เป็ชู้กับผัวยาย
ตอน มูฟออนไม่ไหวเพราะติดใจตา
แนนตื่นขึ้นมาตอนเช้าพบว่าตาอั๋นนอนกอดเธออยู่ แถมยังยกขาหนีบเอวเธอไว้แน่น ความรู้สึกหนักหัวเริ่มมาพร้อมกับภาพเมื่อบนเตียงเมื่อคืนที่ดุเด็ดเผ็ดมันส์
กร่อด! ๆ สาวน้อยขบฟันหน้าสั่น เอามือดึงหมอนที่นอนหนุนขึ้นมาฟาดหน้าตาหื่นดัง ปุ้ง! ๆ
"โอ๊ย! ๆ อะไร อะไรแนน" คุณตาใร้องและลุกนั่ง
"ออกไป ๆ ออกไปเลยนะอีตา" สาวน้อยวางหมอนแล้วตุบตีอกกล้ามแน่นของหนุ่มใหญ่สูงวัยแล้วตามด้วยการดุด่า
"ขี้หื่น นิสัยฉวยโอกาส เ้าชู้ ออกไปนะ ถ้าไม่รีบออกไปหนูจะฟ้องยาย" แนนขู่และหยิบมือถือมากำจนมือสั่น
"ถ้าออกจะไม่บอกใช่ป่ะ ออกแล้วๆ" ตาอั๋นลุกยืนแล้ววิ่งลงจากเตียง
"เดี๋ยว" หลานสาวร้องตามหลัง พอตาหยุดแล้วหันมาเธอก็อ้ำอึ้งเพราะจะโทษตาคนเดียวก็ไม่ถูก แถมยังรู้สึกผิดที่ตัวเองจนไม่รู้จะดุด่าเขายังไงอีก
"ว่าไงแนน" ตาอั๋นถามขณะก้มเก็บกางเกงขายาวมาสวม
แนนลุกนั่งและดึงผ้าห่มมาพันร่างที่ชุดเดรสหลุดรุ่ย
"เมื่อคืนถือว่าผิดทั้งคู่เพราะเมา แต่ตาห้ามทำอย่างนี้กับหนูอีกนะ คิดเสียว่าเื่เมื่อคืนมันไม่เกิดได้ไหม ตาทำได้ไหม"
"ได้ ๆสิ"
"โอเค เก็บเป็ความลับด้วย ถ้าหนูมีแฟนแล้วจะได้ไม่มีปัญหากันอีก" แนนเอ่ยแล้วโบกมือไล่ตา เขาพยักหน้าและเดินออกจากห้องไป
แนนนั่งถอดชุดและกระเถิบมานั่งขอบเตียงสำรวจเรือนกายตัวเอง เห็นเต้านมแดงเป็รอยดูดจ้ำๆเต็มไปหมด หน้าท้องมีคราบขาวๆแห้งกรังติดอยู่ เนินหน่าวก็เช่นกัน กลีบร่องน้อยบวมปลั่งและช้ำแดง พอลุกเดินก็รู้สึกเสียวหวิวๆในช่องท้องปนระบม
"แก่ขนาดนี้แล้วแตกรอบเลยหรือตาอั๋น เลวชะมัด" สาวสวยบ่นก่อนเดินเข้ามาชำระล้างตัวเองในห้องน้ำ เธอฟอกสบู่ถึงสองรอบเพื่อล้างคราบน้ำรักและน้ำลายของตาหื่นออกจากเนื้อตัวอันเพรียวสวย
ไม่ถึงยี่สิบนาทีก็แต่งชุดนักกอล์ฟมาเคาะประตูห้อง
ก๊อก! ๆ ๆ "หนูแนน ๆ ไปซ้อมตีลูกกันจ๊ะ เดี๋ยววันนี้จะแข่งจริงแล้วนะ"
"แปบ หนูแต่งตัวอยู่" แนนะโตอบ
วันนี้เธอสวมเสื้อตีกอล์ฟสีเหลืองแขนยาวรัดรูปและกระโปรงจีบบานสีขาวยาวเสมอเข่า มัดผมยาวไว้กลางหลังและสวมหมวกแก็ปสีชมพูดูน่ารักน่าชัง
พอเปิดประตูเดินกระเผกขาถ่างออกมาหน้าห้องก็เจอคุณตาร่างสูงถือแก้วกาแฟคาปูชิโน่ร้อนรออย่างรู้ใจ
"อรุณสวัสดิ์ เมื่อคืนหลานหลับดีไหม" ตาอั๋นปั้นหน้าธรรมดาถามเหมือนกับว่าเมื่อคืนไม่เคยเกิดอะไรขึ้น
"อย่ามา" แนนง้างมือจะตบหน้าตาหื่นแล้วลดลง พอเขาถอยหลังเธอก็แย่งกาแฟในมือเหี่ยวย่นมาซดดื่ม และเดินนำตาไปทางลิฟท์
คุณตาลากกระเป๋าตีกอล์ฟตามหลังมาติดๆ เขากดลงชั้นหนึ่งและไปขับรถกอล์ฟพาหลานสาวคนสวยมุ่งไปสนามหลุมแรกในตอนเช้าตรู่โดยที่ทุกคนยังไม่ตื่น
แนนต้องจำใจลืมเื่เมื่อคืนเพราะเธออยากคว้ารางวัลใหญ่ หากชนะหลุมไหนซักหลุมคงได้เงินหกหลักถึงเจ็ดหลักกลับบ้าน
ตาอั๋นก็ทำตัวปกติและสอนแนนจับไม้กอล์ฟวาดวงสวิงโดยยืนโอบเธอจากด้านหลัง พอแนนโดนตาถูกเนื้อถูกตัวเธอก็รู้สึกเหมือนโดนไฟช็อต มันแปล๊บๆไปหมด แถมขนยังลูกซู่จนตั้งสมาธิไม่ไหว
ตาอั๋นใช้เวลาชั่วโมงครึ่งสอนแนนตีลูกให้ใกล้หลุมที่จะแข่งจริงหลุมแรกของวันนี้ แนนตีได้ใกล้ที่สุดในไม้ที่สิบ พอฟ้าสางเธอก็ถอดใจและเหนื่อยล้า เนื่องจากการแข่งจริงมันไม่มีโอกาสตีใหม่ถึงสิบครั้ง
"ไม่เป็ไรคนเก่ง ไม่เป็ไร เดี๋ยวตอนแข่งจริงตาจะวัดความเร็วลมและดูทิศทางลมให้ จะได้ตีเผื่อ" คุณตาเดินมาลูบหัวหลานสาวที่นั่งยองๆกอดเข่าตัวเอง
"อย่าโดนหนู" สาวน้อยเงยหน้าบ่นและสะบัดหัวหนีมือใหญ่ๆ
"งั้นไปกินอะไรรองท้องได้แล้วป่ะ อีกหนึ่งชั่วโมงจะแข่งแล้วนะ" ตาอั๋นเอ่ยและแบมือรอให้แนนจับ
ถุย! ๆ แนนบ้วนน้ำลายใส่มือเหี่ยวๆแล้ววิ่งหนีไปนั่งรอบนรถกอล์ฟ
"บ๊ะ! สาวเปรี๊ยวแบบนี้ข้ายิ่งชอบ หึ! ๆ ๆ" ตาหื่นพึมพำและเลียปากก่อนจะเดินดุ่มๆมาขับรถพาหลานสาวกลับที่พัก เขาและเธอนั่งทานอาหารกับนักกอล์ฟมือสมัครเล่นหลายๆคนที่ตื่นมาแข่งเดิมพันขันต่อ
แนนสังเกตุเห็นในห้องอาหารมีแต่ผู้ชายเพราะพวกเมียน้อยเมียทั้งหลายก็ยังคงไม่ตื่น พอทานเสร็จนักกอล์ฟไฮโซทั้งหลายก็พากันออกไปวอร์มบนสนามหญ้าเขียวที่เรียบเตียนและกว้างสุดลูกหูลูกตา
อึ๊บ! ๆ ๆ แนนถือไม้หวดลมโดยพยายามบิดตัวและจัดวงสวิงให้ถูกฟอร์ม จู่ๆก็มีเสี่ยใหญ่วัยกลางคนเดินเข้ามายืนข้างๆและหยอดขนมจีบ
"ท่าสวยครับ คนก็สวย น้องลงแข่งด้วยหรือครับ" อาเสี่ยหุ่นหมียิ้มและทักทาย
"ค่ะ ขอบคุณค่ะ หนูลงแข่งค่ะ" แนนตอบ เธอส่งยิ้มให้เสี่ยที่ดูใจดีและก็หน้าตาดีเสียด้วย แต่ติดว่าเขาท้วมอ้วนเกินสเปคเธอไปหน่อย
"เหรอจ๊ะ งั้นพี่ต้องแพ้แน่ๆเลย"
ฮิ! ๆ ๆ แนนยิ้มไม่หุบ
"แล้วน่ารักแบบนี้มีแฟนรึยังจ๊ะ" อาเสี่ยรุกต่อ
แนนหันไปมองตาอั๋นที่กำลังเด็ดยอดหญ้าวัดทิศทางลมแล้วหันมาตอบเสี่ยใหญ่ใจป๋า "มี มีแล้วค่ะ"
"ว๊า! เสียดายจัง แต่พี่โสดนะ ขอฝากนามบัตรไว้ได้ไหม เผื่อว่าหนูอยากได้คนเลี้ยงดูอะไรยังไงก็ติดต่อมาได้นะจ๊ะ" อาเสี่ยบอกและหยิบกระเป๋าตังยื่นนามบัตรมาให้แนน
"ค่ะ บายนะคะ" สาวน้อยรีบถือไม้กอล์ฟวิ่งมาเกาะแขนคุณตา
"ลมมันไปทางขวานะ ความเร็ว7mph เยอะนะเนี่ย หนูแนนนีเผื่อไปทางซ้ายซักสองวานะ พอเข้าใจไหม" คุณตาหันมาบอกด้วยสีหน้าท่าทางเอาจริง แววตาของเขาต่างจากบนเตียงเมื่อคืนราวกับเป็คนละคนไปเลย
"ยังไงนะตา" แนนถาม
"ก็จากจุดที่เราตีถ้ามองไปตรงธงหลุมเล็งเผื่อไปทางซ้ายสอง่แขนของหนูน่ะ ทำได้ไหม" คุณตาก้มหน้าสบตาถามอย่างมืออาชีพ เขาทำให้แนนรู้สึกกดดันจนลืมโกรธไปเลย
"ค่ะ ได้ค่ะ" สาวน้อยตอบแล้วยืนหรี่ตาข้างเดียว เล็งหลุมไกลๆแล้วบิดตัวเหวี่ยงแขนสุดกำลัง
ฟ้าว! ไม้กอล์ฟแหวกอากาศเสียงดังชัดเจน
พอถึงเวลาแข่งขันเ้าของโรงแรมที่เป็ตัวกลางจัดเก็บเงินเดิมพันก็เป่านกหวีด ทุกคนไปยืนล้อมวงจับฉลากแล้วก็เริ่มตีลูกตามลำดับเลขที่สุ่มมาได้
แนนเป็คนรองสุดท้ายจึงไม่ค่อยกดดันเท่าไร ่นี้สาวๆทั้งหลายที่เป็พวกคุณนายและเมียเก็บต่างแต่งตัวสวยลงมาเชียร์นักแข่งกันเสียงดังลั่น ทั้งปรบมือทั้งร้องะโโหวกเหวก
เเนนนั่งหัวเราะเมื่อเห็นบางคนที่ยังเมาค้างตีลูกไปคนละทางกับหลุมแรก มีหลายคนที่เก่งและตีได้ใกล้มากๆจนน่าใจหาย พอถึงคิวเธอก็ลงมือเอาจริงด้วยการหวดลูกเผื่อไปข้างๆหลุม่แขนตามที่คุณตาบอก
แป๊ก! ลูกกอล์ฟลอยละลิ่วไปไกลลิบตา จู่ๆผู้คนก็ร้องะโเฮฮาจนแนนใ
"ใกล้สุด น้องคนนี้เกือบทำโฮลอินวัน" เ้าของโรงแรมประกาศก้อง
เย้! ๆ ๆ แนนชูไม้กอล์และะโกอดคอคุณตา ทว่าตากลับแกะเเขนเธอออกแล้วเอาไม้ในมือน้อยไปตั้งท่าตีลูก
แนนเพิ่งรู้ว่าตาอั๋นตีเป็คนสุดท้าย พอเห็นร่างสูงสง่าของเขาจับไม้วาดผ่านลมใจดวงน้อยก็หล่นลงไปถึงตาตุ่ม สาวน้อยรู้ว่าคุณตาเอาชนะเธอได้แน่ๆ และคงง่ายมากๆสำหรับคนที่เก่งและเอาจริงเอาจังอย่างเขาคนนี้
ป๊อก! จู่ๆคุณตาก็หวดไม้พลาดโดนข้างๆลูกกอล์ฟ ลูกกลมขาวมันพุ่งไปข้างหน้าไม่ถึงสามย่างก้าว
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ "ได้ไงวะอั๋น ท่านอั๋นพลาดได้ยังไงครับ ฮ่า! ๆ ๆ อะไนเนี่ยคุณอั๋น"
ผู้คนหัวเราะลั่นสนาม บ้างก็ร้องแซวหนุ่มใหญ่ที่ใครๆก็รู้จัก
วินาทีนี้เองที่แนนไม่รู้ตัวว่าตกหลุมคุณตาไปตอนไหน เธอเดินไปรับไม้กอล์ฟในมือของเขาและโอบเอวลูบหลังแผ่นกว้าง ยืนเขย่งเท้าเอาแก้มบดแขนคุณตาอย่างรู้สึกขอบคุณ
"น้องครับ มารับรางวัลด้วย" เ้าของโรงแรมกวักมือเรียกแนนที่ยังยืนงง คุณตารีบผลักตูดเธอวิ่งกระโปรงปลิวไปรับซองเงินที่บรรจุแบงค์พันไว้สองแสนบาทถ้วนๆ
พอถึง่พักบางคนก็กลับเข้าโรงแรม หลายๆคนมาล้อมวงจีบสาวน้อยที่กำลังยืนงงในดงผู้ชายรวยๆ แต่ละคนแกล้งถามโน่นถามนี่เพื่อรอแนะนำตัวแบบเสนอหน้าสุดๆ ในตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่าแนนจะชี้เลือกใครมาเป็แฟนก็ยังได้
ทว่าจู่ๆที่ตอบคำถามเหล่าชายสาวน้อยก็เหลือบไปเห็นคุณตาเดินก้มหน้าไปทางร้านคาเฟ่ เธอก็รีบวิ่งฝ่าฝูงชนที่กำลังล้อมถามมาดื้อๆแบบเสียมารยาทสุดๆ พอเปิดประตูร้านแล้วสาวน้อยก็วิ่งเข้ามาเบียดข้างคุณตาบนม้านั่งไม้ตัวเดียวกัน
"ตาอ่อนข้อให้หนูทำไม" สาวน้อยเงยหน้าถาม
"ก็ตาแพ้แนนแล้วั้แ่เมื่อคืน"
"ทำไม พูดเื่นั้นอีกทำไม"
"ก็ตาหลงแนน ตารักแนน ตามีความสุข ตาลืมไม่ได้ไง"
"ถ้าลืมไม่ได้ก็ไม่ต้องลืม แล้วอย่าทำตัวห่างเหินกับหนูแบบนี้อีกล่ะ" หลานสาวบ่นแล้วลุกเดินหนี
"ห๊ะ! ได้เหรอ รอด้วยแนน อยากกินอะไรสั่งเลย หลุมที่สองมันต้องใช้แรงเยอะนะต้องตีขึ้นเนิน เอาเอสเปรสโซ่หวานน้อยไหม"
คุณตาจอมหื่นวิ่งตามหลานสาวต้อยๆ
5K
