บทที่สี่
ความสงสัย
จากวันเปลี่ยนเป็เดือน ในตอนนี้แตงกวาอาศัยพึ่งใบบุญของพี่ตรีมาย่างเข้าเดือนที่สี่แล้ว และแน่นอนว่าความสนิทสนมของคนทั้งคู่ก็เพิ่มขึ้นตามลำดับ แตงกวามักจะได้ติดตามอีกฝ่ายออกไปข้างนอกอยู่เสมอ หลังจากที่อีกฝ่ายจัดการคิวลูกค้าเรียบร้อยในแต่ละวัน
ซึ่งสถานที่ที่มักจะไปเดินเที่ยวเล่นกัน นั่นก็คือห้างสรรพสินค้าที่หรูหราใกล้กับร้านเช่าชุดเพียงแค่ไม่กี่กิโล และกิจกรรมหลัก ๆ ก็คือการไปเดินเลือกซื้อเสื้อผ้าสวย ๆ ให้กับแตงกวา
แตงกวาที่แม้จะรู้สึกเกรงใจขนาดไหน แต่สุดท้ายก็ต้องยอมรับเสื้อผ้าที่ซื้อใหม่แทบทุกอาทิตย์จากพี่ตรี เพราะอีกฝ่ายให้เหตุผลว่าการซื้อเสื้อผ้าให้กับแตงกวานั้นคือความสุขอีกอย่างของตัวเอง
และด้วยเสื้อผ้าที่อีกฝ่ายเลือกให้ ส่วนมากมักจะเป็ชุดที่ดูเซ็กซี่เน้นสัดส่วน โดยไม่เว้นแม้กระทั่งพวกชุดนอนหรือชุดชั้นใน ก็มักที่จะเป็ในรูปแบบที่วาบหวิวด้วยกันทั้งสิ้น ทำให้ตอนนี้แตงกวาเริ่มที่จะคุ้นชิน และมีความมั่นใจกับการแต่งกายด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นมากขึ้นไปโดยปริยาย
แตงกวามัดรวบผมที่ยาวจนถึงกลางหลังของตัวเองเอาไว้เป็ปมกลางศีรษะ ก่อนจะยืนหมุนอยู่หน้ากระจกอีกเล็กน้อยเพื่อตรวจดูความเรียบร้อยของตัวเอง ก่อนจะสาวเท้าเดินออกจากห้องนอนที่อยู่้าของร้านให้เช่าชุดราตรี
ร่างเล็กผลักประตูห้องนอนใหญ่เข้าไปอย่างเบามือ ดวงตากลมโตกวาดไปมองรอบ ๆ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่ามีเสื้อชั้นในสีแดงของผู้หญิงตกอยู่กับพื้นห้องของพี่ตรี
“ของใคร” แตงกวาเอ่ยขึ้นกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ก่อนจะตัดสินใจหยิบมันขึ้นมาจากพื้นด้วยความแปลกใจ
เพราะั้แ่ที่อยู่ด้วยกันมาจนจะครบสี่เดือน แตงกวาเองก็พอที่จะรู้ว่าพี่ตรีนั้นถึงแม้ว่าจะเ้าสำอาง มีกิริยาที่แลดูตุ้งติ้ง และชอบจีบปากจีบคอพูดอย่างมีอรรถรสในทุก ๆ ครั้ง หากแต่ก็ไม่นิยมแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าของผู้หญิงอย่างที่ควรจะเป็
แต่แล้วทำไมวันนี้ถึงได้มีเสื้อชั้นในของผู้หญิงตกอยู่ในห้องของอีกฝ่ายกันได้ แตงกวาครุ่นคิดด้วยความสงสัย ก่อนจะสาวเท้าเดินเอาสิ่งที่อยู่ในมือไปใส่ลงในตะกร้าผ้าที่ใช้แล้วของอีกฝ่าย
ร่างเล็กหมุนตัวกลับมาเพื่อที่จะเรียกปลุกคนที่ยังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงกว้าง หากแต่ก็ต้องชะงักฝีเท้าของตัวเองและถอยกรูดฝีเท้า เมื่อสายตาบังเอิญกวาดไปเห็น ซากถุงยางที่ถูกมัดปมเอาไว้จำนวนสองถุงตกอยู่ข้าง ๆ เตียง
และสิ่งที่ทำให้แตงกวารู้สึกตกตะลึงไปมากกว่านั้น ก็คือจำนวนถุงยางที่ผ่านการใช้งานมาแล้วนั้น มีน้ำสีขาวขุ่นนองอยู่ในนั้น ร่างเล็กช้อนตาขึ้นมองใบหน้าของคนที่กำลังนอนหลับซุกหมอนอยู่โดยทันที
ใบหน้าสวยหวานที่ยังคงไร้เครื่องสำอางเห่อร้อนขึ้นมา เมื่อความคิดผ่านในหัวเริ่มที่จะปะติดปะต่อเข้าหากัน จากการที่บังเอิญเจอเสื้อชั้นในผู้หญิงและถุงยางที่ผ่านการใช้มาแล้ว ตกอยู่ในห้องของอีกฝ่าย
“หรือว่า...” แตงกวาเผลอพูดออกมาตามความคิด หากแต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นว่าคนบนเตียงเริ่มที่จะขยับตัว
แตงกวารีบปรับสีหน้าของตัวเองให้กลับมาเป็ปกติ แม้ว่าความคิดจะกำลังตีกันให้วุ่นวาย ร่างเล็กสูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนสาวเท้าผ่านซากอารยะของพี่ตรีและใครบางคนที่อาจจะกระทำกิจกรรมบางอย่างด้วยกันเมื่อคืนไปอย่างไม่ไยดี
“พี่ตรีคะ ตื่นเถอะค่ะ วันนี้มีนัดั้แ่เช้า” แตงกวาเอ่ยเรียกพร้อมกับเขย่าไหล่ของคนพี่เบา ๆ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพลิกตัวไปอีกทางและกำลังที่จะหลับต่อ โดยที่ไม่ได้ลืมตาขึ้นมามองว่าตอนนี้มีตนอยู่ภายในห้องด้วย
“อื้อ” เสียงตอบรับที่เต็มไปด้วยความรำคาญใจที่เกิดขึ้นในทุก ๆ วัน ที่โดนแตงกวาเรียกปลุกเกิดขึ้นอีกครั้งในเช้าวันนี้
แตงกวาส่ายหน้าไปมาด้วยความระอาใจให้กับความนอนขี้เซาของอีกฝ่าย หากแต่ก็ทำอะไรไปไม่ได้มากกว่านั้น เพราะนอกเหนือจากการดูความสะอาด อาหารการกิน และคอยต้อนรับลูกค้า การต้องมาปลุกอีกฝ่ายถึงในห้องนอน ก็เป็หน้าที่อีกอย่างที่แตงกวาได้รับมอบหมาย
“ตื่นเถอะค่ะพี่ตรี จะสายแล้ว” แตงกวาเอ่ยเรียกซ้ำ พร้อมกับออกแรงเขย่าไหล่หนาด้วยน้ำหนักมือที่มากกว่าในตอนแรก
“อื้ม” ตรีพลครางฮึมฮัมผ่านลำคอด้วยความรำคาญ ก่อนจะใช้มือจับไปสะเปะสะปะสิ่งที่รบกวนเวลานอนของตัวเอง
แตงกวาออกแรงขืนตัวจากการที่โดนฉุดรั้งข้อมือ ก่อนจะต้องเบิกตากว้างด้วยความใ เมื่อขัดขาตัวเองจนเสียหลักและล้มลงไปทับคนที่ยังไม่ลืมตาตื่นขึ้นมา
“เฮ้ย” ตรีพลที่ถูกล้มทับร้องออกมาด้วยความใ เมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าเด็กในปกครองของตัวเองกำลังนอนทับอยู่่หน้าอกแกร่ง
“คือ คือว่า คือ” แตงกวาเอ่ยพูดตะกุกตะกัก จับต้นชนปลายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะต้องทำยังไงต่อไปดี
“อย่า อย่าขยับแบบนั้น” ตรีพลเอ่ยค้านออกมาเสียงหลง เมื่อคนที่คร่อมทับอยู่บนตัวเริ่มที่จะขยุกขยิกเพื่อที่จะหาทางลุกออกไป
“คะ?” แตงกวาเลิกคิ้วขึ้นถามด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะเม้มริมฝีปากเมื่อรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างดุนดันอยู่ที่ต้นขาของตัวเอง
ดวงตากลมโตหลุบลงไปมองทันทีโดยที่ไม่ทันได้ยั้งคิด และก็พบว่าต้นขาของตัวเองอยู่ในตำแหน่งจุดกลางกายของอีกฝ่ายเข้าพอดี แตงกวาช้อนสายตากลับมามองคนพี่ด้วยความใกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“เหวี่ยงขาเธอหลบไปก่อน” ตรีพลเอ่ยพูดขึ้นในขณะที่เบนสายตาหลบมองไปทางอื่น
แตงกวารีบทำตามอย่างว่าง่าย ก่อนจะรีบกลิ้งตัวไปทางพื้นที่ ที่ยังเหลือว่างอยู่ของเตียงกว้าง ร่างเล็กที่ยังคงอยู่ในอาการใและลนลาน ออกแรงหมุนตัวเยอะเกินจนทั้งร่างตกลงไปกองอยู่ที่ด้านล่างพื้นห้อง
“เฮ้ย / โอ๊ย” สองเสียงร้องประสานกันด้วยความใของคนทั้งคู่ ก่อนจะตามมาด้วยความเงียบ เมื่อต่างฝ่ายต่างก็ไม่รู้ว่าควรจะเปิดบทสนทนาระหว่างกันด้วยถ้อยคำใดในเช้าวันนี้
แตงกวารับผุดลุกขึ้น ก่อนจะทอดสายตามองไปทางอื่นแทนที่จะหันกลับไปมองคนที่นั่งหน้าม้านอยู่บนเตียง ร่างเล็กขบเม้มริมฝีปากสวยเข้าหากันแน่นอย่างคนที่ทำตัวไม่ถูก
“แตงกวาไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะคะ จะสายแล้ว” แตงกวาเอ่ยพูดออกไปด้วยเสียงละล่ำละลัก ก่อนจะออกตัววิ่งออกไปจากห้องโดยทันที และถึงแม้จะรีบร้อนเสียเพียงใด ก็ไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องของอีกฝ่ายให้สนิทอย่างรู้หน้าที่ของตัวเอง
ตรีพลปรายตามองตามคนที่วิ่งออกจากห้องนอนของตัวเองไปด้วยความรีบร้อน ก่อนจะยกมือหนาขึ้นตบหน้าผากของตัวเองหลายครั้งติดกันด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก
เพราะจู่ ๆ หัวใจก็ดันเต้นแรงขึ้นมาในตอนที่ได้มีโอกาสแนบชิดกับเด็กคนนั้น ซ้ำยังรู้สึกร้อนวูบวาบเพียงแค่ต้นขาของอีกฝ่ายััที่ส่วนความเป็ชายด้วยความไม่ตั้งใจ
และเพียงแค่ไม่กี่นาทีที่เนื้อตัวโดนกัน ก็สร้างภาพในหัวที่เกิดจากจินตนาการไปไกลจนถึงขั้นที่เ้าลูกชายที่ควรจะหลับใหลมันแข็งโด่ขึ้นมาประจานพ่อมัน
“นี่ก็โด่ถูกเวลาจริง ๆ” ตรีพลหลุบตาลงมองกลางกายของตัวเอง ที่กำลังแข็งชูชันอยู่ภายใต้ผ้าห่ม ก่อนจะเอ่ยพูดออกมา
ร่างสูงผุดลุกขึ้นจากเตียง ฝ่าเท้าเตะเข้ากับซากถุงยางที่ใช้งานเมื่อคืนจนมันกลิ้งไปอีกทาง มือหนายกขึ้นนวดขมับเพราะหากไม่คาดการณ์ผิด สิ่งนี้ก็คงจะตกอยู่ในสายตาของแตงกวาเป็ที่เรียบร้อยแล้วอย่างแน่นอน
459
