ความเงียบเชียบภายในสุสานใต้ดินชั้นที่ 1 ถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นของอาเธลสตัน ร่างกายของ "ขุนนางหนู" เริ่มปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดีขึ้น ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวไปบนพื้นหินชื้นแฉะไม่ใช่เพียงการเดินสวนทางกับความตาย แต่มันคือการเดินมุ่งหน้าไปสู่การเป็ผู้ปกครองความตายนั้นเอง
ข้างกายของเขามี หนูรบกระดูก ข้ารับใช้ตนแรกที่วิ่งนำหน้าไปอย่างคล่องแคล่ว ไฟิญญาสีม่วงในเบ้าตาของมันช่วยนำทางในจุดที่แสงจากตะเกียงเวทมนตร์ส่องไปไม่ถึง อาเธลสตันมองดูแผ่นหลังกระดูกของข้ารับใช้ตนนี้ พลางคิดถึงกองทัพขุนนางที่เขาเคยนำทัพ... บัดนี้เขามีเพียงโครงกระดูกหนูตัวเดียว แต่มันกลับซื่อสัตย์กว่ามนุษย์ทุกคนที่เขาเคยรู้จัก
[ภารกิจย่อย: เส้นทางแห่งความแข็งแกร่ง]
เป้าหมาย: สะสมแต้มิญญาเพื่อเลื่อนระดับสู่ ขั้น 1-2
ความคืบหน้า: 1/100
รางวัล: ปลดล็อกร้านค้าิญญา (เบื้องต้น) และขยายโควตาหุ่นเชิด
"อีก 99 แต้ม... ไม่ยากเกินไปนักสำหรับสุสานที่มีซากศพทับถมกันมานานหลายร้อยปี" อาเธลสตันพึมพำ
สุสานวีรชนที่ถูกลืม
เขาเดินตามทางแยกแคบๆ จนมาถึงเขตที่บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลิ่นคาวเืของหนูสุสานถูกแทนที่ด้วยกลิ่นสนิมเหล็กและกลิ่นอายความตายที่เข้มข้นกว่าเดิม ที่นี่คือ "สุสานนักรบไร้นาม" พื้นที่ส่วนท้ายของชั้นที่ 1 ที่ใช้สำหรับฝังเหล่าทหารเลวและอัศวินตกยากที่เสียชีวิตในา หรือถูกตัดสินปะาชีวิต
หลุมศพที่นี่ไม่ได้อยู่ในโลงไม้ แต่เป็หลุมหินที่ขุดเจาะเข้าไปในผนัง มีชุดเกราะเก่าๆ ที่ขึ้นสนิมและดาบผุพังปักอยู่ประปราย
"จี๊ด!"
หนูรบกระดูกส่งสัญญาณเตือน มันหมอบตัวลงต่ำ ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็ค่อยๆ ลุกขึ้นจากกองเศษเหล็ก มันคือโครงกระดูกของมนุษย์ที่สวมผ้าขี้ริ้วขาดวิน มีเศษโซ่ตรวนติดอยู่ที่ข้อมือ ในมือถือด้ามหอกที่หักจนเหลือเพียงท่อนไม้แหลม
[วิเคราะห์เป้าหมาย]
ชื่อ: ิญญาพยาบาทในร่างกระดูก (Skeleton Thrall)
ระดับพลัง: ขั้น 1-2
ความเสี่ยง: ปานกลาง
"ขั้น 1-2 งั้นหรือ? สูงกว่าข้าเล็กน้อย" อาเธลสตันกระชับดาบหักในมือ "แต่ระดับลำดับย่อยเพียงระดับเดียว ไม่สามารถชดเชยทักษะการต่อสู้ที่ข้าสั่งสมมาทั้งชีวิตได้หรอก"
เ้าโครงกระดูกนักรบพุ่งเข้าใส่ด้วยท่าทางงุ่มง่าม มันแทงหอกแหลมตรงมาที่หัวใจของอาเธลสตัน อดีตดยุกหนุ่มเบี่ยงตัวหลบเพียงเล็กน้อย ท่วงท่าของเขาลื่นไหลราวกับสายน้ำ แม้ร่างกายนี้จะผอมแห้งแต่กลับมีความยืดหยุ่นที่น่าทึ่ง
เคร้ง!
อาเธลสตันใช้ดาบหักปัดป้องหอกนั้นออกไป แล้วสวนกลับด้วยการสะบัดกรงเล็บมือซ้ายที่มีพลัง [กรงเล็บกัดเซาะ] เข้าที่คอของมัน พลังธาตุมืดสีดำสนิทไหลซึมเข้าไปในรอยต่อของกระดูกทันที
อ๊ากกกก! เสียงโหยหวนของิญญาดังขึ้นในระดับความถี่ที่หูมนุษย์ไม่ได้ยิน แตอาเธลสตันได้ยินมันชัดเจน โครงกระดูกตัวนั้นทรุดลง พลังงานความมืดกัดกินโครงสร้างของมันจนกร่อน
"จบกันที"
ฉัวะ! ดาบหักของอาเธลสตันบั่นศีรษะของมันจนหลุดออกจากบ่า ไฟิญญาสีขาวในดวงตาของมันดับวูบลง ก่อนจะพุ่งเข้าสู่ร่างของเขา
[สังหาริญญาพยาบาท (ขั้น 1-2): ได้รับแต้มิญญา +15]
[แต้มิญญาสะสม: 16/100]
"ให้แต้มเยอะกว่าหนูหลายเท่า" อาเธลสตันยิ้มที่มุมปาก ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงแรงสั่นะเื โครงกระดูกอีก 3-4 ตนในบริเวณนั้นเริ่มขยับตัวเพราะััได้ถึงพลังงานของเขา
"หุ่นเชิดของข้า! ทำลายพวกมัน!"
หนูรบกระดูกกระโจนออกไปทันที มันว่องไวกว่าพวกโครงกระดูกนักรบมาก มันใช้ฟันแหลมคมแทะที่ข้อต่อหัวเข่าของศัตรู ทำให้พวกมันล้มลงก่อนที่อาเธลสตันจะเข้าไปเผด็จศึกอย่างง่ายดาย
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องเป็เวลาหลายชั่วโมง ภายในสุสานนักรบไร้นามกลายเป็ลานสังหารของขุนนางหนู อาเธลสตันไม่เพียงแต่สู้ด้วยกำลัง แต่เขาสู้ด้วยสมอง เขาใช้สภาพแวดล้อมที่เป็ทางแคบ ลวงให้ศัตรูเข้ามาทีละตัวเพื่อไม่ให้โดนรุม
การวิวัฒนาการครั้งแรก
หลังจากสังหารโครงกระดูกไปนับสิบตัว แสงสีม่วงก็ะเิออกมาจากร่างของอาเธลสตัน กระดูกที่ผอมแห้งของเขาเริ่มมีมวลหนาขึ้น ผิวสีเทาดูแข็งแกร่งราวกับหนังหุ้มเหล็ก พลังงานมืดในร่างไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง
[ยินดีด้วย! ท่านเลื่อนระดับสู่: ขั้น 1-2 (ิญญาพยาบาทชั้นสูง)]
[ปลดล็อก: ร้านค้าิญญา (ระดับต่ำ)]
[โควตาหุ่นเชิดเพิ่มขึ้น: 1/3]
"ในที่สุด!" อาเธลสตันรีบเปิดหน้าต่างร้านค้าทันที เขาต้องรีบเพิ่มความสามารถก่อนจะเดินลึกเข้าไปในสุสานชั้นที่ 1 ที่เริ่มมีกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่านี้
[รายการร้านค้าิญญา]
ทักษะ: สื่อสาริญญา (10 แต้ม) - พูดคุยกับิญญาที่เหลืออยู่
อาวุธ: ดาบสั้นสนิมโลกันตร์ (30 แต้ม) - ดาบที่เพิ่มพลังโจมตีธาตุมืด
ไอเทม: ยาสมานกระดูก (5 แต้ม) - รักษาอาการาเ็ของหุ่นเชิด
ทักษะ: ะเิศพ (50 แต้ม) - ทำลายซากศพเพื่อสร้างความเสียหายเป็วงกว้าง
เขามีแต้มเหลือสะสมอยู่ 65 แต้ม หลังจากเลื่อนระดับและหักลบจากการซื้อก่อนหน้า
"ข้าต้องสร้างกองทัพ" อาเธลสตันตัดสินใจ "ซื้อดาบสั้นสนิมโลกันตร์ และทักษะะเิศพ!"
แสงสีดำก่อตัวขึ้นในมือของเขา กลายเป็ดาบสั้นที่ดูเก่าและเขรอะไปด้วยคราบสีแดงเข้ม แต่มันแผ่ไอสังหารออกมาอย่างรุนแรง เขาปักดาบหักเล่มเก่าไว้ที่หลัง และกุมดาบเล่มใหม่ไว้ในมือ ความรู้สึกทรงพลังพุ่งพล่านขึ้นมาทันที
เสียงเพรียกจากส่วนลึก
ในขณะที่อาเธลสตันกำลังจะออกสำรวจต่อ ทักษะ [เนตรกลืนิญญา] ของเขาก็พบกับบางอย่างที่ผิดปกติ ที่สุดทางของสุสานนักรบ มีแสงสีทองจางๆ ลอดออกมาจากหลังบานประตูหินที่สลักลวดลายกุหลาบและดาบ...
"นั่นมัน... สัญลักษณ์ของตระกูลข้า?"
เขาใจสั่นสะท้าน ตระกูลเรเวนวูดไม่ได้เพิ่งจะก่อตั้ง แต่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับพันปี หรือว่าที่สุสานชั้นที่ 1 แห่งนี้จะมีบรรพบุรุษของเขาถูกฝังอยู่?
แต่ทางสะดวกนั้นไม่มีจริง กลิ่นอายความตายที่รุนแรงระดับ ขั้น 2-1 (ิญญาขุนพล) แผ่ออกมาจากหน้าประตูหินนั้น เงาร่างขนาดใหญ่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืด มันคืออัศวินในชุดเกราะหนักที่บุบสลาย ไม่มีหัว แต่ในมือถือขวานั์ที่มีิญญาคร่ำครวญวนเวียนอยู่รอบๆ
[บอสประจำเขต: อัศวินไร้เศียรผู้พิทักษ์ตรา (The Headless Guardian)]
ระดับพลัง: ขั้น 2-1
สถานะ: คุ้มคลั่ง
"ข้าเพิ่งจะถึงขั้น 1-2 แต่ต้องสู้กับขั้น 2-1 งั้นหรือ?" อาเธลสตันกระชับดาบสนิมโลกันตร์แน่น ดวงตาสีแดงวาวโรจน์ "ระบบ... เตรียมตัวหักแต้มิญญาไว้ได้เลย เพราะข้าจะใช้ศพพวกนั้นที่ข้าฆ่าทิ้งไว้... เป็ะเิ!"
อาเธลสตันสั่งให้หนูรบกระดูกและหุ่นเชิดตัวใหม่ที่เขาเพิ่งสร้างขึ้นจากศพทหาร (นักรบโครงกระดูก) พุ่งเข้าใส่เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ การต่อสู้ที่จะตัดสินว่าเขาจะสามารถครองสุสานชั้นที่ 1 ได้หรือไม่... กำลังจะเริ่มขึ้น!