เจนเนตรชำเลืองมองคนหลงตัวเองอย่างนึกหมั่นไส้ใครจะเป็เนื้อคู่ของเขากัน ฝันไปเถอะ ต่อให้เป็อย่างนั้นจริงเธอก็จะหนีเขาไปสุดหล้าฟ้าเขียวเลยคอยดูก็แล้วกัน
“ฉันว่าเราไม่เหมาะกันหรอกค่ะ”
“หืม…แต่ผมว่าเราเหมาะสมกันมากเลยนะ มองมุมไหนคุณก็ใช่เนื้อคู่ของผม จริงไหม”
เจนเนตรรู้สึกเลี่ยนกับคำหวานที่ปกป้องกำลังพรรณนาอยู่ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะน้ำเน่าได้มากขนาดนี้ คนที่ชื่นชอบเขาได้ยินอาจหลอมละลายซึ่งไม่ใช่เจนเนตรอย่างแน่นอน
เพราะเธอไม่ได้พิศวาสเขาแม้แต่น้อย
“ถ้าคุณคิดอย่างงั้นแล้วมีความสุขก็เชิญคิดไปคนเดียวเถอะ”
“ได้ไงล่ะก่อนหน้านี้เราจูบกับแบบถึงพริกถึงขิงกันมาแล้วนะ ตอนนี้คุณเป็ของผมแล้วรู้ไหม”
เหอะ…เพ้อเจ้อสิ้นดี!
ใครอยากเป็ของปกป้องก็เป็ไปแต่เจนเนตรไม่ยอมเป็ของเขาเพียงเพราะจูบเดียวหรอก ให้ตายสิ
“ว้า…แย่จัง เผอิญว่าฉันไม่นิยมผูกมัดใครเพียงแค่จูบซะด้วยสิ”
ยืนกอดอกมองเขาด้วยรอยยิ้มร้ายหรือว่าจูบครั้งนั้นทำให้ปกป้องรู้สึกฟินถึงขั้นลืมไม่ลง ถ้าเป็อย่างนั้นเสือตรงหน้าของเจนเนตรก็เป็เสือตัวปลอมเสียแล้ว
“ถ้างั้นคงต้องผูกมัดด้วยร่างกายของเราสองคนซะแล้ว ผมพร้อมเสมอ คุณล่ะว่าไงครับ”
ไม่พูดเปล่าแขนแข็งแรงดึงร่างเล็กเข้าไปปะทะกับแผงอกหนาแกร่งทันที เจนเนตรใที่จู่ๆ ก็โดนปกป้องรวบตัวไปกอดหน้าตาเฉยเขาไม่อายคนแถวนี้เลยเหรอ ถึงแม้ว่าผู้คนจะกำลังเดินดูสินค้าโอท็อปอยู่ด้านในของตึกทำให้ไม่มีคนอยู่ที่ลานจอดรถเลยก็เถอะ
แต่ปกป้องควรหวั่นเกรงต่อสายตาของคนอื่นเสียบ้างที่นี่ไม่ใช่ถิ่นของเขาเสียหน่อยที่จะทำอะไรตามใจตัวเองได้อย่างนี้
“ปล่อยค่ะคุณ”
“อย่าหวงตัวไปหน่อยเลยอีกเดี๋ยวเราก็คบกันแล้วนะ”
“ฉันบอกเมื่อไรว่าจะคบกับคุณ”
“เอ้าแสดงว่าที่คุณบล็อกผมคือไม่อยากคบผมงั้นเหรอ”
ปกป้องจดจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของอีกฝ่ายเจนเนตรคิดมาหลอกเขาเล่นอย่างนี้มันน่าเจ็บใจชะมัดเขาอุตส่าห์คาดหวังว่าจะได้คบกับเธอในไม่ช้าแท้ๆ เชียว
จู่ๆเธอก็ดับความหวังของเขาทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ใจร้ายเสียจริงเขายังไม่ทันเริ่มต้นความสัมพันธ์กับเธอ อย่างนี้จะให้ยอมได้อย่างไร
เขาไม่ยอมหรอก
“ใช่ค่ะฉันมาคิดๆ ดูแล้ว คุณไม่ใช่สเปค”
โหดร้ายที่สุด! ปกป้องหล่อสมบูรณ์แบบขนาดนี้ยังไม่เข้าตาเจนเนตรอีกเหรอต้องให้เขากลายร่างให้หล่อเทียบเท่าเทพบุตรเทวดาก่อนหรืออย่างไรเธอถึงจะชายตามองเขา
“คุณใจร้ายนะได้ผมแล้วชิ่งงั้นเหรอ”
“ฉันได้กับคุณตอนไหน”
เจนเนตรกะพริบตาปริบๆมองคนตัวสูง ปกป้องเป็พวกชอบมโนคิดไปเองเหรอเนี่ย เขาอาการหนักไปไหม
“ในห้องน้ำไงครับหรือคุณลืมแล้ว”
“นั่นมันแค่จูบ”
“ผมนับหมด”
ร้ายกาจ! คิดจะเอาจูบเดียวมาเป็ข้ออ้างให้เจนเนตรรับผิดชอบในตัวปกป้องเช่นนั้นเหรอฝันไปเถอะ ผู้ชายที่ถูกเธอกระทำมากกว่านี้ยังไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรเลยเขาอย่าได้หวังว่าเธอจะรับผิดชอบเพียงเพราะเื่แค่นี้
“คุณบ้าเหรอ”
“ก็คุณเล่นจูบจนผมเข่าทรุดเลยนี่นาจะให้ผมทำยังไง ผมคิดว่าคุณต้องรับชอบในสิ่งที่ตัวเองทำนะ”
รับผิดชอบอะไรกันเสือร้ายอย่างเขามีแต่ได้เปรียบทั้งนั้นเจนเนตรมองไม่เห็นเลยว่าปกป้องเสียเปรียบตรงไหนบ้าง
บ้าบอที่สุด!
“ถ้างั้นปล่อยฉันก่อน ฉันจะลองเอากลับไปคิดดู”
เจนเนตรพยายามหลอกล่อเพื่อให้ได้เป็อิสระจากอ้อมกอดแกร่งแต่ดูเหมือนไม่ได้ผล อีกฝ่ายยังคงกระชับอ้อมกอดแแ่ไม่ยอมปล่อย
“ยัยเจน”
เสียงเรียกของใครคนหนึ่งดังขึ้นทำให้เจนเนตรต้องหันไปมองว่าเป็ใครพบว่าคนเรียกคือเพื่อนสนิทสมัยเรียนนั่นเอง เธอคลี่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจก่อนจะเอ่ยทักทายเพื่อนสาว
“ยัยดาคิดถึงจัง”
“ฉันก็คิดถึงแกว่าแต่แกจะกอดกับแฟนไปถึงเมื่อไรอ่ะ”
ดารินรู้สึกเขินแทนเพื่อนสาวหากไม่ใช่เพราะรีบมาตามหาเจนเนตรเนื่องจากได้ยินแม่เล่าให้ฟังว่าเพื่อนมาขอนแก่นเธอก็คงไม่กล้าเข้ามาขัดจังหวะคนทั้งสองอย่างนี้หรอก
ด้วยความคิดถึงเกินเหตุจึงเอ่ยทักทายโดยไม่ทันได้ตระหนักให้ดีเสียก่อนทางที่ดีควรให้ทั้งสองกอดกันกลมจนกระทั่งผละออกจากกันค่อยเข้ามาทักทายก็ยังไม่สาย
“ไม่เป็ไรหรอกครับผมไม่ถือ”
“อะ…เอ่อ สวัสดีค่ะ ฉันดาริน เพื่อนยัยเจน”
“ผมปกป้องแฟนของเจน ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
เมื่อสบโอกาสปกป้องรีบชิงแนะนำตัวเองอีกทั้งยัดเหยียดสถานะคนรักให้เจนเนตรอย่างหน้าตาเฉยเขาอยากเป็แฟนของเธอจนตัวสั่นแล้ว ไม่ต้องรอให้เธออนุญาตหรอก
แต่งตั้งตำแหน่งให้ตัวเองเสียเลยเป็อย่างไรหึๆ
“อ้อค่ะ ถ้างั้นเราไปหาร้านอาหารนั่งคุยกันดีกว่าไหม ยัยเจน”
“หะหา”
เจนเนตรนิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูกอยากปฏิเสธว่าปกป้องไม่ใช่ ‘แฟน’ ของตัวเองเหลือเกิน แต่มันติดที่แขนของอีกฝ่ายยังคงเกาะเอวบางไม่ยอมปล่อยอีกทั้งยังชิงบอกไปก่อนว่าเขาเป็คนรักของเธออีกด้วย
นี่มันสถานการณ์บังคับชัดๆ!
“ฉันจะติดรถแกไปนะเดี๋ยวจะไลน์หาให้สามีตามหลังมาอีกที เพราะเขาต้องไปส่งแม่ที่บ้านก่อน”
“กะก็ได้”
ฝากไว้ก่อนเถอะเอาไว้หลังจากวันนี้ถ้าดารินถามหาปกป้องอีกค่อยบอกว่าเลิกไปแล้ววันนี้เจนเนตรจะยอมตามน้ำไปก่อน เพื่อเห็นแก่ที่ได้พบกับเพื่อนสนิทในรอบสิบปีไม่อยากให้เพื่อนต้องกังวลเื่ของเธอมากนัก
3K
