"ท่านแม่เ้าคะ ท่านรู้จักชินอ๋องหรือไม่เ้าคะ?" ในที่สุด จ้าวเมิ่งเจี๋ยก็อดถามขึ้นมาไม่ได้ อย่างไรกันแน่? เื่ราวที่คิดว่าตนเองฝันไปนั้น..เหตุใดจึงรู้สึกเหมือนจริงได้ถึงเพียงนี้?
"ชินอ๋อง? พระอนุชาของฮ่องเต้นั่นรึ? ใครๆย่อมเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของพระองค์กันทั้งนั้น ก็ผู้นำทัพเว่ยเหนือออกรบยามที่ลู่อ๋องเข้าพวกกับฏและแคว้นเยว่บุกเข้ามายังชายแดนของเราเมื่อสามปีก่อนนั่นไง ตอนนั้นเมิ่งเอ๋อร์ของแม่เพิ่งย่างเข้า 12 ขวบปีได้กระมัง" ฮูหยินจ้าวเล่าความด้วยสีหน้าชื่นชม
"สามปีก่อน ถ้าเช่นนั้นพระองค์ก็ต้องทรงชราภาพมากแล้วสินะเ้าคะ?" 'งั้นก็คงไม่ใช่บุรุษผู้นั้นแน่ๆ'
"ที่ไหนได้เล่า ยามนั้นเพียงพระชนมายุ 15 พรรษา ยามนี้ก็คง 18 ได้กระมัง" จ้าวจินอิ๋งผู้นึกว่าบุตรีหันมาสนใจประวัติศาสตร์บ้านเมืองบอกต่อด้วยความภาคภูมิใจในวีรกรรมของเชื้อพระวงศ์ผู้เป็ที่กล่าวขานไปทั่ว "น่าเสียดาย..."
"เื่อะไรหรือเ้าคะ?"
"ก็มีข่าวลือน่ะสิว่าพระองค์น่ะคือชินอ๋องผู้รังเกียจสตรียิ่งกว่าสิ่งใดในโลกนี้เสียอีก"
----------------------------
"เมิ่งเจี๋ย!" เสียงเรียกด้วยความยินดีดังขึ้นทันทีที่ร่างบางปรากฏตัว แล้วบุรุษหน้าตาท่าทาง 'เข้าที' ที่ฮูหยินจ้าวคิดก็ปราดเข้ามาตรงหน้าร่างเล็กในชุดสีฟ้าอ่อนอย่างรวดเร็วพลางยื่นของในมือมาตรงหน้าในทันที "พี่ให้"
"ขนมหรือเ้าคะ ขอบคุณเ้าค่ะ" จ้าวเมิ่งเจี๋ยย่อตัวแต่พองามขณะรับกล่องขนมมาถือไว้ด้วยหน้าตาเรียบเฉย
"ยังมีนี่อีก พี่ให้"
"อ้อ! ขอบคุณเ้าค่ะ" ย่อตัวเล็กๆอีกครั้งก่อนจะหันไปส่งสัญญาณให้สาวใช้ข้างกายซึ่งอีกฝ่ายก็รีบเข้ามารับของในมือนายหญิงและผู้เป็แขกอย่างรู้ใจ
"มีอีกหรือไม่เ้าคะ?" เสียงใสๆถามขึ้น
"หา?"
"ก็ของฝากไงเ้าคะ..มีอีกหรือไม่?"
"ไม่..ไม่มีแล้ว..." เสียงตะกุกตะกักเอ่ยตอบ
"งั้นน้องขอตัว ลาล่ะเ้าค่ะ"
"เดี๋ยว! เดี๋ยวสิ! เจี๋ยเอ๋อร์..ได้ยินว่าน้องอยากฟังเื่ประวัติการรบเมื่อสามปีก่อนของชินอ๋อง พี่สามารถเล่าได้นะ!"
4K
![[มีE-book]รักร้ายนายบอดี้การ์ด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719756457_55027076.webp)
