ปีข้างหน้านะ อาจจะเป็ปี 80 ไปหรือเปล่านะ นี่ฉันลืมเื่เหตุการณ์สำคัญๆ ไปก็เยอะ ถ้าย้อนเวลาไปได้ ฉันต้องนั่งอ่านมันก่อนหน้านี้อย่างแน่นอน
เอ๊ะ ย้อนเวลา….ไม่ๆๆ ฉันไม่อยากย้อนเวลา ทะลุมิติได้อะไรอีกแล้ว!!!!”
จิงจิงคิดและทบทวน จนเดินกลับมาที่ห้องเรียน ก็เห็นครูเดินออกมาจากห้องหลังสอนเสร็จพอดี
ครูฮุ่ยหลิน เหลือบมองจิงจิงแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก แล้วเดินจากไป ก็นะ นักเรียนที่ไม่สนใจจะเรียนเอง สั่งสอนไปจะได้อะไรขึ้นมา สู้เอาเวลาไปสนใจเด็กที่ตั้งใจเพื่อจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยจริงๆ เพื่อเป็หน้าเป็ตาให้โรงเรียนดีว่าไม่ดีหรือไง
จิงจิงถอนหายใจ แล้วเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะเรียนของตัวเอง
“จิงจิง เธอหายปวดหัวแล้วงั้นเหรอ” อี๋หย๋าถามอย่างเป็ห่วง
จะว่าไปหลิวอวี้จิงคนนี้ก็มีเพื่อนนักเรียนคนซื่อคนนี้คนเดียวที่เป็เพื่อนไปไหนมาไหนด้วย เนื่องจากอี๋หย๋าชอบคนหน้าตาสะสวย พอเห็นหลิวอวี้จิงที่ดูสวยขนาดนี้เลยเข้ามาคุยด้วย หลิวอวี้จิงคนนี้แต่แรกก็ค่อนข้างรังเกียจอี๋หย๋าอ้วนกลมคนนี้ แต่จะทำยังไงได้ล่ะ เพื่อนคนอื่นๆ ที่อยู่ในอำเภอ พอรู้ว่าหลิวอวี้จิงเป็แค่คนชนบทที่เข้ามาเรียนในอำเภอ ก็ไม่อยากพูดคุยด้วยทั้งนั้น หลิวอวี้จิงที่ทำตัวหยิ่งยโสอยู่แล้ว ก็ไม่เป็ฝ่ายไปขอร้องหรือคุยก่อนด้วย เรียนในตัวอำเภอมา 3 ปีแล้ว เ้าของร่างเดิมก็มีเพื่อนอยู่แค่คนเดียว
“ฉันไม่เป็อะไรแล้วล่ะ เตรียมตัวเรียนวิชาต่อไปเถอะ”
จิงจิงตอบ แล้วจัดหนังสืออุปกรณ์การเรียน เพื่อเตรียมพร้อมเรียนวิชาต่อไป
“อะ อ๋อ ดีแล้วล่ะ”
อี๋หย๋าใมากที่จิงจิงหันมาตอบเธออย่างสุภาพ ไม่ทำหน้าเบื่อหน่ายเธอเหมือนปกติ แล้วยังบอกให้เตรียมตัวเรียนวิชาต่อไปอีก ปกติจิงจิงี้เีมาก ไม่ก็งีบหลับ ไม่ก็โดดเรียน หรือไม่ก็ไม่สนใจที่อาจารย์สอนเลย
แต่ก็นะ อาจจะใกล้เรียนจบ ใกล้สอบแล้วก็ได้ จิงจิงจึงอยากตั้งใจเรียนขึ้นมาบ้าง
จิงจิงกำลังนั่งฟังครูที่สอนวิชาคณิตศาสตร์อย่างตั้งใจ แค่ฟังคร่าวๆจิงจิงก็รู้แล้วว่าต้องทำโจทย์ยังไง มันไม่ได้ยากเกินไปสำหรับจิงจิงที่จบมหาวิทยาลัยปักกิ่งมาแล้วหรอก
พอเรียนเสร็จ พรุ่งนี้เป็วันหยุดสุดสัปดาห์ เธอว่าจะต้องกลับหมู่บ้านชนบทไปดูสถานการณ์จริงสักหน่อยแล้ว!!
7K
![เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นผู้ดูแลฟาร์มผู้มั่งคั่งบ้างได้ไหมคะ？[แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289001_54748035.webp)
