่ยามเซิน (15.00 – 16.59 น.) ก่อนที่ครอบครัวไป๋จะได้ออกจากป่าในชั้นกลางอีกราวๆประมาณสองลี้ก็จะถึงป่าชั้นนอกแล้วพวกเขาก็ได้เจอกับหมูป่าตัวใหญ่ตัวหนึ่งเข้า ลักษณะพิเศษของหมูป่าตัวใหญ่ตัวนี้นั้นคือมีเขี้ยวทั้งสองข้างถ้าหากโดนเขี้ยวมันเข้าไปล่ะก็อาจจะได้กลับบ้านเก่าได้เลย เขามองดูแล้วคิดว่าหมูป่าตัวนี้น่าจะหนักราวๆสองร้อยห้าสิบถึงสามร้อยจินเห็นจะได้เพราะว่าตัวมันใหญ่มากสามารถให้คนขึ้นไปนั่งบนตัวของหมูป่าได้เลย ก่อนที่ซีฮ่าวจะให้บุตรสาวบุตรชายหยุดเดินทันทีเมื่อเจอหมูป่าอยู่ตรงหน้าที่กำลังหาอาหารกินอยู่ ถึงแม้ว่า่นี้จะเห็นสัตว์ป่าออกมาหาอาหารกินกันอยู่บ้างแล้วแต่เขาก็ไม่คิดว่าจะเจอหมูป่าที่นี้เพราะว่าบริเวณนี้ได้อยู่ใกล้ป่าชั้นนอกมากแล้วส่วนใหญ่พวกมันจะอยู่ในป่าชั้นกลางจนถึงป่าชั้นในของูเาหลังบ้าน พวกมันแทบจะไม่ออกมาข้างนอกเลยซึ่งเขาคาดว่าหมูป่าตัวใหญ่ตัวนี้นั้นน่าจะหลงฝูงแล้วออกมาหากินถึงบริเวณข้างนอกนี่
ซึ่งซีฮ่าวไม่รู้เลยว่าชาล็อตได้นำผลไม้เรียกหมูป่ามาวางไว้แถวๆกับดักชั้นนอกของป่าหลังที่เขาได้วางไว้ก่อนที่ชาล็อตจะได้วางผลไม้ลงไว้ใกล้ๆก่อนเข้าไปในป่าชั้นกลาง ซึ่งผลไม้เรียกหมูป่านั้นเธอได้นำออกมาจากระบบเพราะเธอ้าหมูป่ากลับบ้านไปด้วยในวันนี้เพราะไหนๆก็มากับท่านพ่อและพี่ใหญ่แล้วควรจะให้พวกเขาช่วยแบกหมูกลับบ้านไปถึงเธอจะนำหมูป่าใส่ระบบได้แต่ตอนกลับบ้านเธอจะนำมันออกมาไม่ได้หรืออาจหาข้ออ้างมาได้ไม่เพียงถ้าจะบอกว่าแบกมันกลับบ้านก็คงไม่มีใครจะเชื่อว่าเด็กสาวอายุ 13 ปี บอบบางเช่นนี้แบกหมูป่าตัวใหญ่ขนาดสองร้อยห้าสิบถึงสามร้อยจินได้ เธอจึงใช้ผลไม้เรียกหมูป่าวันนี้เสียเลยซึ่งคาดไม่ถึงจริงๆเลยว่าผลไม้เรียกหมูป่าที่เธอแลกกับระบบคู่หูมานั้นจะได้ผลจริงๆโดยเธอได้แลกแต้มเพียง 3000 แต้มเท่านั้นเองก็ได้เจอหมูป่าแล้วซึ่งเธอได้แลกมาเมื่อคืนนี้ก่อนจะเดินเข้าป่ามาแล้วล่ะนะซึ่งเธอได้เตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว
"ลูก ๆ หยุดเดินกันก่อน มีหมูป่าด้านหน้ามันน่าจะออกมาหาอาหารกินแต่ไม่รู้ทำไมมันมาถึงด้านนอกขนาดนี้ เราต้องเดินไปอีกเส้นทางแล้วล่ะหมูป่าตัวมันใหญ่เกินไปพ่อคิดว่าไม่สามารถจะล้มมันลงได้พวกเราไปอีกเส้นทางหนึ่งเถิดเพื่อความปลอดภัย"
"ท่านพ่อเ้าคะนั่นหมูป่าตัวใหญ่เลยนะเ้าคะถ้าเราพลาดหมูป่าตัวนี้ไปอาจจะไม่โชคดีเจอหมูป่าอีกเลยนะเ้าคะ พวกเราลองจับมันดูดีไหมเ้าคะท่านพ่อ"
เมื่อเธอเห็นว่าท่านพ่อจะหลีกไปใช้อีกเส้นทางหนึ่งก็รีบเอ่ยชวนให้ท่านพ่อจับหมูป่าทันทีใช่ว่าจะมีโอกาสนี้มาบ่อย ๆ ด้วยน่ะสิถ้าพลาดโอกาสนี้ไปล่ะก็เธอไม่รู้ว่าจะได้หมูป่าอีกหรือเปล่านอกจากนี้เธอก็จะไม่มีคนมาช่วยแบกหมูป่าอีกด้วยต้องรีบให้ท่านพ่อเห็นด้วยกันกับเธอแล้วแหละ ก่อนที่ชาล็อตจะพูดหว่านล้อมให้ท่านพ่อเห็นด้วยกันกับเธอก่อนนั้นก็ได้มีเสียงของลี่หยางเอ่ยขัดขึ้นมาก่อน
"ท่านพ่อขอรับ! เหมือนหมูป่าค่อยๆหันมาทางเราเลยนะขอรับ" ลี่หยางเอ่ยอย่างใเมื่อเขาเห็นว่าหมูป่าตัวใหญ่ตัวนี้มันหันมาทางพวกเขา เขาจึงได้เอ่ยบอกบิดาทันที
"แย่แล้ว! มันเห็นพวกเราแล้วล่ะ วิ่ง!!!!!!" ซีฮ่าวรีบบอกให้บุตรสาวบุตรชายวิ่งทันเมื่อเห็นว่าหมูป่าวิ่งมาทางพวกเขา
อู๊ดดดดด! อู๊ดๆ!!
เสียงหมูป่าตัวใหญ่ร้องขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นพวกซีฮ่าว มันจึงได้วิ่งไล่พวกเขาทันทีเมื่อเห็นซึ่งที่มันวิ่งไล่พวกซีฮ่าวนั้นมันคิดว่าพวกเขาจะมาแย่งผลไม้ที่มันกินอยู่ต่างคนต่างคนหนีส่วนหมูป่านั้นวิ่งไล่ เมื่อซีฮ่าวเห็นว่าหมูป่าตัวนี้วิ่งไล่เข้ามาใกล้แล้วเขาจะร้องบอกให้บุตรสาวบุตรชายขึ้นต้นไม้ใกล้ๆทันที
"เสี่ยวิ เสี่ยวหยาง เยว่เอ๋อร์ลูกรีบปีนขึ้นต้นไม้ใกล้ๆเร็วเข้า หมูป่าวิ่งเข้าใกล้พวกเราแล้วพวกลูกรีบปีนขึ้นต้นไม้กันก่อนเถิดอย่าให้มันได้เข้ามาใกล้พวกเราไม่งั้นจะโดนมันวิ่งเข้าใส่จนโดนเขี้ยวมันแทงได้ รีบๆปีนขึ้นต้นไม้กันได้แล้ว!!"
ยิ่งซีฮ่าวเห็นว่าหมูป่าวิ่งเข้ามาใกล้เท่าไหร่เขาก็ยิ่งกังวลใจมากยิ่งขึ้นจึงรีบบอกให้บุตรสาวบุตรชายรีบปีนขึ้นต้นไม้ทันที
ลี่ิรีบปีนขึ้นต้นไม้ใกล้ ๆ ด้านหน้าเขาทันที ส่วนลี่หยางนั้นก็รีบปีนขึ้นต้นไม้ต้นเดียวกับลี่ิไปทันที ส่วนทางด้านซีฮ่าวเองก็ได้ปีนขึ้นต้นไม้ใกล้ๆบุตรชายของเขา
"พี่ใหญ่รอข้าด้วย โอ๊ยๆข้าจะตกแล้วพี่ใหญ่"
"น้องเล็กเ้าค่อยๆปีนขึ้นมาอย่าเพิ่งรีบเดี๋ยวก็ได้ตกไปหรอก" ลี่ิรีบดึงมือน้องชายให้ขึ้นมาอยู่ด้วยกันก่อน
ทางด้านชาล็อตเมื่อเห็นว่าหมูป่าวิ่งมาทางพวกเธอ เธอก็ได้วิ่งล่อหมูออกไปอีกทางทันที เมื่อลี่หยางเห็นว่าพี่สาวตัวเองไม่ได้ปีนขึ้นต้นไม้มาด้วยแต่ได้วิ่งออกไปอีกทางที่พวกเขาอยู่จึงรีบร้องบอกบิดาทันที
"ท่านพ่อ!!!! พี่รองวิ่งล่อหมูป่าไปอีกทางแล้วขอรับ พวกเราจะทำอย่างไรกันดีถ้าพี่รองถูกหมูป่าไล่ขวิดฮื่อๆ" ลี่หยางพูดไปร้องไห้ฟูมฟายไปก่อนจะถูกลี่ิกอดปลอบ
"ห๊ะ! อะไรนะ" ซีฮ่าวอุทานอย่างใเมื่อได้ฟังบุตรชายคนเล็กบอกเมื่อเห็นว่าบุตรสาววิ่งล่อหมูป่าออกไปอีกทางจึงได้ะโตามหลังบุตรสาวไปแต่ทางด้านชาล็อตเองก็ได้วิ่งหนีหมูป่าจนไม่ได้ยินเสียงบิดา
"เยว่เอ๋อร์!!!! ลูกรีบปีนขึ้นต้นไม้เร็วเข้า!!!" ซีฮ่าวเมื่อเห็นว่าบุตรสาวไม่ได้ฟังเสียงตนเอง เขาจึงรีบลงจากต้นไม้แล้วรีบวิ่งตามทางที่บุตรสาวได้วิ่งหนีหมูป่าไปทันที เมื่อลี่ิและลี่หยางเห็นว่าบิดาวิ่งตามน้องสาวและพี่สาวตนเองไปพวกเขาจึงรีบลงจากต้นไม้แล้ววิ่งตามบิดาไปยังทางด้านของชาล็อตด้วยทันที
ส่วนทางด้านชาล็อตเองก็ได้หยอกล้อเ้าหมูป่าจนมันโกรธไล่วิ่งตามเธอ ถ้ามันวิ่งไล่ตามทันมันจะขวิดเด็กสาวตรงหน้าของมันทันที
"เฮ้!! เ้าหมูบ้าแน่จริงก็วิ่งไล่ตามฉันมาสิ แบร่!" เธอแลบลิ้นให้หมูป่าก่อนจะรีบวิ่งหนีมันทันที
"แฮ่กๆ....ฟูฟู่นายพอมีเครื่องมืออะไรที่จะใช้จัดการกับเ้าหมูป่าตัวนี้บ้างไหมดูท่าแล้วมันจะโกรธฉันมากเลยนะ ถ้าไม่มีฉันคงต้องโดนมันขวิดแน่ๆ แล้วตอนนี้ฉันวิ่งหนีมันเหนื่อยมากแล้วด้วยเฮ้!!ฉันล้อเล่นนายแค่นิดเดียวเองไม่เห็นจำเป็ต้องโกรธกันขนาดนี้ด้วยล่ะ" ชาล็อตขอความช่วยเหลือจากระบบคู่หูทันทีก่อนที่จะหันหลังไปพูดกับหมูป่าที่ด้านหลังซึ่งมันได้วิ่งตามหลังเธอมาติดๆด้วยท่าทางที่โกรธเธออย่างดุร้าย
อู๊ดๆ อู๊ดดดด! (อย่าให้ข้าได้วิ่งตามเ้าทันนะเ้าเด็กหน้าเหม็น!)
"ฟูฟู่ช่วยฉันด้วยยยย เ้าหมูป่ามันร้องขู่ฉันแล้ว!"
[งั้นต้องเอาเครื่องจับหมูไปแล้วล่ะแต่เครื่องนี้พิเศษหน่อยที่จะจัดการกับหมูป่าได้ไม่ว่าหมูป่าจะหนังเหนียวแค่ไหนเ้าเครื่องนี้ก็สามารถจัดการกับหมูป่าได้ ฉันขอนำเสนอเครื่องจับหมูรุ่น PP79 เพียง 30000 แต้มเท่านั้น]
"ฉันจะโดนหมูป่าขวิดอยู่แล้วนายยังจะมัวแต่ขายของให้ฉันอยู่นั่นแหละฟูฟู่!"
[เธอไม่เคยได้ยินเหรอชาล็อต พลิกวิกฤติให้เป็โอกาสน่ะ!]
"แต่ฉันโดนหมูป่าไล่ขวิดอยู่นะฟูฟู่!!"
[ตกลงเธอจะเอาหรือไม่เอา]
"เอา!! ฉันเอา นายก็รีบๆเอาออกมาได้แล้วสักที เดี๋ยวฉันก็ได้ตายจริงๆหรอก จะตายทั้งทีโดนหมูป่าไล่ขวิดฉันไม่อยากตายหรอกนะใครรู้เข้ามันน่าอายจะตายนะ!"
[อะๆเอาไปเลย ขอบคุณที่ใช้บริการฉันนะชาล็อต ฮิๆ] ระบบคู่หูรีบนำเครื่องจับหมูรุ่น PP79 ให้ชาล็อตทันทีเมื่อเห็นว่าเธอจะโกรธเขาแล้ว เขาก็แค่แหย่เล่นเธอนิดหน่อยเองเขาไม่ปล่อยให้เธอได้รับความอันตรายหรอกนะ
"นี่เ้าหมูป่าตอนนี้ฉันไม่กลัวหรอกนะ ฉันมีเครื่องมือจัดการนายแล้วหึๆ"
เธอรีบวิ่งะโขึ้นต้นไม้ข้างหนีทันทีดีนะที่สวมรองเท้าเหาะเหินอากาศมาไม่เสียแรงที่เสียแต้มมาตั้ง 80000 แต้ม แต่ก็ใช้ดีสมราคาแหละนะเพราะสามารถปรับเปลี่ยนรูปร่างหรืออายุการใช้งานให้ผู้อื่นได้เห็นด้วยแต่จริงๆแล้วยังอยู่ในสภาพใหม่อยู่เพียงแต่หลอกภายนอกเท่านั้นเอง ถ้าไม่เธอไม่ได้ปรับเปลี่ยนรองเท้าเหาะเหินไม่ได้นี่คงโดนครอบครัวไป๋ถามแน่ๆว่าเอาจากที่ไหน
เมื่อเธอได้ขึ้นมาบนต้นไม้แล้วเ้าหมูป่าตัวใหญ่ก็ได้หยุดวิ่งทันทีก่อนที่มันจะหยุดหาเธอ ซึ่งตอนนี้เป็เวลาดีที่ควรจะจัดการกับเ้าหมูป่าตัวนี้ได้แล้วสักทีทำเธอเหนื่อยแทบแย่ เฮ้อ! เธอรีบใช้เครื่องจับหมูทันทีก่อนจะเล็งไปทางยังหมูป่าที่อยู่ด้านล่างใกล้ต้นไม้ที่เธออยู่
ฟิ้ว!
เสียงของเครื่องจับหมูทำงานทันทีที่เธอกดใช้โดยได้มีตาข่ายขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่ไปยังทิศทางที่หมูป่าอยู่ทันที
'เอ๊ะ! ทำไมดูเหมือนตาข่ายธรรมดาเลยล่ะฟูฟู่นายหลอกขายของให้ฉันอีกแล้วหรือเปล่าเนี่ย' เธอคิดในใจเมื่อเห็นตาข่ายที่พุ่งออกไปทางหมูป่าที่อยู่ตรงหน้าทันที
เ้าหมูป่าเคราะห์ร้ายตัวนี้ไม่ได้รู้เลยว่าตัวมันกำลังตกอยู่ในอันตรายมันมัวแต่มองหาเด็กสาวที่หยอกล้อมันจนทำให้มันโกรธอยากจะขวิดเด็กสาวทันทีเมื่อมันเจอตัวเด็กสาว ก่อนที่มันจะได้ขวิดเด็กสาวมันก็โดนตาข่ายพุ่งเข้าใส่ตัวมันก่อนที่จะค่อยๆล้มลงสิ้นใจตายไปในทันที
เมื่อชาล็อตเห็นว่าหมูป่าล้มลงเธอจึงได้ลงจากต้นไม้มาดูหมูป่าทันทีว่ามันตายจริงๆแล้วหรือยัง
"นี่เ้าหมูป่าแกตายจริงๆแช้วใช่ไหม" เธอหากิ่งไม้ใกล้ๆแถวนั้นมาเขี่ยตัวหมูป่าเมื่อเห็นว่ามันไม่ขยับตัวก็เดินเข้ามาใกล้มากว่าเดิม
"ไม่หายใจแบบนี้ก็ตายแล้วน่ะสิ ขอโทษด้วยนะเ้าหมูป่าแต่ฉันขอเนื้อนายไปทำอาหารแล้วกันนะ!" ถึงเธอจะรู้สึกผิดนิดๆก็เถอะก่อนมันตายเธอได้หยอกล้อมันก่อนตายด้วยน่ะสิหวังว่าจะไม่เป็ิญญาหมูป่าดุร้ายมาหลอกหลอนเธอทีหลังหรอกนะ
ทางด้านซีฮ่าวเขาได้รีบวิ่งตามหลังบุตรมาทันทีแต่ก็วิ่งตามไม่ทันไม่รู้ว่าบุตรสาวทำไมถึงได้วิ่งเร็วขนาดนี้แต่เขาก็ภาวนาว่าให้บุตรสาวหนีหมูป่าตัวใหญ่ตัวนั้นทัน เมื่อวิ่งมาได้สักพักราวๆสองเค่อเขาก็ได้เห็นร่างของเด็กสาวที่ยืนเอากิ่งไม้เขี่ยหมูป่าอยู่โดยที่หมูป่าไม่นิ่งขยับ เมื่อซีฮ่าวเห็นว่านั่นคือบุตรสาวเขาก็รีบวิ่งไปกอดบุตรสาวให้ออกจากหมูป่าทันทีเขากลัวว่ามันจะยังไม่ตายแล้วจะลุกขึ้นมาขวิดบุตรสาวตน
"เยว่เอ๋อร์!!!!! เ้าเป็อย่างไรบ้างาเ็ตรงไหนหรือไม่ ออกห่างจากหมูป่าก่อนลูกเดี๋ยวเผื่อมันยังไม่ตาย" ซีฮ่าวกอดบุตรสาวแน่นเขากลัวว่านางจะเป็อะไรไป
"ท่านพ่อข้าไม่เป็อะไรเ้าค่ะ ท่านปล่อยข้าก่อนเถิดข้าหายใจไม่ออก ส่วนหมูป่านั้นท่านไม่ต้องกังวลว่ามันจะฟื้นขึ้นมาหมูป่าได้ตายสนิทแล้วเ้าค่ะ" ดีนะที่ระบบคู่หูเอ่ยเตือนว่าท่านวิ่งเข้ามาก่อนไม่งั้นความลับแตกแน่ๆถ้าเห็นเครื่องมือจับหมูดีนะที่เธอใส่ไว้ในระบบก่อนแล้วที่ท่านพ่อจะวิ่งเข้ามากอด
"หมูป่ามันตายแล้วแน่รึแล้วมันตายได้อย่างไร อย่าบอกนะว่าเ้าจัดการมันได้" ซีฮ่าวปล่อยตัวบุตรสาวก่อนแม้ถึงเขาจะฟังที่บุตรสาวเอ่ยแล้วแม้จะคลายความกังวลไปได้บ้างแต่เขาก็มองไปทางบุตรสาวอย่างสงสัยว่าทำไมหมูป่าตัวนี้ถึงได้ล้มลงตายแบบนี้
"เออ....คือว่ามีท่านผู้เฒ่าคนหนึ่งเ้าค่ะเขามาช่วยข้าไว้ข้าก็ไม่รู้เขาทำอย่างไรหมูป่าถึงได้ล้มตายแบบนี้ แถมเขายังมอบหมูป่าตัวนี้ให้ข้าก่อนจะจากไปด้วยเ้าค่ะ" เมื่อเธอเห็นว่าท่านพ่อสงสัยจึงรีบหาข้ออ้างออกมาทันที ขอโทษด้วยนะฟูฟู่ที่ใช้นายเป็ข้ออ้างว่าเป็ผู้เฒ่า ถ้าระบบคู่หูได้ยินสิ่งที่หญิงสาวคิดล่ะก็เขาก็คงได้อาละวาดหญิงสาวแน่ๆเพราะเขาเพิ่งห้าขวบของระบบเองนะ! แต่โชคดีไปที่เขาไม่ได้ยินสิ่งที่หญิงสาวคิด
"อย่างนั้นรึเยว่เอ๋อร์ ถ้าครั้งหน้าเจอท่านผู้เฒ่าอีกรีบบอกพ่อเลยนะพ่อจะไปคารวะท่านเองที่ช่วยชีวิตลูกเอาไว้"
"เ้าค่ะท่านพ่อถ้าลูกได้เจอท่านผู้เฒ่าอีกรอบข้าจะรีบบอกให้นะเ้าคะ" เธอจะเจอได้อย่างไรล่ะก็ไม่มีผู้เฒ่าั้แ่แรกแล้วน่ะสิ
"ท่านพ่อ!!พี่รอง!! พวกท่านปลอดภัยกันดีหรือไม่ขอรับ แฮ่กๆ" เสียงลี่หยางเอ่ยดังขึ้นมาทันทีเขารีบวิ่งเข้ามาหาบิดาและพี่สาวทันทีเมื่อเห็นทั้งสองคนเขาวิ่งมาอย่างเหนื่อยหอบก่อนจะเอ่ยอุทานออกอย่างใเมื่อเห็นหมูป่าตรงข้างหน้า
"หมูป่า!!! ท่านพ่อพี่รองท่านรีบออกห่างจากมันเร็วเข้า!"
"มันตายแล้วน้องเล็ก"
"มันตายแล้วจริงๆนะพี่รอง.....มันตายแล้วจริงด้วย! แบบนี้เราก็มีเนื้อหมูป่าให้กินแล้วน่ะสิข้าดีใจยิ่งนักฮ่าๆ" ลี่หยางมองหมูป่าอย่างกล้าๆกลัวๆก่อนจะเอามือแตะที่ตัวมันก่อนที่จะเห็นว่ามันตายจึงะโโลดเต้นด้วยความดีใจที่จะมีเนื้อหมูป่ากิน
"พวกท่านปลอดภัยก็ดีแล้ว ทีหลังน้องรองอย่าเสี่ยงอันตรายแบบนี้อีกเข้าใจรึไม่" ลี่ิที่เดินตามมาด้านหลังก็ได้เอ่ยออกมาเสียงเรียบๆแต่เมื่อมองขึ้นมาสบตาเขาแล้วก็จะเห็นแววตาของเขาที่มีแต่ความเป็ห่วงฉายชัดออกมาทันที
"แล้วเราจะนำหมูป่ากลับบ้านอย่างไรกันดีเ้าคะท่านพ่อ"
"เดี๋ยวพ่อกับพี่ใหญ่เ้าแบกไปเองแต่หมูป่าตัวนี้ตัวใหญ่มากเดี๋ยวพ่อทำคานแบกหมูป่าก่อนพวกเราจะได้รีบกลับบ้านกันเสียทีนี่ก็เริ่มเย็นมากแล้วด้วย"
ซีฮ่าวและลี่ิรีบทำคานแบกหมูทันทีโดยพวกเขาได้ตัดไม้ไผ่มาทำเป็คานก่อนแล้วจากนั้นก็นำเถาวัลย์มามัดเท้าหมูป่าให้ติดกับคานไม้ไผ่ทั้งสองด้านเมื่อมัดเท้าหมูป่าเสร็จแล้ว หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสี่ก็รีบเดินออกจากป่าทันทีก่อนที่ตะวันจะคล้อยดิน
เมื่อทั้งสี่คนเดินมาถึงบ้านก็ได้เห็นนางเจียงรออยู่ที่หน้าประตูบ้านแล้ว เมื่อนางเจียงเห็นพวกเขาแบกหมูป่ามาด้วยจึงอุทานอย่างใ
"ท่านพี่ท่านได้หมูป่ามาด้วยหรือเ้าคะ ตัวมันใหญ่กว่าทุกครั้งที่ท่านจับได้เสียอีก"
"เดี๋ยวคืนนี้พี่เล่าให้เ้าฟังเองนะน้องหญิง เดี๋ยวพี่ขอตัวไปแล่ชิ้นส่วนหมูป่ากับเ้าใหญ่ก่อน"
"เ้าค่ะท่านพี่"
ส่วนทางด้านชาล็อตเมื่อถึงบ้านเธอก็ได้รีบไปอาบน้ำที่ลำธารหลังบ้านทันทีถึงแม้ว่าน้ำในลำธารใน่หน้านี้จะเย็นอยู่บ้างก็ตามแต่เธอก็ต้องอาบเพราะเธอวิ่งคลุกฝุ่นตอนหนีหมูป่าขนาดนั้นถ้าไม่อาบคงจะเหนียวตัวไม่ไหว ก่อนจะสร้างบ้านคงต้องทำห้องอาบน้ำด้วยแล้วล่ะเธอไม่อยากอาบน้ำที่โล่งๆแบบนี้หรอกนะ หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จก็ถึงเวลากินข้าวเย็นพอดี ในค่ำคืนนี้ครอบครัวไป๋กินข้าวกันอย่างมีความสุขก่อนจะแยกย้ายกันเข้าไปนอน