สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

    ตอนที่ 21 สูญเสียเม็กซิโก !!

    ตอนที่ 21

    เฮือก !! สตีฟฟื้นขึ้นมาก่อนจะมองไปรอบๆก็เห็นว่าตนนั้นนอนอยู่บนโซฟาในห้องทำงานของอีเกิ้ลอาย

    “อ่าวฟื้นแล้วเหรอคุณพ่อบ้านเป็นไงบ้างครับให้ตามแพทย์มั้ย” อีเกิ้ลอายถามหลังจากเห็นคนบนโซฟารู้สึกตัว

    “ไม่เป็นไรครับแต่นี่ผมเป็นลมไปงั้นเหรอครับ” สตีฟถาม

    “ใช่ครับ คุณคงพักผ่อนน้อยเพราะออกไปทำภารกิจมา ถึงค่าสถานะคุณจะสุดยอดขนาดไหนแต่อย่าลืมนะครับเรายังเป็นมนุษย์สามารถตายได้ป่วยเป็น ต้องดูแลรักษาสุขภาพตัวเองด้วยนะครับ” อีเกิ้ลอายเตือน

    “ครับ” สตีฟพยักหน้าพลางคิดในใจ ตรูไม่ได้เป็นลมเพราะพักผ่อนน้อยเฟ้ยแค่ตกใจเรื่องราคาลูกบาศก์มิติ ราคามันตั้งสามร้อยล้านรู้งี้ตรูเอาไปขายดีกว่าที่กดใช้ไปเพราะเห็นว่าขยายกระเป๋าได้สิบเท่าหรอกนะ เพราะออกไปล่าแต่ละทีกระเป๋ามันเต็มบ่อยๆ รู้งี้ถามราคาเจ้านี่ก่อนก็ดี สตีฟคิดในใจอย่างเจ็บปวดแต่ไม่ได้แสดงออกมาทางสีหน้าเขานั้นเป็นประเภทที่พลาดไปแล้วก็พลาดไปไม่เอามาใส่ใจมากนักแต่เขานั้นจะไม่พลาดแบบนี้ซ้ำสองแน่นอนเขาจะถือเอาเรื่องนี้เป็นประสบการณ์เลยทีเดียว

    “ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนดีกว่าครับ ขอกลับบ้านไปอาบน้ำสักหน่อย” สตีฟลุกขึ้นมาก่อนจะพูดกับอีเกิ้ลอายที่กำลังเขียนอะไรซักอย่างอยู่บนโต๊ะ (รายงานเรื่องสตีฟ)

    “อ๊ะเชิญเลยครับ แล้วก็ไม่ต้องกลัวเรื่องสกิลและสถานะของคุณนะครับ เรื่องนี้จะมีเพียงผมและพวกระดับสูงเท่านั้นที่รู้” อีเกิ้ลอายพูด

    “ระดับสูง ???” สตีฟถามอย่างสงสัย

    “ครับผมกำลังเขียนรายงานเรื่องคุณเพื่อไปส่งให้เหล่าผู้ก่อตั้งสมาคมฮีโร่ที่ทำเนียบขาวอยู่” อีเกิ้ลอายเลือกที่จะบอกอย่างไม่ปิดบัง

    “ต้องขนาดนั้นเลยเหรอครับ !!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจ

    “ใช่ครับตัวตนของคุณนั้นพิเศษมากๆเลยนะครับ คุณรู้หรือเปล่าแค่ค่าสถานะของคุณอย่างเดียวก็มากกว่าฮีโร่ระดับ S ไปมากเลยนะครับ เกือบจะเทียบเท่าระดับ SS เลยด้วยซ้ำ” อีเกิ้ลอายพูด

    “แต่ผมไม่มีสกิลต่อสู้เลยนะครับ” สตีฟพูดออกมา

    “ถึงคุณจะไม่มีแต่เพียงแค่ค่าสถานะนั่นคุณก็ล้มพวกสัตว์กลายพันธ์ได้ง่ายๆเลยนะครับ ที่ผ่านมาคุณไม่สงสัยเหรอครับ ทำไมคุณกำจัดพวกมันได้ง่ายๆ” อีเกิ้ลอายพูด

    “อืม...ไม่เลยครับผมนึกว่าพวกมันอ่อนแบบนี้อยู่แล้วซะอีก” สตีฟพูดออกมานั่นก็เพราะตลอดสิบปีมานี้เขาไม่เคยสนใจเรื่องสัตว์กลายพันธ์และฮีโร่เลย วันๆเขามีแต่ออกไปจ่ายตลาด ทำอาหาร และทำความสะอาดเป็นสามีที่ดีของซาร่าเท่านั้นเอง

    “เฮ่อช่างเถอะครับ ผมไม่รบกวนเวลาของคุณแล้วดีกว่าครับคุณพ่อบ้าน” อีเกิ้ลอายถอนหายใจออกมาเพราะตั้งแต่เป็นฮีโร่มานี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาเจอคนแบบสตีฟ คนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับฮีโร่ และสัตว์กลายพันธ์

    ทำเนียบขาวWashington DC.

    ทำเนียบที่เคยใช้เป็นที่อยู่ของประธานาธิปดีบัดนี้ได้ถูกใช้เป็นที่ตั้งบัญชาการศูนย์ใหญ่ของสมาคมฮีโร่ไปแล้ว ที่ห้องประชุมมีนั้นมีที่นั่งอยู่สิบที่ซึ่งเป็นที่นั่งสำหรับผู้ก่อตั้งสมาคมฮีโร่นั่นเองหรือก็คือเหล่านักวิทยาศาสตร์ทั้งสิบที่วิจัยเจ้าอุกาบาตจากนอกโลกนั่นและทำให้เกิดอุบัติเหตจนโลกเข้าสู่ยุคอสูรกลายพันธ์

    ทั้งสิบคนตอนนี้นั้นกำลังประชุมกันอย่างเคร่งเครียด

    “เม็กซิโกเป็นไงบ้าง” ชายคนหนึ่งถามที่ด้านหน้าเขามีป้ายเขียนเลขกำกับเอาไว้ซึ่งเลขของมันคือเลขหนึ่ง หน้าตาของชายคนนี้นั้นมีลักษณะคล้ายคนเอเชีย

    “เมืองเม็กซีโกถูกสัตว์กลายพันธ์ยึดไปแล้วคุณ วัน” ชายคนที่นั่งถัดไปรายงานที่หน้าของเขามีเลขสองเขียนกำกับเอาไว้

    “โดนยึดไปแล้วงั้นเหรอคะ คุณทู เป็นไปได้ยังไงกันที่นั่นมีฮีโร่ระดับ S ถึงเจ็ดคนเลยนะคะ” หญิงสาวที่นั่งไม่ไกลถามอย่างตกใจ

    “มันเป็นไปแล้วคุณ ซิกส์ มีสัตว์กลายพันธ์เลเวลมากกว่าสองร้อยปรากฎตัวที่นั่นมันโจมตีทีเดียวฮีโร่ระดับ S ที่ออกไปรับมือกับมันทั้งเจ็ดคนตายเรียบ” ทูพูดออกมา

    “บ้าน่าสองร้อยตัวตนระดับนั้นมัน !!!” เหล่าคนที่เหลืออุทานออกมาอย่างตกใจ

    “ตัวตนระดับนั้นแม่แต่ผมเผลอๆยังจัดการไม่ได้เลยนะ !!” วันที่นั่งอยู่หัวโต๊ะอุทานออกมาก่อนจะตรวจสอบตัวเองด้วยระบบที่พวกเขาทั้งสิบเป็นคนสร้างโดยระบบส่วนใหญ่นั้นเขาเป็นคนคิดแทบทั้งสิ้นเพราะครั้งหนึ่งคนในครอบครัวของเขาเคยสร้างเจ้าสิ่งที่เรียกว่า NerveGexxx ขึ้นมาเขาจึงได้แรงบันดานใจสร้างระบบขึ้นมาจากเจ้าสิ่งนั้น

    หน้าต่างชื่อ : อิจิยะ อากิฮิโกะ Level : 182 อาชีพ : ฮีโร่อายุ 38ฉายา : หนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งRank : SSS(ไรท์ : นามสกุลคุ้นหูกันหรือเปล่า อิอิ)

    “ไม่หรอกวันต่อให้พวกเรารวมพลังกันสิบคนยังไม่แน่ใจเลยว่าจะจัดการมันได้หรือเปล่า” โฟว์พูดปลอบใจพวกเขาทั้งสิบคนนั้นเป็นฮีโร่ที่มีระดับและเลเวลมากที่สุดในโลกแล้วตอนนี้ แต่ละคนระดับมากกว่าร้อยห้าสิบขึ้นไปทั้งนั้น

    “ขนาดแค่เจ้าเลเวลสองร้อยพวกนายก็ตกใจกันแล้วเหรอแล้วถ้านายเห็นข้อมูลที่คนของฉันหามาได้จะตกใจกันขนาดไหนเนี่ย” เท็นที่อยู่ไกลสุดพูดออก

    “หมายความว่าไง !!” ซิกส์ถาม

    “ทุกคนเปิดดูแท็ปเล็ตสิ ฉันจะแชร์ข้อมูลไปให้นี่เป็นข้อมูลที่พึ่งจะได้มาเมื่อเช้า” เท็นพูดก่อนจะกดแชร์ข้อมูลจากระบบตัวเองไปให้คนอื่นๆ
    พวกคนในห้องที่เหลือรีบหยิบแท็บเล็ตออกมาและเปิดดูทันทีก่อนจะเห็นภาพและข้อมูลของมันหลายคนเริ่มทำสายตาสิ้นหวัง บางคนยกมือขึ้นปิดปากพลางทำสีหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อที่ทุกคนเห็นคือสัตว์กลายพันธ์รูปร่างคล้ายปลาวาฬยักษ์เพียงแต่มันไม่ได้กำลังแหวกว่ายอยู่ในทะเลมันกำลังแหวกว่ายอยู่บนท้องฟ้า ขนาดของมันจากภาพน่าจะใหญ่พอๆกับเรือรบหกเจ็ดลำมาเรียงต่อกัน

    หน้าต่างUnknow Lv.512Error Error Error Error Error Error Error Error Error

    “ขนาดชื่อและรายละเอียดของมันระบบที่พวกเราช่วยกันสร้างยังตรวจสอบไม่ได้เลยงั้นเหรอ ตรวจสอบได้อย่างเดียวคือเลเวลเท่านั้นแค่นี้เนี่ยนะ” ซิกส์พูดออกมา

    “ฉันกลัวมันจะไม่ได้มีแค่ตัวเดียวน่ะสิ” เท็นพูด

    “พูดง่ายๆก็คือพวกเรามีข้อมูลและภาพของเจ้านี่แค่ตัวเดียวสินะ ส่วนตัวอื่นๆยังไม่รู้” วันพยักหน้าก่อนจะพูดออกมา

    “มนุษย์เราถูกกำหนดให้สูญพันธ์จริงๆงั้นเหรอ” วันพูดออกมาเบาๆ

    “เรื่องนี้เราจะประกาศให้รัฐบาลทราบดีหรือเปล่า” ทรีถามความเห็นคนอื่นๆ

    “ฉันว่าไม่ควร มันจะทำให้ประชาชนแตกตื่นเอาซะเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้นอาจจะเกิดการจราจลขึ้นได้ ถ้าเป็นแบบนั้นพวกวายร้ายจะใช้จุดนี้โจมตีเอาจะมีคนล้มตายมากมาย” ซิกส์พูดออกมา

    “อย่างที่ซิกส์ว่า เรื่องนี้ควรเก็บเป็นความลับสุดยอด !!” วันพูดก่อนจะวางแท็บเล็ตลงและเริ่มสั่งงาน

    “เซเว่นนายรีบตั้งภารกิจนำทีมช่วยเหลือประชาชนจากเมืองเม็กซิโกซะ ผมคิดว่าจะต้องมีคนที่รอดชีวิตอยู่บ้าง ไฟว์เธอมีพลังประตูมิติไปกับเซเว่นซะ เราจะอพยพผู้รอดชีวิตทั้งหมดกลับมาที่วอชิงตัน ส่วนคนที่เหลือแยกย้ายกันไปจัดหาที่พักชั่วคราว อาหาร น้ำดื่ม เครื่องนุ่งห่ม เอาล่ะเลิกประชุมได้ !!!!” วันสั่งงานทุกคนทันทีจากนั้นทุกคนก็รีบออกไปเตรียมจัดการเรื่องของตัวเองทิ้งวันให้อยู่ในห้องเพียงคนเดียว

    “มันเป็นความผิดของพวกเราเองที่ทำให้โลกเข้าสู่ยุคนี้ มนุษย์ทุกคนอดทนไว้ก่อนนะผมเชื่อว่าสักวันจะต้องมีคนที่มีพลังมากพอจะหยุดกลียุคนี้ได้ !!!!” วันมองไปที่นอกหน้าต่างก่อนจะพูดออกมาอย่างเชื่อมั่น

    ชื่อของสิบผู้ก่อตั้งนั้นจะถูกเรียกเป็นโค้ดเนมตั้งแต่ หนึ่งถึงสิบเป็นภาษาอังกฤษโดยอิจิยะหรือวันนั้นเป็นคนตั้งให้ซึ่งไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญหรืออย่างไรชื่อทุกคนนั้นเวลาออกเสียงเป็นภาษาญี่ปุ่นจะมีความหมายตามตัวเลข

    อย่างชื่อของเขาเลขหนึ่ง คือ อิจิ เลขสองก็คือ ทู ซึ่งชื่อของเขาคือ นิโคร เลขสองในภาษาญี่ปุ่นคือ นิ นั่นเอง หรืออย่างทรี ชื่อเขาคือ ซานตาน่า เป็นคนสัญชาติสเปน ซึ่งถ้าออกเสียงพยางค์แรกเป็นภาษาญี่ปุ่นก็คือเลขสามนั่นเอง

    (ไรท์ : ichi ni san shi(yon) go roku nana hachi kyuu jyuu หรือก็คือ อิจิ นิ ซัง ชิ(หรือย่ง) โกะ โหล่คุ นาน๊ะ ฮาจิ คิว จูว มันคือจำนวนตัวเลข 1-10 ของภาษาญี่ปุ่นครับ)

    กลับมาที่สตีฟ

    “ในที่สุดก็กลับมาถึงคอนโดจนได้ !!! รีบไปอาบน้ำก่อนดีกว่าเราต้องซักเสื้อผ้าและทำความสะอาดอีกชุดใหญ่” สตีฟพูดออกมาอย่างสบายใจเพราะเขาใกล้จะจัดการปัญหาเรื่องหนี้สินได้แล้ว

    จากนั้นสตีฟก็รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า โยนชุดที่เปื้อนคราบสกปรงลงเครื่อง ก่อนจะมาทำอาหารกินและเอนหลังลงบนเตียงนุ่มๆ

    “หรือว่าวันหลังเราควรจะเอาเตียงเก็บใส่กระเป๋ามิติด้วยดี จะได้ไม่ต้องนอนเต๊นท์ไม่สิซื้อใหม่เลยดีกว่า หือแต่คงไม่จำเป็นหรอกมั้งเพราะหลังจากใช้หนี้สินหมดแล้วเราก็ไม่คิดจะไปทำงานฮีโร่อีกแล้ว” สตีฟพูดออกมาขณะเอนหลังบนเตียงเพื่อพักผ่อน

    สตีฟเปิดระบบขึ้นมาดูภารกิจเพื่อหาภารกิจที่อยู่ใกล้ๆนิวยอร์คหรืออยู่ในนิวยอร์คแห่งนี้ เขาจะต้องหาเงินอีกหนึ่งล้านห้า เพื่อปลดหนี้สามสิบล้านให้หมดก่อนที่ซาร่าจะกลับมา สตีฟเลื่อนหาอยู่พักใหญ่แต่ก็ไม่เจอภารกิจที่อยู่ใกล้ๆเมืองเลยเจอแต่ภารกิจที่ต้องใช้เวลาเป็นเดือนในการเดินทาง ไม่นานสตีฟก็เผลอหลับไปในที่สุด

    จบ...

    ปล.ฝากรีวิวนิยายเรื่องนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับ ขอบคุณมากครับ OTL