เหตุการณ์ระทึกขวัญที่หน้าห้องน้ำคืนวันนั้นจบลงด้วยความโล่งใจชั่วคราว... เมื่อคุณพ่อณรงค์พูดคุยปลอบโยนชวนคุยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนปกติ และส่งแก้วนมอุ่นใส่น้ำผึ้งส่งกลิ่นหอมกรุ่นปนความหวานละมุนมาให้ฉัน เพื่อหวังช่วยให้ฉันผ่อนคลายความตื่นตระหนกและหลับลงได้ง่ายขึ้นในคืนนี้
ฉันรับแก้วนมสดอุ่นน้ำผึ้งมาดื่มรวดเดียวจนหมดด้วยความเกรงใจปนรู้สึกซาบซึ้งในความเมตตาห่วงใยของผู้ใหญ่ ก่อนจะรีบประคองตัวเดินกลับขึ้นบันไดไม้โบราณเข้าสู่ห้องนอนชั้นสอง จัดการสอดสลักล็อกกลอนประตูไม้หนาแ่าสามรอบเพื่อความอุ่นใจ และทิ้งกายนุ่มนิ่มกอดหมอนข้างลงนอนบนเตียงกว้างด้วยความเหนื่อยล้าทางอารมณ์ที่สะสมมาทั้งวัน
ทว่า... สิ่งที่ฉันไม่รู้เลยก็คือ นั่นเป็เพียงจุดเริ่มต้นของแผนการบีบคั้นตัณหาอันร้ายกาจที่คุณพ่อณรงค์วางเอาไว้อย่างเงียบงัน
นมสดอุ่นที่ฉันซดดื่มเข้าไปแท้จริงแล้วแฝงเร้นไปด้วย "ยานอนหลับชนิดออกฤทธิ์เร็วอ่อนๆ" ที่คุณพ่อณรงค์แอบบดขยี้ผสมผสานลงไปในก้นแก้วอย่างประณีตลึกลับ เพื่อหวังจะสะกดสติสัมปชัญญะและเข้าควบคุมร่างกายอวบอัดเย้ายวนของสะใภ้สาวให้อยู่ในกำมือของเขาอย่างไร้ทางขัดขืน
ไม่ถึงสิบนาทีหลังจากหลับตาลง... ยาเริ่มออกฤทธิ์ทำลายระบบประสาทของฉัน ความง่วงงุนมหาศาลจู่โจมจนหนังตาหนักอึ้ง ร่างกายทุกส่วนสัดเริ่มจมดิ่งและอ่อนแรงลงจนขยับนิ้วมือไม่ได้ ฉันรู้สึกเหมือนร่างลอยเคลิ้มลงสู่ความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้งอย่างรวดเร็ว สมองตื้อและไร้การตอบรับจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง
เวลาล่วงเลยเข้าสู่่ดึกสงัด... เวลาตีดวงตะวันลับฟ้าเงียบงันป่ารอบบ้านสวนนิ่งสงบ ท่ามกลางเสียงลมพัดกระทบหลังคาไม้สักดังเอี๊ยดอ๊าดเป็ระยะ
ในห้องทำงานชั้นล่าง คุณพ่อณรงค์ยืนจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตส่วนตัวของเขาอยู่ ดวงตาคมกริบของชายวัยห้าสิบสามจับจ้องมองสะใภ้สาวในกล้องวงจรปิดห้องนอนที่เขาลักลอบติดไว้ เขาเห็นฝ้ายนอนหลับสนิทหน้าอกสะบึมขยับขึ้นลงช้าๆ ยาออกฤทธิ์เต็มที่แล้ว เขายกยิ้มกริ่มหยิบพวงกุญแจสำรองเดินก้าวออกจากห้องทำงานตรงขึ้นบันไดไปเงียบเชียบดั่งิญญาผู้ล่า
ในห้องนอนที่มืดมิดสลัวของฉัน... ร่างกายอวบอัดขาวผ่องนอนทอดกายนอนแผ่อยู่ใต้ผ้าห่มนวมผืนหนา ฉันสวมใส่กระโปรงชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนตัวบางเบา เนื้อผ้านุ่มลื่นละมุนแนบชิดไปกับเรือนร่างอวบอิ่ม เผยให้เห็นสรีระส่วนโค้งเว้าของเนินทรวงอกกลมกลึงขนาดใหญ่โตล้นลามที่โผล่พ้นขอบลูกไม้หน้าอกออกมาระคนดึงดูดสายตาอย่างน่าหวาดเสียว
*แกร๊ก...*
เสียงเสียดสีของกุญแจเหล็กโบราณไขดังขึ้นแ่เบาจนแทบไม่ได้ยินท่ามกลางเสียงจิ้งหรีดเรไรภายนอก
ลูกบิดประตูห้องนอนค่อยๆ หมุนเคลื่อนขยับอย่างแช่มช้า ก่อนที่ประตูบานหนาจะถูกผลักเปิดออกแ่เบา เผยร่างสูงภูมิฐานกำยำของคุณพ่อณรงค์ในชุดกางเกงเลสีเข้มเนื้อบางเปลือยท่อนบน เผยแผ่นอกและมัดกล้ามเนื้อไหล่ใหญ่โตตึงแน่น เขาก้าวเดินสะกดรอยเท้าเงียบกริบดั่งเงาร้ายก้าวตรงเข้ามาในห้องนอนสะใภ้สาวอย่างย่ามใจ
สายตาคมกริบของชายวัยห้าสิบสามจ้องเขม็งตรงไปยังเตียงนอน รูม่านตาเบิกกว้างขยายขึ้นทันทียามได้เห็นเรือนร่างอวบอัดขาวผ่องนอนไร้สติอยู่ตรงหน้า ร่างกายอวบอิ่มของเธอช่างเย้ายวนปลุกเร้าตัณหาของชายรุ่นใหญ่ให้เดือดพล่าน
เขาก้าวเดินเข้ามาทรุดตัวลงนั่งริมเตียงไม้สักทองช้าๆ ััความอุ่นระอุจากกายของเขาปะปนกับกลิ่นสาบสาวปนแป้งหอมของฉันที่ลอยล่องในอากาศ ลมหายใจร้อนระอุของเขาเป่ารดใบหน้าของฉันเบาๆ ยิ่งขับให้ความเงียบสงัดดูวิปริตขึ้น
มือหนาใหญ่ที่หยาบกร้านและร้อนระอุของคุณพ่อณรงค์เอื้อมไปดึงรั้งผ้าห่มนวมผืนหนาออกจากตัวฉันช้าๆ เผยสรีระอวบหยุ่นขาวผ่องเด่นชัดใต้แสงจันทร์สีเงินสลัวที่ลอดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ร่างกายส่วนเว้าส่วนโค้งสะคราญตาของฉันขยับสั่นเทาแ่เบาตามจังหวะหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ
"ฝ้ายลูกสะใภ้แสนดีของพ่อ... คืนนี้พ่อจะช่วยดูแลร่างกายหนูเองนะจ๊ะ"
เสียงแหบพร่าพึมพำกระซิบเต็มไปด้วยความหื่นกระหายลึกลับข้างขมับ
ฝ่ามือหนาร้อนระอุเลื่อนลูบไล้ขึ้นมาจากปลายเท้าเรียวผ่านหน้าแข้งนวลเนียน เลื่อนลากไล้ขึ้นมาตามหน้าขาจนถึงต้นขาอ่อนอวบอัดนุ่มนิ่ม ััร้อนผ่าวจากปลายนิ้วสากเสียดสีผิวเนื้อสาวที่อ่อนไหวทำให้ฉันที่อยู่ใต้ฤทธิ์ยานอนหลับเริ่มขยับตัวขลุกขลัก ครางเครือในลำคอเบาๆ จิตใต้สำนึกกึ่งรู้ตัวแต่ไม่อาจลืมตาตื่นหรือบังคับร่างกายขัดขืนใดๆ ได้
ความซ่านเสียวแสนลึกลับแล่นพล่านในระบบประสาทกึ่งฝันกึ่งตื่น... ในห้วงนิทรา ฝ้ายคิดว่ามันคือััรักอันแสนคิดถึงของแมนสามีสุดรักที่กลับมากอดรัดเธออย่างเร่าร้อนด้วยตัณหา
มือหนาหยาบกร้านของคุณพ่อณรงค์ลากเลื่อนผ่านขอบกางเกงในผ้าซาตินตัวจิ๋ว ััโดนร่องเนื้อนุ่มที่เปียกแฉะชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสบางเบา รสััสากระคายบดบี้เบาๆ ลงบนเม็ดเสียวสีหวานทำให้ร่างอวบสั่นสะท้านเกร็ง ร่องเนื้ออุ่นขมิบตอดรัดตอบรับนิ้วมือรุกรานตุบๆ อย่างไร้สติควบคุม ขับน้ำสวาทใสอาบง่ามขาเนียนนุ่มจนเนื้อผ้าเปียกชุ่ม
คุณพ่อณรงค์ยกยิ้มพึงใจอย่างชั่วร้ายเมื่อเห็นร่างกายนุ่มนิ่มตอบสนองอย่างซื่อตรงต่อตัณหาของเขาโดยปราศจากการรับรู้
เขาก้มตัวลงซุกไซ้ใบหน้าเข้มเข้าหาซอกคอขาวระหง ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดผิวเนียนจนฉันครางอื้ออึงส่ายหัวเอียงไปมา ลิ้นอุ่นชื้นลากเลียแ่เบาจากกกหูลงมาตามลำคอระหง ขบเม้มเนื้อนุ่มจนเกิดรอยสีแดงเข้มช้ำ
จากนั้น มือใหญ่บีบเค้นเต้าหน้าอกอวบอัดกลมโตขนาดสะบึมของฉันผ่านเนื้อผ้าซาตินสีหวานบางเบา สองมือบีบขยำทรวงอกอวบอิ่มที่ดันทะลักล้นมืออย่างเมามัน แรงบีบที่ดุดันเอาแต่ใจเริ่มทำให้ฉันเจ็บแปลบระคนซ่านเสียวจนต้องแอ่นเกร็งอกรับัั
เขาดึงสายเดี่ยวชุดนอนรั้งลงมา เผยเต้าเต่งตึงสีขาวผ่องประจักษ์แก่สายตา ปลายยอดอกสีระเรื่อชูชันท้าลมหนาว คุณพ่อณรงค์จ้องมองด้วยความหื่นกระหายก่อนจะก้มงับยอดปทุมถันอวบหยุ่นเข้าปาก ลิ้นสากเลียวนบี้ขยี้สลับกับการดูดกลืนอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดัง *จุ๊บ... จ๊วบ...* ร่างกายอวบอัดของฉันสั่นระริกแอ่นรับแรงปากของเขาด้วยแรงขับทางเพศที่สะสมมานาน
"อ๊า... แมนคะ... เสียว..." ฉันละเมอครางเสียงสั่นสะท้านสับสนด้วยความฝันที่คิดว่าเป็สามี
สองมือหนายังคงบีบเคล้นสะโพกผายและก้นอวบอิ่มกลมกลึง รูดรั้งกางเกงในตัวน้อยลงไปรั้งไว้ที่ปลายขาเปิดทางให้นิ้วหนารุกรานสอดนิ้วเขย่าสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักเปียกแฉะ บดขยี้จุดกระสันจนน้ำรักไหลเยิ้มอาบต้นขาอวบ ร่างสะใภ้สาวขมิบตอบรับแรงนิ้วอย่างบ้าคลั่งหลงใหลในรสััดิบชื้นซุกซ่อนตัณหา
คุณพ่อณรงค์ตักตวงชิมความหวานจากเรือนร่างสะใภ้จนหนำใจ ทว่าเขายังคงสะกดอารมณ์ไม่ยอมล่วงเกินก้าวข้ามเส้นไปถึงขั้นสอดใส่แก่นกายของเขาในคืนนี้ เพราะเขายังมีแผนการแบล็กเมล์บีบบังคับตัวเธออย่างโหดร้ายในอนาคตเพื่อความสะใจสูงสุด
เมื่อเสร็จสมอยาก เขาก็ค่อยๆ ดึงชุดนอนผ้าซาตินขึ้นปิดบังหน้าอก สวมใส่กางเกงในกลับคืนตำแหน่งเดิมอย่างประณีต จัดแจงห่มผ้าห่มผืนหนาปิดทับร่างอวบที่นอนหายใจหอบสะท้านเบาๆ จากอารมณ์รักค้างคา ก่อนจะก้าวเดินออกไป ล็อกประตูกลับคืนอย่างแ่าราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น...
รุ่งเช้า... แสนอบอุ่นแดดเช้าสว่างจ้าลอดหน้าต่างบานกว้างเข้ามา
ฉันปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการวิงเวียนศีรษะเหมือนคนนอนไม่พอและเพลียล้าผิดสังเกต ร่างกายอวบอัดรู้สึกหน่วงแปลกๆ ที่กึ่งกลางลำตัวและสะโพก ทว่าเมื่อขยับตัวก้าวลงจากเตียง ความรู้สึกเปียกชื้นเหนอะหนะที่ง่ามขาอ่อนกลับทำให้ฉันต้องชะงักงัน
ฉันเอื้อมมือลูบไล้จุดซ่อนเร้นดูแ่เบาแล้วยกนิ้วขึ้นดู... มันมีคราบน้ำใสๆ เหนียวเหนอะหนะเกาะติดเต็มต้นขาและกางเกงใน
ด้วยความใและลางสังหรณ์ร้าย ฉันวิ่งกระหืดกระหอบเข้าห้องน้ำเปิดไฟจ้องมองใบหน้าและเนื้อตัวในกระจกทันที
และภาพสะท้อนในกระจกโบราณก็ทำให้ฉันเบิกตากว้างหลั่งน้ำตาไหลพราก ร่างสั่นระริกราวลูกนกตกน้ำล้นหลาม
ที่ยอดเนินอกอวบอัดเต่งตึงสองข้างของฉัน ปรากฏรอยขบเม้มและรอยดูดสีแดงช้ำสีช้ำเกลื่อนกระจายเด่นชัดอยู่หลายจุด... รอยจูบรอยดูดแสดงความเป็เ้าของกระจายเต็มเต้าทรวงอกเนียนขาวและซอกคอระหงระทมจิต
และเมื่อฉันก้าวเดินกลับมาห้องนอน สายตาก็ต้องปะทะเข้ากับบานหน้าต่างห้องฝั่งริมสวนผลไม้
บานหน้าต่างไม้โบราณที่ฉันแน่ใจว่าสอดสลักล็อกลงกลอนแ่าก่อนเข้านอน... บัดนี้กลับเปิดอ้าออกกว้าง สายลมพัดพาม่านสีหวานปลิวไสวปะทะความกังวลใจของฉันอย่างจงใจและเย้ยหยันในโชคชะตา
ฉันทรุดตัวลงคุกเข่าสะอื้นไห้กอดตัวเองตัวสั่นเทาหวาดกลัวสุดชีวิต... ความฝันอันแสนซ่านเสียวเมื่อคืนนี้ มันไม่ใช่เพียงแค่ฝันธรรมดาเสียแล้ว! มีใครบางคนลักลอบเข้ามาล่วงเกินร่างกายของฉันขณะหลับสนิทจริงๆ และเขาคงปีนเข้ามาทางหน้าต่างบานนี้แน่ๆ!
ฝ้ายจำต้องเช็ดน้ำตา ดึงปกเสื้อคอปีนปิดมิดชิดเพื่อซ่อนรอยแผลราคีสีแดงช้ำเ่าั้ไม่ให้คุณพ่อณรงค์เห็นขณะลงไปสบหน้าทำหน้าที่สะใภ้ ร่างกายอวบอัดยังสั่นสะริกเสียววูบวาบแปลกๆ ตลอดทั้งวัน จิตใจเต็มไปด้วยความหวาดผวาและความรู้สึกผิดต่อสามีที่ทำงานอยู่ห่างไกล จนกระทั่งสัญชาตญาณหวาดระแวงดึงสายตาของเธอไปพบความผิดปกติที่ประตูและลิ้นชักห้องทำงานของคุณพ่อณรงค์ในวันต่อมา...
512
