ทั้งหมดเดินทางจากคัลเดียมาทางตะวันตกแทนกับลานซ์เดินผ่านทุ่งราบที่มีมอนสเตอร์เลเวลั้แ่สามสิบถึงสี่สิบไปได้อย่างสบายแต่อย่างที่ว่า นั่นเป็กรณีของแทนและบลานซ์ในกรณีของเอ็ดเวิร์ดนั้นไม่ชำนาญเื่การต่อสู้เลยมีอยู่ครั้งหนึ่งเขาพลาดเข้าไปอยู่กลางดงมอนสเตอร์ แทนกับบลานซ์เข้าช่วยไม่ทันทำให้เขาถูกมอนสเตอร์พวกนั้นรุมตาย และต้องไปเกิดที่วิหารในเมืองคัลเดีย
นี่นับว่ายังโชคดีที่วิหารนักเดินทางของคัลเดียไม่ถูกถล่มไปด้วยในตอนที่ั์เหล็กบุกเข้าเมืองเพราะไม่อย่างนั้นพวกเขาทั้งสามคนต้องไปเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่กันที่เมืองเริ่มต้นรินเดอร์เวลกันเลยทีเดียวแต่ถึงจะทุลักทุเลขนาดไหน ทั้งสามก็มาถึงเมืองท่าทรังคัสจนได้เลเวลของแทนและบลานซ์ไม่ขยับ แต่เอ็ดเวิร์ดที่เลเวลกลับไปเหลือหนึ่งขณะนี้เลเวลขึ้นมาเป็เลเวลสามในที่สุด
“คราวหน้าฉันขอแบบไม่ตายได้ไหม” เอ็ดเวิร์ดพูดเซ็งๆแต่ก็น่าที่จะให้เขาเซ็ง เพราะวันนี้ตายถึงสองรอบแถมรอบแรกยังตายแบบลดไปสิบเลเวลอีกด้วย
“แต่สกิลของพี่อันนั้นเจ๋งนะ ผมว่ามันน่าจะประยุกต์ใช้ประโยชน์ได้” แทนพูดขึ้น
“เห็นด้วยกับแทนครับพี่เอ็ด สกิลนั่นของพี่มันน่าจะมีวิธีใช้เจ๋งๆ นะครับ”บลานซ์สนับสนุน “แต่ผมคิดว่ามันต้องถ่วงเวลาให้ได้นานหน่อย”เขาออกความเห็น
ในขณะที่พวกของแทนเดินคุยกันอยู่นั้นพวกเขาก็เข้าสู่เขตของเมืองท่าทรังคัสทั้งสามคนเดินตรงไปที่เรือ กาเลออนลำใหญ่ที่จอดเทียบท่าอยู่ทันทีและเมื่อเข้าไปใกล้บลานซ์ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยเสียงโวยวายของเพื่อนหญิงในกลุ่มของเขาที่แยกตัวออกมาก่อนนิกกี้กำลังหัวเสียกับทหารที่คุมทางขึ้นเรืออยู่สองนาย
“ฉันมีเงินนะ! แล้วฉันก็จะไปที่เมืองคาลิปทำไมฉันถึงขึ้นเรือไม่ได้!” เสียงเธอโวยวายใหญ่
แทนที่มองเห็นหันไปมองหน้าบลานซ์พร้อมกับกระตุกยิ้ม “เห็นไหมล่ะยังไงเธอก็ไปก่อนพวกเราไม่ได้ เพราะตอนนั้นทหารที่เข้ามาหาฉันถามว่าเราจะไปไหนกันต่อพอบอกว่าจะไปเมืองปิเอต้าเขาก็ตอบกลับมาว่าพระาาให้เราเอาเรือไปส่ง” แทนอธิบายสิ่งที่ทหารจากปราสาทคัลเดียเข้ามาคุยกับเขา
“จริงแฮะ...” บลานซ์พยักหน้ารับส่วนเอ็ดเวิร์ดไม่รู้ว่าสองคนนี่พูดอะไรกัน แต่เขารู้จักผู้หญิงที่ยืนโวยวายอยู่ที่นั่น
“สาวโหด!” แทนะโเรียกหน้ายิ้ม
นิกกี้หันขวับดูเหมือนเธอจะตอบสนองได้ดีกับคำที่แทนใช้เรียก “พวกนาย!?” นิกกี้ประหลาดใจเมื่อเห็นพวกเขา
และในขณะนั้นเอง ทหารที่เฝ้าเรืออยู่ก็ะโเสียงดัง “พวกเขามาแล้ว!”เสียงหนึ่งะโขึ้นก่อนและเมื่อทุกคนเห็นแทนก็เตรียมตัวออกเรือกันทันที “เตรียมออกเรือ!”เสียงะโสั่งของกัปตันดังขึ้น
นิกกี้หันไปมองที่เรือหลังจากนั้นเธอก็หันมามองหน้าแทน “นายรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าจะเป็แบบนี้” เธอเสียงเขียว
แทนทำหน้าเ้าเล่ห์ก่อนจะตอบออกไป “เธอคิดจะทิ้งพวกฉันไปง่ายๆรึย๊าก...!” ชายหนุ่มลากเสียง ตามหลังมาติดๆ ด้วยเสียงหัวเราะก่อนจะเดินขึ้นเรือแต่หลังจากนั้นคำเชิญเข้ากลุ่มก็ปรากฏตรงหน้าของนิกกี้
ผู้เล่นแทนไทยเชิญคุณเข้าสู่ปาร์ตี้‘ไปด้วยกันเถอะ..’
หญิงสาวส่ายหัวไปมาก่อนจะบ่นกลั้วหัวเราะ “ชื่อปาร์ตี้อะไรของพวกนายกัน”เธอพูดก่อนจะเลือกตกลง
ผู้เล่นนิกกี้ตอบับคำเชิญเข้าปาร์ตี้‘ไปด้วยกันเถอะ’
แต่เมื่อเข้ากลุ่มมาใหม่เรียบร้อยแล้วนิกกี้ก็ต้องประหลาดใจ“สมโชค?”เธอพูดพร้อมกับขมวดคิ้ว “ใครกันสมโชค” นิกกี้ถามอย่างสงสัย
บลานซ์ที่ตอนนี้หน้ายิ้มไม่หุบชี้มือไปที่เอ็ดเวิร์ด “พี่เอ็ดน่ะ…”เขาบอกกับเธอ
“นาย!” นิกกี้ทำเสียงสูง
“หวัดดีนิกกี้ ไม่นึกว่าจะได้มาปาร์ตี้กับเธอ” เขายืนเก๊กหล่อก่อนจะพูดออกมา
“นายเองรึเอ็ดเวิร์ด ว่าแต่ทำไมมันขึ้นชื่อสมโชคล่ะ ชื่อโบร๊าน...โบราณ...”นิกกี้ที่รู้เื่ชื่อของเขาดีอยู่แล้วแกล้งพูดย้ำ
“ฉันเกลียดเธอยัยนิกกี้!” เสียงของเอ็ดเวิร์ดังลั่นและหลังจากทุกคนคุยอะไรกันอีกนิดหน่อยก็ขึ้นเรือเพื่อมุ่งหน้าสู่เมืองคาลิป…
เรือเริ่มแล้นออกจากท่าเรือและในขณะนั้นเองเสียงหนึ่งก็ถามขึ้น “หวังว่าพวกนายจะมีเด็คไว้รับมือพวกมอนสเตอร์ในทะเลแล้วนะ...” นิกกี้ถามทั้งสามคน แต่จริงๆแล้วคำถามนี้น่าจะถามแค่แทนและบลานซ์เสียมากกว่าเพราะดูแล้วเอ็ดเวิร์ดไม่น่าจะมีประโยชน์ใดๆ ในการต่อสู้...
“นายมีไหมบลานซ์” แทนถามเพื่อนของเขา
บลานซ์ส่ายหัวไปมา “เพิ่งจะเคยออกทะเลก็ครั้งแรกนี่ล่ะ”เขาตอบ
“ซวยแน่พวกนาย” นิกกี้พูดก่อนจะเดินในไปในท้องเรือ “ตามมาเร็วสิ! อยากตายในทะเลรึไงกัน...”
พวกของแทนเข้าสู่ด้านในเรือเมื่อพวกเขาได้รู้เื่เกี่ยวกับการต่อสู้ในทะเลก็ต้องจัดการปรับเด็คกันใหม่แทบจะหมดไม่เว้นแม้แต่คนที่ไม่ค่อยจะมีประโยชน์เมื่อเข้าสู่การต่อสู้อย่างเอ็ดเวิร์ด
การต่อสู้ในน้ำไม่เหมือนกับบนบกเพราะพวกของแทนจะอยู่ได้แค่บนเรือเท่านั้น หากมามอนสเตอร์โจมตีจากระยะไกลในทะเลขึ้นมาพวกเขาจะไม่สามารถโจมตีกลับได้เลย มีเพียงพวกมอนสเตอร์เผ่าที่อาศัยอยู่ในน้ำการโจมตีระยะไกล และซัมมอนที่บินบนท้องฟ้าเท่านั้นที่จะใช้ได้ในการต่อสู้ในเขตพื้นที่นี้
“อย่างนี้ถ้าเราไม่วางแผนแล้วจัดเด็คเตรียมรับมือเก่งแค่ไหนก็เป้านิ่งสิเนี่ย”แทนพูดพร้อมกับจัดการการ์ดในเด็คตัวเองใหม่เขาและบลานซ์ได้รับการ์ดสิบกว่าใบจากเอ็ดเวิร์ดส่วนนิกกี้นั้นไม่ได้เปลี่ยนการ์ดแต่อย่างใด
เธอเปลี่ยนเด็คทั้งเด็คเลยต่างหาก...
“ฉันมีเด็คไว้เดินทางในที่แบบนี้อยู่แล้ว” เธอว่าอย่างนั้น
แทนมองดูเด็คของตัวเองแล้วอิจฉา “หรูจริง...ฉันก็อยากมีหลายเด็คมั่งแฮะ”เขาว่า
บลานซ์เดินมาตบไหล่เพื่อนของเขา “เอาน่า...เรามันพวกหน้าใหม่”เขาพูด
“คราวหลังบอกก่อนสิ...เดี๋ยวฉันจัดการหาการ์ดให้ มาบอกตอนอยู่บนนี้การ์ดที่พอใช้ได้ก็มีแค่นั้นล่ะ”เอ็ดเวิร์ดละสายตาจากการแชตด้วยระบบสื่อสารของเกมกับสาวๆมาบอกบลานซ์และแทน สองคนที่เขาให้การ์ดที่พอจะมีประโยชน์สำหรับงานนี้ไป
“สมน้ำหน้า...อยากไม่บอกฉันก่อนว่าจะมาด้วย” นิกกี้หัวเราะเยาะแทนที่วางแผนให้เธอต้องมาติดอยู่ที่ท่าเรือโดยไม่บอกล่วงหน้า
“พี่เอ็ด...” แทนเรียก “เด็คพี่เป็ไงบ้างได้อย่างพวกผมขอไปไหม”
“แหม...น่ารักจุง...ตะเองก้อ” เอ็ดเวิร์ดมองหน้าจอแล้วหัวเราะคิกคักพร้อมกับใช้ภาษาวิบัติ
“พี่...” แทนหรี่ตามอง แต่ผู้ชายแต่งตัวหรูตรงหน้าก็ยังหัวเราะคิกคักและคุยกับคนในระบบสื่อสารต่อไป
“สมโชค...” แทนพูดเสียงเรียบทำเอาคนที่นั่งหัวเราะส่งสายตาเขียวๆ กลับมาหา
“เอ้ย! บอกแล้วไงอย่าเรียกชื่อนี้!” เขาโวยวาย
แทนหันหน้าไปหาบลานซ์แล้วทำหน้าเซ็งไปพร้อมกัน
“มีไร...” เอ็ดเวิร์ดถามอย่างไม่สบอารมณ์
“ถามว่าเด็คพี่น่ะเรียบร้อยอย่างที่พวกผมขอหรือยัง” แทนทวนคำถามอีกครั้งขณะที่นิกกี้ขมวดคิ้วมองเพื่อนร่วมทางคนใหม่
ชายหนุ่มรุ่นพี่ของพวกแทนเลิกคิ้วสูงทำหน้าประมาณเพิ่งจะระลึกชาติได้ “เฮ้ย! ลืมเลย..” เขาพูดพร้อมหัวเราะ
“น่าน..” เสียงใครสักคนว่า
“โอเชๆ เดี๋ยวนี้เลย...พี่จัดการเดี๋ยวนี้เลย” เอ็ดเวิร์ดพูดพร้อมกับเรียกการ์ดในช่องเก็บของออกมาแล้วเลือกการ์ดที่มีอยู่มากมายมาจัดเด็คตามที่นัดแนะกับพวกแทนไว้
“ทำไมนายต้องเอาเ้านี่มาปาร์ตี้ด้วย ไม่พาไปเก็บเลเวลกันมอนสเตอร์กระจอกๆล่ะ น่าจะเลเวลขึ้นเร็วกว่า” นิกกี้ถามแทนกับบลานซ์
ทั้งสองหันมองหน้ากันก่อนจะส่ายหัว “ลองแล้ว...”แทนตอบ “แต่ไม่ว่ามอนสเตอร์กระจอกแค่ไหนขานั้นก็ตายได้เสมอพี่แกเื่สู้นี่ไม่ใช่อยู่ในระดับศูนย์คะแนนนะ ต้องระดับติดลบ”
“เคยมีเหวี่ยงขวานโดนตัวเองตายด้วย” บลานซ์พูดอย่างอิดหนาระอาใจ
นิกกี้ได้แต่ทำหน้าอึ้งเธอไม่คิดว่าจะมีผู้เล่นแบบนี้อยู่ในโลกหญิงสาวหันไปมองชายหนุ่มเ้าสำอางค์ที่เป็สมาชิกใหม่ เธอเห็นเขาจัดเด็คพร้อมกับจีบสาวทางเครื่องมือสื่อสารไปด้วยแล้วถึงกับถอนหายใจยาว“นั่นสินะ...เจออย่างตานี่เข้าไปก็ไม่รู้จะพูดยังไงละให้คอยดูดค่าประสบการณ์จากพวกเราเอาละกัน ถึงจะน้อยก็ยังดีกว่าตาย” เธอพูดพร้อมส่ายหัวไปมา
“ฉันสงสัยอยู่อย่าง” แทนพูดกับนิกกี้ “คือเกมนี้เนี่ยมีการ์ดเจ๋งๆ ก็พอแล้วใช่มะ เลเวิ้งเลเวลนี่ไม่ต้องไปสนใจ?”
หญิงสาวถอนหายใจ “แล้วสมมุตินายเป็เ้านั่น” เธอชี้ไปที่เอ็ดเวิร์ด “เลเวลสามได้การ์ดสิบดาวมา...มี MP ใช้เรอะ อ่ะ...เอาเป็ว่ามีแต่เจอกับคนที่มีการ์ดเลเวลแปด แต่มี MP เหลือไว้ให้ใช้คาถาสนับสนุนพวกที่เลเวลน้อยๆ การ์ดเทพๆ ก็แพ้ แบบว่ามีรถสปอร์ตแต่ไม่มีปัญญาเติมน้ำมันน่ะแล้วอีกอย่าง การ์ดใบเดียวกันแต่คนใช้ที่เลเวลสูงกว่ามอนสเตอร์ตัวนั้นก็เก่งกว่า”
แทนคิดตามก่อนจะทำปากจู๋ “จริง...การ์ดเทพก็เหมือนรถสปอร์ตMP ก็เหมือนเงินเติมน้ำมันแต่เลเวลสูงกว่าแล้วมอนสเตอร์เก่งกว่านี่...เหมือนแบ่งชนชั้นนะเนี่ย” ชายหนุ่มทำท่าเข้าใจ “แล้วการ์ดแอเรียล่ะพวกนี้เทพจะตาย ข้อเสียแทบไม่มี” แทนถามต่อขณะบลานซ์ตั้งใจฟังพร้อมกับแอบบมองบางคนใน่ที่เธอเผลอ
“เอาใส่เด็คเรื่อยเปื่อยเกิดโดนพวกลอบโจมตีในเขตสีแดงก็โดนแย่งแล้ว”นิกกี้ว่า
“เขตสีแดง?” แทนทำเสียงสงสัย
“พอเราขึ้นฝั่งจะหมดอาณาเขตเมืองเริ่มต้น ต่อจากนี้ไปการต่อสู้กันของเพลเยอร์จะทำได้โดยไม่ต้องยื่นข้อเสนอเขตปลอดภัยมีแค่ในเมือง แต่ถ้าอยากจะเกรียนซัดกันในเมืองก็มีสนามประลองเล็กๆให้พวกเืร้อนมาดวลกัน” หญิงสาวอธิบาย
“งั้นถ้าใส่การ์ดแอเรียไว้ตลอดก็ซวยว่างั้น” แทนถาม
“แหง!” นิกกี้เสียงสูง
“แล้วเธอทำยังไงล่ะ” บลานซ์เข้ามาร่วมวงสนทนา
หญิงสาวเบ้ปาก “ไม่ยาก...ก็ใช้อีกเด็คหนึ่ง” เธอตอบ “แต่ถ้ามีการ์ดแอเรียเยอะๆ ค่อยว่ากันอีกเื่”
แทนและบลานซ์พยักหน้าเข้าใจแต่ดูเหมือนเอ็ดเวิร์ดจะไม่ได้สนใจอะไรเื่นี้แม้แต่น้อย หลังจากเขาใช้เวลาจัดเด็คเร็วปานสายฟ้าแลบผู้ชายคนนั้นก็หันกลับไปกระดี้กระด้ากับสาวๆ ด้วยระบบติดต่อสื่อสารของเกมนี้อีกครั้ง
ที่สำคัญ...ดูเหมือนชื่อที่ปรากฏขึ้นมาจะไม่ใช่คนเดิมเสียด้วยสิ…
เรือกาเลออนแล่นออกจากฝั่งได้สักพักก็เข้าสู่เขตน่านน้ำอันตรายต่อจากนี้จะมีบรรดาสัตว์ประหลาดโผล่ออกมาได้ตลอดเวลาและหากผู้เล่นคนใดเกมโอเวอร์ขณะอยู่บนเรือกลางทะเลคงต้องขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นเ่าั้...
...ที่จะได้กลับไปเริ่มการเดินทางของท่านๆที่วิหารแห่งนักเดินทางในเมืองท่าทรังคัส...
“แล่นฉิว...!” แทนที่อยู่บนดาดฟ้าเรือทำท่าสมใจอยากเขายืนให้สายลมและไอทะเลพัดเข้าใส่ถึงแม้นี่จะเป็ภาพและความรู้สึกที่เกิดจากการแต่งแต้มของกลุ่มมนุษย์ผู้ผลิตเกมนี้ขึ้นมาแต่มันก็เหมือนจริงเสียจนผู้เล่นทั้งหลายหลงคล้อยตามไป มันเหมือนโลกที่ถูกแบ่งแยกออกไปอีกแห่งสถานที่ซึ่งผู้คนใช้เป็ทางเลือกในการหาความสนุกตื่นเต้น เสพสิ่งที่เหนือจินตนาการและใช้ที่แห่งนี้หลบออกมาจากโลกแห่งความจริง
นิกกี้และบลานซ์ตามขึ้นมา้าดาดฟ้าเรือเอ็ดเวิร์ดก็ค่อยๆ ลากสังขารเลเวลสามตามขึ้นมาเป็คนสุดท้ายสำหรับเขาไม่ใช่ว่าอยากจะสูดอากาศหรือว่าอะไร แต่เป็เพราะว่าสาวๆที่เขากำลังคุยด้วยนั้นติดงานอื่น จึงไม่มีเวลามาพูดคุยไร้สาระด้วยเหตุที่ว่าทำให้เอ็ดเวิร์ดต้องตามหาสาวๆ จากผู้โดยสารที่มากับเรือลำนี้แต่คำว่า ’สาวๆ’ สำหรับพ่อค้าจอมฉอเลาะรายนี้ไม่นับรวมนิกกี้ที่อยู่ในกลุ่มของเขาเอง
ตายแน่นอนขืนไปยุ่มย่ามกับรายนี้...คำนี้จำขึ้นใจั้แ่เขาเคยแหลมไปยุ่งกับแม่สาวปืนไวคนนี้
“ครั้งแรกนะเนี่ยที่ฉันมีโอกาสออกทะเลในเกมนี้” บลานซ์ที่เดินเข้ามายืนกอดอกข้างนิกกี้พูดขึ้น
“ถ้ามันราบรื่นอย่างนี้ก็ดีน่ะสิ” หญิงสาวพูดพร้อมกับทอดสายตาออกไป
แทนหันขวับไปทางคนพูด “อ่าว...พูดเป็ลางแล้วไหมล่ะ”
“ก็มันจริง ถ้าโดยสารเรือนี่ ประมาณเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ต้องเจอการต่อสู้ในทะเลไม่สองก็สามครั้งแหละ”เธอว่า “แต่ก็ไม่น่าเป็ห่วงเท่าไรสำหรับพวกเราที่เลเวลประมาณหกสิบมอสเตอร์เลเวลสามสิบนี่น่าจะหมูๆ แต่ถ้าจะมีคนตายก็คงไม่พ้นตานั่น” นิกกี้พูดพร้อมกับหันไปทางที่เอ็ดเวิร์ดยืนอยู่แต่ก็ต้องแปลกใจที่ไม่เห็นชายหนุ่มรุ่นพี่ที่ทำหน้าง่วงเหงาที่เคยอยู่ตรงนั้น
“ปรี่ไปหาสาวตรงนั้นแล้วล่ะ” แทนพูดพร้อมชี้มือไปที่เอ็ดเวิร์ดที่เห็นสาวแล้วกลับมามีพลังราวกับกินยาชูกำลัง
“ฆ่ามันให้ตายตรงนี้เลยดีไหมนี่” นิกกี้พูดพร้อมส่ายหัวไปมา
“ก็ดีนะ ฉันจะได้ลองซ้อมมือกับสัตว์ประหลาดในน้ำเสียหน่อยเริ่มต้นที่เลเวลสามสี่สิบอย่างนี้น่าจะกำลังเหมาะมือสำหรับมือใหม่อย่างพวกเรา”บลานซ์พูดเสียงจริงจัง และหลังจากสิ้นเสียงของเขาเสียงแจ้งจากระบบถึงการโจมตีของมอนสเตอร์แห่งท้องทะเลก็ดังขึ้นแต่อาจจะมีอะไรบางอย่างที่ผิดไปจากคาดคำนวณบ้างนิดหน่อย...ล่ะมั้ง...?
เรือโดยสารกาเลออนอยู่ในระยะโจมตีของมอนสเตอร์แห่งท้องทะเลเตรียมเข้าสู่การปะทะในเขตน่านน้ำทะเล เอเรียน
เสียงจากระบบแจ้งเื่ที่พวกของแทนเตรียมการณ์ไว้แล้วแทน นิกกี้ บลานซ์ เตรียมใช้การ์ดในเด็คตัวเองเมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้นส่วนพวกกองหนุนอย่างเอ็ดเวิร์ดหลบอยู่แถวหลังสุดด้วยความเร็วไวปานวอก
มอนสเตอร์แห่งน่านน้ำเอเดรียนปรากฏตัว...
เสียงจากระบบแจ้งอีกครั้ง
ัน้ำโพเซดอนเลเวล 197 ปรากฏตัวผู้ที่ถูกัน้ำโพเซดอนสังหารเลวลลด 10 เลเวล การ์ดระดับ 8ดาวขึ้นไปจะถูกสุ่มทำลาย และไม่สามารถเข้าเกมได้เป็เวลาสามสิบนาที
“เฮ้ย!” แทนะโอย่างใ แน่ล่ะ...ในสถานการณ์แบบนี้เป็ใครก็ต้องมีอาการแบบนี้เตรียมตัวที่จะต้องเจอกับมอนสเตอร์ระดับสามสิบถึงสี่สิบแต่กลับได้ยินเสียงแจ้งของระบบว่าต้องเจอกับัน้ำระดับเลเวลมากถึง 197
นิกกี้ทำท่าใไม่แพ้แทน บลานซ์กับเอ็ดเวิร์ดก็ไม่ต่างกัน“อะไรก๊าน…!”เอ็ดเวิร์ดขึ้นเสียงสูง “ออกมะเลทีแรกก็ัน้ำเลยเรอะ!”
“มากันติดๆ เลย...” บลานซ์พูดขึ้นเมื่อคิดถึงครั้งที่ั์เหล็กไจแอนท์บารอนบุกเมืองคัลเดีย
และไม่กี่วินาทีถัดมา ร่างมหึมาไม่แพ้ั์เหล็กไจแอนด์บารานก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกของแทนขนาดมันนั้นใหญ่ขนาดที่ว่าสามารถกลืนเรือทั้งลำได้สบายครั้งนี้แทนไม่มีการ์ดเมตามอฟอซิสแล้วเพราะฉะนั้นการจะจัดการมอนสเตอร์ตัวนี้จึงน่าจะเป็ไปไม่ได้
อย่างว่า...ปาฏิหาริย์มักไม่เกิดขึ้นบ่อยๆนั่นล่ะมนุษย์ถึงเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยสามพยางค์ที่ว่า ปา ติ หาน...
“นิกกี้เว้ย! เ้าตัวอย่างนี้อยู่ในทะเลแบบนี้ทำไมไม่บอกก๊าน!”แทนที่โดนน้ำทะเลสาดเข้าใส่เพราะการปรากฏตัวของัน้ำะโเสียงดัง แต่อันที่จริงแล้วเสียงผู้คนที่ได้เห็นเ้าัตัวนี้ก็ส่งเสียงะโกันแทบจะทั้งลำเรือนอกจากชายคนหนึ่ง...เอ็ดเวิร์ด พ่อค้าใหญ่แห่งมหานครคัลเดีย
“เฮ้อ...ดีนะไม่มีเลเวลติดลบ ถูกส่งกลับไปวิหารนักเดินทางอีกแล้วสิคราวนี้ไม่รู้การ์ดอะไรจะพังอีกเนี่ย” เขาพูดพร้อมกับทิ้งตัวนั่งหลังพิงเสากระโดงเรืออย่างปลงๆ
เ้าัน้ำที่ร่างกายยาวหลายร้อยเมตรขยับหัวจนเกิดคลื่นโหมเข้าใส่เรือกาเลออนถึงมันจะยังไม่คว่ำแต่ดูแล้วท่าทางจะไม่รอดพ้นการโจมตีไปได้แทนคิดหาวิธีจัดการกับมอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้า บลานซ์ออกไปยืนคั่นระหว่างปีศาจแห่งทะเลกับนิกกี้
“แทน...! ทำอะไรสักอย่างสิ!” บลานซ์ะโบอกเพื่อนของเขาที่มักจะทำให้รอดจากวิกฤตได้เสมอ
“คิดอยู่เว้ย! แต่ยังนึกไม่ออก!” แทนะโตอบกลับไปขณะที่สำรวจในช่องเก็บของของเขาเองและรีบไปตรวจดูไอเทมของเอ็ดเวิร์ดที่นั่งถอดใจอยู่ด้วย
แต่ดูเหมือนเ้าัน้ำจะไม่คอยท่ามันสะบัดหัวทรงสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ ครีบที่หูสองข้างขยับไปมาและเมื่อมันเห็นพวกแทนที่ดาดฟ้าเรือก็แหงนหน้าขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมทั้งคำรามก้องจนร่างกายของผู้ที่อยู่ในรัศมีของเสียงต้องสั่นระรัว
“โว้ยยยย! ไม่มีอะไรใช้ได้เลยเรอะ!” แทนที่กำลังหาทางรอดจากเหตุการณ์นี้ะโขึ้น บลานซ์เรียกโล่ระดับ 7ดาวออกมาใช้ ส่วนนิกกี้เรียกปืนประกายแมงมุมดำ ระดับ 8ดาวซึ่งสร้างจากโลหะอรากนิกที่ได้จากแทนออกมา จริงๆแล้วอีควิปทั้งสองอย่างอยู่ในระดับสูง แต่เมื่อเทียบกับศัตรูตรงหน้ามันช่างดูแล้วราวกับของเด็กเล่น...
ัน้ำคำรามอีกครั้งก่อนจะพุ่งตัวจู่โจมมาที่ลำเรือปากขนาดใหญ่อ้าออกพร้อมกับงับเรือเข้าไปทั้งลำ ค่าความเสียหายเกิดกับผู้คนเกือบจะที่อยู่บนเรือ
“45,751!” “47,425!” “46,489!” “47,989!” “47,196!” “48,742!”
“47,546!” “47,189!” “46,878!” “48,575!” “47,475!”
“32,654!” “47,985!” “47,445!” “46,975!” “48,214” “48,394!” “48,285!” “48,412!” “45,579!” “46,554!” “49,479!” “47,754!” “47,589!” “46,996!” “45,897!” “47,479!” “46,178!” “48,514!” “47,271!” “47,545!” “48,458!” “48,412!”
สบายใจ...ตายไม่ต้องสืบทั้งลำเรือใครเคยทำประกันชีวิตไว้เตรียมตัวหาใบกรมธรรม์ประกันชีวิตไว้ได้เลยให้ญาติสนิทมิตรสหายเตรียมตัวไปรับเงินได้ตอนนี้เรือกาเลออนถูกกลืนเข้าไปในปากโพเซดอนอสูรแห่งท้องทะเลตอนนี้ในใจของพวกแทนคิดแค่ว่าการ์ดใบไหนจะถูกสุ่มทำลายแต่ถึงจะเป็ใบไหนในระดับเกิน 8 ดาวไปแล้ว สำหรับผู้เล่นใหม่อย่างแทนและบลานซ์ล้วนมีความสำคัญแทบทั้งสิ้น…
หลังจากต้องอยู่ในสภาวะมองไปทางไหนก็พบแต่ความมืดในที่สุดเขาก็ถูกวาร์ปมายังวิหาร แต่ไม่ใช่วิหารที่คุ้นเคยมันไม่ใช่วิหารแห่งนักเดินทาง และที่สำคัญขณะนี้พวกเขากำลังอยู่ใต้น้ำ...
ผู้เล่นแทนไทยเข้าสู่เควสต่อเนื่อง‘วิหารแห่งแหล่งกำเนิด’เมื่อผู้กำจัดั์เหล็กาไจแอนท์บารอนออกสู่ทะเลจะพบผู้ชี้ทางแห่งท้องทะเลอสูรัน้ำโพเซดอนจะนำผู้กำจัดหนึ่งในอสูรแห่งเกฮาน่าสู่วิหารเทพสมุทรเควสจะจบลงเมื่อผู้เล่นกำจัดาาเดมิกอส ผู้พิทักษ์แห่งวิหารเทพสมุทร…
1K
![(E-Book) ยามบุปผาหวนคืน เล่ม 1 [BL]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1715435918_58074666.webp)
