ผ่านไปไม่นานหลังจากที่หลินฝาน เข้าไปในสถาบันนักล่า กลุ่มนักล่าจากสมาคมนักล่าก็มากัน มากมาย
“แจ้งไปยัง หน่วยกู้ภัยและโรงพยาบาล ให้นำหน่วยฉุกเฉินมากที่สถาบันนักล่าเดี๋ยวนี้” ไป๋ชิงหัวหน้าสมาคมนักล่ากล่าวออกมาเสียงดัง
“รับทราบครับ”
“ใครสามารถอธิบายเหตุการณ์ได้บ้าง รีบๆ มารายงานฉันด่วน”
“ท่านหัวหน้าไป๋ มีเด็กนักศึกษา สามารถหนีรอดออกมาได้กลุ่มหนึ่ง พวกเขาเล่าว่าอยู่ ๆ ก็มีหลุมปรากฏกลางสนามกีฬา และมีอสูรมากมาย ออกมาจากหลุมมิตินั้น และเข่นฆ่านักศึกษามากมาย รวมไปถึงอาจารย์ที่สอนด้วยครับ”
“แล้วตอนนี้ มีหน่วยล่าสังหารเข้าไปหรือยัง”
“มีเพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่วิ่งมาะโชื่อเรียก ใครคนหนึ่งและรีบวิ่งเข้าไปในสถาบันนักล่า ผมจะเข้าไปห้ามแต่ไม่ทันเขานั้นเร็วมาก และไม่เคยพบเห็นมาก่อน”
“บัดซบเอ๊ย รีบ ๆ เข้าไปสังหารสัตว์อสูรทั้งหมดและรีบ ๆ ช่วยคนที่อยู่ภายในออกมาโดยด่วน”
“รับทราบครับ” เหล่านักล่าทั้งหมดวิ่งกันเข้าไป ด้านในและพยายามสังหารสัตว์อสูรที่พบทั้งหมด
กลับมาทางด้านหลินฝาน เขานั้นผ่านสัตว์อสูรมามากมาย และสังหารพวกมันไปนับไม่ถ้วน ในตอนนี้เขาได้รับ EXP มามากแล้ว
“ทำไมสัตว์อสูรมันมากแบบนี้ หรือแหล่งที่มาของสัตว์อสูรนั้นจะเป็คลื่นอสูร แบบนี้ไม่ดีแน่ ๆ”
หลินฝานรีบรวบรวมพลังลมปราณ เพื่อตรวจจับสิ่งมีชีวิตรอบๆ ในทันที ในขณะนั้นเอง
“เจอแล้ว อย่าเป็อะไรนะ พี่กำลังไปช่วยน้องแล้ว”
หลินฝานรีบวิ่งมุ่งไปยังอาคารเรียนแห่งหนึ่ง ที่ตอนนี้กำลังมีสัตว์อสูร หมาป่าโลหิตระดับ 3 และ 4 รวมกันอยู่พยายามทำลายอาคารแห่งนี้อยู่
“พวกเราคงไม่รอดแน่ ๆ หมาป่าโลหิตพวกนั้นมันระดับ 3 และ 4 ต่อให้พวกนักล่ามา ก็ไม่สามารถช่วยพวกเราได้ทันแน่ ๆ ยกเว้นเพียงแต่หัวหน้าสมาคมจะมาที่นี่เอง” นักล่าฝึกหัดคนหนึ่งกล่าวออกมา (เปลี่ยนจากนักศึกษา เป็นักล่าฝึกหัดดีกว่านะครับ)
“ไม่ต้องห่วง พี่ชายของฉันเขาจะต้องมาช่วยฉันแน่นอน” หลินปิงกล่าวออกมา
“พี่ชายขยะของเธอนะหรอ จะมาช่วยเธอ ให้เขามาเป็อาหารให้พวกมันมากกว่าละมั้ง พ่อของฉันต่างหากละที่จะมาช่วยพวกเรา คอยดูเถอะ” ชายหนุ่มแต่งตัวดูรวยกล่าวออกมา
“พอเถอะ ใครจะมาช่วยยังไงก็ช่าง ขอให้พวกเราปลอดภัยไว้ก่อน แต่ตอนนี้พวกเราต้องเข้มแข็งเอาไว้ก่อน หากสัตว์อสูรเข้ามาพวกเ้าต้องใช้วิธีที่อาจารย์เคยสอนไป เข้าใจไหม” อาจารย์กล่าวขึ้นมาในทันที
“แต่นี้มันสัตว์อสูร ระดับ 3 และ 4 เลยนะท่านอาจารย์ หากพวกเราไปสู้กับมันจะไหวหรอ” ชายหนุ่มคนเดิมกล่าวออกมา ทำให้ทั้งกลุ่มนั้นหวาดกลัวขึ้นมาอีกในทันที
ตูม โฮก
ขณะนั้นเอง หมาป่าโลหิต ได้พังกำแพงเข้ามาในอาคารเรียนเป็ที่เรียบร้อย
กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด
นักล่าฝึกหัดที่เป็เด็กสาวกรี๊ด เสียงดังขึ้นมา ทำให้หมาป่าโลหิต รีบมุ่งหน้ามาที่กลุ่มนักล่าฝึกหัดในทันที
“พวกเ้าจะส่งเสียงดังไปทำไม รีบ ๆ หนีเร็วอาจารย์จะพยายามสกัดมันไว้” อาจารย์กล่าวขึ้นมา ขณะที่หมาป่าโลหิต ระดับ 3 และ 4 กำลังใกล้เข้ามา
“พวกเราไม่รอดแน่ พ่อจ๋าแม่จ๋า ลูกรักพ่อจ๋าแม่จ๋านะ” นักล่าฝึกหัดต่างพากันกล่าวบอกลาพ่อและแม่
“ท่านพี่เมื่อไหร่ ท่านจะมาช่วยน้อง น้องคงไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าของท่านพี่เป็ครั้งสุดท้ายแล้วนะ ลาก่อน” หลินปิงกล่าวออกมาขณะที่หมาป่าโลหิตทั้ง 2 ตัวกำลังจะขย้ำมาที่เธอ ขณะนั้นเอง
“ตายไปสะ ไอพวก หมานรก”
ตูม ตูม เอ็ง เอ็ง
เสียงดังมาจากด้านหน้าของหลินปิง พร้อมกับชายหนุ่มที่ยืนบังเธอเอาไว้ ในมือถือดาบยาวเล่มหนึ่ง
“พี่ นั่นพี่ใช่ไหม” หลินปิงกล่าวจบเธอหมดสติไปในทันที ความรู้สึกหวาดกลัวของเธอนั้นหายไปในทันทีเมื่อมองเห็นพี่ชายของตัวเอง
“ใครเป็ผู้นำกลุ่มนักล่านี้” หลินฝานกล่าวถามออกมา
“ฉันเอง” อาจารย์ได้กล่าวออกมา
“อืม คุณช่วยแบกน้องสาวผมไปด้วยหน่อย หากจะให้ผมนำไป ผมไม่สามารถต่อสู้ไปด้วยได้หากแบกน้องสาวผมไปด้วย”
หลินฝานกล่าวจุดประสงค์ออกไป เมื่ออาจารย์ได้รับฟังก็ไปรับหลินปิงแบกขึ้นมาที่หลังในทันที
“คุณคือ พี่ชายของ หลินปิงหรือคะ” เพื่อนของหลินปิงกล่าวถามออกมา
“ใช่แล้ว ฉันคือพี่ชายของหลินปิง” หลินฝ่านกล่าวตอบ
“เอาละ ที่เหลือตามผมมา อย่าแตกแถว ตอนนี้สมาคมนักล่ากำลังสังหารสัตว์อสูรอยู่ด้านหน้า อีกไม่นานก็คงจะมาแต่หาก มีสัตว์อสูรระดับ 5 มาดูท่าจะรอดยาก เพราะฉะนั้นตามผมมา”
396
