ตอนที่สิบหก ใช้เส้นสาย
แม้จะบอกว่าผม”ยก”พ่อของผมด้วยมือข้างเดียวแต่ความจริงแล้วแบบเดียวกับกรณีที่อธิบายว่าซูเปอร์แมนยกเครื่องบินได้โดยเครื่องบินไม่พังเพราะรับน้ำหนักมากไปในจุดใดจุดหนึ่งไปก่อนเพราะว่าแท้ที่จริงแล้วซูเปอร์แมนมีพลังเทเลคิเนซิสหรือออร่าห่อหุ้มทั้งเครื่องบินไว้ไม่ให้เครื่องบินพังไปก่อน
ว่าพลังหลายๆอย่างไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำว่า”ทรงพลังมหาศาล”แต่เพียงอย่างเดียว
ในการไม่ทำให้ร่างกายของพ่อของผมไม่ติดพื้นหากผมยกพ่อของผมแบบปรกติธรรมดานั่นเอง
แม้จะเป็ผมก็ไม่ใช่คนที่ไร้สามัญสำนึกขนาดนั้น
พ่อของผมเงียบผิดปรกติอาจจะเพราะคิดอะไรอยู่หรืออาจจะเพราะพลังมานาของผมที่ล็อคร่างกายของพ่อผมไว้ไม่ให้แขนขาเกะกะระพื้นอย่างใดอย่างหนึ่ง
...
Purify ชำระล้าง
คาถาไร้ประโยชน์ตอนที่เล่นเกมส์เพราะว่าเรามีพวกน้ำยาอะไรต่างๆอยู่แล้ว
แต่เมื่อมาอยู่ในชีวิตประจำวันที่การทำความสะอาดต่างๆมีความเป็ไปได้ที่จะเกิดขึ้นมากกว่าการปราบมอนสเตอร์ความมีประโยชน์ของคาถาเล็กน้อยก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
มารดาของผมและบิดาของผมก็สะอาดสะอ้านอีกครั้งแม้เธอพยายามจะร้องไห้ก็ตาม ผต่ผมไม่ให้โอกาสเธอปล่อยน้ำตาออกมาได้
เมื่อร้องหนึ่งครั้งผมก็ ทำความสะอาด Purify หนึ่งครั้ง
ทั้งบิดามารดาของผมทำหน้าเหมือนหมดอาลัยตายอยาก
ผมก็พอเข้าใจ การมีอยู่ของเวทย์ทำความสะอาดและเวทย์คืนสภาพสิ่งของMake whole นั้นน่าจะเป็สิ่งที่ทำให้แม่บ้านและแรงงานซ่อมแซมสิ่งของต่างๆหมดความหมายไปหรืออย่างน้อยค่าแรงก็ตกลงไป
เรากลัวความรู้สึกไร้ค่าของตัวเราเองมากกว่ากลัวอื่นๆ
ไม่ใช่เื่แปลกที่คนเราจะกลัวในสิ่งที่ตนเองไม่มี
แน่นอน ผมไม่้าเป็ผู้กล้าที่
”โดนหักหลังโดยคนที่ตนเองปกป้องมาตลอด”
อย่างที่ชอบใช้กันอยู่บ่อยๆตามแนวอิเซไค
ว่าด้วยเหตุผลบางประการ
หัวหน้ามหาโจร ดยุกหมูอ้วน ขุนนางนิสัยชั่วร้ายต่างๆมีลูกน้องที่คอยสละชีวิตแบบถึงไหนถึงกัน แต่ผู้กล้าดันถูกทำร้ายตายไปแบบไม่มีคนปกป้องเสียอย่างนั้น
ไม่รู้ว่าเพราะมหาโจรเป็หัวหน้าที่ดีหรือ ผู้กล้าเป็ผู้นำที่ห่วยแตกกันแน่
เมื่อผมได้รู้ว่าพ่อของผมมีเส้นสายกับพวกแก๊งโจรผมก็ดีใจเป็อย่างมาก
ผมอาจจะต้องเรียกค่าคุ้มครองให้พวกมหาโจรนั้นเสียหน่อยแต่หากมันมีคนมากพอที่จะปกป้องหมู่บ้านได้ผมก็คิดว่านั่นก็โอเคเหมือนกัน
ผมไม่ใช่ผู้กล้าในตำนานที่แบกรับเื่ทั้งหมดไว้คนเดียวหรอกนะ
โลกนี้เป็ของทุกคนดังนั้นเราต้องปิดผนึกความชั่วร้ายไว้ในใจของมนุษย์ทุกคนและตราบใดที่ใจของมนุษย์มีความชั่วร้ายตราบนั้นจอมมารก็กลับมาอีกครั้ง...ผมจะพิสูจน์ว่า
ไม่ได้หมายความว่าคนชั่วช้าจะไม่ฆ่ากันเอง
ไม่มีใครบอกสักหน่อยว่าโจรป่าที่อยู่ตามป่าเขาจะไม่ตีกับมอนสเตอร์ที่อยู่แถวๆป่าเหมือนกัน
ผมตัดสินใจแล้ว
ผมจะทำให้ทั้งป่าเขาที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์เต็มไปด้วยป่าเขาที่เต็มไปด้วยโจรให้ได้!!!
เพื่อช่วยสลายบรรยากาศตึงเครียดผมเลยพยายามพูดก่อน
“ท่านพ่อขอรับ มีเพื่อนของพ่อที่เป็คนพิการหรือ้างานทำหรือเปล่า?ผมคิดว่าพอจะมีงานให้ทุกคนทำน่ะครับ”
แผนการของผม
เอลี่ยนปะทะพรีเดอตอร์
หรือ โจรป่าปะทะมอนสเตอร์
ไม่ว่าใครจะชนะ เราพ่าย!!!