บทที่10 ปิกามอน
หลังจากเดินทางออกจากป่าก๊อบลินขึ้นเหนือไปอีกไม่ไกลก็จะเจอที่ราบลุ่มผืนหนึ่งมีอาณาเขตติดกับทะเลที่จะเห็นชายหาดสีขาวอยู่ลิบๆ ที่นี่เป็ที่อยู่ของสัตว์อสูรกระทิงระดับ23 นับร้อยตัว พวกมันเดินเล็มหญ้าอยู่กระจัดกระจายทั่วบริเวณนี้ทั้งหมด
ราดิชเริ่มวางแผนที่จะจัดการกับเ้าพวกนี้บริเวณนี้ไม่มีผู้เล่นคนอื่นเลยเนื่องจากกระทิงนั้นเมื่อถูกโจมตีแค่ตัวเดียวตัวอื่นที่อยู่ใกล้เคียงจะเข้าร่วมโจมตีด้วยทันที และพวกนี้มีพลังโจมตีที่สูงมากขอแค่ถูกพวกมันพุ่งชนก็อาจเจ็บหนักหรือตายได้เลยทีเดียว
ราดิชมองหากระทิงตัวที่ค่อนข้างอยู่ไกลจากฝูงพอได้ตัวที่หมายตาเขาก็ลงมือทันที เขาชักดาบออกมาใช้ทักษะคลื่นดาบสร้างคลื่นพลังออกไปคลื่นดาบวิ่งผ่าอากาศไปกระทบเข้าที่ลำตัวกระทิงตัวหนึ่งเต็มๆ จนมันเซแซดๆ เกือบล้มมันหันมาหาผู้ที่โจมตีมันอย่างโมโห พร้อมเสียงประกาศจากระบบดังขึ้นว่า
-สัตว์อสูรกระทิงระดับ 23เตรียมโจมตี
เ้ากระทิงตัวนั้นยกขาหลังกระทืบพื้นพร้อมพ่นลมหายใจออกมาจนฝุ่นคลุ้งไปหมดทันใดนั้นเองมันก็วิ่งทะยานเข้าหาราดิชด้วยความเร็วสูง เขาเองก็ไม่ยอมให้มันวิ่งมาถึงตัวได้ง่ายๆเขาตวัดดาบปล่อยคลื่นดาบออกไปอีกหลายลูกติดต่อกันทันที ซึ่งกระทิงตัวนั้นไม่สามารถหลบได้เลยแม้แต่น้อยกว่าจะมาถึงตัวราดิชมันก็ร่อแร่เต็มทน ทันทีที่วิ่งมาถึงตัวเขาเขาก็เบี่ยงตัวหลบพร้อมตวัดดาบตัดหัวมันอย่างรวดเร็วจนมันกลายเป็แสงหายไป เขารีบจัดการเก็บของที่ตกออกมามีทั้งเขากระทิง เนื้อกระทิงและน้ำยาฟื้นพลังจนหมด
ราดิชที่เก็บระดับอยู่รอบนอกของที่ราบและจัดการกระทิงไปหลายกลุ่มเริ่มหากลุ่มกระทิงที่มีแค่สองสามตัวไม่ได้แล้วทำให้เขาต้องหากลุ่มที่มีสมาชิกไม่เกิน 5-6 ตัวซึ่งเขาคิดว่ารับมือไหว พอได้กลุ่มที่หมายตาเขาก็เปิดฉากทันทีด้วยทักษะคลื่นดาบแบบต่อเนื่องเหมือนเดิม
เขายิงคลื่นดาบใส่ฝูงกระทิงที่มีกันอยู่5 ตัวอย่างรวดเร็ว เกิดเป็เสียงะเิดังติดๆ กัน มีอยู่ตัวหนึ่งที่ดวงไม่ดีโดนไปสองลูกเต็มๆถึงกับล้มทั้งยืน อีกสี่ตัวที่เหลือก็หันมาที่ราดิช และพุ่งเข้าโจมตีเขาทันทีด้วยความเร็วสูงสุด
ราดิชเองก็พุ่งเข้าหาพวกมันเช่นกันพร้อมปล่อยคลื่นดาบใส่ไปอีกสองที เขาเบี่ยงตัวออกข้างและตวัดดาบฟันใส่ตัวที่อยู่ใกล้เขาจนเืกระฉูดเขาเงื้อดาบขึ้นเตรียมตัดหัวมัน แต่อีกตัวก็พุ่งเข้ามาเสียก่อน ทำให้เขาต้องเปลี่ยนวิถีดาบฟันสวนเข้าที่หน้าอกของมันแทน ดาบของราดิชชำแรกเข้าไปในเนื้อของมันจนมิดด้ามแต่ตัวมันที่พุ่งมาด้วยความเร็วไม่ได้กระเด็นถอยไป กลับเป็ราดิชที่ต้องฉากหลบออกมาแล้วพุ่งตามไปซ้ำจนมันกลายเป็แสงไปในที่สุด
ตอนนี้เ้ากระทิงอีกตัวที่ลงไปกองกับพื้นกำลังพยายามลุกขึ้นราดิชพุ่งไปหามันพร้อมเงื้อดาบขึ้นและใช้ทักษะซอร์ดสไตร์คดาบถูกฟันลงอย่างรวดเร็วตัดหัวมันจนกระเด็นหายไป และเป็เวลาเดียวกับที่กระทิงสองตัวก่อนหน้าที่กระเด็นไปกำลังวิ่งควบเข้าหาราดิช ทำให้เขาต้องใช้ก้าวพริบตาถอยหลบออกมา
กระทิงทั้งสองตัววิ่งเลยตรงที่ราดิชเคยอยู่ไปส่วนเขามาโผล่ที่ข้างหลังของพวกมันและใช้ทักษะคลื่นดาบออกไปสองทีซ้อนพลังคลื่นดาบกระแทกเข้าที่ด้านหลังมันสองตัวจนเซถลาไปด้านหน้าบวกกับความเร็วที่มันควบเต็มกำลังทำให้กระเด็นไปไกลจนถึงฝูงอื่น ทันใดนั้นเองความโกลาหลก็เกิดขึ้นทันที
“ซวยแล้วไง!!!” ราดิชร้องด้วยความใเขารีบพุ่งตามพวกมันไป และก็ได้เผชิญหน้ากับเหล่ากระทิงจำนวนมาก พวกมันในตอนนี้จ้องมองราดิชเป็ตาเดียวและแล้วพวกมันทุกตัวก็เริ่มมีอาการโมโหก่อนจะพุ่งเข้าหาใส่ราดิชอย่างพร้อมเพรียงกันทำให้เขาต้องงัดท่าไม้ตายก้นหีบออกมาใช้
ปราการอัคคี!!!!
ราดิชเรียกกำแพงไฟออกมาขวางทางไว้และเรียกเปลวไฟขึ้นมาใช้ในการต่อสู้ งานนี้เขาต้องแข่งกับเวลาเพื่อจัดการพวกมันให้เร็วที่สุดพวกกระทิงที่วิ่งมาชุดแรกหลายสิบตัวเบรกไม่ทัน จึงปะทะกับกำแพงไฟเต็มๆ จนโดนไฟคลอกและร้องโหยหวนออกมา
“ต้องรีบแล้ว” ราดิชใช้ก้าวพริบตาอย่างต่อเนื่อง เพื่อเข้าไปจัดการกระทิงที่อยู่อีกด้านของกำแพงไฟเขาพยายามโจมตีและต้อนมันไปทิศทางเดียวกัน จนพวกมันมารวมกันเป็กระจุก จากนั้นเขาก็เรียกกำแพงไฟขึ้นมาเพิ่มเพื่อขังพวกมันไว้แล้วเขาก็ตวัดดาบส่งเปลวเพลิงเข้าไปใส่พวกกระทิงที่เหลือจนพวกมันโดนไฟคลอกและมอดไหม้ไปในที่สุด
หลังจากที่กำแพงไฟหายไปก็เหลือไว้แต่กองไอเทมทันใดนั้นราดิชที่เก็บไอเทมจนเกือบหมดก็ได้ยินเสียงที่เขาไม่คิดจะได้ยินในตอนนี้
-สัตว์อสูรระดับาา าากระทิงระดับ 28 ถือกำเนิด ผู้ที่ถูกสังหารจะระดับลดลง 3 ระยะเวลารอเกิดใหม่เพิ่มเป็ 3ชั่วโมง
ราดิชที่หันหลังกลับไปมองก็เห็นกระทิงตัวหนึ่งยืนจ้องมาที่เขามันมีสีและรูปร่างภายนอกเหมือนกระทิงปกติ แต่ขนาดของมันนี่สิ มันมีความสูงเกือบๆ สองเมตรเลยทีเดียวและเขาของมันแทนที่จะเป็เขาแบบกระทิงทั่วไป กลับเป็ใบดาบโค้งงอสีขาวมันวับแทนและตอนนี้มันเริ่มตั้งท่าออกตัวพุ่งเข้าใส่ราดิชแล้ว เขาเรียกใช้ทักษะมาเจสตีทันทีตัวของราดิชเรืองแสงสีทองออกมา จากนั้นเขาก็ตวัดดาบปล่อยคลื่นดาบออกไปสกัดกั้นการบุกก่อนคลื่นดาบทั้งสามลูกพุ่งเข้าปะทะาากระทิงทุกลูก แต่ก็หาได้ทำให้าากระทิงลดความเร็วลงไม่มันยังพุ่งเข้าหาเขาอยู่ ซึ่งเขาก็พุ่งตัวหลบได้อย่างฉิวเฉียด
‘เร็วมาก แต่มันโจมตีเป็เส้นตรงอย่างเดียวแค่นี้ไม่เท่าไรหรอก’ ราดิชที่จับจุดได้จึงพุ่งตามไปทันทีเ้าาากระทิงที่วิ่งเลยไปก็กลับตัวและเตรียมตัวพุ่งใส่เขาอีกครั้งแต่พอมันหันมาก็เจอราดิชอยู่ตรงหน้า เขาตวัดดาบขึ้นฟันอย่างรุนแรงโดยมีเป้าหมายที่หัวของมันาากระทิงก็มิได้อ่อนด้อย มันเอาเขาด้านขวารับคมดาบของราดิชได้อย่างสบาย
“เฮ้ย!!!” ราดิชใมากที่าากระทิงรับดาบของเขาไว้ได้
เขารีบเบนดาบออกขณะเดียวกันาากระทิงก็พุ่งใส่เขา แต่ราดิชใช้ก้าวพริบตาถอยออกมาได้ทันเขาตวัดดาบปล่อยคลื่นพลังเข้าโจมตีอีกครั้ง นอกจากตอดเืมันแล้วยังก่อกวนมันได้ระดับหนึ่งด้วย ตอนแรกเขาคิดว่าถ้าเข้าประชิดตัวมันได้คงสามารถจัดการมันได้ง่ายๆแต่นี่มันกลับเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วนี่สิ ทำให้ราดิชเริ่มจะกินแรงมากขึ้น
‘เอาไงดีหว่าเนี่ย ระยะไกลก็ตีไม่เข้าระยะประชิดมันก็กันได้ นึกออกแล้ว หึหึ’ ราดิชเกิดความคิดดีๆขึ้นมาวูบหนึ่ง เขาก้าวถอยหลังออกมานิดหนึ่งแล้วฟาดดาบลงไปยังพื้นดินเบื้องหน้าเพื่อใช้ทักษะเอ็กซ์โพลชั่นเบรกบังเกิดเปลวเพลิงะเิออกจากตัวเขาอย่างรุนแรง าากระทิงที่พุ่งเข้ามาถูกแรงอัดจนกระเด็นกลับไปทางเดิมทันทีพร้อมกับาแจำนวนมากและรอยไหม้หลายแห่งที่เกิดขึ้น
“ฮ่าๆ นึกว่าจะหนังเหนียว ที่แท้โดนไฟเผาได้นี่เอง” ราดิชหัวเราะออกมาแล้วเรียกเปลวไฟมาอีกครั้งจากนั้นก็พุ่งเข้าหาาากระทิงที่ตอนนี้กำลังลุกขึ้น เขาตวัดดาบฟาดฟันใส่าากระทิงที่ตอนนี้เอาเขามารับแต่ไม่อาจต้านทานได้ มันหน้าคะมำลงไปทันที เขาไม่รอช้าตวัดดาบฟันอย่างรวดเร็วจนตัวมันลุกไหม้ด้วยเปลวไฟ และค่อยๆ สลายกลายเป็แสงหายไป
“ไอ้เราก็นึกว่ามันจะอึดกว่าพวกกระทิงธรรมดาที่ไหนได้โดนเผาก็ตายเหมือนกันนี่หว่า” ราดิชบ่น จากนั้นก็เก็บไอเทมที่ตกอยู่หลายอย่างทั้งอีลิกเซอร์ 3 ขวด เขากระทิง เนื้อกระทิง ขวานเหล็กกล้าระดับ C 1 เล่ม เสื้อหนังระดับ C 1 ตัว กล่องปริศนาสีขาว 1กล่อง หลังจากที่เก็บของตรงนี้หมด เขาก็นั่งลงกับพื้นเพื่อพักให้หายเหนื่อยขณะที่กำลังนั่งเพลินๆ อยู่นั้นเองก็มีเสียงประหลาดดังขึ้นที่ชายป่าอีกด้านหนึ่ง
กี๊ๆ!!!!!!!
เสียงนั้นดังขึ้นจากชายป่าด้านหนึ่งที่อยู่ติดกับสุสานผีดิบราดิชลุกขึ้นยืนและเตรียมพร้อมทันทีเพราะไม่ว่ามันจะเป็อะไรจะต้องมีจำนวนมากพอดูแน่นอน
และสิ่งที่โผล่พ้นชายป่าออกมาก็คือกองทัพกองทัพสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก พวกมันมีจำนวนมากและกำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาราดิชลักษณะพวกมันเหมือนหนูตัวใหญ่ๆ ที่มีขนาดเท่ากับแมวเขื่องๆ เลยทีเดียว พวกมันมีสีเหลืองอมส้มทั้งตัวแถมบางตัวก็เดินสองขามาด้วย
พวกมันหยุดอยู่ห่างจากราดิชประมาณ10 เมตร แล้วเริ่มตีวงโอบล้อมเขาไว้ในทันที สักพักก็มีหนูตัวหนึ่งก้าวออกมาจากฝูงมันมีขนาดใหญ่สูงกว่า 1 ฟุต เดินด้วยสองขา ตัวมันอ้วนกลมน่ารักน่ากอดพร้อมกับที่มีเสียงประกาศจากระบบให้ราดิชทราบ
-ท่านพบสัตว์อสูรระดับาาาาหนูไฟฟ้า ระดับ 30 ผู้ที่ถูกสังหารระดับจะลดลง 3 ระยะเวลารอเกิดใหม่เพิ่มเป็3 ชั่วโมง
กี้! กี้!
มันส่งเสียงออกมาและบรรดาลูกน้องของมันก็ส่งเสียงตอบระงม ตอนนี้เขาชักหวั่นๆ ถึงพวกมันดูจะไม่น่ากลัวแต่ด้วยจำนวนขนาดนี้ก็เล่นเอาเหนื่อยได้เหมือนกัน
กี้!! กี้!!
มันส่งเสียงอีกครั้งพร้อมชี้มือหรือขาหน้าของมันมาที่ราดิช ทันใดนั้นเองพวกหนูทั้งหลายก็พุ่งเข้าหาราดิชและเริ่มร่ายเวทโจมตีใส่เขาทันที
-สัตว์อสูรหนูไฟฟ้า ระดับ 15 จำนวน 122 ตัว เตรียมโจมตี
ราดิชที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วฟาดดาบลงกับพื้นอย่างรวดเร็วพอดีกับที่พวกหนูชุดแรกเข้ามาในระยะโจมตี เขาะเิพลังออกไป เปลวเพลิงจากทักษะเอ็กซ์โพลชั่นเบรกแผ่ออกมาแผดเผาสิ่งต่างๆรอบตัวเขาอย่างรุนแรง แค่การโจมตีครั้งแรกก็มีหนูไฟฟ้าจำนวนไม่น้อยที่ตายกลายเป็แสงไป
หลังจากที่ราดิชใช้ทักษะไปแถวสองของพวกมันก็พุ่งมาเกือบถึงตัวเขาแล้วเขาตวัดดาบฟันใส่เ้าตัวแรกที่พุ่งเข้ามาจนกลายเป็แสงไป แล้วรีบะโถอยหลังออกจากจุดนั้นและใช้ทักษะอย่างต่อเนื่อง
ปราการอัคคี!!!
ราดิชสร้างกำแพงไฟขึ้นมาย่างสดพวกหนูไฟฟ้าที่เหลือที่กำลังพุ่งตามเขามาโดยมีตัวเขาอยู่ด้านในกำแพงไฟ เวทสายฟ้าที่มันยิงใส่ราดิชติดกำแพงไฟส่วนพวกมันที่ยั้งไม่อยู่ก็ไหม้ไปจนหมด เขายกเลิกทักษะ แล้วใช้ก้าวพริบตาทิ้งระยะออกมาก่อนจะเริ่มสำรวจพื้นที่โดยรอบ
ตอนนี้เหลือหนูไฟฟ้าอยู่ไม่กี่สิบตัวพวกมันเริ่มกล้าๆ กลัวๆ ที่จะเข้ามา เขาปล่อยจิตสังหารอย่างรุนแรงออกมา และก็ได้ผลพวกมันชะงักแล้วเริ่มถอยห่างออกไป เขาไม่รอช้าพุ่งเข้าหาตัวที่อยู่ใกล้สุด แล้วฟันใส่มันอย่างรวดเร็วบางตัวก็ตั้งสติได้ และยิงเวทสายฟ้าใส่เขาเวทสายฟ้าพุ่งเข้าหาราดิชจนเกิดการะเิและมีควันคลุ้งไปทั่วแต่พอควันหายไปก็ปรากฏร่างของราดิชที่ใช้ผ้าคลุมสังเคราะห์หุ้มตัวเองไว้
“เกือบไปแล้วเรา” ราดิชถึงกับเสียววาบเลยทีเดียว เขาใช้ก้าวพริบตาอย่างต่อเนื่องจัดการพวกมันที่เหลือเพื่อไม่ให้พวกมันตั้งตัวได้ติด จนในที่สุดก็จัดการลูกน้องจนหมด เหลือแต่ตัวาาที่ตอนนี้ยืนอยู่ห่างๆและดูท่ามันจะโกรธมากซะด้วย
จี๊ดๆ!!!
มันพุ่งใส่เขาด้วยความเร็วสูงจนแทบมองไม่ทันราดิชใมากเลยตวัดดาบฟันสวนใส่มันทันที มันเบรกเอี๊ยดะโข้ามหัวเขาไปด้านหลังแล้วยิงเวทสายฟ้าใส่เขาทันที เวทสายฟ้าที่ยิงมาปะทะกลางหลังราดิชแต่เขาไม่เป็ไรมาก เขาชิงใช้ก้าวพริบตาไปทางซ้ายก่อนเพื่อตั้งตัว
“หน็อย!! ไอ้หนูเวร เร็วนักเหรอ เจอนี่หน่อยเป็ไง มาเจสตี!!”ราดิชะโลั่น จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าหามันด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิมแต่ว่าาาหนูไฟฟ้าก็ะโหลบไปได้อย่างหวุดหวิด เขาไม่หยุดอยู่แค่นั้น เขาใช้คลื่นดาบออกไปต่อเนื่องทันทีคลื่นดาบเข้าปะทะตัวมันจนกระเด็นไป เขาพุ่งตามไปก็พบมันนอนดิ้นอยู่เขาจึงเตรียมลงดาบปลิดชีพมัน
กี้!! จี๊ด!!
มันส่งเสียงร้องพร้อมทั้งมีน้ำตาไหลออกมาทำให้ราดิชรู้สึกสงสารขึ้นมา เขาจึงใช้เวทรักษามันพร้อมกับที่มีเสียงจากระบบดังขึ้น
-าาหนูไฟฟ้ายินยอมเป็สัตว์เลี้ยงของท่านท่านจะยืนยันหรือไม่
“หา ให้เอาเ้านี่เป็สัตว์เลี้ยงน่ะเหรอ” ราดิชร้องเสียงหลงแต่พอมองหน้ามันแล้วก็อดสงสารไม่ได้ ถึงมันจะทำตัวนักเลงไปหน่อยแต่มันก็น่ากอดจริง เขาจึงตอบตกลงไป
“ยืนยัน” ราดิชตอบ
-กรุณาตั้งชื่อสัตว์เลี้ยงด้วยค่ะ
“เอาเป็อะไรดีหว่า ปิกามอน ล่ะกันนะ” ราดิชบอกทางระบบ
-ผู้เล่นทำการตั้งชื่อสัตว์เลี้ยงว่าปิกามอน กรุณายืนยันด้วยค่ะ
“ยืนยัน” ราดิชย้ำ
-ท่านสามารถดูข้อมูลสัตว์เลี้ยงได้ที่หน้าต่างสัตว์เลี้ยงค่ะ
พอสิ้นเสียงระบบตัวของปิกามอนก็เปล่งแสงออกมาแล้วาแทั้งหมดก็หายไป มันร้องออกมาอย่างดีใจ
“เย้ๆ จะได้ท่องโลกแล้ว” ปิกามอนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจสุดขีด
“เฮ้ย!! แกพูดได้” ราดิชตกตะลึงมากและรีบเปิดดูหน้าต่างสัตว์เลี้ยงทันที
(ตาราง)
สัตว์เลี้ยง
-ชื่อ ปิกามอน
-ระดับ 30 ค่าประสบการณ์ 0/10,000
-พลังชีวิต 20,000 พลังมานา 20,000
-ทักษะ -ธันเดอร์โบลท์
-เคลื่อนที่ความเร็วแสง
“โธ่ เ้านายมีเ้านายคนเดียวเท่านั้นแหละที่ได้ยินข้าพูดน่ะ คนอื่นไม่ได้ยินหรอกนะ” มันบอกราดิช
“ว่าแต่แกทำอะไรได้มั่งล่ะ”ราดิชถามพร้อมกับนั่งลง และอุ้มมันมาไว้บนตัก
“ข้าช่วยสู้ได้ ให้เก็บของก็ได้เพราะข้ามันเร็วสุดยอดเลยนะเ้านาย” มันบอกพร้อมเอาหัวมาถูราดิช“ดีเหมือนกัน แต่หน้าที่หลักเป็เก็บของละกันนะเื่สู้ล่ะก็ไว้เป็หน้าที่ฉันเอง แต่ถ้าแกช่วยได้ก็ช่วยนะ” ราดิชบอกพลางกอดฟัดมันอย่างเมามันเพราะขนมันนุ่มมาก
“ได้เลยเ้านาย อย่ากอดแน่นสิ ข้าหายใจไม่ออกนะ”ปิกามอนร้องโอดครวญ
“โทษทีๆ แกมันน่ารักเองนี่ว่าแต่แกอยู่ในแหวนนี้ได้ใช่ไหม แล้วกินอะไรเป็อาหารล่ะ” ราดิชพลางยกมือซ้ายข้างที่สวมแหวนให้มันดู
“ข้าอยู่ในแหวนนั้นได้ ส่วนอาหารข้ากินอาหารสัตว์เลี้ยงก็ได้หรือเอาที่เ้านายกินก็ได้ แต่ถ้าเ้านายไม่อยู่นานๆ ก็ซื้ออาหารสัตว์เลี้ยงใส่ไว้ในแหวนนั่นเยอะๆหน่อยละกัน” ปิกามอนบอก
“ตกลง ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว เดี๋ยวแกเก็บของให้หมดนะฉันยังไม่อยากกลับเมือง เราไปตั้งเต็นท์นอนกันตรงชายป่านั่นดีกว่า” ราดิชว่าแล้วรอเ้าปิกามอนเก็บของจนเสร็จ ก็เดินตรงที่ไปชายป่าที่เขาหมายตาจะตั้งเต็นท์ทันที
พอมาถึงราดิชก็ลงมือกางเต็นท์ นี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้นอนกลางป่าแบบนี้เขาตื่นเต้นไม่น้อยเลยทีเดียว จากนั้นเขาก็เริ่มลงมือก่อไฟด้วยชุดไฟที่ซื้อมา แล้วเริ่มลงมือนำเนื้อกระทิงที่ได้มาลองใส่เครื่องปรุงและลองย่างไฟดูสักพักมันก็ส่งกลิ่นหอมหวน เ้าปิกามอนนั่งจ้องมันตาละห้อยราดิชก็ใจดีเอาอันที่สุกก่อนส่งให้มันรับไปกิน
“อร่อยมากเลยเ้านาย” ปิกามอนว่า พร้อมมันแทะเนื้ออย่างมูมมาม
“ปิกามอน แกเพิ่มระดับได้ด้วยเหรอ” ราดิชถามอย่างสนใจ พร้อมหยิบเนื้อกระทิงชิ้นที่สุกขึ้นมาใหม่
“ได้สิเ้านายข้าก็แบ่งค่าประสบการณ์จากเ้านายนั่นแหละ” ปิกามอนตอบ
“ถ้าอย่างนั้นฉันแบ่งให้แกครึ่งหนึ่งก็แล้วกันนะ” ราดิชบอก พร้อมทั้งตั้งค่าการแบ่งประสบการณ์ให้ปิกามอนทำให้นึกได้ว่าเขายังไม่ได้ดูหน้าต่างข้อมูลเลย
-ท่านสังหารสัตว์อสูรกระทิงระดับ23 จำนวน 98 ตัว ได้ค่าประสบการณ์รวม 156,800
-ท่านสังหารสัตว์อสูรระดับาาาากระทิงระดับ 28 ได้รับค่าประสบการณ์ 84,000
-ท่านสังหารสัตว์อสูรหนูไฟฟ้าระดับ15 จำนวน 122 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์รวม 61,000
-ท่านได้รับค่าประสบการณ์รวม301,800
-ระดับของท่านเพิ่มเป็ 26
-ทักษะชำนาญเวทเพิ่มเป็ระดับ42 -ทักษะชำนาญดาบเพิ่มเป็ระดับ63
-ทักษะหลบหลีกเพิ่มเป็ระดับ65
-ท่านได้รับเงินทั้งหมด 274,433 G
“ได้ค่าประสบการณ์มาเยอเหมือนกันนะวันนี้”ราดิชว่า และกลับไปกินเนื้อกระทิงย่างต่อหนึ่งคนกับอีกหนึ่งตัวต่างสวาปามเนื้อกระทิงไปเยอะจนอิ่มแปล้พุงกางทั้งคู่ เขาจึงอุ้มปิกามอนเข้าเต็นท์และเอามันไปนอนกอดแทนหมอนข้างอย่างมีความสุขจนกระทั่งหลับไปในที่สุด
เมื่อเช้าวันใหม่มาถึงราดิชก็ตื่นนอนก่อนและจัดการปลุกเ้าปิกามอนที่นอนขี้เซาให้ตื่นมาด้วยกันทันทีราดิชพูดอย่างหมั่นเขี้ยว “ตื่นได้แล้วเ้าอ้วน มิน่าละถึงได้อ้วนกลมขนาดนี้ นอนแบบนี้นี่เอง”พร้อมดึงแก้มมันจนโย้ไปมา
“พอได้แล้วเ้านาย ข้าตื่นแล้ว”ปิกามอนทนไม่ได้จนยอมตื่นขึ้นมา
“เดี๋ยวฉันจะไปเตรียมอาหารเช้า แกไปเดินดูรอบๆให้หน่อยได้ไหม” ราดิชสั่งมัน เ้าปิกามอนก็เดินงัวเงียออกไปทางราดิชก็จัดการเอาเนื้อกระทิงที่ยังเก็บไว้อยู่ออกมาคลุกเครื่องปรุง และเริ่มทำการย่างสักพักมันก็เริ่มส่งกลิ่นหอมไปทั่ว
“ข้ามาทันเวลาอาหารเช้าพอดีเลยเ้านาย” มันพูดอย่างร่าเริงพร้อมเดินมานั่งจุมปุ๊กรอให้ราดิชส่งเนื้อให้มันอย่างน่ารัก
“โหนี่ตกลงใครเป็เ้านายใครกันแน่เนี่ย ไม่ไหวๆ” ราดิชบ่นนิดหน่อยแต่ก็ไม่ว่าอะไรเขาหยิบเนื้อที่สุกแล้วส่งให้ปิกามอน มันก็รับไปแทะอย่างเอร็ดอร่อยทางราดิชก็เริ่มกินบ้างเหมือนกัน จนทั้งสองกินกันอิ่มแล้วราดิชจึงเริ่มเก็บเต็นท์เพื่อออกเดินทางต่อ
“ไปไหนต่อดีหว่าลองไปที่ชายหาดดูก่อนดีกว่า เผื่อมีสัตว์อสูรให้ตีเก็บระดับ”ราดิชว่า พร้อมกับเก็บเต็นท์ที่พับเรียบร้อยเข้าหน้าต่างไอเทมและเริ่มออกเดินโดยมีปิกามอนเดินตามหลังมาด้วยจนเดินมาถึงชายทะเลสิ่งที่เขาเห็นคือผืนทรายสีขาวสะอาดตา น้ำทะเลสีฟ้าครามเขารีบวิ่งไปที่ชายหาดอย่างรวดเร็ว
“ปิกามอน แกลงน้ำได้หรือเปล่า”ราดิชถาม
“ได้สิเ้านาย” ปิกามอนตอบ พร้อมใช้การเคลื่อนที่ความเร็วสูงแซงราดิชไปจนไม่เห็นฝุ่นทันที
“ดูมันทำ แสบจริงๆ นะแก” ราดิชบ่นแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาใช้ออกด้วยก้าวพริบตาตามไปด้วยจนทั้งสองมาถึงริมทะเล ราดิชที่ไม่สนใจอะไรก็วิ่งกระโจนลงน้ำทะเลทันที
ตูม!! ซ่า!!
เสียงราดิชตกกระทบน้ำและน้ำที่สาดกระจายออกมาส่วนเ้าปิกามอนน่ะเหรอ มันลอยตีกรรเชียงอยู่ตรงน้ำตื้นๆ อย่างสบายอารมณ์อยู่ เขาเองก็ดำผุดดำว่ายอย่างสบายอุราไม่ได้สนใจรอบข้างเลยว่าตอนนี้มีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองเขาอยู่จากใต้น้ำราดิชว่ายน้ำเล่นได้สักพักก็เตรียมกลับขึ้นบก จึงะโเรียกปิกามอน
“ปิกามอน ขึ้นกันได้แล้ว” ราดิชเรียกมันพร้อมว่ายกลับเข้าฝั่งทันใดนั้นเองก็มีเสียงน้ำแตกกระจายมาจากทางด้านหลังของเขาราดิชหันไปมองก็ต้องเบิกตามองด้วยความใ รีบว่ายน้ำเข้าฝั่งอย่างรวดเร็วพร้อมเสียงจากระบบที่ดังขึ้น
-สัตว์อสูรปูทะเล ระดับ 20เตรียมโจมตี
ราดิชที่ว่ายถึงน้ำตื้นก็รีบวิ่งขึ้นไปบนหาดทรายที่เป็ที่แห้งทันทีส่วนเ้าปิกามอนก็วิ่งตามมาติดๆ ด้วยขาอันแสนสั้นของมัน เมื่อขึ้นมาบนชายหาดได้แล้วเขาก็ได้เห็นสิ่งที่กำลังขึ้นมาจากทะเลมันเป็ปูทะตัวใหญ่มาก สูงกว่าเมตรครึ่ง กระดองมีสีเขียวสดใสแต่ที่น่าใคือก้ามทั้งสองของมันแทนที่จะเป็ก้ามธรรมดา กลับเป็ก้ามปูเหล็ก แถมดูท่าทางจะคมไม่เบาด้วยมันเดินตะแคงข้างเข้าหาราดิชพร้อมโบกก้ามลงมาฟาดโจมตีใส่เขาอย่างรุนแรง
ก้ามของมันทุบใส่พื้นทรายจนเกิดเป็หลุมขนาดย่อมขึ้นและทำให้ทรายปลิวกระจายไปทั่วบริเวณนั้น ราดิชที่ถอยออกมาก็ชักดาบโฟเทียออกมาเพื่อเตรียมต่อสู้กับมัน
“ปิกามอน มื้อกลางวันนี้เราจะได้กินปูเผากันแล้ว เร็วๆ มาช่วยกันหน่อย”ราดิชเรียกมันอย่างดีใจที่ได้อาหารกลางวัน พร้อมกับพุ่งเข้าหาปูทะเลแล้วตวัดดาบฟันตัดก้ามมันอย่างรวดเร็วแต่มันก็ไหวตัวเอาก้ามรับดาบไว้ได้ และใช้ก้ามข้างที่เหลือจู่โจมใส่ราดิช หมายจะหนีบเขาให้ขาดเป็สองท่อนราดิชพลิกดาบวกมาป้องกันได้ทัน และอาศัยจังหวะนั้นรีบดีดตัวออกมาและปล่อยคลื่นดาบใส่ทันที
มันโดนคลื่นดาบจนชะงักไปราดิชไม่รอช้าพุ่งเข้าหามัน และตวัดดาบตัดก้ามทั้งสองข้างของมันอย่างรวดเร็วและจัดการจบชีวิตมันได้ในที่สุด พอมันกลายเป็แสงหายไปเ้าปิกามอนก็โฉบมาเก็บของไปหมดด้วยความเร็วสูง
“ทีนี้ล่ะไวนักนะแก เมื่อกี้บอกให้ช่วยล่ะหายจ้อยเลย”ราดิชบ่น
ราดิชที่เปิดดูหน้าต่างข้อมูลก็เห็นว่าไอเทมที่เก็บได้ตอนนี้มาอยู่ในหน้าต่างไอเทมของเขาโดยอัตโนมัติเขาคิดได้ว่าปิกามอนก็มีประโยชน์อยู่เหมือน จึงเรียกมันเข้ามาใกล้ๆ
“ปิกามอนมานี่เดี๋ยวเราจะกลับเมืองกันแล้ว มาอยู่ใกล้ๆ ฉันไว้” ราดิชว่าพอมันเข้ามาถึง เขาก็ก้มลงไปอุ้มมันขึ้นกอดไว้ จากนั้นก็เอาหน้ากากก๊อบลินและฮู้ดขึ้นมาสวมใส่จากนั้นก็ใช้ม้วนคาถากลับเมืองไป
287
