เมืองยังคงสว่าง
แต่บางมุม…เริ่มมืดโดยไม่มีไฟดับ
---
ภารกิจถูกระงับ
กระดานประกาศว่างไปหลายช่อง
นักล่าที่เคยหัวเราะ เริ่มมองหน้ากันเงียบๆ
ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็คนสั่ง
และนั่นแหละ…ที่ทำให้น่ากลัว
ทรัซยืนอยู่ในเงาหลังคา
มองเออร์วินที่กำลังก้มหน้าเขียนเอกสาร
มือของเค้าสั่น แต่ยังคงเขียนไม่หยุด
> “เขายังไม่ทรยศ” เรกัลป์กล่าว “แต่ความกลัวของเขา…เริ่มมีเสียง”
“เสียงอะไร” ทรัซถาม
> “เสียงที่เรียกหาทางรอด”
คืนนั้น
มีภารกิจหนึ่งถูกส่งออกไป
ภารกิจระดับต่ำ ค่าตอบแทนไม่มาก
เป้าหมายเป็ “สัตว์อสูรเดี่ยว” เหมือนงานทั่วๆ ไป
ชื่อภารกิจถูกเขียนเรียบ
ไม่มีตรา ไม่มีสัญลักษณ์
แต่ทรัซรู้ทันที
“เออร์วินไม่ได้เขียนนี่” ทรัซกล่าว
> “ลายมือเปลี่ยน และจังหวะการจัดคำ…ไม่ใช่ของคนกลัว”
ภารกิจนั้นมีนักล่ารับไป สามคน
หนึ่งในนั้น…ไม่ควรอยู่ในรายชื่อ
ทรัซขยับ เงาของเค้าไหลตามไป
พื้นที่ภารกิจคือหุบเขาน้ำแข็ง
เงียบ โล่ง และเปิด เหมาะกับการถูกซุ่มโจมตี
เมื่อทรัซมาถึง การต่อสู้จบไปแล้ว
เืบนหิมะ ยังไม่ทันจับตัวแข็ง
มีศพสองร่าง นอนนิ่ง
แต่ร่างที่สาม…ยังหายใจรวยริน
ชายคนนั้นชื่อ โครน เป็นักล่าระดับกลาง
หนึ่งใน “พวกเก็บซาก”
โครนนั่งพิงหิน ยิ้มทั้งที่เืเต็มปาก
“ข้ารู้ว่าเ้าจะมา” เขาพูด
“ใครส่งเ้า” ทรัซถาม
“คำถามผิด” โครนไอและพูดว่า “ควรถามว่า…ใคร ‘อยากให้เ้าเห็น’”
เรกัลป์คำรามต่ำ > “กับดัก”
“ข้าไม่ตายง่ายๆ หรอก” โครนพูด “เพราะคนที่ควรตาย…ไม่ใช่ข้า”
เขาหัวเราะจนเืกระเซ็น โดยไม่สนใจความเ็ป
“เมืองนี้ต้องมีหมา และหมา…ต้องมีเ้าของ”
ทรัซขยับเงา ปล่อยปลายมีดจรดลำคอ
“เ้ากำลังบอกอะไร”
โครนยิ้ม สายตาเต็มไปด้วยความพอใจ
“มีคนรู้ว่าเงาเริ่มคุมระบบ และเขาอยากรู้ว่าเงาจะ ‘ฆ่า’ หรือ ‘ปกป้อง’”
ลมและหิมะพัด แต่เงายังคงนิ่ง
“ข้าเป็ตัวอย่าง” โครนกล่าว
“ถ้าเ้าฆ่าข้า…เ้าคือฆาตกร”
“ถ้าเ้าปล่อยข้า…เ้าคือคนอ่อน”
ทรัซนิ่งอยู่นาน นี่ไม่ใช่การต่อสู้
แต่คือ การเลือกภาพลักษณ์
สุดท้าย เงาถอย มีดที่จรดคอโครนอยู่หายไป
“เ้าจะรอด” ทรัซพูด “แต่ไม่ใช่คืนนี้”
โครนชะงัก “อะไรนะ—”
เงาขยับอีกครั้ง ตราเงาถูกสลัก
ไม่ใช่บนร่าง แต่เป็ บนเส้นทางชีวิต
รุ่งเช้า
โครนกลับถึงเมือง
ยังมีชีวิต ยังเดินได้ แต่ไม่มีภารกิจใดรับเขาอีก
ไม่มีร้านใดขายของให้ ไม่มีโต๊ะใดให้เขานั่ง
ชื่อของเขา ถูกขีดออกจากระบบ
โดยไม่มีใครประกาศ
> “เขาตายช้ากว่า” เรกัลป์กล่าว “แต่เจ็บกว่า”
ทรัซมองเมือง “และคนที่อยู่เื้ั จะรู้ว่าเงา…ไม่ได้กัดมั่ว”
ในมุมมืด ชายแก่ในตรอกยิ้มอีกครั้ง
“ดี เด็กคนนี้เริ่มเข้าใจเกม”
คืนเดียวกัน มีข่าวลือใหม่
> มีคนรอดจากเงา แต่เขาอยากตายมากกว่า
และทรัซเขียนกฎข้อที่สาม
> เงาไม่ฆ่าเพื่อความสะใจ
เงาฆ่าด้วยผลลัพธ์
และบางครั้ง…ผลลัพธ์คือการปล่อยให้มีชีวิต
---