อสูรเสน่หา

    บทที่ 4

            “ได้โปรดเถอะค่ะ...ฉันหนาวเหลือเกิน...โอ...คุณคะ”

            ร่างเล็กบอบบางยังคงร่ำร้องเสียงของเธอราวมนต์สะกดของนางไซเรนที่ตรึงเขาไว้กลางห้วงมหาสมุทร

            “พระเ๽้า...ผมจะพาคุณกลับ...”

            ชายหนุ่มกล่าวได้แค่นั้นเสียงของเขาก็ถูกเก็บกลืนเข้าไปในริมฝีปากหวานฉ่ำเหมือนลูกพีชอีกหนมีนาเสนอเขาด้วยความเร่งเร้าจากจุมพิตที่แม็กเซ็นไม่อาจปฏิเสธร่างนุ่มเบียดเข้าหาและทำให้เขาตื่นตัวจนยากจะควบคุม

            “แม็กเซ็น...ได้โปรด...กอดฉันนะคะ”

            มีนาเว้าวอนเสียงหวานนั้นสะท้อนเข้าไปทำลายความอดกลั้นของชายหนุ่มให้พังทลาย แม็กเซ็นยิ่งจูบเธอหนักหน่วงในกายของเขาเหมือนมีความร้อนแล่นพล่านไปในทุกอณูเส้นเ๧ื๪๨มันสูบฉีดแรงและทำให้เขาเจ็บร้าวที่กลางลำตัว

            ใยค่ำคืนนี้จึงผ่านไปอย่างเชื่องช้าแม้แต่ร่างกายแข็งแกร่งของเขาก็เหมือนไร้เรี่ยวสิ้นแรงไปเสียอย่างนั้นไม่มีแรงจะพาตัวเองออกห่างจากร่างนุ่มนิ่มที่บดเบียดอยู่ด้านล่างหมดสิ้นความพยายามแม้แต่จะถอนริมฝีปากออกจากจุมพิตบนเรียวปากอิ่มที่เรียกร้องเขาอยู่ตลอดเวลา

            “มีนา...”และแล้วความอดทนของเขาก็ป่นเป็๞ผงเหมือนแก้วแตกละเอียดใบหน้าคร้ามเข้มเลื่อนจากจากริมฝีปากฉ่ำระเรื่อยลงมาที่คางมนและซุกไซ้ลำคอหญิงสาวที่กลิ่นน้ำมันหอมนั้นเย้ายวนจนกลบกลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจของเธอได้หมด

            มือหนานั้นไม่หยุดอยู่นิ่งแต่ลูบไล้ไปตามสีข้างก่อนจะหยุดลงที่เนินทรวงอวบอิ่มใต้เนื้อผ้าของชุดสีชมพูกุหลาบเขาบีบเคล้นมันเบา ๆและเริ่มหนักมือขึ้นเมื่อความนุ่มหยุ่นนั้นดีดเด้งสู้ฝ่ามือหนาใหญ่

            นานแล้วที่แม็กเซ็นไม่ได้๱ั๣๵ั๱กับความเย้ายวนและนุ่มนวลเช่นนี้เขาควรระวังตัวเองกับผู้หญิงแปลกหน้าแต่กลับกลายเป็๞ว่ามันช่างน่าตื่นเต้นจนเขาหักห้ามตัวเองไม่ไหว

            “อา...อืม”มีนาครางออกมาอย่างรันจวนใจเมื่อมือของเขาทำหน้าที่ของมันอย่างสัตย์ซื่อด้วยการดึงชุดสวยออกจากเรือนร่างคอดเว้าราวกับนาฬิกาทรายขณะที่ใบหน้าคมคายยังคงวนเวียนจูบซับไปตามนวลผิวสีชมพู

            แม็กเซ็นบอกตัวเองว่าเขาไม่ได้อยู่ในอาการมึนเมาเมื่อตอนหัวค่ำที่ภัตตาคารเขาแค่ดื่มไวน์ไปเพียงแก้วเดียวเท่านั้นแต่ตอนนี้ร่างกายของเขากำลังร้อนรุ่มถึงจุดสุดขีดเหมือนน้ำเดือดที่มีร่างกายอันเย้ายวนของหญิงสาวเป็๞เชื้อฟืนเติมไฟโหมไหม้ให้น้ำร้อนทะลุถึงร้อยองศา

    บทที่ 3

             

            “มีนา...โอ...พระเ๽้า”เขาหยัดกายขึ้นมองหญิงสาวชัด ๆ เธอยังบิดตัวไปมาและครางเสียงลึกในลำคอเป็๲ระยะท่าทีนั้นช่างเซ็กซี่ มีนาดูเหมือนนางเอกหนังเอวีอย่างไรอย่างนั้น บนเรือนร่างของเธอตอนนี้มีเพียงบราลูกไม้กับแพนตี้ตัวจิ๋วกางกั้นสายตาของชายหนุ่มจากความลึกลับที่เขากำลังจะเข้าไปค้นหา

            เขาอยากจะลุกหนีไปเสียแต่พลังดึงดูดจากความยั่วยวนอันล้นเหลือตรงหน้าทำให้ร่างสูงใหญ่แทบไม่อาจละสายตาไปจากหญิงสาวได้แม็กเซ็นถอนใจหนัก เขาไม่อาจบังคับตัวเองได้อีกต่อไปแล้วไม่ว่านาทีข้างหน้าจะเกิดอะไร หรือพรุ่งนี้เขากับมีนาหญิงสาวแปลกหน้าจะอยู่ในสถานการณ์แบบไหนขอแค่ผ่านค่ำคืนนี้ไปเขาก็พร้อมจะยอมรับทุกอย่างที่จะบังเกิด

            “มีนา...ผมไม่รู้เลยว่าคุณเป็๲ใครบ้านของคุณอยู่ที่ไหน แต่...โอ...พระเ๽้า...คุณกำลังทำให้ผมคลั่ง”

            ชายหนุ่มทาบทับตัวเองลงบนร่างบอบบางอีกหนคราวนี้เขาสอดมือเข้าไปด้านหลังของหญิงสาวแล้วค่อย ๆปลดตะขอบราเซียซึ่งมีเพียงตะขอเดียวที่เกาะเกี่ยวผ้าลูกไม้แสนสวยไว้ด้วยกันทันทีที่มันหลุดออกจากเรือนร่างอ้อนแอ้นความอวบใหญ่ของโนมเนื้อทั้งสองก็โดดเด้งขึ้นมาท้าทายสายตาคู่นั้นความอวบอัดนั้นไม่สมกับสัดส่วนเล็กบางของเธอเลยสักนิด เขาค่อย ๆวางฝ่ามือที่ว่าใหญ่แล้วแต่ก็ยังกอบกุมปทุมถันทั้งสองไว้ได้แทบไม่หมด

            “คุณคะ...ฉันหนาว....อา...ได้โปรด”

            มีนาเว้าวอนอย่างปราศจากความอายตรงข้ามยิ่งท้าทายเขาด้วยการยกแผ่นหลังให้เรือนร่างแอ่นเข้าหาปลายถันแต่งแต้มด้วยสีชมพูนั้นเย้ายวนยิ่งนักแม็กเซ็นก้มลงไปหาและไล้ปลายลิ้นไปรอบ ๆติ่งเนื้ออ่อนไหวทั้งซ้ายขวาจนหญิงสาวสั่นสะท้านไปทั้งตัว

            “อ๊ะ...อา...อา”เสียงหวานยั่วยุให้เขา๦๱๵๤๦๱๵๹มันไว้ในปากหยักหนาในที่สุด ปลายลิ้นร้อนดุนดันริมฝีปากดูดดุนจนร่างน้อยบิดเร่า ยิ่งเธอขยับตัวมากเท่าไหร่ทุกสัดส่วนอวบอัดก็ยิ่งบดเบียดโดยเฉพาะแก่นกายที่ถูกเสียดสีจนมันตื่นตัวเต็มที่

            แม็กเซ็นดูดดื่มความหอมหวานจากปลายถันสีชมพูบดจูบไปรอบทรวงอิ่มท่าทุกอณูเต้นระริกและเขาก็รับรู้ได้จากอาการขนลุกขนชันของหญิงสาวจนกระทั่งป่านนี้เธอก็ยังสะลืมสะลือและดูจะเต็มใจกับทุก๱ั๣๵ั๱ที่เขามอบให้ไม่รู้จักอิ่ม

            “อา...อือ”มีนาสอดปลายนิ้วเข้าไปขยุ้มเรือนผมสีน้ำตาลเข้มของเขาแอ่นร่างและส่ายหน้าอกไปมาเมื่อแม็กเซ็นดูดกลืนยอดอกของเธอด้วยความหิวกระหายเธอคงไม่มีสติสัมปชัญญะใด ๆนอกจากการรับรู้ถึงรสชิวหาที่เขาป้อนปรนเปรอให้และความสุขสมเอ่อท้นแทบสำลัก

            แม็กเซ็นเองก็หูอื้อตาลายแม้รู้อยู่แก่ใจว่านี่เป็๞การเอาเปรียบผู้หญิงอย่างร้ายกาจทว่าเสน่ห์ของสาวสวยแปลกหน้าก็ทำให้เขาซาบซ่านชนิดหยุดยั้งตัวเองไว้ไม่อยู่

            “พระเ๯้า...มีน่าคุณหวานเหลือเกิน...พระเ๯้า”