กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

หลินเฟยยังคงทดสอบร่างกายของตัวเองโดยพละกำลังที่แสดงออกมามันน่าตกใจมากเกินไปในตอนที่หลินเฟยปล่อยหมัดออกไปสุดแรงมันสามารถทำลายก้อนหินก้อนใหญ่ๆได้อย่างสบายๆนี่รวมถึงการยกก้อนหินก้อนใหญ่ๆด้วย หลินเฟยไม่ต้องออกแรงมากในการยกมันขึ้นมาเลยหลินเฟยในตอนนี้กลับคาดเดาพละกำลังของตัวเองคร่าวๆ จากการยกก้อนหินไปเรื่อยๆหลินเฟยพบว่าตนเองมีพละกำลังประมาณ600จินซึ่งพละกำลังขนาดนี้มันเป็นพละกำลังของผู้ฝึกยุทธที่มีระดับปราณรวบรวมขั้นที่9
''แบบนี้ข้าสามารถเอาตัวรอดได้แน่''หลินเฟยกลายเป็นเงาเดินหายเข้าไปในป่าด้วยความมุ่งมั่นหลินเฟยในตอนนี้ต่างจากหลินเฟยคนก่อนมากนัก แน่วแน่และไม่หวาดกลัวตูม! หลินเฟยเดินเข้าไปในป่าได้ไม่นานเสียงระเบิดก็ดังขึ้นหลินเฟยเจอสัตว์อสูรที่มีปราณพื้นฐานระดับ5 เสียงระเบิดเมื่อครู่เป็นเสียงที่หลินเฟยปล่อยหมัดออกไปถึงจะมีพละกำลังมากแต่หลินเฟยยังไร้ประสบการณ์ต่อสู้และไม่มีลมปราณทำให้การเคลื่อนไหวไม่ต่างไปจากคนธรรมดาแน่นอนการปล่อยหมัดออกไปย่อมพลาดเป้าฉัวะ! สัตว์อสูรตัวนั้นกลับตื่นกลัวมันเข้ามาโจมตีหลินเฟยเข้าที่ขาจากนั้นจึงหนีไปโดยทิ้งรอยแผลเอาไว้
''อึ่ก!''หลินเฟยเจ็บปวดแต่ก็ไม่ร้องออกมา ต้องอดทน ต้องผ่านไปให้ได้หลินเฟยไม่ได้ออกไปไหนอีกมันเดินกลับไปที่ถ้ำและหาวิธีที่เป็นของตัวเองเพื่อใช้ในการต่อสู้
ในเวลาเดียวกันขณะหลินเฟยกลับไปที่ถ้ำภายในเมืองกลับเกิดเรื่องบางเรื่องขึ้นซึ่งเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเพราะเสาหินที่ใช้ทดสอบระดับพรสวรรค์ได้แตกร้าวและสุดท้ายมันก็พังลงมาจนไม่มีชิ้นดีทุกคนในเมืองต่างตื่นตกใจเพราะเสาหินแบบนี้มันไม่สามารถทำลายได้เลยไม่ว่าจะมีพลังขนาดไหนเพราะมันคือสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติซึ่งไม่มีใครรู้ว่ามันมาจากไหนหรือเกิดขึ้นมาได้ยังไง
''มันเกิดขึ้นได้ยังไง''หัวหน้าตระกูลหลินถามเจ้าเมืองขณะที่ในห้องมีกันอยู่แค่2คน
''ข้าก็ไม่รู้ หากเดาไม่ผิดมันน่าจะเกิดรอยร้าวขึ้นตั้งนานแล้วและมันก็เพิ่งจะมาแตกเอาตอนนี้แต่ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ข้าเองก็ไม่เข้าใจ''
''เป็นไปไม่ได้ มันไม่ทางจะพังทลายลงแบบนี้ ในอดีตจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข่าวว่าเสาทดสอบแตกหักเรื่องนี้ต้องมีอะไรบางอย่างแน่ เจ้าส่งคนออกไปสืบดูให้ดีบางนี้นี่อาจจะเป็นลางบอกอะไรบางอย่าง''หัวหน้าตระกูลหลินสั่งเจ้าเมือง ฐานะของตระกูลหลินสูงลิ่วกว่าเจ้าเมืองขึ้นไปอีกในอนาคตหลินเหย่จะกลายเป็นตัวตนที่น่าเกรงขามเจ้าเมืองจึงคิดประจบตระกูลหลินเอาไว้ตั้งแต่ตอนนี้
''ไม่มีปัญหา...''ตูม! ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรเสียงระเบิดดังขึ้นภายในตระกูลหลิน
''ออกมารับความตาย''เสียงที่ทรงพลังดังก้องไปทั่วตระกูลหลิน ในตอนนี้เองหัวหน้าตระกูลหลินก็ขมวดคิ้วพลังที่แฝงมากับเสียงนั้นมันมีมากกว่าตัวมันซะอีก ที่สำคัญมันเป็นเสียงที่คุ้นเคยอย่างมาก
''ไปดูกันเถอะ''วูบ! ร่างของหัวหน้าตระกูลหลินสั่นไหวก่อนจะหายตัวไปพร้อมกับเจ้าเมืองเมื่อออกมาด้านนอกตระกูล หัวหน้าตระกูลหลินพบว่าคนในตระกูลหลายคนได้ลงไปนอนกองอยู่บนพื้นแล้ว
''นี่เจ้า...ไอ้บัดซบหลินเทียน''บูม! หัวหน้าตระกูลหลินระเบิดพลังขอบเขตปฐพีขั้นที่5ออกมาด้วยความโมโหหลายปีมาแล้วที่ไม่มีใครกล้าหยามตระกูลหลินถึงขนาดนี้
''หลินโม่ฝาน เป็นข้ามากกว่าที่ต้องโมโห เจ้าและตระกูลของพวกเจ้ามันตัวบัดซบทำไมการที่ปล่อยให้ข้าและลูกชายของข้าอยู่อย่างสงบสุขมันยากมากนักใช่มั้ย วันนี้ข้าจะจัดการพวกเจ้าทั้งหมดก็เพื่อแก้แค้นให้กับลูกชายของข้า''บูม! หลินเทียนระเบิดลมปราณขอบเขตนภาขั้นที่1ออกมา
''นี่เจ้ามีพลังมากถึงเพียงนี้...''ตูม! หลินโม่ฝานตกตะลึงมันไม่คิดว่าหลินเทียนที่มีแขนเพียงข้างเดียวจะมีพลังมากมายถึงขนาดนี้ ตอนนี้หลินโม่ฝานได้แต่ยืนแน่นิ่งอยู่กับที่หากมันรู้ว่าหลินเทียนมีพลังขนาดนี้แล้วหละก็มันจะดูแลหลินเทียนอย่างดี แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้วทุกๆอย่างไม่สามารถย้อนกลับไปเริ่มต้นใหม่ได้
''ตาย!''หลินเทียนไม่สนว่าอีกฝ่ายจะพร้อมสู้หรือไม่มันชกหมัดออกไปแบบลวกๆ ตูม!หลินโม่ฝานไม่สามารถหลบหรือป้องกันได้ ตัวมันกระเด็นไปชนเข้ากับรูปปั้นหินที่วางอยู่ด้านหลังพรวด! หลินโม่ฝานกระอั่กเลือดออกมาจากนั้นจึงใช้แววตาไม่ยอมรับจ้องมองไปที่หลินเทียน
''หยุดก่อน เจ้าจะแก้แค้นให้ลูกของเจ้าทำไมในเมื่อลูกของเจ้าไม่ได้เป็นอะไร''
''นี่เจ้าไม่รู้? คนในตระกูลของเจ้าทุบตีลูกของข้าจนปางตาย หากข้ากลับมาไม่ทันคงตายไปแล้วเจ้าบอกข้าสิว่าข้าควรจะดีใจใช่มั้ยที่ลูกของข้าเกือบตาย''หลินเทียนดูจากสายตาของหลินโม่ฝานแล้วเรื่องนี้มันคงไม่รู้จริงๆ แต่หลินเทียนกลับไม่คิดจะปล่อยไปง่ายๆ
''ไม่จริง เจ้าแค่...''
''หุบปาก! ฝ่ามือมาร9วิถี''ตูม! ฝ่ามือถูกซัดออกไป ลมปราณก่อตัวเป็นรูปฝ่ามือเท่าตัวคนมันตรงเข้าหาหลินโม่ฝานด้วยความรวดเร็ว
''ชะ...ช่วยด้วย...''ปัง! ผู้มาใหม่เข้ามาขวางและทำลายฝ่ามือนั้นลง หลินเทียนพลางขมวดคิ้วทันที
''หลินไห่ เจ้าคิดจะขัดขวางข้า? เจ้าคงรู้ใช่มั้ยว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้''มันคือหัวหน้าตระกูลหลินรุ่นก่อนมันสัมผัสพลังของหลินเทียนได้จึงออกมาดู
''ท่านหลินเทียน ละเว้นลูกหลานของข้าซักครั้งได้มั้ย''หลินไห่ทำสีหน้าลำบากใจแล้วพูดขึ้นมันรู้เรื่องบางส่วนของหลินเทียนนั่นทำให้มันไม่กล้าโวยวายมากนัก
''ละเว้น? ลูกของข้าเกือบตายแต่เจ้าบอกให้ข้าละเว้น? ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกเจ้าได้ทำลายขีดจำกัดของข้าไปแล้ววันนี้ข้าจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด''ฟุ่บ! หลินเทียนกลายเป็นเงาพล่าเบลอไม่มีทางที่หลินเทียนจะหยุดง่ายๆแต่หลินไห่กลับยืนนิ่งอยู่ มันกำลังตัดสินใจระหว่างขัดขวางหลินเทียนที่เป็นผู้มีพระคุณหรือปล่อยให้ลูกหลานรับผลจากการกระทำของตัวเอง
''กรอด! ท่านบังคับข้าเอง''บูม! หลินไห่ระเบิดลมปราณขอบเขตนภาขั้นที่3ออกมาอย่างฉับพลันมันเลือกที่จะขัดขวางหลินเทียน
''เจ้าเลือกเอง''หลินเทียนพูดออกมาก่อนจะนำกระบี่ออกมาจากแหวนมิติ ฉัวะ! ตุ่บ!หลินเทียนไม่ได้โจมตีใส่หลินไห่กลับกันเป็นหลินโม่ฝานที่โดนฟันแขนขาดภายในเสี้ยวพริบตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่5:โจมตีตระกูลหลิน

นิยายแนะนำ

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่5:โจมตีตระกูลหลิน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้