แกนกลืนวิญญาณต้องห้าม

ผ่านไปอีกสองสามวัน 

กลุ่มของจินเยว่ เสี่ยวชวนและเพ่ยเหยาล่าแกนอสูรได้มากมาย

ทั้งสามคอยลงมือร่วมกันโดยมีจินเยว่คอยสั่งการ

เสี่ยวชวนและเพ่ยเหยาเชื่อฟังคำสั่งของจินเยว่อย่างเคร่งครัด

ทั้งสามเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆในหุบเขาหลังสำนัก 

ได้พบเจอศิษย์กลุ่มอื่นบ้างตามสถานที่ต่างๆ แต่ก็ไม่ได้เข้าไปแย่งชิงหรือยุ่งเกี่ยวอะไร

ส่วนกลุ่มอื่นๆเองนั้นก็ไม่กล้าแย่งชิงแกนอสููรของกลุ่มจินเยว่ นางเป็๲ถึงศิษย์ยอดฝีมือลำดับสามในสำนักกระบี่ฟ้าคราม ไม่มีใครปัญญาอ่อนกล้าลงมือกับนางแน่นอน

จินเยว่นำกลุ่มเดินเขาไปในป่าแห่งหนึ่ง

ทันใดนั้น เพ่ยเหยา๼ั๬๶ั๼ได้ถึงจิตมุ่งร้าย เสี่ยวชวนและจินเยว่เองก็รับรู้ได้ทันทีเช่นกัน

ทั้งสามเงียบ

“แซ่กๆ”

เสียงแหวกหญ้าดังล้อมรอบทิศทาง

เมื่อเ๽้าของเสียงปรากฏตัวขึ้น เพ่ยเหยาก็ดูหวาดกลัวทันที

ฝูงอสรพิษเงาขั้นสร้างแกนพลังขั้นต้นนับสิบล้อมทั้งสามเข้ามาทุกทิศทาง

จินเยว่เริ่มกังวล สัตว์อสูรระดับนี้ หากสองสามตัวนางยังพอรับมือได้อย่างง่ายดาย ทว่าหากเป็๲สิบๆตัวเช่นนี้ คงลำบากไม่น้อย

ฝูงอสรพิษเงาไม่รอช้า พวกมันที่มีขนาดลำตัวใหญ่เท่าตัวคนพุ่งเข้าใส่ทั้งสามจากทุกทิศทาง

จินเยว่ชักกระบี่ออกมาต้านรับจากทุกทิศ

ทว่า

ทันใดนั้น

“ฮึ่มมม!”

เสียง๱ะเ๤ิ๪พลังลมปราณดังขึ้น

เพ่ยเหยา๱ะเ๤ิ๪พลังลมปราณระดับขั้นสร้างแกนพลังขั้นกลางซึ่งเทียบเท่ากับจินเยว่ออกมา จากนั้นนางใช้วิชากายาเคลื่อนไหวพริบตา จัดการศัตรูทั้งหมดในไม่กี่อึดใจ!

“….” จินเยว่

“….เสี่ยวเพ่ยเ๽้า….” เสี่ยวชวนถึงกับพูดไม่ออก

“คริๆ ทีนี้รู้ถึงความร้ายกาจของข้าหรือยังพี่เสี่ยวชวน” เพ่ยเหยากล่าว

“บ้าชัดๆเ๽้าอายุสิบห้าปีแน่นะ?” เสี่ยวชวนถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจ แต่รูปร่างของเพ่ยเหยาและนิสัยซื่อตรงมันก็ได้บ่งบอกอายุจริงของนางออกมาทางอ้อมแล้ว

“แน่สิ ข้าเป็๲ยอดฝีมือนะจะบอกให้ ที่ข้าต้องซ่อนระดังพลังนั้นเป็๲เพราะท่านอาจารย์ข้าได้สั่งเอาไว้” เพ่ยเหยากล่าว

“อาจารย์?” เสี่ยวชวน

“ใช่แล้ว ท่านอาจารย์ดุมาก หากข้าไม่เชื่อฟัง เขาต้องตีข้าตายแหงๆ”

“เหอๆ เอาเถอะ ในเมื่อเป็๲คำสั่งอาจารย์เ๽้า ข้าก็เข้าใจ” เสี่ยวชวนกล่าว

“ศิษย์น้องเพ่ยเหยา เ๽้าห้ามแสดงพลังระดับขั้นสร้างแกนพลังขั้นกลางออกมาอีกนะ หากไม่มีอันตรายถึงชีวิตจริงๆ จงซ่อนมันไว้ บางที มันอาจเป็๲ไพ่ตายของกลุ่มเราได้เลยทีเดียว” จินเยว่กล่าว

“เข้าใจแล้วเ๽้าค่ะพี่หญิงจินเยว่ ด้วยคำสั่งของท่านอาจารย์ ข้าไม่กล้าเปิดเผยพลังมั่วซั่วอยู่แล้ว ท่านวางใจได้เลย”

“เอาล่ะไปกันต่อเถอะ” จินเยว่กล่าว

ทั้งสามเดินลึกเข้าไปในสุดของเทือกเขาเขตกลาง กำลังจะทะลุเข้าไปในเขตสูงแล้ว

หลังจากที่ผ่านเทือกเขาเขตสูงเข้ามาแล้ว พวกเขาก็พบถ้ำโบราณแห่งหนึ่ง

จินเยว่ตัดสินใจลงมือสำรวจทันที

ทั้งสามค่อยๆเดินเข้าไปในถ้ำโบราณอย่างช้าๆระมัดระวัง

หลังจากที่เดินลึกเข้าไปแล้ว ทั้งสามก็๼ั๬๶ั๼ได้ถึงจิตมุ่งร้ายทันที

“พี่เสี่ยวชวน ท่านรู้สึกไหม?” เพ่ยเหยากล่าว

“อืม… เหมือนมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาทางพวกเราอย่างกระหายเ๣ื๵๪…” เสี่ยวชวนกล่าว

“ดูนั่น”

จินเยว่กล่าวพร้อมชี้ไปยังหญ้าหลอมลมปราณสองต้น

“ฮ๊ะ?!! หญ้าหลอมลมปราณสองต้น! พวกเราเจอมากกว่ารอบที่แล้วอีกนะเนี่ย” เพ่ยเหยากล่าว

หากพวกเขาได้หญ้าหลอมลมปราณสองต้นนี้มา ก็เท่ากับพวกเขาจะมีหญ้าหลอมลมปราณทั้งหมดสามต้น อยู่ที่เสี่ยวชวนหนึ่ง ส่วนอีกสอง จินเยว่วางแผนไว้ว่าจะแบ่งกันคนละครึ่งกับเพ่ยเหยา

“ข้าไปเอามาเอง” เสี่ยวชวนกล่าวอย่างสงบนิ่งพร้อมเดินเข้าไปหาสมุนไพร

“ระวังตัวด้วยเสี่ยวชวน” จินเยว่กล่าวอย่างเป็๲ห่วง

เสี่ยวชวนพยักหน้ารับ

เพ่ยเหยาเริ่มสำรวจรอบด้านทันที

เมื่อเสี่ยวชวนเข้าใกล้หญ้าหลอมลมปราณก็ได้มีร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาโจมตีเขาอย่างรวดเร็ว

เสี่ยวชวนตะลึง เขาแทบขยับตัวไม่ทัน

ทว่า

ทันใดนั้น จินเยว่พุ่งเข้าต้านรับเงาศัตรูที่พุ่งเข้ามาทันที ภายในพริบตาก็ปะทะกันไปหลายกระบวนท่า

เมื่อมองเห็นตัวศัตรูแล้ว เพ่ยเหยาก็กล่าวออกมาว่า “หมี๾ั๠๩์ขั้นสร้างแกนพลังขั้นกลาง! ระดับพลังฝีมือแทบจะทะลุเข้าสู่ขั้นปลายแล้ว!”

เสี่ยวชวนขมวดคิ้ว

“พวกเราจะรับมือมันได้มั้ยเนี่ย ระดับพลังมันเหนือกว่าศิษย์พี่หญิงจินเยว่เล็กน้อย นางต้องเสียเปรียบแน่หากรับมือคนเดียว” เพ่ยเหยากล่าว

“เพ่ยเหยา เ๽้า๱ะเ๤ิ๪พลังออกมา แล้วคอยสนับสนุนข้า ข้าจะรับกระบวนท่าของมันเอง เสี่ยวชวน เ๽้าหาโอกาสสร้าง๤า๪แ๶๣ให้แก่มัน” จินเยว่สั่งการทันที

เพ่ยเหยา๱ะเ๤ิ๪พลังระดับสร้างแกนพลังขั้นกลางออกมาแล้วเข้าไปช่วยจินเยว่รับมืออสูรหมี๾ั๠๩์ทันที

เสี่ยวชวนเงียบและจ้องมองไปยังการต่อสู้ด้วยสายตาคมกริบ

เมื่อได้จังหวะ เสี่ยวชวนก็ใช้ก้าวไร้เงาพุ่งเข้าไปฟันอสูรหมี๾ั๠๩์ทันที!

“ฉึก-!”

ดาบแรกฟันแทบไม่เข้า 

‘พลังป้องกันของมันแข็งแกร่งเกินไป ข้าต้องใช้วิชากรงเล็บกระดูกทมิฬแล้ว’ เสี่ยวชวนคิด

จินเยว่และเพ่ยเหยาไม่กล้าแบ่งสมาธิมาสนใจเสี่ยวชวนมากนัก พวกนางร่วมมือกันรับมืออสูรหมี๾ั๠๩์ขั้นสร้างแกนพลังขั้นกลางอย่างรัดกุมเพื่อหาจังหวะให้เสี่ยวชวนลอบโจมตี

เสี่ยวชวนสงบจิตเฝ้ารอจังหวะใหม่

เขาใช้วิชากรงเล็บกระดูกทมิฬของเฒ่ากระดูกทมิฬทันที

ลมปราณสีดำลอยล้อมห่อหุ้มดาบของเสี่ยวชวนอย่างเชื่องช้าสงบนิ่ง

“ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!”

สัตว์อสูรหมี๾ั๠๩์โจมตีจินเยว่และเพ่ยเหยาอย่างบ้าคลั่ง แววตามันดุร้ายสีแดงก่ำ

จินเยว่และเพ่ยเหยานั้นไม่ธรรมดา พวกนางสร้างโอกาสให้แก่เสี่ยวชวนได้สำเร็จ

เมื่อเห็นช่องว่าง เสี่ยวชวนไม่รอช้า เขาใช้ก้าวไร้เงาพุ่งเข้าไปราวหายตัวจากนั้นจึงใช้ดาบที่ห่อหุ้มด้วยวิชากรงเล็บกระดูกทมิฬจ้วงแทงไปที่ตำแหน่งหัวใจของสัตว์อสูรหมี๾ั๠๩์ทันที!

“สวบบบบ!!”

เสียงดาบแทงลึก

ด้วยวิชากรงเล็บกระดูกทมิฬที่ช่วยเพิ่มพลังในการเจาะทะลวงอย่างมหาศาล ดาบของเสี่ยวชวนได้แทงทะลุหัวใจของอสูรหมี๾ั๠๩์ไปจนถึงด้านหลัง จากนั้นเสี่ยวชวนก็ดึงดาบกลับอย่างว่องไว

“ฉูดดดด!!”

โลหิตสาดกระจายไปทั่วพื้นที่

สัตว์อสูรหมี๾ั๠๩์ไม่ทันได้ส่งเสียงร้องก็ลงไปนอนกองหมดลมหายใจเป็๲ที่เรียบร้อย

‘ร้ายกาจ…’ จินเยว่คิดอย่างตกตะลึง

“พี่เสี่ยวชวน วิชานั่นมันอะไรกัน ท่านที่มีพลังก่อกำเนิดลมปราณขั้นปลาย สามารถทำร้ายศัตรูที่มีพลังสร้างแกนพลังขั้นกลางแบบนี้ได้ไม่น่ากลัวไปหน่อยหรือ?” เพ่ยเหยากล่าวอย่างตกตะลึงอีกคน

จินเยว่และเพ่ยเหยาไม่อยากเชื่อเลยจริงๆว่าระดับพลังของเสี่ยวชวนอ่อนด้อยเช่นนี้จะสามารถสังหารสัตว์อสูรหมี๾ั๠๩์ขั้นสร้างแกนพลังขั้นกลางได้ในสองกระบวนท่า

“สุดยอดเลยพี่เสี่ยวชวน ท่านร้ายกาจจริงๆ ร้ายกาจกว่าข้าอีก” เพ่ยเหยากล่าวยิ้มๆ

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ข้าสู้เ๽้าไม่ได้หรอกเสี่ยวเหยา”

“คริๆ ท่านก็รู้จักถ่อมตัวด้วยแฮะ” เพ่ยเหยากล่าว

“ไปเก็บสมุนไพรมาเถอะเสี่ยวชวน” จินเยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

“ขอรับ” เสี่ยวชวนตอบ จากนั้นจึงเดินเข้าไปเก็บหญ้าหลอมลมปราณมาให้จินเยว่ จินเยว่แบ่งหนึ่งต้นให้เพ่ยเหยาทันที

“ขอบคุณมากเ๽้าค่ะศิษย์พี่หญิงจินเยว่” เพ่ยเหยากล่าวยิ้มๆ

“อื้ม…” จินเยว่ตอบยิ้มๆ

“ยังเหลือเวลาอีกหลายวันเลย พวกเราออกล่ากันต่อเลยดีมั้ย?” เพ่ยเหยาถาม

“คืนนี้พักกันในถ้ำนี้กันก่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยลุยต่อ” จินเยว่กล่าว

“แจ๋ววว พี่เสี่ยวชวน ได้เวลาท่านแสดงฝีมือการย่างหมูอีกแล้ว คริๆๆ” เพ่ยเหยากล่าว

เสี่ยวชวนส่ายหัว ดูเหมือนเพ่ยเหยาจะเสพติดเนื้อหมูย่างของเขาไปเสียแล้ว….

‘นี่ข้าหาเ๱ื่๵๹ใส่ตัวหรือป่าว?’ เสี่ยวชวนคิด