มะลิ
เซ็งโว๊ยย.. ยัยเลิฟไม่มาทำงาน ฉันจะโม้กับใครล่ะเนี่ย และงานไดคัทภาพฉันจะทำทันไหม ถามจริง? ส่วนทิว รายนั้นก็ลางานอีกเช่นกัน
บ่นไปก็เท่านั้น ตั้งใจทำงานให้เสร็จก่อนสี่โมงดีกว่า เวลาที่เหลือจะได้นั่งเล่นชิลๆรอเลิกงาน
--
ทิว
"บ่ายนี้มีประชุม ผมรบกวนคุณเลขามี่ ไปตามพนักงานที่ชื่อเลิฟมาเข้าประชุมด้วยนะ ผมอยากให้กราฟฟิกออกแบบโบว์ชัวร์ให้เราหน่อย"
"ค่ะ แต่ดูจากรายงานของHRวันนี้ เธอลาหยุดค่ะ "
"เหรอครับ ไม่เป็ไรครับ"
ด้วยความที่ผมลืมตัว เดินลงมาหามะลิ โดยยังใส่สูทติดบัตระดับผู้บริหาร จะเดินกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ไม่ทันแล้ว
"มะลิ เพื่อนเธอล่ะ" เธออยู่ในอาการใเล็กน้อย ที่เจอผมในวันนี้
"คะ คือว่า เลิฟ ปวดท้องค่ะ"
"เธอเป็อะไรมากหรือเปล่า"
"อันนี้ไม่ทราบเลยค่ะ"
"มะลิห้ามบอกเื่ผมกับเลิฟเด็ดขาด"
"ค่ะ แสดงว่านาย เอ้ย คุณเป็เ้านายพวกเราเหรอคะ"
"ครับ ไปริว ขึ้นไปประชุมกันต่อ"
นี่ฉันนินทาเขาไปเยอะเลยนะ ...ที่แท้เป็คนใกล้ตัว ก็ว่าอยู่หน้าคุ้นๆเหมือนเคยเห็นรูปที่บอร์ดผู้บริหาร
ยัยเลิฟนี่ชอบของสูงแฮะ
--
เลิฟ
"ปวดท้องจังเลยยย" ฉันนอนคนเดียวอยู่ภายในบ้าน ฉันไม่อยากไปโรงพยาบาลหรือไปหาหมอ ฉันกลัวการนอนโรงพยาบาลและกลัวเข็มอีกต่างหาก ทำไงดี..
(Line)
Love ค่ะ : ป้าคะ หนูปวดท้อง
คุณดวง : ปวดท้องยังไงล่ะ
Love ค่ะ : หนูปวดท้อง มีอาเจียนไปด้วย หนูยังไม่ได้กินอะไรเลยค่ะ
คุณดวง : แกรีบไปหาหมอเดี๋ยวนี้เลย เร็ว
Love ค่ะ : ป้า หนูลุกไม่ไหว
อ้าว! ป้าฉันหายเงียบไปแล้ว สงสัยคงจะเข้านอนแล้วล่ะ ฮือออ ฉันนอนปวดแบบนี้ไปก่อน กินยาไปแล้วพรุ่งนี้คงอาการดีขึ้น
---
เช้าวันนี้ ฉันใช้บริการรถแท็กซี่เดินทางมาทำงาน นี่ก็แปดโมงกว่าแล้วฉันเพิ่งมาถึงบริษัท "พี่คะ จอดหน้าบริษัทเลยค่ะ" ครั้งแรกของฉันเลยนะที่ให้รถแท็กซี่มาจอดถึงหน้าประตูบริษัท
ฉันค่อยๆลงจากรถอย่างระวัง
"แกเป็อะไรอ่ะ ทำไมหน้าซีดแบบนั้นล่ะ" มะลิ
"ปวดท้อง เข้าออฟฟิตกันเถอะ"
"เลิฟ ไปหาหมอไหม "
"แกก็รู้ว่าฉันน่ะ กลัวหมอกลัวเข็ม ใครจะกล้าไปล่ะ"
"เออ เชิญนั่งปวดท้องทรมานต่อไปนะจ๊ะ"
"ฮืออ "
ทิว เดินมานั่งที่โต๊ะทำงานพร้อมกับทักทายฉันและมะลิ อย่างยิ้มแย้ม " เลิฟ ผมไม่เห็นคุณที่ป้ายรถเมลล์เลยวันนี้ " เขาหันมาคุยกับฉันอย่างอารมณ์ดี "เลิฟเขา.." ฉันเอามือปิดปากเพื่อนเอาไว้
"ยัยมะลิ แกหันไปทำงานต่อเลย"
"อือ"
ตอนเที่ยง
ฉันฝากให้มะลิไปซื้อยามาให้ อาการดูเหมือนทุเลาลง ฉันนั่งทำงานไปจนถึงห้าโมงเย็น
"บอสคะ เอ้ย ทิว เรากลับบ้านกันค่ะ" มะลิเกือบเรียกผิดไปแล้ว
"ใครชื่อ บอส เหรอมะลิ"
"อิอิ ไม่มีอะไร เรากลับบ้านกันเถอะ " เกือบไปแล้ว วันนี้ฉันทำตัวไม่ถูกเลย พอรู้ว่าทิวเป็ใคร เฮ้ออ... รอดไปหนึ่งวัน
--
เลิฟ
"ทิว นายจะไปไหนเหรอ" ฉันเห็นเขาเดินไปอีกทางนึง ซึ่งทางนั้นเป็ลานจอดรถของผู้บริหาร ทำไมเขาไปจอดรถฝั่งนั้นได้ล่ะหรือว่าเขาเป็ญาติกับผู้บริหารกันนะ ...
"ฉันกลับก่อนนะ บาย"
"อือ พรุ่งนี้เจอกันนะ"
"ครับ"
ทำไมเขาถึงเมินฉันขนาดนี้ล่ะ ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า
ความรู้สึกฉันตอนนี้เหมือนถูกเขาบอกเลิกยังไงก็ไม่รู้ ... ปล่อยเขาไปก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ฉันลาหยุดงานอีกดีกว่า ฉันไม่อยากเจอหน้าเขาแล้วล่ะ
"เลิฟ รถเมลล์มาแล้ว"
"มะลิ แกมารอรถป้ายนี้เหมือนกันเหรอ"
"อือ วันนี้กลับไปหาพี่พลน่ะ"
"ฉันเรียกแท็กซี่กลับบ้าน จะไปกับฉันไหม"
"จริงดิ ไปๆๆ บ้านพี่พลถึงก่อนบ้านแกอยู่แล้ว"
--
ทิว
เนื่องจากผมมีงานมากมายที่ต้องจัดการ ผมไม่สามารถไปทำงานออกแบบกับเธอได้และผมจะไม่ให้เธอเจอผมอีก ไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบเธอนะ แต่ผมเป็ถึงผู้บริหารคงไม่เหมาะที่จะมีแฟนตอนนี้ ที่สำคัญเลยยังไม่ควรมีความรักในเวลานี้
"บอสครับ แฟ้มนี้อ่านหรือยังครับ"
"ส่งไปโรงงานได้เลย "
"ครับ จะกลับบ้านเลยไหมครับ"
"นายกลับไปก่อนเลย ฉันจะกลับไปนอนคอนโด"
"ครับ "
สามทุ่มครึ่ง
ผมยังคงนั่งอ่านการประชุม เซ็นต์การอนุมัติโปรเจกต์ต่างๆของบริษัท และในเดือนหน้าบริษัทจะมีการพาพนักงานไปเยี่ยมชมโรงงานที่จังหวัดปทุมธานีต่อด้วยไปพักผ่อนกันที่ภูเก็ตต่ออีกสองสามคืนตลอดทริปเราจะมีกิจกรรมให้ทำทั้งวัน
แฟ้มนี้น่าจะเป็ของฝ่ายบุคคล เดือนนี้มีพนักงานลาหยุดไปเยอะพอสมควรเลย เอ๊ะ นี่มันชื่อของเลิฟ เธอลาหยุดงานเพิ่มอีกสองวันเหรอเนี่ยเหตุผลคือปวดท้อง เธอปวดท้องอะไรนะ ทำไมผมไม่รู้เื่นี้เลยล่ะ
จะไลน์ไปถามเธอดีไหม... สิบนาทีผ่านไป
ไม่ดีกว่า ผมตั้งใจแล้วว่าจะไม่ไปเจอเธออีก
--วันต่อมา--
ปวดท้อง ทำให้ฉันไม่ได้นอนเลย สงสัยต้องไปหาหมอจริงๆแล้วล่ะ แล้วเรียกมะลิมาอยู่เป็เพื่อน
ฉันมาถึงโรงพยาบาลภายในสามนาที โดยมี ซีอาร์ เพื่อนผู้ชายบ้านฝั่งตรงข้ามมาโรงพยาบาลเป็เพื่อนฉัน เรารู้จักกันมาั้แ่เด็กๆแล้ว ซีอาร์เคยจีบฉันด้วยนะ แต่ฉันปฎิเสธเขาไปเป็ที่เรียบร้อย ทุกวันนี้ซีอาร์ ก็ยังไม่มีแฟน เขาบอกว่ายังหาสาวไม่ถูกใจ
"เลิฟ หมอเรียกตรวจแล้ว"
"นายเข้าไปเป็เพื่อนหน่อยสิ เผื่อหมอฉีดยา มันน่ากลัวอยู่นะ"
"ฮ่าๆ เธอยังไม่หายกลัวอีกเหรอเนี่ย"
"ซีอาร์ นายอย่ามาหัวเราะฉันดิ ฉันยิ่งใจไม่ดีอยู่"
"เธอควรแอดมิทนะ เล่นปวดท้องซะตัวงอขนาดนี้"
"ไม่น่ะ ไม่นอนหรอก ป้าก็ไม่อยู่ด้วย "
"ฉันอยู่เป็เพื่อนเธอได้นะ"
เ้าซีอาร์ นี่เป็ผู้ชายช่างตื๊อจริงๆ ฉันอยากให้ทิวมาอยู่ตรงนี้มากกว่า แต่เมื่อตอนเย็นเขาดันเมินฉันซะงั้น จนทำให้ฉันไม่อยากไปเจอหน้าเขาในวันพรุ่งนี้เลย
"เอ้า เข้าไปตรวจสิครับ"
"อือ"
หมอบอกว่าฉันน่าจะเป็ที่สำไส้อักเสบ ยังไม่ได้เป็เยอะขนาดนั้น หมอจึงให้ฉันนอนดูอาการไปก่อนสองวัน พอดีกับลาหยุดงานฉันพอดี
"ซีอาร์ ไปห้องนั้นเป็เพื่อนหน่อยสิ ฉันกลัวเข็มน่ะ"
"ได้สิครับ กอดฉันไว้แน่นๆเลยก็ได้นะ"
"ได้ด้วยเหรอ"
"ครับ "
--
มะลิ : พักนี้ยัยเลิฟเป็อะไร นอกจากปวดท้องแล้วมันยังมีอะไรที่ยังไม่บอกฉันอีก เมื่อคืนไลน์ไปก็ยังไม่ตอบจนถึงเช้านี้ก็ยังไม่ได้คำตอบจากเพื่อนเลย เมื่อวานน่าจะถามเธอให้เคลียร์ๆไปเลย
ทิวเดินมาแล้ว คงต้องมาถามฉันแน่ๆเลยว่า เลิฟ ไปไหน ฉันยังไม่รู้แล้วใครจะรู้ล่ะเนี่ย
"เลิฟ ไปไหน"
"นั่นไง ว่าแล้วเชียว "มะลิไม่ทราบเลยค่ะ"
"ไม่เป็ไรครับ"
ผมเดินกลับมายังห้องทำงาน เปิดไลน์ในโทรศัพท์มือถือ
Love ค่ะ : นายช่วยมาหาฉันได้ไหม
เธอส่งข้อความาเมื่อคืนตอนเที่ยงคืน แต่ผมไม่ได้ตอบเธอไป เพราะมัวแต่ทำงาน
Tew: เธออยู่ไหน
เลิฟ เธองอนผมหรือเปล่านะเื่ที่เมื่อวานตอนเย็นผมไปเมินใส่เธอ .. จริงสินะ เมื่อคืนผมคิดไว้แล้วจะไม่ยุ่งกับเธอแล้วนินา งั้นผมไปทำงานต่อดีกว่า มัวแต่คิดเื่มีความรักงานไม่เดินแน่ๆ
8K
