"ช่างมันเถอะครับ รายละเอียดค่อนข้างซับซ้อน ถ้าเป็คนของพี่ผมก็ไม่อะไรแล้วด้วย"
"ส่วนเื่อื่น ๆ เดี๋ยวผมเล่าให้ฟังคืนนี้นะครับ พี่ช่วยไปกับผมก่อนได้ไหม ? นี่ผมก็ออกมานานแล้ว กลัวทั้งสองคนจะรอ"
"ฉลามจะไปที่ไหนละ"
"ผมกำลังจะไปซื้อของครับ ที่ JJ"
เมื่อสาวงามได้ยิน เธอก็เตรียมตัวออกเดินทางในทันที และความพร้อมของเธอนั้นก็ไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย การจัดการทุกอย่างถูกมอบหมายอย่างเหมาะสม ซึ่งทำให้เธอนั้นเหมาะกับตำแหน่งนี้ดีที่สุด
ผู้นำของกิลไก่ฟ้า หนึ่งในหญิงสาวที่ได้รับพลังพิเศษมาใช้ในยุคแรกเริ่ม เธอคือผู้ถูกเลือกและได้รับหนึ่งในพลังสายโจมตีที่ดีที่สุดไป ด้วยความกล้าหาญและจริงจัง เธอจึงได้ก่อตั้งกิลของตัวเองขึ้นมาโดยเป็ที่ยอมรับภายในไม่กี่ปีหลังจากที่ประตูมิติปรากฏขึ้น
และชื่อของเธอคืออาหลิน หญิงสาวอายุ 29ปี เธอนั้นได้รับพลังแฝงพิเศษเป็ พญาไก่ฟ้า หนึ่งในสิบพลังพิเศษที่ก่อเกิดพลังที่ยิ่งใหญ่ แม้จะไม่ทราบความสามารถที่แน่ชัด แต่เธอนั้นสามารถร่อนบนอากาศได้ระดับหนึ่ง มีความพลิ้วไหว และการจู่โจมที่รุนแรง ดุดัน
ด้วยความสามารถของเธอ รวมถึงร่างกายที่สมบูรณ์แบบ เธอจึงก้าวขึ้นมาเป็ผู้ใช้พลังพิเศษระดับท้อป ก่อนจะขึ้นมาเป็หนึ่งในกิลระดับ โกล ซึ่งเป็กิลท้อป 100 ของทวีปเอเชีย
"อ๊า~ สนุกจังเลย อาเจ๊รู้ไหม หนูไม่ได้ดูหนังมานานแล้วนะคะ แต่ครั้งนี้หนูรู้สึกเพลิดเพลินที่สุดเลย โซฟาก็สบาย ขนมก็อร่อย น้ำหวานก็อร่อยด้วยอะ หนูชักกลัวอ้วนแล้วสิ"
"ไม่เห็นต้องกลัวเลย เราก็คงเป็ยัยตัวเล็กของน้องฉลามอยู่ดีนะแหละ แถมตอนนี้ฉลามก็ร่ำรวยแล้วด้วยนะ ฮ่าฮ่า"
หญิงสาวทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างเป็กันเอง แม้ว่าอายุจะห่างกันเกือบ 10 ปี แต่ด้วยความผูกพันที่มีชายหนุ่มมาเกี่ยวข้อง ก็ทำให้พวกเธอทั้งสองนั้นมีความรู้สึกที่ลึกซึ้งต่อกัน
"พี่คะ!! รอนานไหม?"
"เป็ยังไงบ้าง หนังสนุกหรือดีเปล่า"
"ค่ะ สนุกมากเลย แถมตอนรอยังมีอะไรให้กินเต็มไปหมดเลย ดีจัง หนูอยากพาทุกคนมาด้วย ได้ไหม?"
"ได้สิ"
เมื่อชายหนุ่มนั้นทักทายกับน้องสาวที่น่ารักของเขา หญิงงามทั้งสองคนก็เข้ามาพูดคุยกันทันทีในทันที
"หลินหลิน เป็ยังไงบ้าง ทุกอย่างปกติไหม?"
"ก็ปกติดีนะ ฉลามน้องเธอเกือบจะถล่มคนของฉันแล้วละ เฮ้อ ปวดหัวชะมัด"
"ฉลามเนี่ยนะ?? แม้ว่าเขาจะดูน่ากลัวขึ้นนิดหน่อย แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็แบบนั้นหรอกนะ ถ้าไม่ใช่เพื่อ..."
"ถูกแล้ว คนของฉันไปสอดส่องเพื่อสังเกตการณ์ครอบครัวของฉลามตามคำสั่งของฉัน ฉันไม่คิดว่าฉลามจะตายไปแล้ว เลยเกิดเื่เข้าใจผิดเข้า"
"ฮ่าฮ่า เป็ยังไงละ น้องชายของฉันมีดีใช่ไหมล่ะ ?"
"ก็นะฉันก็เกือบปลดปล่อยพลังแฝงแล้วละ แต่กลัวคนอื่นจะได้รับาเ็ไปด้วย แต่ดูเหมือนจะมีความซับซ้อนมากกว่าที่คิด ฉันยังไม่รู้อะไรแน่ชัดเลย"
ทั้งสองคนพูดคุยกันเล็กน้อยก่อนจะเดินไปด้วยกัน
พวกเขามายังลิฟต์ชั้นพิเศษก่อนจะเดินทางต่อ
"พี่ลืมถามเลย เราอยากได้แบบไหนละฉลาม ?"
"ผมแค่อยากให้ครอบครัวปลอดภัยครับ ถ้าเป็ไปได้ขอของไว้สำหรับป้องกันตัว ป้องกันบ้าน ป้องกันพื้นที่ หลบซ่อน ทำให้พวกท่านปลอดภัยที่สุด จะได้ไม่เป็ห่วงเวลาต้องออกไปที่ไกล ๆ "
หญิงงามคิดเล็กน้อยก่อนจะกดไปยังชั้นที่ 8
เมื่อมาถึงสภาพโดยรอบนั้นดูดีเป็อย่างมาก มันราวกับตัวห้างชั้นล่างที่ถูกยกระดับขึ้นมาอีกขั้น โคมเทียนละยา พื้นสีขาวสนิท ร้านที่มีความเป็ตัวเอง สิ่งของมากมายที่ดูดีและดึงดูดสายตา
"ทำไมมันต่างกันแบบนี้ละ?"
"ชั้นล่างยังคงเป็อิสระ พื้นที่ที่ผู้ใช้พลังพิเศษสามารถมาเปิดได้ด้วยตัวเอง เพราะการจะใช้บริการผ่านเสเว่นทีมหรือคนอื่นมันมีค่าบริการยังไงละ บางคนก็ลงทุนไปมากเพื่อที่จะได้รับสิ่งของที่มีค่ามากขึ้น"
"แต่พวกเขากลับได้มันมาขายในราคาที่เกือบจะเท่าทุน"
คำอธิบายของเธอนั้นเข้าใจได้อย่างง่ายดาย นั้นแสดงถึงความยากลำบากของผู้ใช้พลังพิเศษ ไม่ใช่ทุกคนสินะที่จะได้รับแต่สิ่งดี ๆ
ชายหนุ่มมองไปโดยรอบก่อนจะสะดุดตาเข้ากับบางสิ่ง
"ธนูอันนี้มัน..."
"เธอมีทักษะการยิงธนูด้วยเหรอ"
"เขามิโนทอ อาวุธที่สร้างจากมันมีความเหนียวและยืดหยุ่นสูง แม้ว่าจะใช้งานยากไปสักหน่อย แต่พลังทำลายที่ได้รับก็นับว่าคุ้มค่า"
ชายหนุ่มยืนมองอีกเพียงเล็กน้อย ก่อนจะยื่นฝ่ามือไปทางร่างแยกที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
"ขอธนูของแกหน่อย"
ร่างแยกดึงคันธนูจากกลางหลังออกมาก่อนจะยื่นให้กับชายหนุ่ม
[เสียงเพรียกของจ้าวแห่งเวหา]
พลังโจมตี 1200
คุ้มกันร่างกายด้วยวายุที่แหลมคม 1ครั้งต่อ 10นาที
เมื่อไร้ซึ่งลูกศรธนูที่เหมาะสม การยิงมันจะเสริมสร้างพลังวายุเข้าไปทุกการโจมตี
พลังโจมตีเพิ่มขึ้น
การทะลวงเพิ่มขึ้น
เสริมสร้างการกรีดแทง
ค่าความเหน็ดเหนื่อยที่เพิ่มมากขึ้น 3 เท่า
และเมื่อไร้ซึ่งลูกศร จะนำพลังเวทมาใช้ส่งเสริมเป็ธนูวายุขึ้นมาได้ กัดกินพลังงานเป็อย่างมาก
เมื่ออ่านจบ ชายหนุ่มก็หันไปมองราคาของธนูที่โชว์อยู่ มันมีมูลค่ามากกว่า 780 ล้านบาท เขาถึงกับส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้
"อะไรเหรอ ? "
"พี่ดูนี่สิครับ"
ชายหนุ่มยื่นธนูให้กับสาวงามดูในทันที
สายตาของเธอจับจ้องไปยังทุกรายละเอียดก่อนจะเกิดอาการสั่นขึ้นมาเล็กน้อย
"นายไปได้มันมาจากไหนกันละเนี่ย ... ถ้านำมันไปประมูลละก็ ต่อให้เป็กิลใหญ่ระดับโลกก็คงจะเอาทุกสิ่งมาสู้แน่ ๆ "
"ทำไมละครับ ที่อื่นไม่มีเหรอ?"
"ไม่ใช่ไม่มีหรอก แต่มันหายากมาก สิ่งของที่มาจากอีกมิตินั้นเป็อะไรที่มีค่ามากกว่าการสร้างขึ้นมาเองของมนุษย์ด้วยกัน นอกจากจะเก็บมาใช้กับตัวเองแล้ว ยังช่วยส่งเสริมความได้เปรียบของทีม อาวุธของเธอกำจัดจุดอ่อนของนักธนูได้เป็อย่างดี การป้องกันหนึ่งครั้งนับได้ว่าเป็หนึ่งมีชีวิตแล้ว แถมเมื่อลูกธนูหมด ยังใช้พลังเวทในการโจมตีได้อีกด้วย"
เธอมองธนูอย่างละเอียดอีกครั้งก่อนจะยื่นส่งกลับคืนมา
"เสียดายที่มันไม่ใช่สนับมือ ถ้าเป็ของที่ใช้กับร่างกายเมื่อไหร่ละก็ ฉันยอมทุ่มสุดตัวเลย"
"อย่างนั้นเหรอครับ"
ชายหนุ่มหลับตาเฝ้ามองสมบัติต่าง ๆ ภายในมิติกำไลอย่างจริงจังก่อนจะลืมตาขึ้น
"งั้นพวกเราไปศูนย์รับแลกก่อนดีไหมครับ ผมยังไม่ได้แลกเป็เครดิตเลย"
"ได้สิ เดี๋ยวพี่จะพาไปที่ของคนรู้จัก"
ทุกคนเดินตามสาวงามไปตามทางเดินก่อนจะเจอกับร้านรับแลกขนาดใหญ่
"อ่าว อาหลิน เป็ไงมาไงเธอถึงว่างมาหาฉันละเนี่ย หื้ม?"
"เปล่าหรอกค่ะ หนูพาน้องที่รู้จักมาแลกเครดิต"
ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นมามองกลุ่มคนทางด้านหลังก่อนจะเริ่มสำรวจ
"หน้ากากของเธอน่าสนใจดีนะหนุ่มน้อย แม้ว่ามันจะแยกออกจากกันก็ตาม"
"เดินมาหาฉันสิ มาดูกันว่าเธอมีของอะไรน่าสนใจบ้าง"
เขามีชื่อว่า กันแจ็ค มือขวากลุ่มหมัด ทีมสำรวจที่วางมือไปแล้ว
ปัจจุบันเป็เฒ่าแก่ร้านรับแลกของทางสมาคมอิสระแห่งหนึ่ง อำนาจของเขานั้นนับว่ายิ่งใหญ่ ที่นี่เป็ร้านเดียวที่กินขนาดพื้นที่ของชั้น 8 มากขนาดนี้
"อันดับแรกก็ เหรียญครับ"
"โห้ว ~ เธอคือคนที่ปล่อยเหรียญไปคราวก่อนสินะ น่าสนใจ"
"ครับ?"
"เหรียญของเธอถูกแลกให้กับทางสมาคมเสเว่นทีมใช่ไหมล่ะ พวกมันถูกขายไปมากมายตามนักลงทุนที่อยากสะสม ราคาโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 35K เธอมีเท่าไหร่ละ?"
ชายหนุ่มคิดเล็กน้อยก่อนจะนำออกมา 3 ถุงใหญ่
"ผมขอแลกมันทั้งหมด 3พันเหรียญครับ"
"โห้ว ร่ำรวยจริง ๆ เลยนะฉันจะให้ราคากับเธอเท่ากับราคาประมูลเลยก็แล้วกัน"
"พี่มีมากขนาดไหนกันเนี่ย?? "
"อ๊ะพี่ให้"
หญิงสาวมือสั่นไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เหรียญทองที่สวยงามตรงหน้าเธอมีมูลค่ามากกว่า 3หมื่นบาท เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีเงินมากมายขนาดนี้
"โอเค นายจะแลกเท่านี้เหรอ?"
"เปล่าครับ"
ชายหนุ่มเริ่มวางชิ้นส่วนต่าง ๆ ที่มีลงไป ไม่ว่าจะเล็บ 4 ชิ้น ส่วนของปลายหาง หนังอีก 2 พับ เขี้ยวยาว ๆ อีก 1ซี่
"อ๊ะ... ชิ้นส่วนเรดอาย!!!"
"ผมอยากจะรู้ว่าถ้าผมให้ทั้งหมดกับคุณไป ผมจะได้อะไรบ้างเหรอครับ"
กันแจ็คหันมามองหน้าสาวงามอีกครั้งก่อนจะกลืนน้ำลาย เธอเริ่มที่จะกุมขมับอีกครั้ง เหรียญทอง 1เหรียญมีมูลค่า 35K ทั้งหมดสามถุงใหญ่เป็เงินมากกว่าร้อยล้าน
และชิ้นส่วนของเรดอายนั้น เรียกได้ว่าประเมินค่าไม่ได้
"ร้านของฉันนั้นคงจะจ่ายเงินให้กับนายไม่ไหวหรอกนะหนุ่มน้อย แต่ฉันสามารถทำให้มันมีมูลค่าที่สูงได้ผ่านการประมูล"
"ผมไม่มีปัญหาหรอกครับ ผมมาที่นี่เพื่อหาของบางอย่างเท่านั้นเอง"
"บางอย่างเหรอ? ที่นี่ก็มีของมากมายอานะ ฉันไม่คิดว่า ร้านไหนที่ต่ำกว่าชั้นนี้จะมีได้เท่าฉันหรอกนะ ฮิฮิ"
ชายชราเปิดประตูเหล็กหนาสีดำก่อนจะกวักมือเรียกให้ทุกคนตามเข้าไป
ชายหนุ่มเล่าถึงความ้าของเขาขึ้นมาก่อนจะเริ่มอธิบายถึงสิ่งที่้า
"ของที่ว่ามาสร้างพื้นที่ทางกองทัพได้เลยนะ"
กันแจ็คเฝ้ามองสิ่งต่าง ๆ ก่อนจะหยิบของออกมาทั้ง 4 ชิ้น
"เขาวงกตแห่งลิลิก คลื่นปั่นป่วนไซเรน ปราการเหล็ก และชิ้นส่วนป้องกันตัว ผ้ายันต์หลวงปู่เค็มของแท้!! ทันยุคท่านสร้างด้วยนะ"
"ผมเอาทุกชิ้นเลยแล้วกันนะครับ ยกเว้นผ้ายันต์"
"ล้อเล่นหรอกนะ ฮ่าฮ่า นายนี่ไม่มีอารมณ์ขันเลยนะ มันคืออัขระปริศนา โบราณ ของเทพเ้านอกรีต"
"ฉันรู้สึกได้ว่านายนั้นให้ความสนใจกับครอบครัวแค่ไหน มันเหลืออยู่ไม่กี่ร้อยผืนทั่วโลก ทันทีที่เปิดการใช้งาน มันจะปกป้องผู้คนภายในได้มากกว่าได้ 1 ชั่วโมง และหากโดนโจมตีกะทันหัน มันจะเปิดใช้งานด้วยตัวเองแลกกับ10นาที ฉันมีให้นายและครอบครัวของนายละ แลกกับเกล็ดเพียงเล็กน้อย เล็บอีก2ชิ้น นายคิดว่าไง ?"
"ผมตกลง"
"ดีล!!!"
ชายชราพูดขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม เขานำชั้นวางไม้แกะสลักที่สวยงามขึ้นมาทันที
"อะไรเหรอครับ"
"เฮ้อ แกหยุดเป็ทีมสำรวจเพราะเรดอายนะสิ มีตาแก่คนหนึ่งขับไล่มันไปได้แต่ก็าเ็สาหัส ส่วนเขานั้นรอดมาได้เพราะตาแก่คนนั้น เขาคงจะนำชิ้นส่วนเรดอายมาวางตั้งโชว์เยาะเย้ยละมั้ง ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ "
ชายหนุ่มมีสีหน้าแปลกประหลาดเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะสวมหน้ากากอยู่ แต่พื้นที่ที่หลงเหลือก็ยังสังเกตเห็น เขาเฝ้ามองผู้ชายตรงหน้าราวกับหลงลืมไปชั่วครู่ว่าเขานั้นเป็ถึงร้านรับแลกประจำชั้นที่ 8
"เป็ยังไงละ ที่นี่มีเล็บของัเป็ของวางตั้งโชว์ ฮ่าฮ่า"
เสียงหัวเราะของเขาดังสนั่นไปทั่วร้าน
"ถ้าเป็อย่างนั้นทำไมคุณไม่ซื้อเขี้ยวของมันไปเลยละ?"
"เขี้ยวเนี่ยนะ? นายอยากจะให้ธุรกิจของฉันล่มจมเลยหรือยังไง เขี้ยวของเรดอายมีความแหลมคมมากกว่าเล็บของมันไม่รู้กี่เท่า แถมความทนทานและคุณสมบัติแฝงก็มากมายมหาศาล ฉันรับสภาวะเสี่ยงไม่ไหวหรอกนะ"
"นายคิดว่าเขี้ยวัหาได้ตามตลาดนัดหรือไง ? "
"เห้ย เกล ที่นี่มีเด็กหนุ่มเสียสติด้วยวะ ฮ่าฮ่าฮ่า"
"ฮ่าฮ่าฮ่า"
"ฮ่าฮ่าฮ่า"
เสียงหัวเราะมากมายดังขึ้น พนักงานต่าง ๆ ก็เป็ชายวัยกลางคน และตลกขบขันกับสิ่งที่พวกเขาได้ยิน
1K
