ข้อมูลจากสภาสนธยานำพวกเขามาสู่ซิลเวอร์ครีก... เมืองเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่กลางเทือกเขาร็อกกีในประเทศแคนาดา มันคือภาพที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับทุกที่ที่พวกเขาเคยไป... บ้านไม้ทรงสวยที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะ... อากาศที่หนาวเย็นแต่สดชื่น... และความเงียบสงบที่ดูจะสมบูรณ์แบบเกินไป
"ที่นี่... ให้ความรู้สึกแปลกๆ" อริสราพูดขึ้นขณะที่พวกเขานั่งอยู่ในร้านอาหารเล็กๆ แห่งเดียวในเมือง หลังจากที่เช็คอินเข้าโมเต็ลในฐานะนักท่องเที่ยว "มันสงบ... สงบเกินไป"
"ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน" เคนจิเห็นด้วย "มันไม่มี 'เสียงรบกวน' ของอารมณ์มนุษย์ที่พลุกพล่านเหมือนในเมืองใหญ่... แต่มันก็ไม่ใช่ความว่างเปล่า"
"เพราะมันถูก 'กลบ' ไว้" ราตรีสรุปหลังจากวิเคราะห์ข้อมูลบางอย่างบนแท็บเล็ตของเธอ "เหมือนมีคนเอาผ้าห่มผืนหนามาคลุมเมืองนี้ไว้ทั้งหมด... น่าสนใจ"
แผนของพวกเขาถูกแบ่งออกเป็สองส่วน ราตรีและเคนจิรับหน้าที่สืบหาข้อมูลของเป้าหมายในรายชื่อ... "ดร. อลิสแตร์ ฟินช์" ...สัตวแพทย์เพียงคนเดียวของเมือง ส่วนอริสราและลอเรนโซ่... พวกเขาตรงไปยังหอจดหมายเหตุเล็กๆ ของเมืองเพื่อตามหาร่องรอยเกี่ยวกับแม่ของอริสรา
และที่นั่นเอง... อริสราก็ได้พบกับเบาะแสแรกที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง
เธอพบรูปถ่ายในหนังสือรุ่นของโรงเรียนมัธยมเก่า... เป็ภาพของแม่ของเธอในวัยสาวที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข... และยืนอยู่ข้างๆ ท่าน... คือเด็กสาวอีกคนที่มีใบหน้าคุ้นตา... และมีนามสกุลว่า "ฟินช์"
"เป็ไปไม่ได้..." อริสราพึมพำ "แม่ของฉัน... รู้จักกับครอบครัวของเป้าหมายเรา"
ภารกิจสองสายที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกัน... บัดนี้ได้ถูกถักทอเข้าด้วยกันด้วยสายใยแห่งอดีตที่ซับซ้อน
"ฉันต้องไปพบเขา" อริสราตัดสินใจ
แผนการใหม่คือ... อริสราจะแกล้งทำเป็นักท่องเที่ยวที่สุนัขของตัวเอง (ซึ่งไม่มีอยู่จริง) เกิดป่วยกะทันหัน เพื่อที่จะได้เข้าไปพบกับ ดร.ฟินช์ ตามลำพัง โดยมีลอเรนโซ่ติดตามไปด้วยในฐานะ "พี่ชาย" ที่เป็ห่วง
คลินิกของ ดร.ฟินช์ นั้นสะอาดสะอ้านและให้ความรู้สึกอบอุ่น ตัวเขาเป็ชายวัยกลางคนที่ดูใจดีและมีแววตาที่อ่อนโยน เขาทักทายพวกเขาอย่างเป็มิตร
เมื่ออริสราใช้ "สายตา" ของเธอมอง... เธอก็พบกับความผิดปกติที่น่าขนลุก... รัศมีพลังรอบตัวคุณหมอแทบจะไม่มีอยู่จริง! มันจางและนิ่งสนิทเสียจนเกือบจะมองไม่เห็น... ราวกับเขาไม่ใช่มนุษย์หรือสิ่งมีชีวิตใดๆ... มันคือการ "กดพลัง" ที่สมบูรณ์แบบจนน่ากลัว
"ขอโทษด้วยนะครับที่ต้องทำให้ลำบาก" ดร.ฟินช์ กล่าวหลังจากตรวจ "อาการ" ที่อริสรากุขึ้น "ผมไม่เห็นอะไรผิดปกติ... แต่จะให้ยาบำรุงไปเผื่อแล้วกันนะครับ"
"ขอบคุณค่ะ... คุณหมอใจดีเหมือนที่แม่เคยเล่าให้ฟังไม่มีผิด" อริสราแกล้งพูดขึ้นมาลอยๆ "ท่านเคยเล่าว่าตอนที่อยู่ที่ซิลเวอร์ครีก... ท่านมีเพื่อนสนิทชื่อ 'ฟินช์'"
แววตาที่อ่อนโยนของ ดร.ฟินช์ แข็งค้างไปชั่วขณะ... เพียงเสี้ยววินาที... แต่อริสราััได้ถึงคลื่นความกลัวที่เย็นเยียบซึ่งพุ่งออกมาจากตัวเขาก่อนที่จะถูกกดลงไปอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
"ผมคงจำไม่ได้แล้วล่ะครับ... มันนานมาแล้ว" เขาตอบเสียงเรียบ... เขาโกหก
หลังจากออกจากคลินิก... อริสราก็ยังคงใช้สายตาของเธอสำรวจชาวเมืองคนอื่นๆ... และเธอก็พบกับความจริงที่น่าใ... ชาวเมืองหลายคน... โดยเฉพาะครอบครัวเก่าแก่... ล้วนมีรัศมีพลังที่ "นิ่งสนิท" และจางผิดปกติเหมือนกับ ดร.ฟินช์
"ราตรี... ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว" อริสราส่งความคิดผ่านเครื่องสื่อสาร "แต่เป็... คนเกือบทั้งเมือง... ที่นี่มันไม่ใช่เมืองธรรมดา... มันคือ 'กรง' ที่มองไม่เห็น"
คืนนั้นเอง... ขณะที่พวกเขากำลังวางแผนกันอยู่ในห้องพักของโมเต็ล... ก็มีเสียงเคาะประตูขึ้น
เคนจิกับราตรีเตรียมพร้อมต่อสู้ทันที... แต่เสียงที่ดังขึ้นกลับเป็เสียงของ ดร.ฟินช์ "ผมรู้ว่าพวกคุณเป็ใคร... และมาที่นี่เพื่ออะไร... เราคุยกันได้ไหม? ตามลำพัง"
มันคือกับดัก... หรือการยอมจำนน? ราตรีตัดสินใจเสี่ยง... เธอให้ ดร.ฟินช์ เข้ามาในห้อง
"ม่านพลังที่ผมสร้างไว้... มันซ่อนเมืองนี้จากโลกภายนอกได้... แต่ไม่อาจซ่อน 'กลิ่น' ของอสูรที่ตื่นแล้วถึงสี่ตนได้" เขาเปิดประเด็น "พวกคุณกำลังนำอันตรายมาสู่บ้านของผม"
เขาเล่าความจริงทั้งหมด... เมืองนี้ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อหลายชั่วอายุคนโดยเหล่าทายาทอสูรที่้าจะหลีกหนีจากา... พวกเขาเป็ฝ่ายสันตินิยมที่ปฏิเสธทุกการต่อสู้ ครอบครัวของเขาและครอบครัวของแม่ของอริสราคือหนึ่งในผู้ก่อตั้ง
"พลังของผมตื่นขึ้นเมื่อหลายปีก่อน... มันไม่ใช่พลังแห่งการทำลายหรือสร้างสรรค์... แต่เป็พลังในการ 'เข้าถึงและปลอบประโลม' จิตใจและพลังงานของผู้อื่น" เขาอธิบาย "ผมเห็นว่าการตื่นขึ้นของพลังนำมาซึ่งหายนะ... ผมจึงตัดสินใจใช้พลังของผมเพื่อ 'กลบ' พลังของทุกคนในเมืองนี้ไว้... เพื่อปกป้องพวกเขา... ให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขโดยที่ไม่ต้องรับรู้ถึงมรดกอันน่ากลัวของตัวเอง"
"คุณกักขังพวกเขาไว้ในความไม่รู้" อริสราแย้ง
"ผมปกป้องพวกเขาต่างหาก!" ดร.ฟินช์ ตอบกลับ "แม่ของเธอ... ลิเลียน... เธอจากไปก็เพราะไม่เห็นด้วยกับวิธีของผม เธอเชื่อในอิสระ... แต่ดูสิว่าอิสระนำพาอะไรมาให้เธอบ้าง! ความตาย! และนำพาอันตรายมาสู่ลูกสาวของเธอ!"
"แต่ตอนนี้... การปกป้องของผมกำลังจะพังทลาย" เขากล่าวต่อด้วยสีหน้าสิ้นหวัง "มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งในเมือง... ผมไม่สามารถกดพลังของเขาไว้ได้อีกต่อไป... พลังของเขากำลังจะตื่นขึ้น... และการมาถึงของพวกคุณ... ก็ได้ขยาย 'กลิ่น' ของพวกเราให้ดังขึ้น... จนในที่สุด... มันก็หาเราเจอ"
เขาเงยหน้าขึ้นมองทุกคน "เมื่อครู่นี้เอง... ผมััได้... มี 'ความว่างเปล่า' ที่น่าสะพรึงกลัว... กำลังมุ่งหน้ามายังเมืองนี้... ยมทูต... มาถึงแล้ว"
ยมทูตไม่ได้มาเพื่ออริสรา... แต่มันมาเพื่อ "ความผิดปกติ" ใหม่... เด็กหนุ่มที่พลังกำลังจะตื่นขึ้น
"เราต้องหยุดมัน!" อริสรากล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว
"นี่คือปัญหาของผม! พวกคุณต้องไปจากที่นี่!" ดร.ฟินช์ ค้าน
"ถ้าเราไปตอนนี้... ทั้งคุณและเด็กคนนั้นตายแน่!" เคนจิพูดแทรก "แต่ถ้าร่วมมือกัน... เราอาจจะมีโอกาส"
การเป็พันธมิตรที่ไม่น่าเป็ไปได้ที่สุดได้ก่อตัวขึ้น... ทีมของอริสราที่เปี่ยมด้วยประสบการณ์การต่อสู้... และ ดร.ฟินช์ ผู้รู้จักทุกตารางนิ้วของเมืองและตำแหน่งของเด็กหนุ่มคนนั้น
พวกเขาไปดักรอยมทูตที่กลางป่าสนที่ปกคลุมด้วยหิมะ... ก่อนที่มันจะไปถึงตัวเมือง
การต่อสู้ปะทุขึ้นอีกครั้ง... แต่คราวนี้แตกต่างออกไป ดร.ฟินช์ ไม่ได้ต่อสู้โดยตรง แต่เขาใช้พลังของเขา "ก่อกวน" สนามพลังของยมทูต... ทำให้การเคลื่อนไหวของมันช้าลงและไม่เสถียร!
"มันได้ผล!" ราตรีะโพลางยิงปืนของเธอ "พลังของเขากำลังสร้างช่องโหว่ให้เรา!"
เคนจิและลอเรนโซ่ใช้การโจมตีประสานที่พวกเขาฝึกซ้อมมา... เข้าจู่โจม "รูโหว่" ที่กำลังบิดเบี้ยว... ในขณะที่อริสราคอยบอกตำแหน่งของแกนกลางพลังที่เคลื่อนที่ไปมา
แต่ยมทูตก็ยังแข็งแกร่งเกินไป... มันกำลังจะทะลวงการป้องกันของพวกเขาเข้ามาได้!
ทันใดนั้น... พายุหิมะขนาดย่อมก็ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า! อุณหภูมิลดต่ำลงอย่างรวดเร็วจนน่าใ! เกล็ดน้ำแข็งที่แหลมคมพุ่งเข้าใส่ยมทูตจากทุกทิศทาง!
เด็กหนุ่มคนนั้น... เป้าหมายของยมทูต... ปรากฏตัวขึ้นที่ขอบป่า... ดวงตาของเขาส่องแสงสีฟ้าเยือกเย็น... และรอบตัวเขามีไอเย็นแผ่ออกมา... พลังของสายเื "วฤตระ" อีกคนหนึ่ง... ได้ตื่นขึ้นแล้ว!
ยมทูตซึ่งบัดนี้ถูกโจมตีจากพลังของอสูรถึงห้าตน... ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ร่างที่ว่างเปล่าของมันกรีดร้องไร้เสียง... ก่อนจะแตกสลายกลายเป็ธุลีสีดำและจางหายไปในพายุหิมะ
พวกเขา... ชนะแล้ว
ท่ามกลางความเงียบหลังพายุสงบ... ดร.ฟินช์ มองไปรอบๆ... มองไปยังอริสรา... และเด็กหนุ่มที่เพิ่งตื่นขึ้น... เขาก็ถอนหายใจยาว
"แม่ของเธอพูดถูก..." เขากล่าวกับอริสรา "เราไม่อาจหลบหนีจากสิ่งที่เราเป็ได้จริงๆ"
ม่านพลังที่เคยปกคลุมเมืองนี้ไว้... ได้สลายไปแล้วตลอดกาล อริสราไม่ได้แค่มาเพื่อตามหาอดีต... แต่เธอได้มาเพื่อปลดปล่อยอนาคต... และบัดนี้... เธอไม่ได้มีแค่ทีม... แต่เธอกำลังจะมี "เผ่าพันธุ์" ของเธอเองอยู่เคียงข้าง
419
